Tibetan
ུ་བའི་དོན་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཚད་མ་སྔ་མས་མི་སླུ་བར་བྱས་ཟིན་པའི་དོན་མནན་ནས་འཛིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་ཚད་མ་སྔ་མས་ངེས་པ་དྲངས་པའི་སྒོ་ནས་མི་སླུ་བར་བྱས་ཟིན་པ་དེ་ཉིད་འཛིན་པ་ལ་མི་སླུ་བའི་དོན་མ་ཚང་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྔོ་འཛིན་མངོན་སུམ་གྱིས་དྲངས་ནས་སྐྱེས་པའི་སྔོན་པོ་འཛིན་པའི་བློ་བཞིན་ནོ། །བཅད་ཤེས་ལ་གཞལ་བྱ་གསར་རྟོགས་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྱི་སྔར་མ་རྟོགས་གསར་དུ་རྟོག་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་སྒྲ་འཛིན་མངོན་སུམ་དང་། དེས་དྲངས་པའི་སྒྲ་མི་རྟག་རྟོགས་ཀྱི་རྗེས་དཔག་གཉིས་ཀྱི་འཇུག་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ཅི་ཞེ་ན། གཅིག་ནི་སྒྲའི་སྐྱེ་མཆེད་ཡིན་ལ། གཅིག་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དོ། །ཡང་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་དོ། །གཞལ་བྱ་གསར་རྟོགས་དགོས་པ་གང་གིས་བསྟན་ཞེ་ན། གཞལ་བྱ་ལ་རང་སྤྱི་གཉིས་སུ་གྲངས་ངེས་པར་སྒྲུབ་པའི་གཞུང་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་དང་དེ་ལ་མི་སླུ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ན་ནི། རྣམ་འགྲེལ་ངེས་གཉིས་སུ་གཞལ་བྱ་ལ་རང་སྤྱི་གཉིས་སུ་གྲངས་ངེས་པར་སྒྲུབ་པའི་འོག་ཏུ། འཇུག་ཡུལ་ལ་རང་མཚན་གཅིག་པུ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་སྒྲུབ་པ་དོན་མེད་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་གཞལ་བྱ་གསར་དུ་རྟོགས་པ་དང་། འཇུག་ཡུལ་ལ་མི་སླུ་བ་ཙམ་གྱིས་ཚད་མར་འཇོག་ནུས་སམ་ཞེ་ན། མིན་ཏེ། དེ་ཙམ་ཞིག་ནི་ནོར་བུའི་འོད་ལ་ནོར་བུར་ཞེན་པའི་བློ་ལའང་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། བཅད་པ་དང་མཐུན་པའི་འཇུག་ཡུལ་ལ་མི་སླུ་བ་ཞིག་དགོས་སོ། །འོ་ན་དེ་གང་གིས་བསྟན་ཞེ་ན། རྣམ་ངེས་ལས། འདི་དག་གིས་ཡོངས་སུ་བཅད་ནས་འཇུག་པ་ན་དོན་བྱ་བ་ལ་ 19-2-3b སླུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པའི་གཞུང་གིས་བསྟན་ནོ། །འོ་ན་གཞལ་བྱ་རྟོགས་པ་དང་། བཅད་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། སྤྱི་མཚན་རྣམས་ལ་ནི་ཁྱད་པར་མེད་ལ་རང་མཚན་རྣམས་ནི་བཅད་ན་རྟོགས་མི་དགོས་ཏེ། སྒྲ་མི་རྟག་རྟོགས་ཀྱི་རྗེས་དཔག་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་བཅད་པའི་དོན་ཅི་ཞེ་ན། སྒྲོ་འདོགས་བཅད་པའོ། །དེ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྗེས་དཔག་གིས་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་གཅོད་ལ། མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་ངེས་པ་དྲངས་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །མདོར་ན་གཞལ་བྱ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་པའི་སྒོ་ནས་ཁྱབ་པ་ན་འཇུག་ཡུལ་ལ་མི་སླུ་བ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་བཅད་ཤེས་བྱ་བ་ཡང་ཉེར་ལེན་ཚད་མ་སྔ་མས་གང་ལ་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་ཟིན་པའི་དོན་དེ་ཉིད་ངེས་པའོ། །ཉེར་ལེན་ཚད་མ་སྔ་མས་རྟོགས་ཟིན་པའི་དོན་ལ་འཇུག་པ་ཙམ་གྱིས་བཅད་ཤེས་སུ་འཇོག་ནུས་པ་མིན་ཏེ། སྒྲ་མི་རྟག་པ་འཛིན་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་དྲངས་ནས་སྐྱེས་པའི་སྒྲ་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་བཞིན་ནོ། །དེ་ནས་དེ་དག་ལ་སྤང་དགོས་པའི་རྩོད་པ་ནི་གསུམ་སྟེ། དོན་དེ་ལ་ཚད་མ་ཡིན་ན་དེ་མ་རྟོགས་པར་འགལ་ལོ་སྙམ་པ་ད
Chinese
因为不具备‘新颖性’的条件。为什么呢？因为它执取的是先前量已经确定为不欺骗的对境。也就是说，执取先前量通过确定而已经确定为不欺骗的对境，这不具备‘不欺骗性’的条件。例如，就像由取蓝色的现量所产生的执取蓝色的心识一样。认为‘决断识’没有新认知的所量并非如此，因为它新认知的总相是先前未曾认知的。那么，取声现量和由此产生的‘声无常’的推论，二者的行境有什么区别呢？一个是声的生处，一个是法的生处。再者，什么是量的定义呢？通过什么来表明需要新认知所量呢？是通过确定所量为自相和总相两种的论典来表明的。如果仅仅通过它来表明对这个和那个不欺骗，那么在《释量论》的‘决定二品’中，在确定所量为自相和总相两种之后，确定行境仅仅是自相就变得没有意义了。那么，仅仅通过新认知所量和对行境不欺骗就能成立为量吗？不能，因为仅仅这些在认为宝珠的光芒是宝珠的心识中也存在。那么，是什么呢？需要与决断相符的对行境不欺骗。那么，这通过什么来表明呢？《释量论》中说：‘因为通过这些完全决断之后进入，对于所做之事没有欺骗。’这个论典表明了这一点。那么，认知所量和决断有什么区别呢？对于总相来说没有区别，但是对于自相来说，决断则不需要认知，就像‘声无常’的推论一样。那么，决断的含义是什么呢？是断除增益。这有两种：推论是通过自己断除，而现量是通过确定来断除。总之，通过断除对所量的增益而周遍，这就是所谓的对行境不欺骗的含义。因此，所谓的‘决断识’，也是对先前作为近取因的量已经断除增益的对境的确定。仅仅进入先前作为近取因的量已经认知的对境，并不能成立为‘决断识’，就像由执取‘声无常’的现量所产生的认知‘声无常’的推论一样。然后，对于这些，需要断除的诤论有三种：如果这个对境是量，那么认为这与未认知相违背的想法
English
Because it does not fulfill the condition of 'novelty'. Why? Because it apprehends an object that has already been determined as non-deceptive by a prior valid cognition. That is, apprehending what has already been determined as non-deceptive through the ascertainment of a prior valid cognition does not fulfill the condition of 'non-deception'. For example, like the mind that apprehends blue, generated by the direct perception apprehending blue. It is not the case that 'decisive cognition' does not have a newly cognized object of knowledge, because it newly cognizes the generality that was not previously cognized. Then, what is the difference between the direct perception apprehending sound and the inference of 'sound is impermanent' that arises from it, in terms of their objects of engagement? One is the locus of origination of sound, and the other is the locus of origination of phenomena. Furthermore, what is the definition of a valid cognition? How is it shown that a newly cognized object of knowledge is necessary? It is shown by the treatises that establish the object of knowledge as being definitively two: the particular and the general. If it were the case that it only showed non-deception with respect to this and that, then in the 'Two Chapters on Certainty' of the *Pramāṇavārttika* (Commentary on Valid Cognition), after establishing the object of knowledge as being definitively two: the particular and the general, establishing that the object of engagement is definitively only the particular would become meaningless. Then, can one be established as a valid cognition merely by newly cognizing the object of knowledge and being non-deceptive with respect to the object of engagement? No, because merely these also exist in the mind that believes the light of a jewel to be a jewel. Then, what is it? It needs to be non-deceptive with respect to the object of engagement that is in accordance with the decision. Then, how is this shown? In the *Pramāṇaviniścaya* (Ascertainment of Valid Cognition), it says: 'Because after completely deciding through these, there is no deception in the action to be done.' This treatise shows this. Then, what is the difference between cognizing the object of knowledge and deciding? For generalities, there is no difference, but for particulars, decision does not require cognition, like the inference of 'sound is impermanent'. Then, what is the meaning of decision? It is the cutting off of superimposition. There are two types of this: inference cuts off by itself, while direct perception cuts off through ascertainment. In short, pervading through cutting off superimposition on the object of knowledge, that is the meaning of being non-deceptive with respect to the object of engagement. Therefore, the so-called 'decisive cognition' is also the ascertainment of the object that has already had superimposition cut off by the prior valid cognition as its immediate cause. Merely engaging with an object that has already been cognized by the prior valid cognition as its immediate cause cannot establish it as 'decisive cognition', like the inference cognizing 'sound is impermanent' that arises from the direct perception apprehending 'sound is impermanent'. Then, for these, there are three disputes that need to be abandoned: If this object is a valid cognition, then the thought that this contradicts non-cognition --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ང་། སྔར་མེད་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་ཚད་མ་རྣམས་ཚད་མར་སོང་བའི་འཇུག་ཡུལ་མེད་པར་ཐལ་ལོ་སྙམ་པ་དང་། མ་ཤེས་དོན་གྱི་གསལ་བྱེད་ཀྱང་། །ཞེས་པའི་གཞུང་གི་གཞལ་བྱ་སྔར་མ་རྟོགས་གསར་རྟོགས་ཀྱི་རིག་པ་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་མིན་པར་ཐལ་ལོ་སྙམ་དུ་དོགས་པའོ། །དེ་དག་སེལ་བའི་ཚུལ་ལ། །རྩོད་པ་དང་པོས་མི་གནོད་པ་ནི་འདི་ལྟར། སྔོ་འཛིན་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་དེ་སྔོན་པོ་ལ་ཚད་མ་ཡིན་ཡང་། དེ་མ་རྟོགས་པ་བཞིན་དང་། སྒྲ་མི་རྟག་རྟོགས་ཀྱི་རྗེས་དཔག་ཚད་མ་སྒྲ་མི་རྟག་པ་རང་མཚན་ལ་ཚད་མ་ཡིན་ཡང་། དེ་མ་རྟོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དང་པོའི་སྒྲུབ་བྱེད་ནི། ཇི་སྐད་དུ། རང་རིག་ཡིན་ཡང་དོན་རིག་འདོད། །ཅེས་གསུང་པ་ལས་ཤེས་ཏེ། དེའི་དོན་ནི་ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་སྣང་བའི་མངོན་སུམ་ཐམས་ཅད་གཞལ་བྱ་རང་རིག་པ་དང་། འཇུག་ཡུལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་མི་སླུ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། རྣམ་པར་ངེས་པ་ལས། འབྲས་བུ་ལས་འདི་ནི་དོན་རིག་པར་བལྟའོ། །ཞེས་གསུངས་པའང་དེ་ཉིད་དོ། །དེ་བས་ན་བོད་སྔ་མ་དག བཅད་ན་རང་རིག་པ་ཡིན་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་དོན་རིག་པ་ཞེས་འཆད་པ་ 19-2-4a དག་གིས་ལེགས་པར་མ་སྨྲས་སོ། །དེ་ཁོ་ནར་མ་ཟད་ཀྱི་སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་གིས་གཞན་ལས་ངེས་ཀྱི་ཚད་མར་བཤད་པའི་ཚད་མ་གཉིས་ལ་ཡང་འཇུག་ཡུལ་ལ་མི་སླུ་བའི་རིག་པ་དང་ཚད་མར་སོང་བ་ཡོད་ཀྱང་། དེ་རྟོགས་པ་མེད་དོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་རྟོག་པས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་དུས་ཀྱི་ཐག་རིང་པོའི་དམར་འབར་བ་འཛིན་པའི་མིག་ཤེས་དེ་མེ་ལ་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་གཞན་ལས་ངེས་ཀྱི་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡིན་ཏེ། བཅད་པ་དང་མཐུན་པའི་འཇུག་ཡུལ་མེ་རང་མཚན་ལ་གསར་དུ་མི་སླུ་བའི་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་དུ་ན་དེ་ཚད་མར་སོང་སའི་ཡུལ་བཙལ་བར་བྱའོ། །དེས་མེ་རྟོགས་པར་འདོད་མི་ནུས་ཏེ། དེ་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤ་པ་དང་ནགས་ཚལ་འཛིན་པའི་མིག་ཤེས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །རྩོད་པ་གཉིས་པ་སེལ་བའི་ཚུལ་འདི་ལྟར། །ནམ་མཁའ་དངོས་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་གི་འཇུག་ཡུལ་སྒྲ་མི་རྟག་པ་རང་མཚན་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ནི། དེ་དེ་ལ་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་དངོས་པོ་དེ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་གྲུབ་ཟིན་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་ཐལ་བ་མིན་ནམ་ཞེ་ན། མིན་ཏེ། ཚད་མས་གྲུབ་ཟིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་རང་ལས་ངེས་ཀྱི་ཚད་མས་བྱས་པ་ཡིན་གྱི། ཅིག་ཤོས་ལ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། སྒྲ་མི་རྟག་པ་འཛིན་པའི་མངོན་སུམ་རྒྱུད་ལ་ལྡན་པའི་རྒོལ་བའི་ངོར། སྒྲ་མི་རྟག་པ་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲུབ་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། དེ་ཡང་དབང་པོ་ལས་སྔར་གྲུབ། །ཅེས་དང་། དེ་མ་གྲུབ་ན་དེ་ལྟར་དེ། །རབ་ཏུ་གྲུབ་ཕྱིར་རྗེས་དཔོག་བཞིན། །ཞེས་པའི་འཕྲོས་ལས་གསལ་ལོ། །རྩོད་པ
Chinese
我担心，如果先前未有的证悟的后得量（anumāna-pramāṇa，比量）都成了无有对境的量，那将导致这样的结果。并且，如果经文‘未知的意义的显现者’所衡量的对象，不是先前未证悟的新证悟的知识作为量的定义，那也将导致这样的结果。这是我的疑虑。 为了消除这些疑虑，方法如下：第一个辩论并无妨害，就像这样：认知蓝色的根识现量（indriya-pratyakṣa，感官现量）虽然对于蓝色是量，但它就像未证悟一样。同样，认知声音无常的后得量，虽然对于声音无常的自相（svalakṣaṇa，自性）是量，但它就像未证悟一样。 第一个论证的理由是：正如所说：‘虽然是自证，但也想要证他。’从这句话中可以得知，它的意思是，所有显现为外境的现量，其所衡量的对象是自证，并且对于外境不会欺骗。正如所说：‘从决定的结果来看，这被认为是证他。’这也是同样的意思。因此，早期的藏族学者们，虽然将自证解释为名言上的证他，但他们并没有很好地说明。 不仅如此，法称论师（Dharmakīrti）所说的从他处决定的两种量，虽然有对于对境不欺骗的知识和已成为量，但却没有证悟。这是因为，当分别念产生怀疑时，执取远处红色火焰的眼识对于火是量，因为它是从他处决定的量。这是因为它是不欺骗与决断相符的对境，即火的自相的新知识。否则，就必须寻找它成为量的对境。但不能认为它证悟了火，因为它将成为色蕴（rūpa-skandha，色蕴）。对于执取肉和森林的眼识也是如此。 消除第二个辩论的方法如下：当将证悟虚空的后得量的对境认为是声音无常的自相时，那么它对于声音无常的自相是量。那么，如果事物被证明为声音无常，那不就成了已成立的重复证明的理由了吗？不是的，因为所谓的量已成立，是指由自力决定的量所成立，而不是指其他的量。就像对于具有声音无常的现量的论敌来说，需要用声音无常的特征来证明一样。正如所说：‘它也早已从根识成立。’以及‘如果它未成立，那么就像这样，因为它完全成立，所以就像后得量一样。’从这些话语中可以清楚地看出。
English
I worry that if the subsequent inference (anumāna-pramāṇa, inferential cognition) of previously non-existent realization becomes a measure without an object, it will lead to such a result. Furthermore, if the object measured by the scripture 'the clarifier of unknown meaning' is not the definition of a measure as the knowledge of newly realized things that were not previously realized, it will also lead to such a result. This is my concern. To dispel these doubts, the method is as follows: The first debate does not cause harm, just like this: The root consciousness direct perception (indriya-pratyakṣa, sensory perception) of perceiving blue, although it is a measure for blue, it is like something not realized. Similarly, the subsequent inference of realizing sound's impermanence, although it is a measure for the self-characteristic (svalakṣaṇa, own-characteristic) of sound's impermanence, it is like something not realized. The reason for the first argument is: As it is said: 'Although it is self-cognition, it also wants to cognize others.' From this statement, it can be known that its meaning is that all direct perceptions that appear as external objects, their measured object is self-cognition, and they do not deceive external objects. As it is said: 'From the result of determination, this is regarded as cognizing others.' This is also the same meaning. Therefore, the earlier Tibetan scholars, although they explained self-cognition as nominally cognizing others, they did not explain it well. Moreover, the two measures that Master Dharmakīrti (Dharmakīrti) explained as being determined from others, although there is knowledge that does not deceive the object and has become a measure, there is no realization. This is because, when conceptual thought has doubts, the eye consciousness that grasps the red flame far away is a measure for fire, because it is a measure determined from others. This is because it is new knowledge that does not deceive the object that matches the determination, which is the self-characteristic of fire. Otherwise, one must search for the object where it has become a measure. But it cannot be thought that it realizes fire, because it will become the aggregate of form (rūpa-skandha, form aggregate). The same is true for the eye consciousness that grasps meat and forests. The method of dispelling the second debate is as follows: When the object of the subsequent inference that realizes emptiness is considered to be the self-characteristic of sound's impermanence, then it is a measure for the self-characteristic of sound's impermanence. Then, if something is proven to be sound's impermanence, wouldn't that become a reason for proving what has already been established? No, because what is called a measure that has already been established refers to what is established by a measure determined by its own power, not by another measure. Just like for an opponent who has direct perception of sound's impermanence, it is necessary to prove it with the characteristic of sound's impermanence. As it is said: 'It has also already been established from root consciousness.' And 'If it is not established, then like this, because it is completely established, so it is like subsequent inference.' It is clear from the continuation of these words. --------------------------------------------------------------------------------