Tibetan
་འདས་ཆོས་ཉིད་ལ་བསྣན་རྒྱུའི་རྟག་པར་ལྟ་ན་རྟག་ལྟར་འགྱུར་ཞིང༌། ཡང་དག་པ་མ་ལགས་པའི་ལྟ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་ན། ཤཱཀྱ་བྱམས་ཐོགས་གསུམ་མཐུན་ནོ། །དེ་ནས་འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །བཞག་པར་བྱ་བའང་ཅུང་ཟད་མེད། །ཞེས་འོག་ནས་འབྱུང་བ་ལྟར་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་སྣོན་འཕྲིད་དམ། བསལ་བཞག་མེད་པར་རང་བཞིན་གྱིས་རྟག་པའི་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཆོས་སྐུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་ཆོས་སྐུ་དེ་རྟག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་གྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། ། དེ་ལྟར་བཤད་ན་མདོ་སྔ་ཕྱི་མི་འགལ་གཞུང་དང་འགྲིག འགྲེལ་པ་སྔ་ཕྱི་མི་འགལ་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་སྦྱོར་བ་ཁྱོད་ཀྱིས་རང་ཤེས་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་མིན་ཏེ། ཐོགས་མེདཀྱི་འགྲེལ་པར། ཆོས་གྱི་དབྱིངས་ཀྱི་སྒོ། འདིས་ནི་དོན་དམ་པར་འཁོར་བ་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་པས་གྲུབ་པོ། །འོ་ན་འཕྲྀ་རྒྱུ་དང་བསྣན་རྒྱུ་ལ་སྦྱོར་བ་རང་ཤེས་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན། དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་འགྲེལ་བར་འཁོར་བ་མི་རྟག་པ་མི་འཕྲིད་མྱང་འདས་རྟག་པ་མི་སྣོན་པས་ཞེས་པས་གྲུབ་པོ། ། འདི་ནི་གངས་ཅན་གྱི་མཁས་མང་དེད་དཔོན་གྱི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱིས་མ་རྙེད་པ། ཐོགས་མེད་ཀྱི་གསུངས་རབ་རྒྱ་མཚོ་ལས་ཁོ་བོས་རྙེད་པའི་ལེགས་བཤད་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ཡིན་ནོ། ། སྨྲས་པ། སྲས་བཅས་རྒྱལ་བའི་གསུངས་པའི་ངེས་པའི་དོན། ། རྩ་རྒྱུད་བླ་མའི་ཚོགས་ཀྱིས་གསལ་བར་མཛད། ། ས་གཞི་དཀར་བར་ཟླ་བ་ཤར་བ་བཞིན། ། སླར་ཡང་འཇམ་དཔལ་གྲགས་པས་གསལ་བར་བྱས། ། ཞེས་པ་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། ། ཡང་ཁ་ཅིག་འཁོར་ལོ་གསུམ་པ་མཐར་ཐུག་གི་ངེས་དོན་ཡིན་ན། ཆོས་འཁོར་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་བསྟན་ནས་ཅི་བྱ། དང་པོར་ཁོ་ནར་མཐར་ཐུག་སྟོན་པར་རིགས་སོ་སྙམ་ན། མཐར་ཐུག་སྟོན་པའི་སྣོད་དུ་རུང་ན་ཐབས་མཁས་ཐུགས་རྗེའི་བདག་ཉིད། ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་བོ་ཆོས་ལ་དཔེ་མཁྱུད་མི་མཛད་པས། ཤིན་ཏུ་སྟོན་མོད་ནའང་སྣོད་དུ་མ་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་རྟག་ཅིང་བརྟན་པ་དེ། རྟོག་གེའི་དངོས་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་ཅིང་སེམས་ཅན་རྣམས་སྔར་འཁོར་བའི་བག་ཆགས་འདི་བརྟས་ནས། མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་པར་འཛིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་བདེ་བར་འཛིན། བདག་མེད་པ་ལ་བདག་དུ་འཛིན་པའི་མཐུ་བརྟས་ནས། འདིའི་གཉེན་པོར་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་བ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ། མྱ
Chinese
如果说，在超越轮回的法性上增加常的观点，就会变成常的见解，变成不正确的见解。释迦、慈氏、无著三者观点一致。之后，就像下面所说的那样，对于此，没有什么需要去除的，也没有什么需要安立的。因为证悟到轮回和涅槃的法性上没有增减，自性常有的法性是平等性，所以是法身。因此，具有二种清净的法身，就成立为超越常的彼岸，是这个意思。这样说来，前后经典不矛盾，符合经论。如果认为前后论释不矛盾，将轮回和涅槃的法性结合起来是你的自知，那就不是了。无著的论释中说：法界之门，由此真实地成立了轮回本身就是涅槃。那么，认为增减的结合是自知吗？也不是，论释中说：轮回的无常不减少，涅槃的常不增加，由此成立。这是雪域的众多智者导师们没有找到的，我从无著的论著大海中找到的善说如意宝。说道：佛子诸佛所说的决定之义，根本传承上师们已经阐明，犹如白色的地面上升起月亮，再次由妙吉祥称来阐明。这是中间的偈颂。又有些人认为，如果是第三转法轮的究竟了义，那宣说第一和第二转法轮做什么呢？应该首先就宣说究竟了义才对，如果认为这样，如果堪能成为宣说究竟的法器，那么具足方便善巧和慈悲的释迦王，不会对佛法吝啬隐瞒，虽然非常想宣说，但是因为不是法器。其中的理由是，如来藏常且稳固，不是寻思的对境，而且众生先前增长了轮回的习气，执著无常为常，执著痛苦为乐，执著无我为我，由于增长了这种力量，所以作为对治，一切有为法都是无常的，一切有漏法都是痛苦的，一切法都是无我的，
English
If it is said that adding the view of permanence to the nature of transcendence, it will become the view of permanence, and become an incorrect view. Shakya, Maitreya, and Asanga agree. After that, as it is said below, there is nothing to be removed from this, and there is nothing to be established. Because the nature of samsara and nirvana is realized to be without addition or subtraction, and the nature of self-existent permanence is equality, it is the Dharmakaya. Therefore, the Dharmakaya with two purities is established as the other shore beyond permanence, which is the meaning. In this way, the earlier and later sutras do not contradict each other, and they are in accordance with the scriptures. If you think that the earlier and later commentaries do not contradict each other, and that combining the nature of samsara and nirvana is your own knowledge, then it is not. Asanga's commentary says: The gate of the Dharmadhatu, by this, it is truly established that samsara itself is nirvana. So, do you think that the combination of addition and subtraction is self-knowledge? It is not, the commentary says: The impermanence of samsara does not decrease, and the permanence of nirvana does not increase, which is established by this. This is the well-spoken wish-fulfilling jewel that the many wise teachers of the snowy land have not found, and that I have found from the ocean of Asanga's teachings. It is said: The definitive meaning spoken by the Buddhas and their sons, the root lineage lamas have clarified, like the moon rising on the white ground, and again clarified by Manjushri Grags. This is the intermediate verse. Some also think that if the third turning of the wheel of Dharma is the ultimate definitive meaning, then what is the point of teaching the first and second turnings of the wheel of Dharma? It would be appropriate to teach the ultimate definitive meaning from the beginning. If it is thought that way, if one is able to be a vessel for teaching the ultimate, then the King of the Shakyas, who possesses skillful means and compassion, would not be stingy or secretive about the Dharma. Although he would very much like to teach, it is because one is not a vessel. The reason for this is that the Tathagatagarbha is permanent and stable, and is not an object of thought. Moreover, sentient beings have previously increased the habits of samsara, and they grasp impermanence as permanence, grasp suffering as happiness, and grasp selflessness as self. Because they have increased this power, as an antidote, all conditioned phenomena are impermanent, all contaminated phenomena are suffering, and all phenomena are selfless.
Tibetan
་ངན་ལས་འདས་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བའོ། །ཞེས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་པོ་སྟོན་པར་མི་གདའ་འམ། འོ་ན་དང་པོ་བསྟན་དེའི་རྗེས་སུ་མཐར་ཐུག་གསུམ་པ་སྟོན་པར་རིགས་སོ་སྙམ་ན། ད་དུང་ཡང་མཐར་ཐུག་སྟོན་པའི་སྣོད་དུ་མི་རུང་སྟེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང༌། འཁོར་ལོ་དང་པོ་བསྟན་ནས་རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་གྱི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་སོགས་རྟོགས་ཀྱང༌། མེའི་རང་བཞིན་ཚ་བ་དང༌། ཆུའི་རང་བཞིན་གཤེར་བ་སོགས་དོན་དམ་པར་ཡང་བདེན་ནམ་གཟུང་བ་ཆོས་བདག་མེད་པར་མ་རྟོགས། དེ་བཞིན་དུ་ཡུལ་ཕྱི་རོལ་གཟུགས་སོགས་འཛིན་བྱེད་གྱི་ཤེས་པ་འཛིན་པ་ཆོས་བདག་མེད་པར་ཡང་མ་རྟོགས་པས། འདི་རྣམས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་མཐོང་བ་ལ་སྒྲིབ་བྱེད་དུ་གྱུར་པས། འདིའི་གཉེན་པོར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྟག་ཤིང་དཔྱད་ན་མེད་པའོ། །ཞེས་ཀུན་རྫོབ་རང་སྟོང་དང་ཅི་ཡང་མི་སེམས་གང་དུའང་མི་རྟོག་པའི། ཟབ་མོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སོགས་འཁོར་ལོ་གཉིས་པ་བསྐོར་བར་མི་གདའ་འམ། དེའི་རྗེས་སུ་ཀུན་རྫོབ་གློ་བུར་གྱི་ཆོས་འདི་རྣམས་བརྟག་ཤིང་དཔྱད་ན་མེད་ཀྱང༌། མ་བརྟགས་བཞིན་དུ་སྣང་བ་འདི་མི་འགོག་པར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་དང་། སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་ན། འདི་ཁོ་ན་མ་གཏོགས་གཞན་མེད་ཅེས་མཐར་ཐུག་གི་དོན་དམ་བདེན་པའོ། །ཞེས་ལེགས་པར་ཕྱེ་བ་དང་ལྡན་པའི་འཁོར་ལོ་གསུམ་པ་སྟོན་པར་མི་གདའ་འམ། སྨྲས་པ། ཁ་ཅིག་མི་ཤེས་བཞིན་དུ་སྨྲ་བར་འདུག། ཁ་ཅིག་ཤེས་བཞིན་དཔེ་མཁྱུད་བྱེད་པའང་མཐོང༌། ། བདག་གིས་རྟོགས་ནས་ཕན་སེམས་ཁོ་ནས་བསྟན། ། བློ་ལྡན་དོན་གཉེར་ཚོགས་རྣམས་དགྱེས་པར་མཛོད། ། ཅེས་པ་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། ། ཁ་ཅིག་ཁྱོད་ཀྱི་འདི་འཐད་འཐད་པར་འདྲ་མོ་གཅིག་འདུག་སྟེ། རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པས་དེ་ལྟར་གསུངས། བླ་མ་གོང་མ་རྣམས་ཀྱང་ཕྱག་ལེན་དེ་ལྟར་མཛད་དམ། ཞེས་ཐུབ་པ་ཆེན་པོས་ཀྱང་ལེགས་པར་ཡང་ཡང་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་ཁམས་མཁྱེན་ནས། མི་རྟག་པ་དང་བ་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། མི་གཙང་བས་ཡིད་འབྱུང་བའི་གཏམ་ཀྱིས་འཁོར་བ་ལ་དགའ་བའི་སེམས་ཅན་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པར་མཛད། དེ་འཕགས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་འཛུད་པར་མཛད་དེ། དེ་ཙམ་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བརྩོན་པ་འདོར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌
Chinese
一切超越痛苦之恶业皆寂灭。难道不是这样宣说了第一个法轮吗？那么，如果认为在最初宣说之后，理应宣说最终的第三个法轮，那也是不行的，因为仍然不适合作为宣说最终意义的容器。其原因在于，即使在宣说第一个法轮之后，证悟了常一自在的补特伽罗无我等，但对于火的自性是热，水的自性是湿等，仍然执着于在胜义中也是真实的，没有证悟法无我。同样，对于外境的色等所取境的能取识，也没有证悟能取无我，因此，这些都成了遮蔽见如来藏的障碍。为了对治这些，如果对所有世俗的法进行观察和分析，就会发现它们是不存在的。难道不是这样转动了世俗自空和什么也不想、什么也不执着的甚深般若波罗蜜多等第二个法轮吗？在那之后，虽然这些世俗的暂时的法在观察和分析时是不存在的，但在没有观察的情况下，显现也不会停止，这就是世俗谛。并且，如果观察和分析自性光明的如来藏，就会发现除了这个之外没有其他的，这就是最终的胜义谛。难道不是这样宣说了具有善巧分别的第三个法轮吗？ 说道：有些人不明白却在说，有些人明明知道却故意隐瞒。我因为自己有所领悟，才仅仅以利他的心来宣说。愿有智慧的求法者们感到欢喜。 这是中间的偈颂。 有些人说：你的这些说法似乎很有道理，与佛陀及其眷属所说的一致。那么，历代上师也是这样实践的吗？释迦牟尼佛也曾多次善说，如《如来大悲经》中说：如来也了知完全不净的界，以无常、苦、无我、不净的令人厌恶之语，使喜爱轮回的众生生起厌离之心，从而让他们进入圣者的律藏。但如来并没有因此而放弃精进，在那之后，又宣说了空性、无相。
English
All evil deeds that transcend suffering are pacified. Isn't this how the first turning of the Dharma wheel is taught? Now, if you think that after teaching the first, it is reasonable to teach the ultimate third turning, that is still not suitable as a vessel for teaching the ultimate meaning. The reason for this is that even after teaching the first turning, although one realizes the selflessness of the individual, which is permanent, singular, and independent, one still grasps that the nature of fire is heat and the nature of water is moisture as being true even in the ultimate sense, and one does not realize the selflessness of phenomena. Similarly, one does not realize the selflessness of the grasping consciousness that grasps external objects such as forms. Therefore, these become obstacles to seeing the Tathagatagarbha. As an antidote to these, if all conventional phenomena are examined and analyzed, they are found to be non-existent. Isn't this how the second turning of the wheel, such as the profound Prajnaparamita, which is empty of inherent existence and does not think of anything or conceptualize anything, is turned? After that, although these conventional, temporary phenomena do not exist when examined and analyzed, the appearance does not cease without examination, and this is the conventional truth. And if the Tathagatagarbha, which is the naturally luminous mind, is examined and analyzed, it is found that there is nothing else other than this, and this is the ultimate truth of the ultimate meaning. Isn't this how the third turning of the wheel, which is endowed with excellent distinctions, is taught? It is said: Some speak without knowing, and some are seen to conceal the example even though they know. I have taught with only the intention of benefiting others, having realized it myself. May all the intelligent seekers of meaning be pleased. This is an intermediate verse. Some say: These words of yours seem very reasonable, and are similar to what the Victorious Ones and their heirs have said. But did the previous lamas also practice in this way? The Great Sage also repeatedly spoke well, as it is said in the Sutra on the Great Compassion of the Tathagatas: The Tathagatas also know the completely impure realms, and with words of impermanence, suffering, selflessness, and impurity, they cause beings who delight in samsara to become disgusted, and thus they cause them to enter the Vinaya of the Noble Ones. But the Tathagatas did not abandon their efforts with just that, and after that, they also taught emptiness and signlessness.