Tibetan
ས་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་པས། རེས་བྱེད་རེས་འགའ་མི་བྱེད་པ་བློ་སྣ་མང་པ་དེ་སྤངས། དོལ་ཆོད་དུ་སྦྱང༌། ཞེས་རྣམ་གཡེང་དང་མ་འབྲེལ་བར་བློ་སྦྱོང་ཉིད་ལ་བློ་ལངས་ཀྱིས་བསྒྱུར་ལ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་སྦྱོང༌། རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་ཀྱིས་ཐར་བར་བྱ། ཞེས་རང་རྒྱུད་ལ་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་པའི་ཡུལ་ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ། དྲག་ཏུ་སྐྱེ་མི་སྐྱེ་བརྟག སྐྱེ་ན་གཉེན་པོ་དྲག་ཏུ་བསྒོམ། ཡང་བདག་གཅེས་འཛིན་ཅི་འདྲ་འདུག་བལྟ། གལ་ཏེ་མེད་པ་ལྟར་འདུག་ན། ཆགས་སྡང་གི་ཡུལ་ཞིག་བསམ་ནས། ཡང་གཅེས་འཛིན་སྐྱེ་བར་འདུག་ན། བདག་གཞན་བརྗེ་བའི་གཉེན་པོས་དེ་མ་ཐག་སྤོང༌། ཡུས་མ་སྒོམ། ཞེས་ཕ་རོལ་ལ་རང་གི་དྲིན་ཡོད་པ་དང༌། རང་གི་ཆོས་ཉམས་སུ་བླངས་པ་རང་དོན་ཡིན་པས། དེ་ཀུན་གྱི་ཡུས་གཞན་ལ་མི་འཚོང་བའོ། །ཀུན་སློང་མ་སྡོམ་ཞེས་པ། གཞན་ཕྱོགས་ལ་ཕྲག་དོག་མི་བྱ། གཞན་གྱིས་རང་ལ་གནོད་པའམ། དམའ་ཕབ་སོགས་བྱས་པ་ལ། སེམས་རྒྱུད་འཁྲུགས་པས་དེའི་ལན་བྱེད་པ་སོགས་སྤངས། ཡུད་ཙམ་མི་བྱ་ཞེས་ཅུང་ཟད་ཙམ་ལ་དགའ་མི་དགའི་རྣམ་འགྱུར་མི་སྟོན། འོར་ཆེ་མ་འདོད། ཅེས་རང་གི་ཆོས་ཉམས་སུ་བླངས་པ་དང༌། དགེ་བའི་ལས་བྱས་པ་ལ་སྙན་གྲགས་ཡོང་དུ་རེ་བ་སྤང་བའོ། ། སྙིགས་མ་ལྔ་པོ་བདོ་པ་ནི། །བྱང་ཆུབ་ལམ་དུ་བསྒྱུར་པ་ཡིན། །གདམས་ངག་བདུད་རྩིའི་སྙིང་པོ་འདི། །གསེར་གླིང་པ་ནས་བརྒྱུད་པ་ཡིན། །ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །འདི་སྐབས་སུ། ཇོ་བོ་གསེར་གླིང་པའི་གསུང་གིས། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་འབུར་འཇོམས་ཏེ། །གཉེན་པོ་ཐམས་ཅད་བཅོམ་བརྡེག་ཡིན། །འདུན་མ་ཐམས་ཅད་ཆིག་འདྲིལ་ཏེ། །ལས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཆིག་ཆོད་ཡིན། །གཉེན་པོ་རྣམ་བྱང་གི་ཆོས་བཞི་སྟེ། །མཐའ་འཁོབ་འདུལ་ན་དགོས་པ་ཡིན། །འཁོར་ངན་ལོག་སྒྲུབ་བཟོད་པ་ལ། །སྙིགས་མའི་དུས་སུ་མཁོ་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྟོག་པ་སྐྱེས་ཙམ་ཉིད་ནས། སྟོང་ཉིད་དུ་འབུར་འཇོམས་བྱ། ཉོན་མོངས་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་གཉེན་པོས་ཐོག་རྫིས་བྱ། འདུན་མ་ཐམས་ཅད་བདག་འཛིན་ཅི་བརླག་དང་སེམས་ལ་ཅི་ཕན་དུ་སྒྲིལ། ལམ་ཆིག་ཆོད་དེ། ས་ལམ་རྩི་རྒྱུ་མེད། བདག་འཛིན་རྣམས་བརླག་ནས་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན། རྐྱེན་ངན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན། །འདྲེ་གདོན་རྒྱལ་བའི་སྤྲུལ་བ་ཡིན། །ན་ཚ་སྡིག་སྒྲིབ་ཀྱི་ཆགས་ཤིང་ཡིན། །སྡུག་བསྔལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཡོ་ལངས་ཡིན། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ཆོས་བཞི་སྟེ། །མཐའ་འཁོབ་སོགས་གོང་དང་འདྲ། མི་འདོད་པའི་རྐྱེན་བྱུང་ན་དགེ་བསྐུལ་ཡོང༌། གདོན་ཞུད་བྱུང་ན་ཚོགས
Chinese
因为对地生起定解，所以舍弃时而做时而不做的多心，要坚定地修习。意思是不要与散乱相连，要以修心本身来转变心，一心一意地修习。以思维修习二者而得解脱。意思是心中想着自相续生起烦恼的对境，观察是否猛烈生起，如果生起，则猛烈修习对治。再观察我执如何。如果好像没有，则思念贪嗔的对境，如果又生起我执，则立即以自他交换的对治来舍弃。不要抱怨，意思是他人对自己有恩，自己修持佛法是为了自己，所以不要向他人抱怨这些。不要抑制发心，意思是对他人不要嫉妒。他人对自己造成损害或贬低等，内心烦乱而报复等要舍弃。不要稍作表示，意思是对稍微的喜欢或不喜欢，不要显露表情。不要贪求大名声，意思是舍弃对自己修持佛法和做善事而希望获得名声。五浊兴盛之时，乃是转为菩提道之时。此窍诀甘露之精华，是从金洲大师传承下来的。也这样说过。此时，金洲大师说：所有分别念都要摧毁，所有对治都要彻底击破。所有意愿都要统一，所有事业都要一锤定音。对治清净的四法，是调伏边地所需要的。对于忍受恶劣环境和邪恶行为，是末法时代所需要的。这样说道。分别念一生起，就要立即将其摧毁于空性之中。烦恼一生起，就要立即用对治法彻底镇压。所有意愿都要集中于如何摧毁我执和如何利益他人。道路要一锤定音，不要计较地道。摧毁我执才能成佛。恶劣的境缘是善知识，鬼魔是胜者的化身，疾病是罪障的柴薪，痛苦是法性的觉醒。完全是四种烦恼之法，边地等与上面相同。不悦意的因缘出现时，会策励行善。鬼神作祟时，会积聚。
English
Because of generating certainty about the ground, abandon the fickle mind that sometimes does and sometimes doesn't, and train firmly. It means don't be connected with distraction, but transform the mind with mind training itself, and train single-mindedly. Be liberated by both thought and analysis. It means to think of the object of the arising of afflictions in one's own mind, and to observe whether it arises intensely or not. If it arises, then intensely meditate on the antidote. Then look at how the self-cherishing is. If it seems like it's not there, then think of an object of attachment and aversion. If self-cherishing arises again, then immediately abandon it with the antidote of exchanging self and others. Don't complain, it means that others have kindness to oneself, and one's own practice of Dharma is for oneself, so don't complain about these to others. Don't suppress the aspiration, it means don't be jealous of others. Abandon retaliating, etc., when others harm or demean oneself, etc., and the mind is disturbed. Don't show even a little, it means don't show expressions of liking or disliking even a little. Don't desire great fame, it means abandoning the hope of gaining fame for one's own practice of Dharma and doing good deeds. When the five degenerations are flourishing, it is the time to transform them into the path to enlightenment. This essence of nectar of pith instructions is transmitted from the master of Gold Island. It is also said like this. At this time, the master of Gold Island said: All thoughts must be destroyed, all antidotes must be completely crushed. All intentions must be unified, all actions must be finalized. The four dharmas of antidote purification are necessary for taming the borderlands. It is necessary in the degenerate age to endure bad environments and evil deeds. It is said like this. As soon as a thought arises, it must be immediately destroyed in emptiness. As soon as an affliction arises, it must be immediately suppressed by the antidote. All intentions must be focused on how to destroy self-grasping and how to benefit others. The path must be finalized, without calculating the stages and paths. Enlightenment is attained by destroying self-grasping. Bad circumstances are spiritual friends, ghosts and demons are emanations of the victors, sickness is the firewood of sins and obscurations, and suffering is the awakening of the nature of reality. Completely the four dharmas of affliction, the borderlands, etc., are the same as above. When unpleasant circumstances arise, they will encourage virtue. When demonic influences occur, they will accumulate.
Tibetan
་གསོགས་དང་ཐུགས་དམ་འཕེལ། ན་ཚ་བྱུང་ན་སྡིག་སྒྲིབ་འདག །སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད། །ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་ཉམས་སུ་བླངས་ཆོག དེ་ཀུན་བྱུང་ན་བྱུང་གི་བཟང༌། །ཞཻས་ཉམས་སུ་བླངས། སྐྱིད་ཀྱི་གཉའ་གནོན་ཆེན་པོ་ཡིན། །སྡིག་གི་འཇུག་སྡུད་ཆེན་པོ་ཡིན། །མི་མཁོ་ཤོས་ལ་འདོད་ཐོག་ཡིན། །ལྟས་ངན་གཡང་དུ་ལེན་པ་ཡིན། །གཉེན་པོ་ལོག་གནོན་གྱི་ཆོས་བཞི་སྟེ། །མཐའ་འཁོབ་སོགས་གོང་བཞིན། སྐྱིད་སྐྱིད་འདྲ་ན། ཆོས་མིན་གྱི་བྱ་བ་སྣ་ཚོགས་བྱེད་འདོད་ནས་འོང་བས། སྐྱིད་པའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་ན་སྐྱིད་པ་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་མེད། སྐྱིད་པར་སྣང་བ་ཙམ་དེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱིན། རང་ཚོ་ཐུབ་པར་བྱས་པས་གཉའ་གནོན་ཡིན། ཅུང་ཟད་གཅིག་སྡུག་ན་ཡི་མུག་ག་ཆད་པར་འདུག དེ་ལ་སྡུག་པར་སྣང་བ་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ། བཙལ་བས་མ་རྙེད། སྣང་བ་དེའི་སྟེང་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མི་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་སྤུངས། སྡུག་བྱ་སྡུག་བྱེད་སྟོང་པས་མཇུག་སྡུད་ཆེན་པོ་ཡིན། ལྟས་ངན་དང་ཆོ་འཕྲུལ་བྱུང་ན། རྣམ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་འཆར་ཏེ། དེ་ལ་འདི་ཁ་དགོས་རྒྱུ་ཡིན། བདག་གཅེས་འཛིན་འདིའི་སྟེང་དུ་ལྟས་ངན་ཐམས་ཅད་སྤུངས་ཤིག་སྙམ་པ་བྱེད་ཅིང༌། སྙེམས་འཁྲིག་མ་ཞུགས་པར་བྱས་ལ་བཞག མི་མཁོ་བ་ཐམས་ཅད་ཐོག་ཏུ་བབ་ན། བདག་གཅེས་འཛིན་ཁྱོད་ལ་འདི་རང་འཁོ་བ་ཡིན། འདི་བརླག་ཏུ་ཆུག་ཅིག་སྙམ་ལ་བློ་བདེ་འབོལ་གྱིས་བཞག གཞན་ཡང་འདི་གཅིག་པུ་འདུག་ན་སྐྱོ་རོགས་ཡིན། ལས་ངན་དབང་གི་སེམས་ལྷོངས་བྱུང༌། ནང་དུ་བསྡད་ན་ཕྱིར་འགྲོ་སྙིང་འདོད། རི་ལ་བསྡད་ན་ཀླུང་ལ་འབབ་སྙིང་འདོད། ཀླུང་དུ་ཕྱིན་ན་རི་ཁྲོད་དྲན་པ་སོགས་འབྱུང་སྟེ། སེམས་དཔའི་རིམ་པ་ལས། ཡང་ཡང་སྡོད་ས་རང་སྤོ་ཞིང༌། །ཤེས་པ་མི་དགའ་སྐྱོ་བ་ན། །རང་ལ་གཤགས་འདེབས་འདི་ལྟར་བྱ། །ཁྱོད་ཀྱི་གཤིས་ལུགས་འདི་འདྲ་ན། །གནས་མལ་འདི་ཡང་ཡང་རབ་ཡིན། །བློ་སེམས་འདི་ཀུན་བདེ་མོ་ཡིན། །གཞན་དུ་ཁྱེད་ཀྱིས་སྡུག་སྲན་འདིས། །དམྱལ་བར་མ་སྐྱེས་ཁར་རྗེ་ཆེ། །བཙོ་བསྲེག་མ་མྱོང་ཁར་རྗེ་ཆེ། །ཞེས་སོགས་དང༌། གཞན་ཡང་འཇིགས་པ་རབ་བསམ་ཏེ། །བདག་ལ་ཁྲེལ་བརྡས་ཆེན་པོ་བྱ། །ལྟོ་ལ་གྱོང་བསྐུར་དཀའ་ཐུབ་བྱ། །གོས་ལ་གྱོང་བསྐུར་དམན་ཆ་བླངས། བདེ་སྡུག་ཁྱད་བསད་གཉེན་པོ་བསྒོམ། །ན་ན་ནད་གཡོག་ཡིན་ཏེ། ན་ཚ་བྱུང་ན་ནད་གཡོག་ལ་འཁང༌། དེ་ལ་འདི་ལས་དྲག་པ་ཞིག་བྱེད་ཐང་བ་ལ། འདི་ལ་ང་དྲིན་ཆེ་བ་ཡིན་ཏེ་སྙམ་ཡུས་པའི་དུས་སུ། ན་བ་འདི་བདག་ཏུ་བཟུང་བས་ལན་པ་ཡིན། གཞན་སུས་ཀྱང་མ་ལན། ནད་གཡོག་དང་སྨན་གྱིས་ཕན་ན་ལྟ། སྔར་འདི་མ་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་མེད། ད་ཡོངས་གཅེས་འཛིན་ཅན་ཁྱོད་ལ་འདི་ལྟར་བྱུང་བ་སྙིང་ཚིམ་ཞེས་བཞག་པས་བློ་བདེ་འབོལ་གྱིས་འགྲོ། བདག་ནི་སྐྱོན་གྱི་རྩ་བ་སྟེ། །རྒྱངས་ཀྱིས་སྐྱུར་བའི་ཆོས་ཅིག་ཡིན། །གཞན་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་འབྱུང་ཁུངས་ཏེ། །ཅངས་ཏེ་ལེན་པའི་ཆོས་ཅིག་ཡིན། །གཉེན་པོ་མཇུག་སྡུད་ཀྱི་ཆོས་གཉིས་ཏེ། །མཐའ་འཁོབ་འདུལ་ན་དགོས་པ་ཡིན། །འཁོར་ངན་ལོག་སྒྲུབ་བཟོད་པ་ལ། །སྙིགས་མའི་དུས་སུ་དགོས་པ་ཡིན། །རང་སྐྱོན་རྒྱངས་ཀྱིས་སྐྱུར་བ་དང༌། །གཞན་དོན་ལ་ཅངས་ཀྱིས་འཇུས་པ་གཉིས་སུ་བློ་སྦྱོང་ཐམས་ཅད་འདུས་པ་ཡིན་ནོ། ། ལོག་ཅེར་ལོག་ལ་ཅེར་ཅེར་ལྟོས། །ཤིག་གེ་ཤིག་ལ་འབོལ་ལེ་ཞོག །དེས་ནི་མི་འཆིང་གྲོལ་བར་འདོད། །རྣམ་རྟོག་གང་ཤར་དེ་ལ་སེམས་ཕྱིར་ཡེངས་སུ་སོང་བ་འདི། ནང་དུ་ལོག་ཅེར་ལོག ངོ་བོ་ལ་ཅེར་གྱིས་ལྟོས། ཏེ་ཁའི་ངོ་བོ་ལ་ཤིགས་ཀྱིས་ཤིགས་ལ་ལྷོད་ཀྱིས་བཞག དེ་ལྟར་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བློ་སྦྱོང་གི་གདམས་ངག་ཇོ་བོའི་བཀའ་བརྒྱུད་ཡིན་ངེས་ཁྲིད་ཚུལ་མཐའ་ཡས་པ་ཞིག་བཞུགས་ནའང༌། དོན་བདུན་གཞུང་ཤིང་འདིར་ཉམས་ལེན་ཐམས་ཅད་འདུ་བ་ཡིན། ༧༽བློ་སྦྱོང་གི་བསླབ་བྱ།
Chinese
积累和誓言增长。生病则罪障消除。痛苦自性为空性。是法性故可以修持。那些全部发生的话，发生也好。这样修持。快乐是巨大的颈箍。罪恶是巨大的聚集。对于最不需要的东西却想要得到。是把恶兆当成悬崖。是四种对治颠倒之法。边地等如前。快乐快乐似的，会生起想要做各种非法之事的念头。看快乐的体性，快乐并非实有。仅仅是快乐的显现，却施予所有众生。自己被压制，所以是颈箍。稍微有一点痛苦就似乎要断气。那痛苦的显现如同梦幻泡影。寻找也找不到。在那显现之上，聚集了所有众生的所有不欲。痛苦的作者和痛苦的对境皆为空性，所以是巨大的聚集。出现恶兆和妖术时，会生起各种分别念。在那时会想需要这个那个。心想把所有恶兆都堆积在这个我执之上。不做骄慢放逸而安住。所有不需要的东西都降临到头上时，就想我执你正需要这个。心想让这个毁灭吧，然后安心地放下。此外，如果独自一人的话，就会感到寂寞。生起恶业所致的心烦意乱。住在里面就渴望出去。住在山上就渴望下到山谷。去了山谷就思念山间等。从菩萨的次第来说：又再三地自己搬动住处，知识不喜悦而感到悲伤时，就这样责备自己：你的习性就是这样，这个住所也再好不过了。这个心识一切安乐。否则，你以这样的忍受痛苦，没堕地狱之前真是太好了。没经历烧煮之前真是太好了。等等。此外，还要猛烈地思维恐惧。大大地呵斥自己。在食物上克扣，做苦行。在衣服上克扣，取低劣的。舍弃苦乐的差别，修持对治。生病时要做病人的侍者。生病时就抱怨侍者。在那时，本来可以做比这更好的事情，却在那时想我对这个人有恩，在这样想的时候，就把这疾病当成我。
English
Accumulation and vows increase. If sickness occurs, then sins and obscurations are purified. The nature of suffering is emptiness. Because it is the nature of Dharma, it can be practiced. If all those occur, it is good that they occur. Thus practice. Happiness is a great yoke. Evil is a great accumulation. Wanting what is most unnecessary. Taking ill omens as cliffs. These are the four antidotes to reversal. Borderlands etc. as before. If it seems like happiness, then various non-Dharma activities will arise from wanting to do them. Looking at the nature of happiness, happiness is not established as a real thing. Merely the appearance of happiness is given to all sentient beings. Being suppressed oneself, therefore it is a yoke. If there is even a little suffering, it seems like one is about to die. The appearance of that suffering is like a dream or illusion. Searching for it, it cannot be found. On top of that appearance, all the unwanted things of all sentient beings are piled up. The agent of suffering and the object of suffering are empty, therefore it is a great accumulation. When bad omens and sorcery occur, various thoughts arise. At that time, one thinks that one needs this and that. Thinking of piling all the bad omens on top of this self-grasping. Abiding without arrogance and carelessness. When all the unnecessary things fall on one's head, then one thinks, self-grasping, you need this. Thinking, let this be destroyed, then put it down with ease and comfort. Furthermore, if one is alone, one feels lonely. Mental agitation arises due to the power of bad karma. If one stays inside, one longs to go outside. If one stays on the mountain, one longs to descend to the valley. If one goes to the valley, one remembers the mountain hermitage, etc. From the stages of a Bodhisattva: Again and again moving one's dwelling place, when knowledge is unhappy and one feels sad, then rebuke oneself in this way: Your disposition is like this, this dwelling is also very good. This mind is all happy. Otherwise, with this endurance of suffering, it is very good that you have not been born in hell. It is very good that you have not experienced burning and roasting. And so on. Furthermore, think intensely about fear. Give oneself a great scolding. Impose hardship on food, practice asceticism. Impose hardship on clothing, take the inferior. Disregarding the difference between happiness and suffering, cultivate the antidote. When sick, one should be a servant to the sick. When sickness occurs, one complains to the servant. At that time, one could have done something better than this, but at that time one thinks, I am kind to this person, and while thinking like that, one takes this sickness as oneself.