Tibetan
པའི་ཡན་ལག་ཏུ། །འཆད་པ་དེ་ཡང་ཟླ་བའི་གཞུང་མ་ཡིན། །མངོན་པའི་གཞུང་ལས་འཇིག་རྟེན་འདས་ལམ་དུ། །བཤད་པ་དེ་དག་ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་ན། །དེ་ནས་བཤད་པའི་ཆགས་བྲལ་དེ་དག་ལ། །དཔྱོད་ལྡན་སུ་ཞིག་ཡིད་བརྟན་བྱེད་པར་ནུས། །རྒྱ་ཆེན་མངོན་པའི་གཞུང་ལས་བཤད་པ་ཡི། །ཐར་པ་དག་ལ་ཡིད་བརྟན་མི་རུང་ན། །ཟབ་མོའི་མདོ་སྡེར་བཤད་པའི་ཀུན་མཁྱེན་ལ། །ཡིད་བརྟན་བྱེད་པའི་སྐལ་ལྡན་སུ་ཞིག་འབྱུང་། །ཐལ་འགྱུར་མ་གཏོགས་ཤིང་རྟའི་སྲོག་ཀུན་གྱི། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལམ་བཟང་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཐར་པར་སྒྲོད་པའི་ལམ་ཡང་མ་བསྟན་ཕྱིར། །འདི་དག་ཐར་འདོད་འཇུག་པའི་སྒོ་མིན་ཞེས། །དམ་ཆོས་ཕལ་ཆེར་སྤོང་བའི་སྡིག་ཆེན་ལ། །བློ་གསལ་སྐྱེ་བོ་ཀུན་གྱིས་བག་ཡོད་མཛོད། །རྒྱལ་བ་འདས་ཚུལ་བསྟན་ནས་རིང་ཞིག་ཏུ། །ཉན་ཐོས་ 4-7-4b བསྟན་པ་འབའ་ཞིག་དར་ཞིང་རྒྱས། །དུས་དེར་ཐར་འདོད་རྣམས་ཀྱི་འཇུག་ངོགས་ཅི། །གང་ཞིག་ཉམས་སུ་བླངས་པས་སུ་ཞིག་གྲོལ། །ཉན་ཐོས་གཞུང་གི་ཐར་པའི་ལམ་ཞུགས་པས། །སྲིད་པའི་རྩེ་ལ་ཆགས་བྲལ་བྱེད་མིན་ན། །ཕྱི་རོལ་གཞུང་དང་ནང་པའི་གཞུང་ལུགས་ཀྱི། །ཐོབ་བྱའི་ཁྱད་པར་གང་ཡིན་སྨྲ་བར་རིགས། །གང་ཟག་བདག་མེད་བསྒོམས་པས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི། །གནས་ཚུལ་མཐོང་ཞིང་དེ་ཡིས་ཉོན་མོངས་པ། །མ་ལུས་སྤངས་པའི་ཐར་པ་ཐོབ་པ་ནི། །གྲུབ་མཐའ་བཞི་ཀའི་ལམ་དུ་ཟླ་བས་བཞེད། །དབུ་མའི་གྲུབ་མཐར་མ་ཞུགས་གང་ཟག་འགས། །ཐར་པ་ཙམ་ཡང་ཐོབ་པའི་སྐབས་མེད་ན། །ཀུན་ཀྱང་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་རིགས་གཅིག་པས། །ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རྣམ་གཞག་འདོད་པ་ཉམས། །ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་ལྟ་བས་མི་འབྱེད་པར། །ཐལ་རང་གཉིས་པོ་ལྟ་བས་འབྱེད་དོ་ཞེས། །སྨྲ་བ་འདི་ཡིས་རང་གི་འདོད་པ་ཡི། །དེ་ཉིད་སྟོན་གྱི་མཁས་པའི་གཞུང་དང་འགལ། །རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་མིན་པའི་ཡོད་པ་དེ། །དོན་དམ་བདེན་པའི་དོན་དུ་མཁས་རྣམས་བཞེད། །དེ་ཕྱིར་བདེན་པར་གྲུབ་པའི་ཚད་ཡིན་ཞེས། །སྨྲ་བ་ཚད་ལྡན་མཁས་པའི་གཞུང་གིས་བཀག །ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་དོན་ལྡོག་བཤད་པ་ན། །དེ་ཡི་ལོག་ཕྱོགས་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཡི། །ཚད་དུ་རང་རྒྱུད་གཞུང་གིས་བཤད་དོ་ཞེས། །འདོད་པ་འདི་ཡང་དོན་དམ་བདེན་པ་ཀུན། །རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱར་འདོད་པའི་གསང་ཚིག་ཡིན། །ཡིན་ལུགས་ཀུན་ཀྱང་རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་ན། །བཅོས་མ་མིན་པའི་གནས་ཚུལ་གང་ཞིག་ཡིན། །འགྱུར་མེད་ཡོངས་གྲུབ་རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་སུ། །འདོད་པ་ཚད་ལྡན་མཁས་པའི་གཞུང་ན་མེད། །ཆོས་འགའ་རྟོག་པས་བརྟགས་པ་ཤེས་པ་གང་། །དེ་ཡིས་དེ་ཉིད་ཐུགས་སུ་ཆུད་གྱུར་ན། །རྣམ་རིག་སྨྲ་བས་གཟུགས་སོགས་སྒྲོ་ 4-7-5a བཏགས་སུ། །ཤེས་ཕྱིར་དེས་ཀྱང་དོན་དམ་ཅིས་མ་རྟོགས། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གནས་ལུགས་ཡོད་པ་དང་། །ཡུལ་གྱི་སྡོད་ལུགས་མེད་པར་འདོད
Chinese
作为分支，这种解释并非月称（Chandrakirti）的观点。 如果从《俱舍论》（Abhidharma）中对超越世间的道路的解释不符合实际， 那么，谁能信任那些关于解脱的解释呢？ 如果不能信任从广大的《俱舍论》中解释的解脱， 那么，谁有幸能信任在深奥的经部（Sutra）中解释的遍知（Sarvajna）呢？ 除了应成派（Prasangika），所有中观自续派（Svatantrika）都不需要提及通往一切智智（Sarvajnana）的良好道路。 因为他们没有展示通往解脱的道路。 因此，这些人说这不是渴望解脱者进入的门径。 所有聪明的学者都应该警惕这种抛弃大部分神圣佛法的巨大罪过。 自从如来（Tathagata）示现涅槃（Parinirvana）以来， 声闻乘（Sravakayana）的教法兴盛繁荣。 那时，渴望解脱者进入的入口是什么？ 谁通过修行而获得解脱？ 如果通过进入声闻乘的解脱道，不能在有顶（Srid pa'i rtse la）获得无著（Chags bral）， 那么，外道（Phyi rol）的观点和内道（Nang pa）的教义之间有什么区别呢？ 通过修习人无我（Pudgalanairatmya），看到诸法的实相，从而 完全断除烦恼（Klesha）而获得解脱， 这是四大宗派（Grub mtha' bzhi ka）共同认可的道路。 如果没有进入中观（Madhyamaka）宗派的人， 那么，根本没有获得解脱的机会， 因为所有人都属于大乘（Mahayana）的同一传承， 所以认为有三乘（Triyana）的分类是错误的。 不说大乘和小乘的区分在于见地（Drsti）， 而是说在于应成派和自续派的区分， 这种说法与他自己的观点相矛盾，也与智者的论典相矛盾。 智者认为，不是由概念（Kalpana）所虚构的存在， 才是胜义谛（Paramarthasatya）的意义。 因此，说这是真实存在的量（Pramana）， 这种说法被有资格的智者的论典所驳斥。 如果对世俗谛（Samvrtisatya）的意义进行反向解释， 那么，其相反的一面就是真实存在的量， 这种观点被自续派的论典所阐述， 这种观点实际上是一种隐藏的说法，认为所有的胜义谛都是 推理（Rtags）所要否定的对象。 如果所有的存在方式都是由概念所虚构的， 那么，什么才是非虚构的实相呢？ 认为不变的圆成实性（Parinispanna）是由概念所虚构的， 这种观点在有资格的智者的论典中是不存在的。 如果通过概念来分析某些法（Dharma）而获得知识， 那么，通过这种方式就能理解其真实本质， 既然唯识宗（Vijnanavada）通过概念来分析色（Rupa）等是 虚构的，为什么不能通过这种方式来理解胜义谛呢？ 认为诸法的存在方式和 对境（Visaya）的安住方式是不存在的。
English
As a branch, this explanation is not Chandrakirti's view. If the explanation of the path beyond the world from the Abhidharma is not as it is, Then who can trust those explanations of liberation? If one cannot trust the liberation explained from the vast Abhidharma, Then who will be fortunate enough to trust the omniscient (Sarvajna) explained in the profound Sutras? Except for the Prasangika, all Svatantrika do not need to mention the good path to all-knowing wisdom (Sarvajnana). Because they have not shown the path to liberation. Therefore, these people say that this is not the gateway for those who desire liberation to enter. All wise scholars should be wary of this great sin of abandoning most of the sacred Dharma. Since the Tathagata showed Parinirvana, The teachings of the Sravakayana have flourished and prospered. At that time, what was the entrance for those who desired liberation to enter? Who was liberated by practicing? If one cannot achieve detachment (Chags bral) at the peak of existence (Srid pa'i rtse la) by entering the path of liberation of the Sravakayana, Then what is the difference between the views of outsiders (Phyi rol) and the doctrines of insiders (Nang pa)? By meditating on the selflessness of persons (Pudgalanairatmya), seeing the reality of all phenomena, Thereby completely abandoning afflictions (Klesha) and attaining liberation, This is the path accepted by all four philosophical schools (Grub mtha' bzhi ka). If there is someone who has not entered the Madhyamaka school, Then there is no chance of even attaining liberation, Since everyone belongs to the same lineage of the Mahayana, It is wrong to assert the classification of the three vehicles (Triyana). Instead of distinguishing the Mahayana and Hinayana by view (Drsti), Saying that they are distinguished by Prasangika and Svatantrika, This statement contradicts his own view and the treatises of the wise. The wise consider that existence that is not fabricated by concepts (Kalpana), Is the meaning of ultimate truth (Paramarthasatya). Therefore, saying that this is a valid measure (Pramana) of what truly exists, This statement is refuted by the treatises of qualified scholars. If one explains the meaning of conventional truth (Samvrtisatya) in reverse, Then the opposite side of that is the measure of what truly exists, This view is explained by the Svatantrika treatises, This view is actually a hidden statement that all ultimate truths are Objects to be negated by inference (Ttags). If all ways of being are fabricated by concepts, Then what is the non-fabricated reality? Asserting that the immutable, perfectly established nature (Parinispanna) is fabricated by concepts, This view does not exist in the treatises of qualified scholars. If one gains knowledge by analyzing some phenomena (Dharma) through concepts, Then through this one understands its true essence, Since the Vijnanavada analyzes forms (Rupa) and so on as Fabricated, why can't one understand the ultimate truth through this? Believing that the way things exist and The way objects (Visaya) abide do not exist. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་པའི་ཡང་། །ཁྱད་པར་འདི་ཡང་ཀུན་མཁྱེན་གྱིས་མ་གཟིགས། །བཏགས་དོན་བཙལ་བས་རྙེད་པའི་དོན་ཡོད་ན། །བདེན་པ་གྲུབ་པའི་ཚད་དུ་འཇོག་པ་དང་། །གང་གི་གནས་ཚུལ་དཔྱོད་པའི་རིག་ཤེས་ཀྱིས། །རྙེད་དོན་འདོད་པ་འདི་ཡང་ཅིས་མི་འགལ། །མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་བློ་ཡིས་སྟོང་པ་ཉིད། །བཙལ་བས་རྙེད་ཅེས་མང་དུ་སྒྲོག་པ་དང་། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བཏགས་དོན་མི་རྙེད་པར། །འདོད་པ་འདི་ཡི་ཁྱད་པར་གང་ཡིན་སྨྲོས། །མཐོང་བས་སྤང་བྱའི་ཤེས་སྒྲིབ་མེད་གྱུར་ན། །རྒྱ་ཆེན་གཞུང་ལུགས་ཀུན་དང་འགལ་བར་དོགས། །ཞིག་པ་དངོས་པོར་འདོད་པ་རང་བཞིན་གྱི། །རྟག་དངོས་སྨྲ་བའི་གཞུང་གི་དེ་ཉིད་ཡིན། །དུས་གསུམ་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ། །སྨྲ་བའི་གཞུང་གི་ནོར་པའི་རྩ་བ་ཡིན། །ཆུ་དང་བདུད་རྩི་རྣག་ཁྲག་ལ་སོགས་པའི། །ཡུལ་སྣང་མ་ལུས་ཕྱི་རོལ་དངོས་པོའི་སྟེང་། །ཡོད་པར་འདོད་པ་ཕྱི་དོན་བདེན་གྲུབ་ཏུ། །འདོད་པའི་ལུགས་ཡིན་ཐེག་ཆེན་ཆོས་ལ་མེད། །གྲུབ་མཐས་བཏགས་པའི་བདེན་གྲུབ་བཀག་པ་ཡིས། །ལྷན་སྐྱེས་འཛིན་པའི་ཡུལ་ལ་མི་གནོད་ན། །མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་བཀག་པས་སྐྱེ་མེད་དུ། །འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཞིང་བདེན་པའི་གཅིག་སོགས་ལ། །གནོད་བྱེད་བསྟན་པས་ཆོས་ཀུན་བདེན་མེད་དུ། །གྲུབ་ཅེས་སྨྲ་བ་འདི་ཡང་ངོ་མཚར་ཆེ། །སྔོན་ཚེ་ཀླུ་སྒྲུབ་གཞུང་ལུགས་ཀུན་དའི་ཚལ་ཆེན་དཔལ་ལྡན་ཟླ་བའི་ལེགས་བཤད་ཟེར་གྱིས་རབ་ཕྱེ་མོད། །དིང་སང་འདི་ན་རང་བཟོའི་སྒྲ་གཅན་དབང་པོས་ཟླ་བའི་ལེགས་བཤད་མཐའ་དག་ནག་པོར་བྱས་པ་གང་། །ཀུན་རྟོག་པིར་གྱིས་བྲིས་པའི་རི་མོ་རྣམ་བཀྲའི་བརྒྱ་བྱིན་གཞུ་ཡི་གུར་ཁང་མཛེས་པར་བཅིངས་པ་འདི། །ལུང་རིགས་ 4-8-1a རྩེ་བརྒྱ་གདེངས་པའི་ཚངས་པའི་འཁོར་ལོས་དྲལ་ནས་འོད་དཀར་སྣང་བས་ཕྱོགས་ཀུན་མཛེས་བྱེད་ཤོག །ཅེས་པ་འདི་ནི། ཡུལ་གངས་ཅན་གྱི་ལྗོངས་སུ་བྱུང་བའི་དབུ་མ་སྨྲ་བ། འཇམ་དཔལ་དགའ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས། མཁས་པའི་འབྱུང་གནས་དཔལ་གསང་ཕུ་ནེའུ་ཐོག་གི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་སྦྱར་བའོ།། །།
Chinese
此外，全知者（kun mkhyen，指佛陀）也未曾见过这种特殊之处。如果通过寻找而找到所诠释的意义，并将其作为成立真理的标准，那么用以分析事物状态的智慧，又怎能不与这种寻求而得的期望相矛盾呢？ 如果最终通过分析的智慧，宣称通过寻找而找到空性（stong pa nyid，emptiness），却又认为无法找到空性的所诠释之义，那么请说出这其中的区别是什么？如果通过见道而消除了所应断除的俱生无明，那么恐怕会与广大的经论相违背。 认为坏灭是实有，这正是主张自性常有的论典的观点。认为过去、现在、未来三时实有存在，这是分别说一切有部（bye brag tu smra ba）论典的错误之根本。将水、甘露、脓血等一切外境显现，都认为是存在于外在实物之上，这是主张外境实有成立的宗派观点，在大乘佛法中是没有的。 如果仅仅通过遮破宗派所安立的实有成立，而不能损害俱生执着的对境，那么遮破四边生（mtha' bzhi'i skye ba）就能成立无生（skye med du 'grub par 'gyur zhing），这真是太奇怪了！仅仅因为指出了对真理的‘一’等的损害，就声称一切法都成立为无实有（bden med du grub ces smra ba），这也太令人惊叹了！ 昔日，龙树（Klu sgrub，Nāgārjuna）的论典如同妙欲园林，由具德月称（Zla ba，Candrakīrti）的善说之光充分照耀。如今，此地却有自创的罗睺星（sgra gcan dbang po，Rāhu）遮蔽了月称的一切善说，使其黯然失色。 以分别念之笔所绘的彩虹，如同帝释天（brgya byin，Indra）的弓箭般绚丽，愿它被以理证为利刃的梵天之轮（tshangs pa'i 'khor los）斩断，以洁白的光芒照亮一切。
English
Moreover, this particularity was not seen by the Omniscient One (kun mkhyen, referring to the Buddha). If the interpreted meaning is found by searching, and it is taken as a standard for establishing truth, then how can the wisdom that analyzes the state of things not contradict this desire to find? If, in the end, through the wisdom of analysis, it is proclaimed that emptiness (stong pa nyid) is found by searching, but it is thought that the interpreted meaning of emptiness cannot be found, then please tell me what the difference is between these two? If the obscurations of knowledge to be abandoned by seeing are eliminated, then it is feared that it will contradict all the vast scriptures. To believe that destruction is real is the very view of the scriptures that assert the permanence of inherent existence. To assert that the three times—past, present, and future—are substantially established is the root of the error of the Vaibhāṣika (bye brag tu smra ba) school. To believe that all external appearances, such as water, nectar, pus, and blood, exist on external objects is the view of those who assert the true establishment of external objects, which is not found in Mahāyāna Buddhism. If merely refuting the true establishment posited by philosophical tenets does not harm the object of innate clinging, then refuting the four extremes of birth (mtha' bzhi'i skye ba) will establish non-birth (skye med du 'grub par 'gyur zhing), which is truly amazing! It is also astonishing to claim that all phenomena are established as non-truly existent (bden med du grub ces smra ba) merely by pointing out the harm to the 'one' of truth! In the past, Nāgārjuna's (Klu sgrub) treatises were like a great garden of delights, fully illuminated by the light of Candrakīrti's (Zla ba) excellent explanations. Now, here, the self-created Rāhu (sgra gcan dbang po) has darkened all of Candrakīrti's excellent explanations. May this rainbow, painted with the brush of conceptual thought, beautiful as Indra's (brgya byin) bow, be severed by the wheel of Brahmā (tshangs pa'i 'khor los), which brandishes reason as its sharp edge, and may it illuminate all directions with its white light. --------------------------------------------------------------------------------