Tibetan
ལྟར་ཤེས་ནས་ཐག་ཆོད་པ་ཙམ་ལས་གཟོད་གྲོལ་མི་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །ཆོས་དབྱིངས་མཛོད་ལས། མི་འགྱུར་སྤྲོས་དང་བྲལ་བའི་རིག་པ་ལ། །ཤར་བ་ཡེ་ཤར་གནས་པ་ཡེ་གནས་ལ། །གྲོལ་བ་ཡེ་གྲོལ་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །རང་གྲོལ་ནི། སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་ཤར་རང་གྲོལ་རང་ཡལ་ལམ་རིག་པ་ཟང་ཀ་ཆོས་སྐུའི་ནང་དབྱིངས་སུ་ཀ་དག་རྗེན་པར་གནས་པ་དེར་ངོ་ཤེས་ནས་རང་ས་ཟིན་ན་རྩལ་ལས་ཤར་བའི་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་སྦྲུལ་གྱི་མདུད་པ་བཞིན་རང་ཡལ་རྗེས་མེད་དུ་དག་པ་སྟེ། སྔ་མ་ལས། ཤར་བའི་དུས་ན་རང་ཤར་རང་ས་ཟིན། །གནས་པའི་དུས་ན་རང་གནས་རང་ས་ཟིན། །གྲོལ་བའི་དུས་ན་རང་གྲོལ་རང་ས་ཟིན། །ཞེས་སོ། །ཅེར་གྲོལ་ནི། རྟག་ཏུ་རིག་པ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་ཡོད་པ་དེའི་རྩལ་མ་འགགས་པ་ལས་ཆགས་ཡུལ་ལམ་སྡང་ཡུལ་སོགས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་མིག་ལམ་དུ་མཐོང་བའི་ཚེ་ཆགས་སྡང་གི་རྣམ་རྟོག་འཕྲོ་བར་རྩོམ་པ་ན། དེ་ལ་མ་ཞེན་པར་ཅེར་གྱིས་རིག་ཐོག་ཏུ་རྗེན་པར་བཞག་པས་གཟུང་འཛིན་དུ་འབྲེལ་ནས་འཁོར་བའི་བག་ཆགས་སོགས་པའི་སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་གཞི་ཀུན་དང་བྲལ་ཏེ་ཤར་གྲོལ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང་སྟེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། ཐོག་བབ་ཆེན་པོའི་སེམས་ཉིད་ལ། །སྣང་བ་ཐད་ཀར་རང་སར་དག །ཅེས་དང་། སྔ་མ་ལས། ཤར་གནས་གྲོལ་གསུམ་ཤར་གྲོལ་རྒྱུན་ཆད་མེད། །རྒྱུན་ཆད་མེད་པས་སྒྱུ་ལུས་བར་མ་ཆོད། །སོགས་སོ། །ཆོས་སྐུ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཡེ་ཤེས་ཟང་ཐལ་གཅིག་པོ་འོག་མའི་ལམ་གྱི་ཐབས་ཤེས་རབ་ལྟ་བུའི་རྐྱེན་ལ་མ་ལྟོས་པར་རྗེན་པར་རིག་པའི་ངང་དེར་མ་གྲོལ་བའི་རྟོག་པ་གང་ཡང་མེད་པས་དེའི་ངང་མ་ཤོར་ན་ལུས་ཀྱི་འགྲོ་འདུག་དང་། ངག་གི་སྨྲ་བརྗོད་ཡིད་ཀྱི་བསམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་མེད་པ་གསལ་སྣང་ཙམ་ལས་རིག་པའི་ངོ་བོར་མ་གྲུབ་པས་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ནི། རྒྱལ་བའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་སུ་རང་ཤར་བ་སྟེ། སྔ་མ་ལས། ཇི་ལྟར་འདུག་ཀྱང་རང་གི་ངང་ལ་འདུག །ཇི་ལྟར་གནས་ཀྱང་རང་གི་ངང་ལ་གནས། །ཇི་ལྟར་འགྲོ་ཡང་སོགས༴ བསམ་རྟོག་བྲལ་བ་དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ཐུགས། །ཞེས་གསུངས། དོན་ལ་རིག་པའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་པས་རིག་པ་འགྲོ་འོང་སྨྲ་བརྗོད་དྲན་རྟོག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པར་བཞུགས་པའོ། །དེ་ལྟར་རིག་པ་གཅིག་པུའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་ན་སྐུ་གསུམ་གྱི་དགོངས་པ་ཡང་དེ་ལས་གཞན་ན་མེད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། མེད་ལ་ཅིར་ཡང་འབྱུང་བ་སྤྲུལ་བའི་སྐུ། །སོགས་ནས་འབྲས་བུའི་སྐུ་གསུམ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་
Chinese
就像仅仅通过了解而确定，不需要逐渐解脱一样。《法界宝藏论》中说： “在不变、离戏的觉性中，显现是本初显现，安住是本初安住，解脱是本初解脱，是虚空的自性。” 这样说。自解脱是：所有显现声响的法，都是自显自解脱自消融，或者觉性赤裸裸地安住在空旷法身的内界中，认识到这一点并把握住自己的本位，那么从明觉中显现的所有分别念，就像蛇的结一样，自然消融，无迹可寻。如前所说：“显现的时候，自显并把握住自己的本位；安住的时候，自住并把握住自己的本位；解脱的时候，自解脱并把握住自己的本位。” 这样说。乍解脱是：始终不断的觉性，像河流一样持续不断，从那不间断的明觉中，无论是产生贪恋的对象还是憎恨的对象，任何一个出现在眼前的时候，如果开始产生贪恋或憎恨的分别念，不执着于它，而是直接赤裸裸地放在觉性之上，这样与能取所取相联系，远离轮回习气等幻身的根本，显现解脱持续不断地自然发生。如《虚空六法》中说：“在如雷贯耳的心性中，显现直接在自己的本位中清净。” 这样说。如前所说：“显现、安住、解脱三者，显现解脱持续不断。因为持续不断，所以幻身不会中断。” 等等。法身明点唯一，智慧通彻唯一，不依赖下部道之方便智慧等助缘，在赤裸觉性的状态中，没有任何未解脱的念头，因此不失去这种状态，身体的行动，语言的表达，以及心中的思考，一切都消失了，只有清晰的显现，但没有在觉性的本质中成立，所以是无相的，这是自然显现为诸佛的身体、语言和意念。如前所说：“无论如何安住，都安住在自己的状态中；无论如何存在，都存在于自己的状态中；无论如何行走等等，远离思考，是三时诸佛的意念。” 这样说。实际上，因为没有从觉性的状态中移动，所以觉性安住在超越一切行动、言语、记忆和思考的境界中。这样，如果没有从唯一的觉性状态中移动，那么三身的密意也没有其他，如前所说：“无而显现一切的是化身。” 等等，直到果的三身自然成就的
English
Just as one does not need gradual liberation, but only certainty through knowing. The Chöying Dzö says: "In the unchanging, free from elaboration, awareness, arising is primordially arisen, abiding is primordially abiding, liberation is primordially liberated, it is the nature of space." So it is said. Self-liberation is: all phenomena of appearance and sound are self-arisen, self-liberated, self-dissolving, or awareness, nakedly abiding in the inner space of the empty dharmakaya, recognizing that and seizing one's own ground, then all the thoughts arising from the play of awareness, like a snake's knot, naturally dissolve, purified without a trace. As before: "At the time of arising, self-arisen, seize your own ground. At the time of abiding, self-abiding, seize your own ground. At the time of liberation, self-liberated, seize your own ground." So it is said. Cher-dröl (staring liberation) is: awareness that is always continuous, like a river, from that unceasing play of awareness, when any object of attachment or object of hatred appears before the eyes, if one begins to generate thoughts of attachment or hatred, without clinging to it, but directly and nakedly placing it on the awareness, thus connecting with the grasped and the grasper, separating from the basis of the illusory body of karmic imprints, etc., of samsara, arising and liberation occur continuously and spontaneously. As the Klong Drugpa says: "In the great crashing mind itself, appearances are directly purified in their own place." And as before: "Arising, abiding, liberation, the three, arising and liberation are continuous. Because it is continuous, the illusory body is not interrupted." And so on. The dharmakaya thigle is unique, the wisdom is uniquely transparent, without relying on the means of the lower path, such as wisdom, in the naked state of awareness, there is no thought that is not liberated, so if one does not lose that state, the body's movement, the speech's expression, and all the mind's thoughts disappear, only clear appearance, but not established in the essence of awareness, so it is without characteristics, this is the self-arising as the body, speech, and mind of the Victorious Ones. As before: "However one sits, one sits in one's own state. However one abides, one abides in one's own state. However one goes, etc., free from thought, is the mind of the Victorious Ones of the three times." So it is said. In essence, because one has not moved from the state of awareness, awareness abides beyond all objects of going, coming, speaking, remembering, and thinking. Thus, if one has not moved from the state of unique awareness, then the intention of the three kayas is not other than that, as before: "From nothing, whatever arises is the nirmanakaya." And so on, until the three kayas of the result are spontaneously accomplished.
Tibetan
ཀློང་། །ཞེས་སོ། །ལ་བཟླ་ཞེས་པ་ནི། ཤེས་ཤིང་ཐག་ཆོད་པའི་དོན་ཏེ་འདི་ལྟར་མེ་གཅིག་གི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པ་དང་བུ་རམ་གཅིག་གི་རོ་ཤེས་པས་བུ་རམ་ཐམས་ཅད་མངར་བ་དང་མེ་ཐམས་ཅད་ཚ་བ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། །མེ་ཡི་རང་བཞིན་ཚ་བ་དང་། །བུ་རམ་རང་བཞིན་མངར་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གཅིག །ཅེས་སོ། །གནས་ལུགས་རང་ངོ་ཤེས་པ་ཙམ་ཉིད་ལ། །སངས་རྒྱས་ཞེས་སུ་མིང་དུ་བཏགས་པར་ཟད། །ཅེས་སོ། ༈ །དང་པོ་འཆར་གཞི་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་གླེང་གཞི་ནི། སྙིང་ཙིཏྟ་རིན་པོ་ཆེ་མཆོང་གུར་ཕུབ་པ་ལྟ་བུ་གནས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། རིག་སྟོང་ཆོས་སྐུ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། རང་སྣང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོམ་བུ་འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། རིག་སྟོང་ཆོས་སྐུ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་མངོན་སུམ་རྟོགས་ནས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཆ་ནས་ཆོས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། ལུས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་ཚང་བའི་ཆ་དུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །གཉིས་པ་འཆར་བ་ཡུལ་གྱི་གླེང་གཞི་ནི། ཕྱི་འདུས་བྱས་རྡུལ་བྲལ་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་སུ་དབྱིངས་རྣམ་དག་གི་སྒྲོན་མ་གནས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། རིག་གདངས་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འཁོར༴ རང་སྣང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ནས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཆ་ནས་ཆོས༴ བཞུགས་སྟངས་དང་གཟིགས་སྟངས་འཛོམས་པ་དུས་ཕུན་ཚོགས་པའོ།། མ་ཎི་འདོན་ལུགས་སོགས་ཚིག་ཟིན་འགའ།
Chinese
空性。如是说。了达之意是指，知晓并确定的意思，比如知晓一个火的体性，知晓一块红糖的味道，从而得知所有红糖都是甜的，所有火都是热的。《菩提心释》中说：火的自性是热的，红糖的自性是甜的，同样，所有诸法的自性，都是空性一味。如是说。仅仅是知晓实相的自性，就被命名为佛。如是说。最初，是关于明确计划的开端，如心之珍宝菩提心，如帐篷般撑起，是处所圆满。觉性空性法身，宣说唯一明点，是宣说圆满。自显智慧的聚积，是眷属圆满。从现量证悟觉性空性法身唯一明点，并从体验的角度来说，是法圆满。从身体的缘起具足的角度来说，是时间圆满。第二，是关于显现境的开端，外在的造作远离，在虚空的界中，清净界的明灯，是处所圆满。觉性光芒金刚链，是宣说圆满。身和智慧眷属，自显智慧的坛城，从现量证悟并从体验的角度来说，是法圆满。安住方式和观看方式的具足，是时间圆满。 念诵嘛呢等的若干词句。
English
Emptiness. Thus it is said. 'La bzla' means knowing and determining, like knowing the characteristic of a fire, knowing the taste of a piece of brown sugar, thus knowing that all brown sugar is sweet and all fire is hot. In the Bodhicitta Commentary, it says: The nature of fire is hot, the nature of brown sugar is sweet, similarly, the nature of all phenomena is one in emptiness. Thus it is said. Just knowing the self-nature of reality is merely named as Buddha. Thus it is said. Firstly, the beginning of a clear plan is that the precious essence of Citta, like a tent pitched, is the perfection of place. The awareness-emptiness Dharmakaya, the single bindu, is the perfection of teaching. The collection of self-appearing wisdom is the perfection of retinue. From the perspective of directly realizing the awareness-emptiness Dharmakaya single bindu and experiencing it, it is the perfection of Dharma. From the perspective of the completeness of the interdependent connection of the body, it is the perfection of time. Secondly, the beginning of the appearing object is that the outer compounded is free from dust, in the realm of space, the lamp of the pure realm is the perfection of place. The awareness radiance Vajra chain is the perfection of teaching. Body and wisdom retinue, the mandala of self-appearing wisdom, from the perspective of directly realizing and experiencing it, it is the perfection of Dharma. The completeness of the way of abiding and the way of seeing is the perfection of time. Some phrases for reciting Mani and so on.