Tibetan
དང་མ་ནོར་བར་འཆར་གཞི་འོད་གསལ་གྱི་རིག་པ་རྗེན་པ་དེ་ངོ་ཤེས་དགོས། དེ་ལྟར་ངོ་ཤེས་པ་ལ་ཕྱག་ཆེན་པས་གཉུག་མ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཟེར། རྫོགས་ཆེན་པས་འོད་གསལ་གྱི་རིག་པ་ཟེར་ཏེ་དོན་གཅིག་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་སོ། ༈ །མདོར་ན་རང་གི་ཤེས་རྒྱུད་འདིའི་སྟེང་ནས་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀའི་གཞི་འཇོག་སྟེ། བདེ་ཉམས་ཀྱིས་འདོད་ལྷ་རིགས་དྲུག་གི་ཐོག་མ། གསལ་ཉམས་ཀྱིས་གཟུགས་ཁམས། སྟོང་ཉམས་དང་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་ཀྱིས་གཟུགས་མེད་སྐྱེ་མཆེད་མུ་བཞིར་འཕེན། བྱིང་རྨུགས་བསགས་པས་རི་བོང་དང་འཕྱི་བ་སོགས་སུ་སྐྱེ། ཆགས་སྡང་རྨོངས་གསུམ་གྱིས་ངན་སོང་གསུམ། དགེ་བ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་མ་ཟིན། དངོས་གཞི་ལྟ་བས་མ་ཟིན། རྗེས་བསྔོ་བས་མ་ཟིན་པའི་སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་དགེ་རྩ་དེ་ལོག་ལྟས་མ་བཅོམ། ཁོང་ཁྲོས་མ་བསྲེག །མ་བསྔོས་པ་དང་ལོག་པར་བསྔོས་པ་སོགས་དགེ་རྩ་འཛད་པའི་རྒྱུ་བཞིས་མ་བཤིག་པར་ཡོད་ན་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་སྦྱིན་པས་ལོངས་སྤྱོད་དང་། ཁྲིམས་གྱིས་བདེ་འགྲོ། བཟོད་པས་གཟུགས་བཟང་བ་སོགས་འབྱུང་བ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཀུན་ཉོན་འཁོར་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། རིག་ངོ་སད་དེ་གཟུགས་ཁམས་དང་གཟུགས་མེད་དུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཉམས་ཞེན་གྱི་ཤུན་པ་འཐོར། འདོད་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དུས་གསུམ་གྱི་འཁྲུལ་རྟོག་དག་ནས་རིག་པ་རྐྱང་འདེད་དང་། ཡེ་ཤེས་རྗེན་འདེད་བྱས། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ། འཁོར་བར་ཞེན་ལོག་གི་ངེས་འབྱུང་། གཞན་ཕན་དོན་གཉེར་གྱི་བྱང་སེམས། སྣང་སྲིད་རྣམ་དག་གི་དག་སྣང་སོགས་རང་ཤུགས་ཀྱིས་འཆར་ནས་རྣམ་བྱང་མྱང་འདས་ཀྱི་རྒྱུ་འཇོག་པར་མཁས་པའི་བསྟན་བཅོས་དང་། རྟོགས་ལྡན་གྱི་མྱོང་ཁྲིད་ཐམས་ཅད་མཐུན་ནོ། ༈ །རིག་པ་ནི་ཡུལ་ལ་གཏད་པ་མེད་པས། འཆར་གཞི་འོད་གསལ་ཤར་བ་དེས་ཤར་ཆོས་རྟོག་པ་གཞན་འཆར་བའི་གོ་མི་བཀག་པ་ནི། ཉི་མ་ཤར་བས་འོད་མི་འགག་པ་བཞིན། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ལ་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཉིས་རེ་ཡོད་པས་ཡུལ་ཅན་ཡིད་ཤེས་ལྟ་བུས་ཡུལ་བཟང་ངན་བར་མ་གང་རུང་ཞིག་བཟུང་བ་ན་རྟོག་པ་གཞན་འཆར་བའི་གོ་སྐབས་འཕྲོག་པ་སྟེ། དེས་ན་རིག་པ་སེམས་ཀྱི་ངང་ལས་མི་འཆར་ལ། སེམས་རིག་པའི་ངང་ནས་འཆར་བའི་ཚུལ་ཤེས་ན་ནོར་མི་དགོས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གདོད་མའི་གཤིས་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་དེ་གོ་བས་མི་ཆོག་མྱོང་བ་ཐོན་དགོས་པས། རིག་པ་ཟང་ཐལ་གྱི་ངོ་བོའི་སྟེང་དུ་རང་ས་བཟུང་། རྗེན་ལ་བཏོན། ཧུར་བྱུང་ནས་ལྟ་ཐོག་ཏུ་མྱོང་བས་སླེབས་དགོས་སོ། ༈ །ཡང་མཉམ་བཞག་གིས་རང་ས་ཟིན་ཀྱང་དེ་ཉིད་རྐྱེན་དང་བསྲེས་ནས་རྟོགས་པའི་རྩལ་སྦྱང་མ་བྱས་ན་གཉེན་པོས་རྐྱེན་མི་ཐུབ་པས། མཉམ་བཞག་ལེགས་པོ་དེའི་ཀློང་ན་རྟོག་ངན་གྱི་དུག་སྦྲུལ་འཇིགས་སུ་རུང་བ་མང་པོ་གནས་གཅིག་དུ་ཚོགས་ནས་སྡོད་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས། མཛེས་མའི་གཟུགས་སོགས་ཆགས་ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་། གཞན་གྱིས་བརྙས་སྨོད་སོགས་སྡང་བའི་ཡུལ་རྐྱེན་གང་རུང་རེའི་དབང་གིས་ཁོང་ཁྲོ་དང་འདོད་ཆགས་སོགས་མངོན་དུ་གྱུར་འོང་བ་དེ། རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྒོམ་དེའི་ཀློང་ནས་བྱུང་བ་མིན་ན་ཤ་ལས་མི་འབྱུང་། ཁྲག་དང་པགས་པ་དང་རུས་དང་རྐང་སོགས་གང་ལས་བྱུང་སོམས་ཤིག །དེས་ན་དེ་དག་སྦྱོང་མ་ཐུབ་ན་ཞེ་སྡང་གི་དབང་གིས་དམྱལ་བ། འདོད་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་ཡི་དྭགས། གཏི་མུག་གིས་དུད་འགྲོ། ཕྲག་དོག་གིས་ལྷ་མིན། ང་རྒྱལ་གྱིས་ལྷ་སོགས་སུ་སྐྱེ་བ་ཐོས་གྲོལ་གྱི་གཞུང་ན་གསལ་བ་ལྟར་ཡིན་པས་དེ་དག་སྦྱང་དགོས། དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་སྦྱོང་བའི་ཚུལ་ནི། རྒྱ་གར་གྲུབ་ཆེན་ཚོས། དང་པོ་དབེན་པའི་གནས་སུ་མཉམ་བཞ ག་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་པའི་རྗེས་སུ་ཚོང་འདུས་སོཊ་སུ་སོང་ནས་མི་མང་གི་རྒྱུ་འགྲུལ་དང་བདེ་སྡུག་སོགས་ལ་བལྟས་ནས་རྩལ་སྦྱང་། དེ་ནས་གྲོང་དགུའི་མི་གཙང་བ་སློག་སྟེ་གཙང་སྨེའི་གཉིས་རྟོག་ལ་རྩལ་སྦྱང་པ་དང་། དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་ཆད་པ་གཅོད་པའི་སར་ཕྱིན་ཏེ་མིག་འབྱིན་པ་དང་རྐང་ལག་གཅོད་པ་གསོད་པ་སོགས་ལ་བལྟས་ཏེ་སེམས་ཅན་རང་རྒྱུད་པ་དང་སྙིང་རྗེ་རང་རྒྱུད་པ་ལ་རྩལ་སྦྱང་། དེ་ནས་དུར་ཁྲོད་དུ་ཕྱིན་ཏེ་གཅན་གཟན་གཏུམ་པོ་དང་མི་མ་ཡིན་གདུག་པ་ཅན་སོགས་མཐོང་བ་ན་འཇིགས་སྐྲག་ལ་སྦྱངས་པ་སོགས་མཛད་པ་ལྟར། གནས་རི་རྩེའམ། མཚོ་གླིང་། སྐྱེད་མོས་ཚལ་སོགས་སུ་ཕྱིན་ནས། མིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་ན་དེ་ལ་ཡང་ཡང་བལྟ། རྣ་བས་སྒྲ་ཐོས་ན་ཡང་ཡང་ཉན་པ་སོགས་དང་། ཡིད་ལ་ཅི་ཤར་ཡང་འཆར་དུ་བཅུག་སྟེ་ངག་ནས་མིང་བརྗོད། སེམས་རྟོག་མེད་ཀྱང་ཡུལ་ལ་འཕྲོར་བཅུག་སྟེ། ཡུལ་ཀ་བ་ལྟ་བུ་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་འབྱམས་པ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་དུ་ཀ་བའོ་སྙམ་པའི་དེ་མ་ཐག་བུམ་པའོ། རྡོ་རྗེའོ། ཤིང་ངོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུར་ཁ་སྤོ་ཞིང་རྩ་བ་རིག་པའི་རང་ས་མ་ཤོར་བཞིན་ཤེས་པ་ཡུལ་ལ་འཕྲོར་གཞུག་སྟེ་རིག་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་བ་ལ་བསླབས་པས་རྐྱེན་ངན་དང་རྣམ་རྟོག་གང་ཤར་རིག་པའི་རྩལ་སྦྱོང་དུ་འཆར་ནུས་པ་ནི་བླ་མ་ཞང་རིན་པོ་ཆེས་དབུ་བྲག་ཕུག་ལ་བརྡབ་པ་དང་། ཞབས་རྐང་ལ་ཚེར་མ་ཟུག་པ་ཡང་བདེ་སྟོང་འཆར
Chinese
必须毫无错谬地认识到那赤裸的、如旭日般明朗的觉性。如此认识到它，大手印称之为俱生本觉智慧。大圆满称之为光明觉性，意义相同，只是名称不同。总而言之，轮回与涅槃二者的基础都安立于自身的这个识流之上。乐受的体验会将人抛向欲界天人六道之首。明受的体验会将人抛向色界。空受和无念的体验会将人抛向无色界的四处化生之地。积累昏沉和迟钝会转生为兔子和旱獭等。贪嗔痴三毒会导致三恶道。即使是善行，如果没有被菩提心所摄持，没有被正见所摄持，没有被回向所摄持的布施等善根，如果没有被邪见所摧毁，没有被嗔恨所焚烧，没有被不回向或错误回向等耗尽善根的四种因素所破坏，那么这些善行的果报就会显现，例如布施带来享用，持戒带来善趣，忍辱带来美好的容貌等。这些都是促成轮回的因素。觉性苏醒，那么转生到色界和无色界的因素——对体验的执着之壳就会脱落。转生到欲界的因素——对过去、现在、未来三时的错觉妄念得以净化，从而能够单刀直入地追随觉性，直接呈现智慧。如此一来，对于尚未证悟的众生生起慈悲，对于轮回生起厌离的出离心，生起利他求证的菩提心，以及显现一切清净的清净观等等，都会自然而然地生起，从而奠定了解脱涅槃的基础。所有精通之士的论著和证悟者的实修指导都与此相符。觉性不执着于外境，因此，当旭日般的光明生起时，并不会阻止其他念头的生起，就像太阳升起时，光明不会被阻碍一样。八识聚各有能取和所取二者，当能取的意识抓住任何好坏中性的对境时，就会剥夺其他念头生起的机会。因此，觉性不会从心的状态中显现，而心是从觉性的状态中显现的道理，如果明白了就不会出错了。像这样，仅仅理解原始本性的安住方式是不够的，必须产生体验。因此，要在觉性空明澄澈的自性上安住，让它自然呈现，毫不造作，并在见地上体验它，这样才能达到目的。
English
It is necessary to recognize that naked, sun-like clear awareness without error. Recognizing it in this way, Mahamudra calls it co-emergent innate wisdom. Dzogchen calls it clear light awareness, the meaning is the same, only the names are different. In short, the basis of both samsara and nirvana is established on this stream of consciousness of oneself. The experience of bliss throws one into the first of the six classes of desire realm gods. The experience of clarity throws one into the form realm. The experience of emptiness and non-thought throws one into the four formless realms of rebirth. Accumulating dullness and lethargy causes rebirth as rabbits and marmots, etc. The three poisons of attachment, hatred, and ignorance lead to the three lower realms. Even virtuous deeds, if not seized by bodhicitta, not seized by the main view, and the roots of virtue such as generosity not seized by subsequent dedication, if they are not destroyed by wrong views, not burned by anger, and not destroyed by the four causes that exhaust the roots of virtue, such as not dedicating or dedicating wrongly, then the fruits of those will appear, such as generosity bringing enjoyment, discipline bringing good rebirth, and patience bringing good looks. These are the causes of samsara. When the nature of awareness is awakened, the shell of clinging to experience, which is the cause of being born in the form and formless realms, is shattered. The cause of being born in the desire realm, the delusions of the three times, are purified, so that one can directly pursue awareness and directly present wisdom. In this way, compassion arises naturally for sentient beings who have not realized this, renunciation of samsara, bodhicitta seeking the benefit of others, and pure vision of pure appearances, etc., thus laying the foundation for liberation and nirvana. All the treatises of the wise and the experiential instructions of the realized are in agreement with this. Awareness does not cling to objects, therefore, when the clear light of the sun arises, it does not prevent other thoughts from arising, just as when the sun rises, the light is not obstructed. Each of the eight consciousness aggregates has two aspects, object and subject, so when the subject, such as mental consciousness, grasps any object, good, bad, or neutral, it deprives the opportunity for other thoughts to arise. Therefore, awareness does not arise from the state of mind, but mind arises from the state of awareness. If you understand this, you will not make a mistake. Like that, it is not enough to understand the abiding of the original nature, you must have experience. Therefore, abide in the nature of awareness, which is empty and clear, let it arise naturally, without artifice, and experience it in the view, so that you can reach the goal.
Chinese
好的。再者，即使以禅定把握了自地，若不将禅定与外缘混合，修习证悟的技能，则对治无法胜过外缘。因此，在良好的禅定之中，犹如许多令人恐惧的恶念毒蛇聚集一处。因此，因美女的形貌等贪恋之境，或他人侮辱等憎恨之境的任何一种外缘的影响，而生起嗔恨和贪欲等，若非出自自续的禅定之中，则不会从肉中生出。想想是从血、皮肤、骨头还是腿等什么中生出的？因此，若无法调伏这些，则如《听即解脱》中所说，会因嗔恨而堕入地狱，因贪欲而堕入饿鬼，因愚痴而堕入旁生，因嫉妒而堕入非天，因傲慢而堕入天等处，因此必须调伏这些。那么，如何调伏之理呢？印度大成就者们，首先在寂静处获得禅定的稳固之后，再去集市等地，观察人们的往来和苦乐等，从而修习技能。之后，翻开九种不净之城，修习清净与不净二者的觉察。之后，去国王处刑之地，观看挖眼、断手足、杀戮等，从而修习自续众生和慈悲自续。之后，去往墓地，看到凶猛的野兽和凶恶的非人等时，修习恐惧等。同样，去往山顶、湖心岛、花园等处，眼睛看到形色时，反复观看；耳朵听到声音时，反复倾听等。心中出现什么，也任其显现，口中说出名称。心虽无念，也任其驰骋于境。为了断除在一个柱子之类的境上驰骋，刚一生起“是柱子”的念头，就立刻转为“是瓶子”、“是金刚”、“是树木”等，在根本未失去觉性自地的情况下，让觉知驰骋于境，从而修习在觉性上解脱，如此一来，无论出现什么恶缘和分别念，都能将其转化为觉性技能的修习，如喇嘛香仁波切头撞岩洞，脚被荆棘刺伤，也能显现乐空。
English
Okay. Furthermore, even if one has grasped one's own ground through meditative equipoise, if one does not mix that with circumstances and practice the skill of realization, then the antidote will not be able to overcome the circumstances. Therefore, within that excellent meditative equipoise, it is as if many frightening poisonous snakes of evil thoughts gather in one place and dwell. Therefore, due to the influence of any circumstance of attachment, such as the form of a beautiful woman, or any circumstance of hatred, such as insults from others, anger and desire, etc., will manifest. If these do not arise from within the meditative equipoise of one's own continuum, then they will not arise from flesh. Think about what they arise from—blood, skin, bones, or legs, etc. Therefore, if one cannot subdue these, then, as is clear in the teachings of "Hearing Leads to Liberation," one will be born in hell due to anger, in the realm of the hungry ghosts due to desire, in the realm of animals due to ignorance, in the realm of demigods due to jealousy, and in the realm of gods due to pride. Therefore, one must subdue these. So, how does one subdue them? The great Indian siddhas, first, after gaining stability in meditative equipoise in a secluded place, would go to marketplaces, etc., and observe the comings and goings, happiness and suffering, etc., of people, and thereby practice their skills. Then, they would turn over the nine impure cities and practice the discernment of both purity and impurity. Then, they would go to the place where the king was carrying out punishments and watch the gouging out of eyes, the cutting off of limbs, the killing, etc., and thereby practice the self-continuum of sentient beings and the self-continuum of compassion. Then, they would go to charnel grounds and, upon seeing fierce predators and malevolent non-humans, etc., they would practice fear, etc. Similarly, going to the top of a mountain, an island in a lake, a garden, etc., when the eyes see forms, repeatedly look at them; when the ears hear sounds, repeatedly listen to them, etc. Whatever arises in the mind, allow it to arise, and utter its name from the mouth. Even if the mind is non-conceptual, allow it to roam in the object. In order to cut off roaming on a single object, such as a pillar, as soon as the thought "It is a pillar" arises, immediately switch to "It is a vase," "It is a vajra," "It is a tree," etc., and without losing the ground of awareness, allow awareness to roam in the object, and thereby train in liberation upon awareness. In this way, whatever bad circumstances and conceptual thoughts arise, one can transform them into the practice of the skill of awareness. For example, when Lama Zhang Rinpoche struck his head against a cave wall, and when a thorn pierced his foot, bliss and emptiness would arise.
Tibetan
་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྩལ་སྦྱང་བྱ་བ་འདི། ལས་དང་པོ་པ་ལ་རིག་པ་ངོ་སྤྲད་པའི་དུས་སུ་ཤུན་པ་གཏོར་བའི་ཐབས་དང་། ཉམས་ལེན་ལ་བརྟན་ཆ་ཐོབ་པའི་གང་ཟག་གིས་རྐྱེན་ཐུབ་ཀྱི་རྟོགས་པ་འཕེལ་བའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་སྟེ། མ་མཐའ་འང་ཞག་པོ་བརྒྱ་རེ་ཙམ་ལ་ངེས་པར་སློབ་དགོས་སོ། ༈ །དུས་དང་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་དམ་ཚིག་ལ་སེལ་མ་ཞུགས་ཤིང་། དད་པ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་གིས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་སྣང་བ་དང་མ་བྲལ་བར་རེས་འགའ་བླ་མ་སྤྱི་བོར་བསྒོམ་གསོལ་བ་བཏབ་དབང་བཞི་བླངས། རེས་འགའ་སྙིང་དབུས་སུ་བསྒོམ་ཐུགས་ཡིད་དབྱེར་མེད་དུ་བསྲེ་བ་སོགས་བྱེད་པ་ནི་གནད་གལ་བོ་ཆེ་སྟེ། ཐུགས་ཡིད་བསྲེ་བའི་གནད་འདི་ཁོ་ནས་རང་གི་བསྒོམ་རྒྱུ་དེ་ལམ་རྣམ་དག་ཞིག་མིན་རུང་འཆི་ཁ་ཚུན་ལ་མི་གྲོལ་མི་སྲིད་པ་ཞབས་དྲུང་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་རྒྱུན་ཡིན་ནོ། ༈ །སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་གསལ་བ་ལ། །ཡིད་ཀྱི་ཞེན་རྟོག་མ་ཞུགས་པ། །རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་དེ་ཀ་ཡིན། ། སེམས་རིག་ལ་ཤན་ཕྱེས་ཏེ་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་སོགས་ཀྱི་སྐོར།