Tibetan
大班智達釋迦確丹教言集skc32དཔལ་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པ་ལ་རྒྱུན་ཆགས་ཀྱི་སྡེབ་སྦྱོར་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ་བཞུགས་སོ།། 8-1-1a ༄༅། །དཔལ་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པ་ལ་རྒྱུན་ཆགས་ཀྱི་སྡེབ་སྦྱོར་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ་བཞུགས་སོ།། ༄༅། །དཔལ་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པ་ལ་རྒྱུན་ཆགས་ཀྱི་སྡེབ་སྦྱོར་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ་དང་། བདེ་མཆོག་རྣམ་བཤད་དཔལ་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་རབ་དུ་གྲུབ་པ་བཞུགས་སོ། ། 8-1-1b ༄༅༅། །ཨོཾ་སྭ་སྟི་སིད་དྷཾ། དཔལ་ལྡན་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ཡང་དག་པར་ན་སྲིད་དང་ཞི་བའི་རང་བཞིན་གཉིས་ཡོད་མིན་ན་ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ལ་སོགས་གཉིས་བཅོས་སུ་འཁྲུལ་མ་ལུས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ནས་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གཅིག་པུ་ཁོ་ནར་རྫོགས་སངས་རྒྱས་པའི་བཅོམ་ལྡན་དཔའ་བོ་ཚད་ཡོད་མིན་པའི་ཆེས་མཆོག་བདེ་བས་གང་ཁྱོད་ལྷན་སྐྱེས་དགའ་ཆེན་བཅོམ་ལྡན་མ་དེས་གཉིས་ཡོད་མིན་པར་དམ་འཁྱུད་ནམ་མཁའི་སྐུ་ཅན་ལི་ཁྲིའི་མདངས་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་སྦགས་པའི་ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ་འཁོར་ལོའི་སྡོམ་ཁྱོད་ཕྱོགས་འགའ་ཞིག་ན་བཞུགས་མ་ཡིན་པའི་གནས་འགའ་ཞིག་ནི་སུ་གང་གིས་ནི་ཇི་ལྟ་བུར་ཡང་གཟིགས་ཡོད་མིན་པའི་ཞིང་ཁམས་དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལས་གྲུབ་སྟུག་པོ་བཀོད་ཡིན་གང་འདིའི་སྟེང་ན་ཞིང་ཁམས་གཞན་དང་འོག་གི་ཕྱོགས་མཐའ་ཚད་བཟུང་མིན་ཕྱིར་འོག་གི་ཞིང་གཞན་དག་ཀྱང་ཡོད་མིན་པས་ན་ཕྱོགས་དང་མཚམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་དག་ 8-1-2a ན་སངས་རྒྱས་ཞིང་གཞན་འདི་དང་འདི་ཞེས་བྱ་བར་འཆད་ཡོད་མིན་གང་དེ་ནི་འོག་མིན་དུ་གྲགས་ཆོས་སྐུའི་ཞིང་ཁམས་སོ། །རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པའི་སྤྱན་ལྡན་གྱིས་ཀྱང་ཚད་གཟུགས་མིན་པའི་ཞིང་ཆེན་དེ་དེའི་ཕྱོགས་ཕྱོགས་དག་ཏུ་ཡེ་ཤེས་ཕྱོགས་རེའི་མིག་ལྡན་རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་ས་བཅུ་པ་རྣམས་གང་གང་གིས་ནི་ཚད་བཟུང་མཛད་པའི་འོག་མིན་དུ་གྲགས་དེ་དང་དེར་ནི་རང་རང་སོ་སོའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་བདེ་ཆེན་མཆོག་དང་དགྱེས་མཛད་རྡོ་རྗེ་དཔལ་ལྡན་འདུས་སོགས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང་གསུང་དུ་ཡེ་ཤེས་སྤྱན་ལྡན་གང་གང་གིས་ནི་སྐལ་བར་འཚམས་པའི་བླ་མ་ཉིད་དུ་མཛད་གང་དེ་ཡང་ཐ་སྙད་སྣང་ཕྱིར་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་མིན་མོད་ཡན་ལག་བདུན་ལྡན་ཁོ་ནར་ངེས་པའི་སྐུ་གང་དེ་ནི་ས་བོན་ཕྱག་མཚན་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་རྣམ་ལྔའི་རྐྱེན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་པ་ཁོ་ནར་མ་ཟད་ཁམས་གསུམ་པ་ལས་ཡང་དག་འདས་པའི་སྣོད་དང་བཅུད་གང་ཡིན་པའི་གནས་དེ་ན་ནི་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ཀུན་འབྱུང་ལས་གྲོལ་ཕྱིར་ན་དེ་སྦྱོང་བྱེད་པའི་གདན་དང་ཞལ་ཕྱག་སྒེག་དང་དཔའ་སོགས་སྐུ་གསུང་མི་འདྲའི་ཉམས་དང་རིགས་གསུམ་པོ་དང་རིགས་ལྔ་པོ་དང་རིགས་བརྒྱའི་བྱེ་བ་འདི་དབྱེ་མ་ཡིན་གསང་ཆེན་རིགས་གཅིག་གྱུར་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྒྱུ་ཡི་རྡོ་རྗེ་འཆང་སྟེ་བདེ་དང་སྟོང་པ་གཅིག་གྱུར་ལས
Chinese
大班智达释迦确丹教言集skc32吉祥胜乐金刚之恒常赞 吉祥胜乐金刚之恒常赞 吉祥胜乐金刚之恒常赞，以及《胜乐释难·首佛圆满成就》。 嗡 索斯地 悉昙！ 具吉祥之首佛，真实存在，非寂静与轮回之二元对立，然为度化如所有佛与有情众生，将二元对立之错觉悉皆摄为一体，于本性清净之唯一状态中圆满成佛之薄伽梵，具足无量勇猛与无上安乐。汝与俱生大乐薄伽梵母，无二无别，紧密相拥。法身如虚空，遍布虹光，胜乐之坛城，非仅存于某处，亦非任何存在能够窥见之境。此乃由智慧所成之稠密庄严刹土，其上无他方世界，其下亦无边际，故无下界之说。此乃超越方位与界限之 佛土，不可言说此乃何方佛土，此乃色究竟天（Akaniṣṭha，梵文，Akaniṣṭha，阿迦尼师吒，意为“最高的净土”），法身之境。具足一切智眼之佛陀，亦无法衡量此广大之境。于彼方，十地菩萨以智慧之眼，衡量彼处。于彼色究竟天，各自以福德成就大乐，欢喜金刚（Harṣavajra，梵文，Harṣavajra，哈尔沙瓦吉拉，意为“欢喜金刚”），吉祥集会等圆满报身与语。具足智慧之眼者，依各自根器，视之为上师。然此乃名言之显现，非唯一不变。具足七支之身，乃由五种现证菩提之种子字、手印等因缘所成。不仅如此，此乃超越三界之器情世界。于此境中，解脱痛苦与烦恼，故为清净之座。面容、手印，妩媚与威猛等身语之姿态各异，有三族、五族乃至百族之别。然此非分别，乃大秘密之唯一融合，即因位之金刚持（Vajradhara，梵文，Vajradhara，瓦日拉达拉，意为“持金刚者”），乐与空性之融合。
English
Collection of Instructions by the Great Scholar Shakya Chokden skc32 A Constant Praise to Glorious Chakrasamvara A Constant Praise to Glorious Chakrasamvara A Constant Praise to Glorious Chakrasamvara, and the 'Supreme Buddha Accomplishment, Commentary on Bliss Supreme'. Om Svasti Siddham! The glorious primordial Buddha is truly existent, not of the nature of duality between samsara and nirvana. However, to tame all Buddhas and sentient beings, he gathers all dualistic confusions into one, and in the pure nature of oneness, he perfectly attains Buddhahood as the Bhagavan. Endowed with boundless bravery and supreme bliss, you are united with the co-emergent Great Bliss Bhagavati, without duality, in a tight embrace. The Dharmakaya is like space, pervaded by the radiance of rainbow light, the mandala of Chakrasamvara. It does not reside in any particular place, nor is it a realm that anyone can perceive. This is a dense and ornate pure land made of wisdom. Above it, there are no other realms, and below it, there are no boundaries, so there is no lower realm. This is beyond directions and limits. It is not said that this is such and such a Buddha-field, but it is known as Akanishta (Akaniṣṭha, Sanskrit, Akaniṣṭha, meaning 'the highest pure land'), the realm of the Dharmakaya. Even the Buddha with all-knowing eyes cannot measure this vast realm. In that direction, the Bodhisattvas of the tenth bhumi, with eyes of wisdom, measure that place. In that Akanishta, each achieves great bliss through their own merit, such as Hevajra (Harṣavajra, Sanskrit, Harṣavajra, meaning 'Joyful Vajra'), the glorious assembly, etc., with the complete enjoyment body and speech. Those with eyes of wisdom regard them as gurus according to their capacity. However, this is a manifestation of terminology, not a fixed entity. The body with seven limbs is formed by the causes and conditions of the five kinds of enlightenment, such as seed syllables and mudras. Moreover, this is the vessel and essence world that has truly transcended the three realms. In that place, one is liberated from suffering and its origin, so it is a purifying seat. Faces, hands, seductive and heroic postures, and other different expressions of body and speech, with the three families, five families, and hundreds of thousands of families. However, this is not differentiation, but the great secret of unified oneness, which is the Vajradhara (Vajradhara, Sanskrit, Vajradhara, meaning 'Holder of the Vajra') in the causal state, the union of bliss and emptiness. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་གཞན་ལ་ལར་གྲགས་པའི་ཁ་སྦྱོར་དང་བྲལ་དེ་ནི་ལོངས་ 8-1-2b སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ། །ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་ལ། །འོག་མིན་ལས་གཞན་ཞིང་མེད་མོད། །ཚད་བཟུང་ཡོད་མེད་དུ་བཤད་པ། །སྣང་ཚུལ་སོ་སོའི་ཁྱད་པར་ཅན། །དཔལ་ལྡན་བདེ་ཆེན་མཆོག་གི་ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་གང་ཉིད་ནི་གདོད་ནས་གློ་བུར་དྲི་མས་གོས་མ་མྱོང་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་དག་གདོད་མའི་སངས་རྒྱས་པ་དང་ལམ་གྱི་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་པར་དེ་རང་ཉིད་ཀྱིས་གཟིགས་མོད་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གང་མ་དག་ཞིང་དུ་ཇི་ལྟ་བུར་ནི་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཤེས་རྣམ་པར་དཔྱོད་ན་ཀུན་རྫོབ་སེམས་ཅན་མཐའ་ཡོད་མིན་པའི་རྣམ་ཤེས་ངོ་ན་མཁའ་ལ་སྐྲ་ཤད་དུང་ལ་སེར་དང་བདུད་རྩི་རྣག་ཁྲག་བསལ་བྱ་ཉིད་དུ་གང་སྣང་དེ་ཡི་སེལ་བྱེད་འབད་རྩོལ་གྱིས་བཏོན་པ་ལས་རང་རང་གནས་ཚུལ་མངོན་སུམ་མཐོང་བར་ཐ་སྙད་དུ་འདོགས་ཇི་ལྟ་དེ་ལྟར་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་རྣམ་དག་དྲི་མས་བསྒྲིགས་པའི་འཁྲུལ་སྣང་དེ་ནི་སྦྱོང་བྱེད་ལམ་གྱིས་རིམ་པར་སྦྱངས་པའི་སྒྱུ་མའི་བདེ་མཆོག་སྐུ་གསུམ་དབྱེར་མེད་གཞན་སྣང་སྤྲུལ་པའི་སྐུར་ནི་ཐོག་མར་སངས་རྒྱས་པ་གང་ཡིན་པ་འཛམ་གླིང་དབུས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་གདན་ཏེ་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དག་ན་བགྲངས་ཡས་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་རྣམས་དང་མ་དག་བློ་ཅན་ཇི་སྙེད་པ་ལ་དག་དང་མ་དག་ཞིང་གི་རང་སྣང་སོ་སོར་འཆར་གྱི་ཕྱིར་རོལ་གནས་གཞན་ལོགས་ན་ཡོད་མིན་པ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྤྲུལ་སྐུའི་ཞིང་དུ་མཁྱེན། གཞི་དང་འབྲས་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །ངོ་ན་ས་ལམ་རིམ་པས་དབེན། །གཞི་ལམ་དུས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ངོར། །ས་ལམ་རིམ་པས་རྫོགས་སངས་རྒྱ། །གང་འདིར་ཀུན་ཁྱབ་གྲགས་པའི་དཔལ་ལྡན་ཁྲག་འཐུང་དཔའ་བོ་ལྷ་མོར་བཅས་གང་ཆགས་དང་སྡང་བའི་ཞབས་ཀྱིས་བརྗིད་པར་ནོན་པས་སྐལ་བར་ལྡན་རྣམས་འདོད་པའི་ཁམས་ལས་གྲོལ་མཛད་དཔའ་བོ་ངེས་པའི་དོན་གྱི་ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་སྙིང་པོའི་རྣལ་འབྱོར་མར་བཅས་དྲག་པོའི་ཚུལ་གྱིས་སྒྱུ་མའི་སྐུར་བཞེངས་པ་དེ་ཕྱི་ནང་ 8-1-3a གསང་བའི་ཡུལ་གྱི་སྙིང་པོར་རྟག་བཞུགས་པ་ལས་གཞན་གང་དག་ཏུ་གཡོ་བ་ཡོད་མིན་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོའི་ལྷ་ཚོགས་པ་དག་རྣམས་ལ་སྒོ་མཚམས་མར་གྲགས་ལྷ་མོ་རྣམ་བརྒྱད་རྩོད་ལྡན་དུས་ཀྱི་ཐོག་མར་བྱུང་བའི་དུར་ཁྲོད་རྒྱ་མཚོ་ཟུང་གི་ཕྲ་མེན་མ་རྣམས་གནས་གྱུར་ཉིད་ཕྱིར་དེ་དག་གི་གནས་དེ་རྣམས་ཉིད་ལ་དགོས་ཡོད་མ་ཡིན་དུས་དེར་ལྷ་དང་དྲི་ཟས་བཟུང་བའི་འཛམ་གླིང་ཡུལ་འགའ་ཞིག་ནི་མཁའ་ལ་སྤྱོད་པར་རབ་གྲགས་སྔོན་ཚེ་ཡུལ་དེར་གནས་པའི་དྲག་པོའི་སློབ་མ་ཆུང་མར་བཅས་རྣམས་གནས་གྱུར་པ་ཉིད་ཕྱིར་ན་དེ་དག་གནས་ནི་དེ་ཡིན་པ་ལ་ཡིད་གཉིས་དང་བྲལ་སྔོན་ཚེ་མི་དང་གནོད་སྦྱིན་གྱིས་བཟུང་འཛམ་གླིང་ཡུལ་གྱི་ཕྱོགས་འགའ་ཞིག་ནི
Chinese
此外，远离了通常所说的交合，这就是圆满报身。 法与圆满报身，在色究竟天之外没有其他刹土。 关于衡量其存在与否的说法，是各种显现的差别。 殊胜大乐至高无上的法与圆满报身，从本初以来未曾被突如其来的污垢沾染，因此是自性清净的原始佛，并非是道之所成，而是其自身所见。 然而，化身在不清净的刹土中如何圆满成佛呢？如果进行分别思辨，那么在世俗中，众生无边无际的意识，实际上就像在虚空中梳理头发，贝壳上的黄色，以及需要去除的甘露、脓血一样，通过努力去除这些显现，各自的实相才能显现，并被安立为名言。 同样，一切万法的自性清净，被污垢所蒙蔽的错觉，通过修道的次第逐渐净化，证得幻化的无上安乐，三身无别，最初显现为其他化身佛，即位于赡洲中央的金刚座，在清净的坛城中，无数十地自在者以及无数不清净心者，各自显现清净与不清净刹土的自相。 因此，并非存在于其他地方，而是诸佛化身的刹土。 基与果的智慧，实际上远离了地道次第。 在基道时期的意识中，通过地道次第圆满成佛。 在此，普遍知名的吉祥饮血尊，与勇父空行母一同，以足践踏爱与憎恨，使具缘者从欲界解脱，勇父是真实义的黑汝嘎，与吉祥心髓瑜伽母一同，以忿怒之相显现幻化之身，恒常安住于内外密之地的精要之中，不会动摇到其他地方。 坛城轮之诸尊，被称为门卫的八大明妃，以及争斗时期的最初出现的尸林海中的食肉母，由于她们的处所已经转变，因此不需要再回到原来的地方。 当时，一些被天神和乾闼婆占据的赡洲地区，普遍认为可以在虚空中飞行，因为先前居住在那里的忿怒本尊的弟子及其眷属已经转变了处所，所以那些地方就是他们的处所，对此无需怀疑。 先前，一些被人类和夜叉占据的赡洲地区
English
Moreover, being apart from what is commonly known as union, that is the Sambhogakaya (enjoyment body). The Dharma and Sambhogakaya, there is no other realm other than Akanishta (highest pure land). Regarding the statement of measuring its existence or non-existence, it is the difference of various appearances. The glorious great bliss, the Dharma and Sambhogakaya, from the very beginning has never been stained by sudden impurities, therefore it is the self-nature pure primordial Buddha, not something to be accomplished by the path, but seen by itself. However, how does the Nirmanakaya (emanation body) fully attain Buddhahood in an impure realm? If one were to analyze and contemplate, then in the relative truth, the consciousness of sentient beings is infinite, in reality it is like combing hair in the sky, the yellowness on a conch shell, and the nectar, pus, and blood that need to be removed. By diligently removing these appearances, their respective true nature can be revealed and established as conventional terms. Similarly, the self-nature purity of all phenomena, the illusion obscured by impurities, is gradually purified through the stages of the path, attaining the illusory supreme bliss, the three bodies being inseparable, initially appearing as other Nirmanakayas, that is, the Vajra Seat in the center of Jambudvipa (earth), in the pure mandala, countless lords of the ten bhumis (grounds) and countless impure-minded beings, each manifesting the self-appearance of pure and impure realms. Therefore, it does not exist in other places, but is the realm of the Nirmanakaya of all Buddhas. The wisdom of the basis and the result, in reality, is devoid of the stages of grounds and paths. In the consciousness of the basis and path periods, Buddhahood is fully attained through the stages of grounds and paths. Here, the universally known glorious Heruka (blood-drinking deity), together with the Dakini (female spirit), liberating the fortunate ones from the desire realm by trampling love and hatred with their feet, the Heruka is the definitive meaning, together with the glorious heart essence Yogini, manifesting the illusory body in a wrathful form, constantly abiding in the essence of the inner and secret places, not moving to other places. The deities of the mandala wheel, the eight goddesses known as gatekeepers, and the flesh-eating mothers in the charnel ground sea who appeared at the beginning of the age of strife, because their places have already changed, there is no need to return to their original places. At that time, some regions of Jambudvipa occupied by gods and Gandharvas (celestial musicians) were generally believed to be able to fly in the sky, because the disciples and retinues of the wrathful deity who previously resided there had changed their places, so those places are their places, and there is no need to doubt this. Previously, some regions of Jambudvipa occupied by humans and Yakshas (nature spirits) --------------------------------------------------------------------------------