Tibetan
ུངས་པ་སོགས་ནི་གོལ་ས་གཅོད་པ། གནས་ལུགས་ཀྱི་སྐྱོང་ཚུལ། ས་ལམ་གྱི་བགྲོད་ཚུལ་སོགས། གཏེར་གཞུང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཁྲིད་གཞུང་དུ་རྒྱས་པར་སྤྲོས་བཞིན་དང་། གོལ་ས་གཅོད་པ་ནི། བདེ་བའི་ཉམས་དྲོད་ཁ་ཅན་དེ་ལ་འདི་ཡིན་གྱིས་བཅིངས་ཏེ། དེ་ལ་ཆགས་ན་འདོད་ཁམས་སུ་གོལ། གསལ་བ་ལ་དེ་བཞིན་ཆགས་ནས་འཛིན་ན་གཟུགས་ཁམས་སུ་གོལ། དེས་ན་བདེ་བ། སྟོང་པ། གསལ་བ། མི་རྟོག་པ་གང་ཤར་ཡང་མི་ཆགས། མི་འཛིན་པར་རང་བབས་སུ་བློ་འདས་སྤྲོས་མེད་དུ་བཞག །དེ་ཡི་དུས་སུ་མཉམ་གཞག་གི་དུས་གསལ་རིག་རྗེན་པ་བློ་འདས་ཀ་དག་བརྗོད་མེད་དུ་ཁྲིག་ 7-23-3b གེར་འདུག །རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་སྐབས་གང་ཤར་བ་དེ་རིག་ཐོག་ནས་ཁྲིག་གེར་འཛིན་མེད་དུ་རྗེན་པར་གང་སྣང་བ་ངོ་འཛིན་མེད་དུ་ཁྲིག་གེར་འདུག་པ། གང་ཤར་བ་ཐམས་ཅད་སྣང་ཡང་འཛིན་མེད་དུ་གསལ་སྟོང་རྗེན་ནེ་འདུག་པ་ལ་རྟོག་ལྡན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་དེ་ལ་བྱའོ། །གཞུང་དུ་གསུངས། དེ་ནས་གོལ་འཆུག་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ལམ་ལྔ་ཡི་བགྲོད་ཚུལ་ནི། གནས་ལུགས་ཀྱི་རྟོགས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པས་འདི་ལྟར་མ་རྟོགས་པ་ལ་སྙིང་རྗེ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་སྐྱེས་ཏེ། རྒྱུ་འབྲས་ལས་ཡིད་ཆེས་པས། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དྲོད་ཐོབ་པ་ནི་ཚོགས་ལམ་ཡིན་ཞེས། གཞུང་དུ་གསུངས། དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་བླངས་པས་སེམས་ཡུལ་མེད་མཐའ་བྲལ་བློ་འདས་སུ་ཤེས་ཤིང་ངོ་བོ་མཐོང་བ་ནི་དེ་ཡང་སྦྱོར་ལམ་ཡིན་ཞེས་གཞུང་དུ་བཤད། དེ་ནས་སྣང་སྲིད་སྟོང་གསུམ་ཡུལ་མེད་དུ་གསལ། ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དག་སྟེ། གང་ཤར་ཐམས་ཅད་རང་སྣང་སྟོང་པར་ཤར་ཏེ། ཆུ་དང་རླབས། ནམ་མཁའ་ལ་རླུང་རྒྱུ་བ་ལྟར་གང་ཤར་བ་འཛིན་མེད་བློ་འདས་སུ་གྲོལ་ནས་རྒྱུ་འབྲས་སྟོང་པར་རྟོགས་པ་དེ་ལ་མཐོང་ལམ་ཞེས་གཞུང་དུ་གསུངས། དེ་ནས་སྣང་སེམས་འདྲེས་ཏེ། ཡུལ་སྣང་ཐ་མི་དད་པར་རང་སེམས་མངོན་དུ་གྱུར་ཏེ་སྟོང་པ་རྒྱུ་འབྲས་སུ་ཤར་ཏེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་རྟེན་འབྲེལ་མངོན་དུ་གྱུར། དེ་ནས་མཉམ་ཉིད་བཞག་པས་ཡུལ་དང་བྲལ་ཏེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་སེམས་སྟོང་པར་མེ་ལོང་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བ་ལྟར་གཉིས་མེད་རང་སར་གྲོལ་བ། རྗེས་ཐོབ་ལ་ཡུལ་སྣང་སྒྱུ་མ་ལྟར་ཕྲ་མོ་ཙམ་ཡོད་པ་སྒོམ་ 7-23-4a ལམ་ཡིན་ཞེས་གཞུང་ལས་གསུངས། དེ་ནས་བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད་རྒྱུན་བསྲིང་ཉམས་སུ་བླངས་པས་འཁོར་འདས་སྐྱེ་འགག་གཉིས་མེད་རྟོགས་བརྗོད་ཀྱི་མཐའ་ཟད། བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་མེད་པར་རང་སེམས་མངོན་དུ་གྱུར་པས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དག །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རང་སེམས་སུ་ཤར་ཏེ་ཐོག་མའི་རིག་པ་སྐད་ཅིག་མ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དེ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་ཡིན་ཞེས་གཞུང་ལས་གསུངས། དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་
Chinese
诸如错谬之处的断除，以及关于实相的修持方式、道地的行进方式等等，在《大手印宝藏论》的引导文中都有详细阐述。而关于断除错谬之处，即是对具有安乐觉受的体验执着，若对此产生贪恋，则会堕入欲界；若对明 clarity 执着并紧抓不放，则会堕入色界。因此，无论是安乐、空性、明 clarity、无分别念生起，都不要执着，不要紧抓不放，而应安住于其本然状态，超越心识，离于戏论。在那一刻，于俱生智的当下，赤裸觉性超越心识，于原始清净（藏文：ཀ་དག，梵文天城体：，梵文罗马拟音：ka dag，汉语字面意思：原始清净）中，安住于不可言说之境。 后得位时，无论生起何种显现，都应于觉性之上，不作执取地安住，于赤裸觉性中，对一切显现不作分别地安住。无论生起何种显现，都应在显现的同时，安住于无执的明空双运状态，这被称为具分别念瑜伽。经文中说：此后，对于无有错谬的瑜伽士而言，五道的行进方式是：由于对实相的证悟显现，对尚未证悟者生起如幻的悲悯，并对因果深信不疑，从而在禅定中获得暖相，这被称为资粮道。经文中说：如此修持，了知心无所缘，远离边际，超越心识，并见到其本性，这也称为加行道。经文中说：此后，显现与有寂三界皆于无所缘中明现，烦恼障得以清净，一切显现皆如自显空性般生起，如同水与波浪、天空与风一般，一切显现皆于无执中，超越心识而解脱，从而了悟因果皆空，这被称为见道。经文中说：此后，显现与心识融合，外境显现与自心无别，自心得以显现，空性于因果中显现，一切缘起之法皆成为无二无别的法性一味，缘起得以显现。此后，于平等性中安住，远离外境，一切缘起之法皆如自心空性中，镜中显现影像般，于无二中自然解脱。于后得位时，外境显现如幻般微细存在，这被称为修道。经文中说：此后，精进修持，持续不断地修习，从而了悟轮回与涅槃、生与灭皆无二，断除一切戏论。无有能修与所修，自心得以显现，从而清净所知障。一切诸法皆于自心中显现，从而最初的俱生智慧刹那显现，这被称为究竟道。经文中说：如是修持。
English
The cutting of faults, the way of practicing the true state, and the way of traversing the paths, etc., are extensively explained in the guiding texts of the Great Seal Treasury. Cutting faults means clinging to the experience of bliss, and if one clings to it, one falls into the desire realm. If one clings to clarity and grasps it, one falls into the form realm. Therefore, whatever arises—bliss, emptiness, clarity, non-thought—do not cling to it, do not grasp it, but let it rest in its natural state, beyond mind, free from elaboration. At that time, in the immediacy of co-emergent wisdom, naked awareness is beyond mind, in primordial purity (藏文：ཀ་དག，梵文天城体：，梵文罗马拟音：ka dag，汉语字面意思：primordial purity), abiding in the inexpressible state. In the post-meditation state, whatever arises, rest in awareness without grasping, in naked awareness, without identifying with whatever appears. Whatever arises, everything appears as clear emptiness without grasping, which is called the yoga of conceptualization. The text says: Then, for the yogi who is free from faults, the way of traversing the five paths is as follows: Because the realization of the true state has manifested, compassion arises for those who have not realized it, like an illusion, and with faith in cause and effect, warmth is gained in samadhi, which is called the path of accumulation. The text says: Having practiced in this way, knowing that the mind is without object, free from extremes, beyond mind, and seeing its essence, that is also called the path of joining. The text says: Then, appearance and existence, the three realms, are clear in objectlessness. The obscurations of afflictions are purified, and whatever arises appears as self-appearance emptiness, like water and waves, wind moving in the sky, whatever arises is liberated in non-grasping, beyond mind, realizing that cause and effect are empty, which is called the path of seeing. The text says: Then, appearance and mind are mixed, the appearance of objects is inseparable from one's own mind, one's own mind is manifested, emptiness appears as cause and effect, and all interdependent phenomena become one taste, the interdependence is manifested. Then, by placing in equanimity, one is separated from objects, and all interdependent phenomena are liberated in one's own mind emptiness, like images appearing in a mirror, in non-duality. In the post-meditation state, the appearance of objects is subtle like an illusion, which is the path of meditation. The text says: Then, by generating diligence, maintaining continuity, and practicing, one realizes that samsara and nirvana, birth and death, are non-dual, and the extremes of expression are exhausted. Without anything to meditate on or meditate with, one's own mind is manifested, thereby purifying the obscurations of knowledge. All phenomena appear in one's own mind, and the first moment of awareness is manifested, which is called the path of completion. The text says: Thus practicing. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
བླངས་པས་ལྟ་བ་གོང་མ་རྣམས་ལ། འཕྲོ་རྒོད་དུ་འདུག་ན་བསྒྲིམ། བྱིངས་སམ་རྨུག་ན་བསྲིང་། འབྱམས་སམ་འཐས་ན་རིག་པ་དྲུང་ཕྱུང་ངོ་། །རྗེས་སུ་འཁྲུལ་པ་འབྱམས་ཀླས་པའམ། གོང་མ་དེ་རྣམས་ལ་ཞེན་འཛིན་གྱིས་བཅིངས་སམ། སེམས་ཀྱི་རྙོག་མ་ལྡངས་ཏེ་བལྟ་མི་འདོད་པ་བསྐྱུར་སྙིང་འདོད་པ་སོགས་གེགས་བྱུང་ན་ཕཊཿདྲག་པོ་བརྗོད་ལ་དེ་རྗེས་གཉུག་མའི་རང་ངོ་བལྟ་ཞིང་དབྱིངས་རིག་བསྲེ། དེ་ལྟར་གེགས་ནམ་བྱུང་ལ་ཕཊཿབརྗོད་ལ་གོང་བཞིན་སྦྱང་། བོགས་འདོན་ཡང་གང་ཤར་གྱི་སྟེང་དུ་རིག་པ་དྲུང་ཕྱུང་ལ་ཁྲེགས་ཆོད་འཛིན་མེད་དུ་ཟང་ཐལ་ལེ་བཞག །སྣོད་ལྡན་གྱི་སློབ་མ་ཚེ་འདིའི་སྣང་ཤས་ཆུང་བ། བླ་མ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་རྙེད་པ་བརྩོན་འགྲུས་ཆེ་ཞིང་ཤེས་རབ་ལྡན་པ། སྔོན་གྱི་ལས་འཕྲོ་བཟང་བས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་ལྟ་བ་ལ་མོས་ཤིང་། སྟོང་ཉིད་བློ་རུ་ཤོང་བ། བློ་ཆེ་ཞིང་གཞི་བརྟན་པ་རྣམས་ 7-23-4b ལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་གཞི་ཁྲེགས་ཆོད་ཀ་དག་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བཙན་ཐབས་སུ་ངོ་སྤྲོད་པ་དབང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་རིག་པའི་རྩལ་དབང་ཞེས་ཀྱང་བྱ་བ། བླ་མས་སློབ་མ་ལ་ཐུགས་རྒྱུད་བྱིན་རླབས་འཕོ་བའི་དབང་བསྐུར་ཞེས་ཀྱང་བྱ་བ། དེ་ངོ་སྤྲོད་པ་ལ། དབེན་གནས་མི་མེད་ཉམས་དགའ་བ། རྒྱལ་བ་གོང་མས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་གནས་རིའམ། བླ་མས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་གནས་མཐོ་ཞིང་གསལ་ལ་སྣང་བ་དྭངས་པ་སེར་བུ་འཚུབ་མས་མི་གོས་པར་ནམ་མཁའ་མཐོ་ལ་རྒྱ་ཆེར་མཐོང་བའི་སར། ནམ་མཁའ་སྤྲིན་བྲལ་གཡའ་དག་པའི་དུས་སུ། བླ་སློབ་གཉིས་ཀས་ཆོས་བདུན་དང་ལྡན་པས་ལྟ་སྟངས་ནམ་མཁར་གཏད་ལ། བླ་མས་ཕཊཿ དྲག་པོ་བརྗོད་པའི་ལྷན་དུ་སློབ་མས་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཕཊཿབརྗོད་ལ་གང་ཤར་ཐོག་ཏུ་ནམ་མཁར་དབྱིངས་རིག་བསྲེས་ལ་བཞག་པས་དེ་མ་ཐག་པར་འདི་ཞེས་བརྗོད་དུ་མེད་པ། བློ་འདས་ཀ་དག་ཏུ་ངོ་སྤྲོད་པའོ། །དེ་ངོ་འཕྲོད་ནས་རྟོག་པར་གང་ཤར་བ་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟ་བུའི་ངང་ལ་མ་ཡེངས་པར་སྐྱོང་ཞིང་ཕཊཿབརྗོད་ལ་དབྱིངས་རིག་བསྲེ་ཞིང་གོང་བཞིན་སྦྱང་། དེ་ལྟར་ཉོན་མོངས་དུག་ལྔའི་རྟོག་པ་སོགས་རྐྱེན་དྲག་པོ་ཤར་ཚེ་ཕཊཿདྲག་པོ་བརྗོད་ལ་རང་བབས་སུ་བཞག་ལ་ཉམས་སུ་བླངས་པས་དང་པོ་གཡོ་ཞིང་སྐྱོང་དཀའ་བར་འདུག་ན་བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད། རིག་པ་ཧུར་ཕྱུང་ལ་ཕཊཿབརྗོད་ཅིང་དབྱིངས་རིག་བསྲེས་པས་སེལ། དེ་ 7-23-5a ནས་གང་ཤར་ཐམས་ཅད་རང་རིག་གི་ཀློང་དུ་སྣང་ཞིང་དེར་འཛིན་དང་བྲལ་བ་བློ་འདས་ཀ་དག་ཏུ་བཞག །དེ་ནས་རྩོལ་བ་མེད་པར་གང་ཤར་ཐམས་ཅད་བློ་འདས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རོལ་པར་ཤར་ནས་ཉིན་མཚན་མེད་པར་སྒོམ་འཁོར་ཡུག་ཏུ་མ་གྱུར་བར་བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད་ལ་ཉམས་སུ་བླང་། དེ་ལྟར་གོང་བཞིན་ཉམས་སུ་བླངས་པས། རྐྱེན་གང་གིས་ཀྱང་མི་འཇིག
Chinese
如果因为散乱而偏离了上述的见解，就要收摄；如果昏沉或迟钝，就要提振；如果散乱或执着，就要将觉性从中拔出。如果之后产生散乱的错误，或者被对上述见解的执着所束缚，或者心中的烦恼升起，不想看而想要舍弃等障碍产生时，念诵“ཕཊཿ”（藏文，phat，帕特，斩断），然后观看本来的自性，融合法界与觉性。像这样，每当有障碍产生时，念诵“ཕཊཿ”，并如上修习。在生起任何念头时，都要将觉性从中拔出，以决断的方式，毫无执着地放下。堪能的弟子，如果对今生的现象执着较少，对上师有如对佛陀一般的认识，精进且具有智慧，因往昔的业力清净而对大圆满的决断见解有信心，能将空性融入心中，心胸宽广且基础稳固， 对于这些人，以强力的方式介绍大圆满的基础——决断、本来清净、大手印，这也被称为一切灌顶的根本——觉性的力量灌顶，也被称为上师将加持融入弟子心续的灌顶。介绍它的方式是：在寂静、无人、令人愉悦的处所，或者被过去诸佛加持过的圣地，或者被上师加持过的高处，清晰且显现清净，没有冰雹和沙尘暴侵扰，能够看到广阔天空的地方。在天空无云、晴朗的时候，上师和弟子都以具足七法的方式，将视线投向天空。上师念诵“ཕཊཿ”的同时，弟子也一起念诵“ཕཊཿ”，在任何显现的当下，将觉性与天空的法界融合，安住其中，当下就能认识到那无法言说、超越思维的本来清净。认识到它之后，对于生起的任何念头，都要以那种状态不散乱地守护，念诵“ཕཊཿ”，融合法界与觉性，并如上修习。像这样，当五毒烦恼等强烈的因缘生起时，念诵“ཕཊཿ”，安住于自然状态，并加以修习。起初如果摇动且难以守护，就要发起精进，奋力提起觉性，念诵“ཕཊཿ”，融合法界与觉性，从而消除它。之后，一切显现都将在自性觉性的法界中显现，并且在那里没有执着，安住在超越思维的本来清净中。之后，无需造作，一切显现都将作为超越思维的大手印的游舞而显现，日夜不间断地处于禅修的状态，不懈地发起精进并加以修习。像这样如上修习，任何因缘都无法摧毁它。
English
If, due to distraction, one deviates from the aforementioned views, one should gather oneself. If dull or lethargic, one should uplift oneself. If scattered or attached, one should extract awareness from it. If later, a confused error arises, or one is bound by clinging to those aforementioned views, or mental afflictions arise, and one does not want to look but desires to abandon, etc., when obstacles arise, recite 'ཕཊཿ' (Tibetan, Phat, Phat, Cutting), and then look at the natural face of reality, blending space and awareness. Thus, whenever obstacles arise, recite 'ཕཊཿ', and practice as before. Also, when anything arises, extract awareness from it and leave it utterly bare and without grasping in a decisive manner. A capable student, who has little attachment to the appearances of this life, who recognizes the lama as a buddha, who is diligent and possesses wisdom, who has good karmic connections from the past and therefore has faith in the view of Great Perfection Trekchö, who can contain emptiness in their mind, who is broad-minded and has a stable foundation, To these individuals, the Great Perfection, the basis of Trekchö, primordial purity, and the Great Seal are forcefully introduced. This is also called the root of all empowerments, the empowerment of the power of awareness. It is also called the lama bestowing the empowerment of transferring blessings into the student's mindstream. The way to introduce it is: in a secluded, uninhabited, and delightful place, or a sacred place blessed by the previous buddhas, or a high place blessed by the lama, clear and with pure appearances, not affected by hail or blizzards, where one can see a vast sky. At a time when the sky is clear and free of clouds, both the lama and the student, in a state of possessing the seven dharmas, direct their gaze towards the sky. As the lama recites 'ཕཊཿ', the student also recites 'ཕཊཿ' together, and in the moment of whatever arises, blend awareness with the space of the sky and rest in it. Immediately, one recognizes that which cannot be expressed, the primordial purity beyond the mind. Having recognized it, whatever thoughts arise, one should maintain that state without distraction, reciting 'ཕཊཿ', blending space and awareness, and practicing as before. Thus, when strong conditions such as the thoughts of the five poisons arise, recite 'ཕཊཿ', rest in the natural state, and practice it. Initially, if it is wavering and difficult to maintain, one should generate diligence, exert awareness forcefully, recite 'ཕཊཿ', and eliminate it by blending space and awareness. Then, all that arises will appear in the expanse of self-awareness, and there, without grasping, one rests in the primordial purity beyond the mind. Then, without effort, all that arises will appear as the play of the Great Seal beyond the mind, and without day or night, one should continuously be in a state of meditation, tirelessly generating diligence and practicing it. Having practiced in this way as before, no condition can destroy it. --------------------------------------------------------------------------------