Tibetan
་སྐབས་གནས་ཚུལ་ཆུ་གཙང་མ་མཐོང་བ་བཞིན། གནས་ཚུལ་གཟིགས་སྐབས་འཁྲུལ་སྣང་རང་ལོག་ཏུ་དག་འགྲོ་ནི་རེད་གསུངས། མི་དཔའ་བོ་གཡུལ་དུ་ཞུགས་ནས་ཞེ་སྡང་གིས་རལ་གྲི་ཕྱར་ནས་གཡུག་བཞིན་པའི་གནས་སྐབས་ནའང་གནས་ཚུལ་རིག་སྟོང་ཆོས་སྐུའི་བཞུགས་ཚུལ་མངོན་དུ་གྱུར་ནས་ཤར་ཡོད་གསུངས། ལམ་དུས་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་འབྲལ་བ་མེད་གསུངས། རིག་སྟོང་ཆོས་སྐུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཉི་མ་ནམ་ཤར་ཀྱང་མ་རིག་གཟུང་འཛིན་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་སེམས་སེམས་བྱུང་དང་བཅས་པ་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་ལྡན་དུ་སད་འགྲོ་བ་ཡིན་པས་དེ་གོ་དགོས་གསུངས། དེ་མིན་སེམས་དང་རིག་པ་གཉིས་གནས་སྐབས་མ་གཏོགས་མཐར་ཐུག་ཐ་དད་དུ་གོ་མི་ཉན་གསུངས། དཔེར་ན་ཉི་མ་ཤར་ཚེ་མུན་པ་རང་ཡལ་དུ་འགྲོ་བ་བཞིན་རྣམ་རྟོག་གང་ཤར་ཀྱང་རིག་སྟོང་ཆོས་སྐུའི་རྒྱལ་ཁབ་ཏུ་གྲོལ་དགོས་གསུངས། རྣམ་རྟོག་གི་རྗེས་དེད་ནས་གྲོལ་བར་འདོད་པ་ནི་ཁྱི་ལ་རྡོ་འཕེན་སྐབས་མི་ལ་མི་འཇུ་བར་རྡོ་རྗེས་དེད་པ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་རྟོག་ཤར་ཀྱང་དྲན་པས་ཟིན་ཙམ་གྱིས་རིག་པའི་རྣམ་ལྡན་དུ་གྲོལ་བ་ནི་གཅན་གཟན་གྱི་རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་ལ་རྡོ་འཕངས་ན་རྡོ་ལ་མི་འཇུ་བར་འཕེན་མི་ལ་འཇུ་བ་བཞིན་ནོ། ༈ །ཡང་རིག་པའི་སྣང་ཆ་ནི་ཡབ་ཚེ་ད པག་མེད། ཡེ་སྟོང་གི་ཆ་ནི་ཡུམ་ཆོས་ཉིད་དོན་གྱི་གཟུང་མ། ཟུང་འཇུག་གི་ཆ་ཡབ་ཡུམ་འཁྲིལ་སྦྱོར་དུ་གོ་དགོས་གསུངས། དེ་སྐབས་གཟུགས་སྣང་སྐུ། སྒྲ་གྲགས་གསུང་། དྲན་རྟོག་ཐུགས་ཀྱི་འཁྱེར་སོ་གསུམ་དང་མ་བྲལ་བ་དགོས་གསུངས། དེ་ཡང་མཐར་ཐུག་དབྱིངས་ཡེ་ཟུང་འཇུག་དེ་ཉིད་ལྷ་ཡབ་ཡུམ་གང་ཡིན་ཀྱང་དེའི་སྐུར་བཞེངས་པ་གོ་དགོས་གསུངས། ༈ མན་ངག་ཟབ་མོ་ལ་བརྟེན་ནས་ཟང་ཐལ་གྱི་རིག་པ་མངོན་སུམ་རྟོགས་ཤིང་ཚད་དུ་ཕྱིན་པས་སྔོན་གྱི་བླ་མ་དམ་པ་འོད་གསལ་སྙིང་པོའི་བརྒྱུད་པ་འཛིན་པ་རྣམས་ནི་འདི་ལྟར་ཡིན་པར་གསུངས་ཏེ། ཡུལ་སྣང་རིག་ངོ་ལ་མི་འགག་ཀྱང་རིག་པ་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་མ་འདྲེས་པ་གཟུང་འཛིན་འཁོར་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆུ་ལ་རི་མོ་བྲིས་པ་བཞིན་རང་གྲོལ་དུ་སོང་བས་སྤང་བྱའི་མཐའ་ཟད། ཡུལ་ཐོག་ཏུ་མ་ཤོར་བའི་རིག་ངོ་ལ་ཆགས་ཞེན་དང་དགག་སྒྲུབ་མི་མངོན་པས་གཉེན་པོའི་འཛིན་པ་ལས་གྲོལ། རིག་པ་ཆོས་སྐུར་གྲུབ་པ་ལ་ཆོས་ཅན་གྱིས་གཏན་ཚིགས་མེད་པས་མཐའ་བྲལ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་སུ་ཟང་ཐལ། རྣམ་རྟོག་རིག་པར་གྲོལ་བས་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ཀྱི་རྫུན་ཕུག་རྡིབ་ནས་ཆོ་ག་དང་ཆོས་སྤྱོད་ཀྱིས་མི་གདུང་ཡང་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་མི་འབྲལ། ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་རྟོག་པ་མེད་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་དང་ལས་འབྲས་ལ་གུས་པ་མི་ལྷོད་པས་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སོང་། རེ་དོགས་ཡུལ་མེད་དུ་སངས། ཁྲེལ་ཡོད་དང་ངོ་ཚ་ཤེས་པས་ཆགས་སྡང་དང་ཐོ་ཅོའི་སྤྱོད་པས་གཞན་སུན་མི་འབྱིན། ཐ་སྙད་དང་གྲུབ་མཐའ་ལ་མ་སྦྱངས་ཀྱང་རང་བཞིན་རིག་པའི་རྩལ་ཡེ་ཤེས་སུ་རྒྱས་པས་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་བཞག་ཀུན་ལ་མ་རྨོངས་ཀྱང་། ང་རྒྱལ་དང་འགྲན་སེམས་མེད། མཉམ་བཞག་ལ་སྐྱོང་སྒོམ་མེད་ཀྱང་རྗེས་ཐོབ་རིག་ཆ་ཡོད་པས་མི་ཚེ་རི་ལ་སྐྱེལ་བ་ཡིན་གསུངས། ད་ལྟ་རང་རེའི་བླ་མ་རྣམས་ཀྱང་དེ་འདྲ་བ་ཤ་སྟག་ཏུ་བཞུགས་པ་མངོན་སུམ་ཡིན་ན་རང་ཅག་རྣམས་ཆོས་རྒྱུད་འདི་ལྟ་བུ་ལ་འཇུག་ཏུ་ཡོད་པ་སྐལ་བ་རེ་བཟང་། ཕ་རྗེས་བུ་ཡིས་ཟིན་པ་ཞིག་ངེས་པར་དགོས་གསུངས། དབྱིངས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ན་ལར་ཡིན་ཀྱང་ལུང་མ་བསྟན་ཀུན་གཞི་རུ་འཆོར་ཉེ་བས་རིག་པ་གསལ་ངར་དང་ལྡན་པ་ངོས་འཛིན་དགོས་གསུངས། འདི་འབྲུག་པའི་ཞལ་རྒྱུན་ཡིན་གསུངས། མི་ཕམ་རིན་པོ་ཆེས་རྟོགས་ལྡན་ལ་དབྱིངས་སྨྲས་ཀྱང་རིག་པ། རིག་པ་བརྗོད་ཀྱང་དབྱིངས་སུ་གོ་བས་རྟོགས་ན་དོན་གཅིག་མིང་གི་བྱེ་བྲག་ལས་ཁྱད་པར་མེད་ཅེས་གསུངས། ཡང་མཉམ་བཞག་ལེགས་པར་བྱས་ནས་རང་རེ་ནང་ནས་ཡེ་ཤེས་སད་ནས་སྣང་ཡུལ་ཡེ་ཤེས་སུ་མ་ཤར་ན། རང་ང་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་སོ་སྙམ་ན་རྒྱས་འདེབས་སུ་ཤོར་འགྲོ་ནི་རེད། དེ་ལྟར་མ་བྱེད་ཞིབ་ཆ་གྱིས་གསུངས། ཡང་ཐོག་མའི་གཞི་ཤེས་དགོས། གཞི་དེ་ལ་འཁོར་འདས་འབྱུང་རུང་གི་གདངས་ཙམ་ཡོད་པ་ཤེས་དགོས། དེ་འདྲའི་གཞི་སྣང་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྲུབ་ཤེས་དགོས། དེ་ལ་གྲོལ་འཁྲུལ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚང་བ་ཤེས་དགོས། དེ་འདྲའི་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སྦུབས་གསུམ་འདི་གཅིག་མ་ཤེས་ན་རྫོགས་ཆེན་གྱི་དགོངས་པ་ལེགས་པར་ཤེས་རྒྱུ་མ་རེད་གསུངས། སེམས་ཅན་ཕལ་བ་རྣམས་ནི་ང་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པས། ཡོད་མ་མྱོང་བས་འཁྲུལ་སྣང་གློ་བུར་བ་ལ་ཞེན་ནས་བསླུས་པ་ཡིན་པས། རྣལ་འབྱོར་བ་རྣམས་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཡེ་སྟོང་རྩ་བྲལ། ལྟོས་གཞི་ལས་འདས་པ། སྒྱུ་ལུས་རྗེས་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་དེའི་ངང་ལས་རྩལ་སྣང་ཇི་ལྟར་མཆེད་ཀྱང་། མེད་སྣང་སྟོང་པའི་རང་གཟུགས་ཤར་གྲོལ་རིས་མེད་དུ་དྭངས་སུ་བཅུག་པ་ཙམ་ལས་རྣམ་འགྱུར་གཞན་དུ་སོང་མ་མྱོང་བར་ཐག་ཆོད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་དཔེར་ན་སྨིག་རྒྱུ་ཆུ་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་དུས་ཆུར་ཡེ་ནས་མེད་པས་ཆུ་མ་ཡིན་པར་གྲོལ་ཟིན་པ་ལ་དེ་
Chinese
当（观）境如见清水时，说观境时，错觉会自然回归清净。勇士投入战场，以嗔恨挥舞刀剑之际，境识空法身的住法显现而生起。说在道中，刹那也不分离。识空法身的智慧之日何时升起，无明所生的能取所取之心及心所，都会觉醒为具识智慧之相，所以要明白这个道理。说否则心和识二者，暂时可以，但最终不能理解为不同。譬如太阳升起时，黑暗自然消失一样，无论生起什么分别念，都要在识空法身的王国中解脱。如果想要追逐分别念而解脱，就像向狗扔石头时，不是抓住人而是追逐石头一样。生起分别念时，只要忆念抓住，就能在识之相中解脱，就像向野兽之王狮子扔石头，狮子不是抓住石头而是抓住扔石头的人一样。 再次，识的显现分是父无量寿（藏文：ཚེ་དཔག་མེད།），空性分是母法性义之所取（藏文：ཆོས་ཉིད་དོན་གྱི་གཟུང་མ།）。双运分要理解为父母双运。那时，形相显现身，声音响动语，忆念分别意之执持，需要不离这三者。而且最终，法界原始双运本身，无论是什么本尊父母，都要理解为观想成其身相。依靠甚深口诀，现量证悟彻底通透之识，达到量，所以往昔的具德上师光明心髓传承的持有者们是这样的，说：境相不遮止识之自性，但识不混杂于境上，能取所取轮回之法全部如水上画纹般自然解脱，所以所断之边际穷尽。对于不散于境上的识之自性，不显现贪恋和破立，所以从对治的执着中解脱。识成就为法身，对有法者没有理由，所以在离边大智慧中彻底通透。分别念在识中解脱，所以见修行为果的假壳崩塌，即使不以仪轨和法行来折磨自己，也是无戏论之法性。
English
When (observing) the situation is like seeing clear water, it is said that when observing the situation, illusions will naturally return to purity. Even when a brave person enters the battlefield and wields a sword with anger, the way of abiding of the situation, the wisdom of emptiness and Dharmakaya, manifests and arises. It is said that there is not even a moment of separation on the path. Whenever the sun of the wisdom of emptiness and Dharmakaya rises, the mind and mental factors generated by ignorance and grasping will awaken into the aspect of wisdom of awareness, so it is necessary to understand this principle. Otherwise, it is said that mind and awareness are two things, which may be temporary, but ultimately cannot be understood as different. For example, just as darkness naturally disappears when the sun rises, no matter what conceptual thoughts arise, they must be liberated in the kingdom of emptiness and Dharmakaya. If you want to be liberated by chasing after conceptual thoughts, it is like throwing a stone at a dog, not catching the person but chasing the stone. When conceptual thoughts arise, as long as they are grasped by mindfulness, they can be liberated in the aspect of awareness, just like throwing a stone at the king of beasts, the lion, the lion does not catch the stone but catches the person who throws the stone. Again, the appearance aspect of awareness is Father Amitabha (Tibetan: ཚེ་དཔག་མེད།), the emptiness aspect is Mother Dharmata Meaning's Object (Tibetan: ཆོས་ཉིད་དོན་གྱི་གཟུང་མ།). The union aspect should be understood as the union of Father and Mother. At that time, the form appearance body, the sound resounding speech, and the holding of the mind of remembrance and discrimination, must be inseparable from these three. Moreover, ultimately, the union of the original sphere itself, whatever deity Father and Mother, must be understood as visualizing their form. Relying on profound oral instructions, directly realizing the thoroughly penetrating awareness, reaching the limit, so the holders of the lineage of the noble lamas of the past, the Essence of Clear Light, are like this, saying: The appearance of objects does not obstruct the nature of awareness, but awareness does not mix with objects, and all the dharmas of grasping and grasping samsara are naturally liberated like drawings on water, so the limits of what is to be abandoned are exhausted. For the nature of awareness that does not scatter on objects, attachment and aversion do not appear, so it is liberated from the clinging of antidotes. Awareness is accomplished as Dharmakaya, and there is no reason for those who have dharma, so it is thoroughly penetrated in the great wisdom of freedom from extremes. Conceptual thoughts are liberated in awareness, so the false shell of view, meditation, conduct, and result collapses, and even if one does not torment oneself with rituals and dharma practices, it is the nature of reality without elaboration.
Chinese
不离菩提心，虽无世间八法的念头，但对三宝和业果的恭敬不减，一切所作所为皆为利益众生。希望和疑虑在无处可寻中消散。因有惭愧心和羞耻感，故不以贪嗔和争吵的行为使他人不悦。虽未学习名相和宗派，但因自性智慧的能量增长为本觉，故虽不迷惑于一切名相的安立，却无我慢和竞争之心。虽无修持禅定的勤奋，但因有后得的觉知，故说将一生交付于山林。如今我们自己的上师们也都是这样显而易见地安住着，我们能够进入这样的法脉，真是非常幸运。务必要做到儿子继承父亲的衣钵。如果将心安住于远离戏论的法界中，本来是好的，但容易堕入无记的阿赖耶识中，所以必须认识到觉性具有清晰的觉照。这是竹巴噶举的口诀。米庞仁波切说，对证悟者来说，说空性也是觉性，说觉性也是在理解空性，如果证悟了，那么意义相同，只是名称上的差别而已。又说，好好地修持禅定，如果我们内在的智慧没有苏醒，现象没有显现为智慧，如果认为自己的一切都是智慧，那就容易陷入增益。不要那样做，要仔细观察。又要认识最初的基。要认识到那个基具有产生轮回和涅槃的潜能。要认识到那样的基显现本自任运。要认识到其中具备了解脱和迷乱的因缘。如果不了解那样的任运自成的三身，就无法很好地理解大圆满的见解。一般的众生因为执着于我和我所，被从未存在过的虚假显现所迷惑。因此，瑜伽士们要确信，本体本空，无有根基，超越了依赖，如幻身般无有痕迹，如同虚空一般，从那样的状态中，无论能量显现如何生起，都只是将无有显现的空性自性，在显现和解脱无别的状态中澄清，除此之外，从未变成其他的形态。例如，海市蜃楼显现为水的时候，水中本来就没有水，因此在不是水的状态中就已经解脱了。
English
Without separating from the mind of enlightenment, although there are no thoughts of the eight worldly concerns, the respect for the Three Jewels and the law of karma does not diminish, and all actions are for the benefit of sentient beings. Hopes and doubts are cleared away without a trace. Because of having shame and embarrassment, one does not displease others with actions of attachment, hatred, and quarrel. Although one has not studied terminology and philosophical systems, because the energy of intrinsic awareness expands into primordial wisdom, although one is not confused about all the establishments of terminology, there is no pride or competitiveness. Although there is no cultivation or meditation on meditative equipoise, because there is subsequent awareness, it is said that one spends one's life in the mountains. Now, our own lamas are also manifestly abiding in such a way, so we are very fortunate to be able to enter such a Dharma lineage. It is necessary to ensure that the son takes over the father's legacy. If one abides in equanimity in the expanse free from elaboration, it is good in itself, but one is likely to fall into the unmentioned alaya consciousness, so it is necessary to recognize that awareness has clear lucidity. This is the oral instruction of the Drukpa Kagyu. Mipham Rinpoche said that for the realized one, saying emptiness is also awareness, and saying awareness is also understanding emptiness, and if one realizes it, then the meaning is the same, only the names are different. He also said that if one meditates well, and if our inner wisdom does not awaken and phenomena do not appear as wisdom, if we think that everything is wisdom, then we are likely to fall into exaggeration. Do not do that, observe carefully. Also, one must know the original ground. One must know that the ground has only the potential to produce samsara and nirvana. One must know that such a ground appearance is spontaneously present from the beginning. One must know that it contains the causes and conditions for liberation and delusion. If one does not understand these three kayas of spontaneous presence as one, one will not be able to understand the view of Dzogchen well. Ordinary sentient beings are deceived because they cling to the self and what belongs to the self, clinging to fleeting illusory appearances that have never existed. Therefore, yogis should be certain that the essence is primordially empty, without foundation, beyond dependence, like an illusory body without trace, like the sky, and from that state, no matter how the energy appearance arises, it is only clarifying the empty nature of non-existence in a state where appearance and liberation are inseparable, and it has never become any other form. For example, when a mirage appears as water, there is no water in the water from the beginning, so it is already liberated in the state of not being water.