Tibetan
ཞིན་བརྙེས་པའི་མཁས་རྣམས་ག་ལ་ཡིན། །ཆོས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ལེགས་གྲུབ་ཅིང་། །རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས། །རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་གཞུང་ཆེན་ལེགས་གཙུགས་ནས། །མཐའ་དག་བདེན་པར་མེད་ཅེས་འདོན་པ་ཡི། །དབུ་མའི་གཞུང་ལུགས་འདི་དང་འདི་དག་གིས། །ཆོས་ལྟར་བཅོས་ནས་ཆོས་མིན་སྟོན་ནོ་ཞེས། །ཡང་ཡང་སྒྲོགས་པའི་གླེགས་བམ་མང་མཐོང་ཚེ། །དཔྱོད་མེད་དོན་གཉེར་མང་པོས་འཕགས་རྣམས་ལ། །སྐུར་པ་བཏབ་ཅིང་ཚད་ལྡན་མཁས་པའི་གཞུང་། །རྩྭ་བཞིན་དོར་ནས་རང་བཟོའི་གཞུང་ཆེན་ལ། །ཉིན་མཚན་ཀུན་ཏུ་འབད་པར་རབ་སྒྲིམས་ཀྱང་། །དུས་དང་བློ་གྲོས་གྲོན་དུ་འགྱུར་བར་ཟད། །རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་བདེན་པར་མེད་དོ་ཞེས། །ནང་འགལ་ཁུར་གྱིས་རིང་ནས་དུབ་པ་ཡི། །རང་རྒྱུད་གཞུང་གི་དབུ་མའི་ལྟ་བ་ལ། །རིམ་གྱིས་བཀྲི་ཞེས་སྨྲ་བ་ངོ་མཚར་གནས། །ངོ་བོ་ཉིད་དང་རང་བཞིན་རང་མཚན་སོགས། །ཐ་སྙད་སྟོན་པའི་ 4-7-3a གཞུང་གིས་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི། །རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱ་སྟོན་པ་ག་ལ་ཡིན། །ཅི་སྟེ་ཡིན་ན་ཟླ་བའི་ཞབས་ཀྱིས་ཀྱང་། །རང་གི་མཚན་ཉིད་རང་བཞིན་ངོ་བོ་ཉིད། །སྟོང་ཉིད་གསུམ་གྱི་སྟོང་གཞིའི་ཆོས་ཅན་ལ། །རང་བཞིན་ངོ་བོ་ཉིད་སོགས་ལུང་རིགས་ཀྱིས། །ལེགས་པར་བསྒྲུབས་ཅིང་དེའི་ལོག་ཕྱོགས་ལ། །གནོད་བྱེད་མང་དུ་བསྟན་པ་གཟིགས་ལགས་སམ། །ལྟ་བའི་ཚེ་ན་རང་རྒྱུད་གཞུང་མང་དུ། །དགག་བྱའི་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །རང་བཞིན་མེད་ཅིང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས། །མེད་ཅིང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པར་གསུངས། །དེ་ཕྱིར་ཐལ་རང་གཞུང་གི་གྲུབ་མཐའ་ལ། །མི་འདྲའི་རྣམ་དབྱེ་ཤིན་ཏུ་མང་མོད་ཀྱང་། །ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱིས་གཟིགས་པའི་ལྟ་བ་དེ། །རྙེད་དང་མ་རྙེད་རྣམ་དབྱེ་བྱར་མི་རུང་། །རང་རྒྱུད་རྟགས་ཀྱི་དོན་གོ་རང་དབང་དུ། །གྲུབ་པའི་དོན་ལ་བྱེད་པ་རང་རྒྱུད་ཀྱི། །གཞུང་ལུགས་གང་ནའང་མེད་ཅིང་དངོས་སྨྲ་བ། །རྟགས་དང་ཆོས་ཅན་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ལ་སོགས། །རང་རྒྱུད་རྟགས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཕལ་ཆེ་བ། །རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་ཙམ་དུ་ཁས་ལེན་པར། །ཚད་ལྡན་མཁས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཀུན་གྱིས་བཞེད། །མདོ་སེམས་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱུན་དང་རགས་པ་ཀུན། །རང་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་ཁས་མི་ལེན། །དེ་དང་གཞན་དག་རྩོད་ཚེ་རང་མཚན་གྱིས། །གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་མཐུན་སྣང་ཇི་ལྟར་རྙེད། །དེ་ཕྱིར་འདི་དག་རང་བཟོའི་ཆོས་ལུགས་ཡིན། །ཤེར་ཕྱིན་མདོ་དང་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན། །སེམས་ཙམ་འགྲེལ་པའི་སྲོལ་འགའ་མ་གཏོགས་པ། །མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གཞུང་དྲང་དོན་དུ། །འགྲེལ་བྱེད་དབུ་མའི་གཞུང་ལུགས་སྔོན་མ་བྱུང་། །ཤེས་སྒྲིབ་སྤངས་པའི་ཉན་ཐོས་ཡོད་ཅེས་པའི། །རང་རྒྱུད་ལུགས་འདི་ཤིན་ཏུ་མཛེས་མ་ཡིན། །བདེན་གྲུབ་རིགས་པས་བསྒྲུབ་
Chinese
那些真正获得证悟的智者在哪里呢？ 他们宣称，诸法本质上已经完美成就， 以自性成立，以自相成立， 并完美地建立了伟大的宗义， 断言一切皆非真实存在。 他们以这种或那种中观论著， 伪装成佛法，却展示非佛法， 当我看到反复宣扬这些的众多书本时， 许多缺乏辨别力的求法者， 诽谤圣者，抛弃具量智者的论著如草芥， 日夜勤奋地致力于自创的伟大论著， 但这只会浪费时间和智慧。 他们背负着自相矛盾的重担， 长期以来一直疲惫不堪， 却说要逐渐引导至自续派中观的见地， 这真是令人惊奇。 那些阐述自性、自相、自体等， 术语的论著， 怎么会阐释龙树菩萨的， 破斥之所破呢？ 如果真是那样，那么月称论师也应该， 以理证很好地成立自相、自性、自体， 这三种空性的空性之所依， 并以教理和正理， 很好地成立自性、自体等， 并展示了许多对立面，您看到了吗？ 在见解方面，许多自续派论著中， 没有所破的差别，一切诸法， 都说无自性，无自相， 也无自体。 因此，虽然应成派和自续派的宗义， 有非常多的不同之处， 但龙树菩萨所见的见地， 不应区分得到或未得到。 在自续因的意义上， 在自主成立的意义上运作， 在任何自续派论著中都没有，而且实事师， 在因和法称，以及所立宗法等方面， 大多数自续因的分类， 都被具量智者们认为是， 仅仅是分别念的增益。 经部宗和唯识宗都不承认， 常法和粗法以自相成立。 当与他人辩论时，如何能找到， 以自相成立的共同法称呢？ 因此，这些都是自创的法。 除了《现观庄严论》和一些唯识宗的注释外， 般若经和《现观庄严论》， 没有出现过直接解释《现观庄严论》的中观论著。 ‘存在断除烦恼障的声闻’， 这种自续派的说法非常不美妙。 以真实成立的理证来成立。
English
Where are those wise men who have truly attained realization? They proclaim that all phenomena are perfectly accomplished in essence, Established by their own nature, established by their own characteristics, And perfectly establish the great tenets, Asserting that everything is not truly existent. With these or those Madhyamaka treatises, They disguise as Dharma, but show non-Dharma, When I see many books repeatedly proclaiming these, Many Dharma seekers without discernment, Slander the noble ones, discard the treatises of valid scholars like grass, Diligently strive day and night for self-created great treatises, But this will only waste time and wisdom. They bear the burden of self-contradiction, And have long been exhausted, Yet they say to gradually lead to the view of Svatantrika Madhyamaka, This is truly astonishing. Those treatises that explain self-nature, self-characteristics, own-being, etc., How could they explain Nagarjuna's, Object of negation? If that were the case, then Chandrakirti should also, Well establish with reasoning self-characteristics, self-nature, own-being, The basis of emptiness of these three emptinesses, And with scripture and reasoning, Well establish self-nature, own-being, etc., And show many contradictions, have you seen that? In terms of view, in many Svatantrika treatises, Without the difference of what is to be negated, all phenomena, Are said to be without self-nature, without self-characteristics, And without own-being. Therefore, although the tenets of Prasangika and Svatantrika, Have very many differences, The view seen by Nagarjuna, Should not be distinguished as obtained or not obtained. In the sense of Svatantrika reason, Operating in the sense of autonomously established, Is not found in any Svatantrika treatise, and the realists, In terms of the reason and the subject, and the property to be established, etc., Most classifications of Svatantrika reason, Are considered by valid scholars to be, Merely imputations of conceptual thought. The Sutra school and the Mind-Only school do not acknowledge, That permanent and coarse phenomena are established by their own characteristics. When debating with others, how can one find, A common subject established by its own characteristics? Therefore, these are all self-created Dharmas. Apart from the Ornament for Clear Realization and some Mind-Only commentaries, The Prajnaparamita Sutra and the Ornament for Clear Realization, No Madhyamaka treatises have appeared that directly explain the Ornament for Clear Realization. 'There are Hearers who have eliminated the obscurations of knowledge', This Svatantrika statement is very unbeautiful. To establish with the reasoning of truly established. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
པའི་དབུ་མ་པ། །ཡོད་ཅེས་སྨྲ་བ་རང་ཚིག་ 4-7-3b འགལ་བའི་ཁུར། །རང་རྒྱུད་གཞུང་ནས་བཤད་པའི་ལྟ་བ་དེ། །ཇི་བཞིན་དབུ་མའི་ལྟ་བ་མིན་གྱུར་ན། །དེ་ནས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་བདེན་འཛིན་ཡང་། །ཆོས་ཀྱི་བདག་ཏུ་འཛིན་པར་ག་ལ་འགྱུར། །རང་རང་གཞུང་ནས་བཤད་པའི་སྒྲིབ་པ་ཀུན། །དེ་ནས་བཤད་པའི་གཉེན་པོས་མི་སེལ་ན། །རྒྱལ་བས་དབང་པོར་འཚམ་པའི་ཆོས་བསྟན་པ། །ཚད་ལྡན་མཁས་པའི་གཞུང་གིས་བཀྲལ་བར་འགལ། །རང་རྒྱུད་གཞུང་གི་རྗེས་འབྲང་ལྟ་བ་དེས། །ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་བདེན་འཛིན་ཙམ་འཇོམས་ན། །དེའི་རིགས་རྒྱུན་རིང་དུ་གོམས་པའི་བློས། །ལྷན་སྐྱེས་བག་ཆགས་བཅས་པ་ཅིས་མི་འཇོམས། །ཀུན་བརྟགས་སྒྲིབ་པའི་ས་བོན་སེལ་ནུས་པའི། །གཉེན་པོ་ཉིད་དང་དེ་རྒྱུན་གོམས་པའི་བློ། །མཐོང་དང་གོམས་པའི་ལམ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། །འཛམ་གླིང་མཁས་པ་ཀུན་གྱི་བཞེད་གཞུང་ཡིན། །བདེན་མེད་མངོན་སུམ་གཟིགས་པའི་རང་རྒྱུད་པ། །མེད་ཅིང་བདག་མེད་མངོན་སུམ་གཟིགས་པ་ཡི། །སེམས་ཙམ་འདོད་པ་འདི་ཡང་འགལ་བའི་ཁུར། །དགྲ་བཅོམ་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་ཞུགས་པ་ན། །མཐོང་དང་སྒོམ་པར་བྱ་བའི་ས་བདུན་དུ། །སྤང་བར་བྱ་དང་གཉེན་པོའི་རིམ་པ་ཀུན། །མེད་ཅེས་འདོད་པའི་ཐལ་འགྱུར་ལུགས་མཆོག་མཚར། །བདག་འཛིན་གཉིས་དང་དེ་སྐྱེས་ཉེས་པའི་ཚོགས། །མ་ལུས་ཉོན་མོངས་སྒྲིབ་པར་ཁས་བླངས་ན། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་གཟུང་དུ་མེད་པ་ཡི། །ཐལ་འགྱུར་ལུགས་མཆོག་འདི་ཡང་ངོ་མཚར་གནས། །གཉེན་པོའི་ཚོགས་རྣམས་མ་ལུས་གཅིག་བསྡུས་ནས། །གཞོམ་པར་སླ་བའི་ཉོན་མོངས་གཞོམ་ལ་སྒྲིམ། །ཤིན་ཏུ་རྒལ་དཀའི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ལ། །གཉེན་པོའི་ངོས་བཟུང་མེད་པ་ཤིན་ཏུ་མཚར། །འཇིག་རྟེན་ལམ་གྱི་སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་ལ། །ཆགས་བྲལ་བྱེད་ཅེས་སྨྲ་བ་ནང་ 4-7-4a པའི་གཞུང་། །གང་ནའང་མེད་ཅིང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ལ། །རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་འདོད་པ་སེར་སྐྱའི་ལུགས། །སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་མེད་ན་ཕྱི་རོལ་པའི། །དྲང་སྲོང་ཇི་བཞིན་སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་ལ། །ཆགས་བྲལ་མེད་པར་དཔལ་ལྡན་ཟླ་བས་བཤད། །དེ་དང་འདི་ཡི་འགལ་བ་ཇི་ལྟར་སྤོང་། །ཟག་མེད་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་འཇིག་རྟེན་པ། །འདི་འདྲ་འདི་ཡང་རྒྱལ་བ་གཞན་གྱི་ལུགས། །དགྲ་བཅོམ་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་ཡོད་ཅེས་པ། །འདི་ནི་སྔོན་མེད་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་འབྱེད་ཡིན། །འཇིག་རྟེན་ལམ་གྱིས་མཐོང་སྤངས་ཀུན་སྦྱོར་གསུམ། །འགོག་ཅེས་བཤད་པ་སངས་རྒྱས་ཆོས་ལ་མེད། །གང་ཟག་གཞན་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ནི། །འཇིག་རྟེན་སྨྱོན་པ་མིན་ལ་འབྱུང་མི་སྲིད། །འཇིག་རྟེན་མ་ལུས་སེམས་ཀྱིས་བྱས་པ་དང་། །ཀུན་གྱི་བྱེད་པོ་བདག་ཏུ་འདོད་པ་འགལ། །བདེན་འཛིན་བློ་ལ་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་གིས། །བསྡུས་དང་མ་བསྡུས་གཉིས་སུ་ཟླ་བས་བཤད། །བདེན་འཛིན་མ་ལུས་སྲིད་
Chinese
自称应成派中观宗的人，如果说‘存在’，那就背负了自相矛盾的重担。 如果按照自续派论典所说的见解，并非真正的中观见， 那么，如其所说的实执，又怎么会执著于法我呢？ 如果各自宗派所说的所有障碍，不能用其所说的对治法来消除， 那就违背了佛陀根据众生根器所宣说的佛法，也违背了量士夫论典的解释。 如果自续派论典的追随者，其见解仅仅能破除遍计所执的实执， 那么，长期串习这种见解的智慧，怎么不能破除与生俱来的习气呢？ 能够消除遍计烦恼种子的对治法，以及串习这种对治法的智慧， 被称为见道和修道，这是全世界智者的共识。 自续派认为能够现量证悟空性，但这并不存在； 而唯识宗认为能够现量证悟无我，这也同样背负着矛盾的重担。 如果声闻阿罗汉进入大乘，在见道和修道的七地中， 没有断除和对治的次第，那么这种认为没有的应成派观点真是太奇妙了。 如果承认我执和法执，以及由此产生的罪恶，都是烦恼障， 那么，认为没有所知障的应成派观点，也真是令人惊叹。 如果将所有的对治法全部集中起来，努力摧毁容易摧毁的烦恼障， 而对于极难克服的所知障，却没有对治的认识，这真是太奇怪了。 内道经典中说，可以通过世间道脱离有顶， 但在任何地方都没有这种说法，而且认为凡夫俗子可以现证瑜伽，这是数论派的观点。 如果没有证悟空性，那么就像外道仙人一样，无法脱离有顶，这是月称论师所说。 那么，如何消除这二者之间的矛盾呢？ 通过无漏道所摄持的世间道，这种说法也是其他佛陀的观点。 认为阿罗汉可以预先脱离贪欲，这真是前所未有的新说。 说可以通过世间道断除见道和修道的三界烦恼，这在佛法中是没有的。 认为除了世间的疯子之外，其他人会执著人我，这是不可能的。 认为世间万物都是心所造，又认为有一个造物主，这是矛盾的。 月称论师说，实执心识是否被有支所摄持，分为两种情况。 所有的实执都被有支 （种子字：嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：圆满），咒语：嗡嘛呢呗美吽（藏文：ༀམཎིཔདྨེཧཱུྃ，梵文天城体：ॐ मणि पद्मे हूँ，梵文罗马拟音：oṃ maṇi padme hūṃ，汉语字面意思： 唵！莲中之宝！吽！））。
English
Those who claim to be Prasangika Madhyamikas bear the burden of contradicting themselves if they assert 'existence'. If the view explained in the Svatantrika texts is not the true Madhyamika view, then how can the clinging to truth, as they describe it, become clinging to the self of phenomena? If all the obscurations described in each of their respective texts cannot be removed by the antidotes they describe, then it contradicts the Buddha's teachings tailored to beings' faculties, and it contradicts the explanations of valid scholars' texts. If the view that follows the Svatantrika texts only destroys the imputed clinging to truth, how can the wisdom accustomed to this lineage for a long time not destroy the innate habitual tendencies? The antidote that can eliminate the seeds of imputed obscurations, and the wisdom accustomed to that antidote, are taught as the paths of seeing and cultivation, which is the consensus of all scholars in the world. The Svatantrikas claim to directly perceive emptiness, but this does not exist; and the Chittamatrins claim to directly perceive selflessness, which also bears the burden of contradiction. If Arhats of the Hearers' Vehicle enter the Mahayana, in the seven grounds of seeing and cultivation, there is no order of abandonment and antidotes, then this Prasangika view that claims there is none is truly wonderful. If they acknowledge that the two self-graspings and the collections of faults arising from them are all afflictive obscurations, then this Prasangika view that claims there are no cognitive obscurations is also a source of wonder. If they gather all the antidotes together and strive to destroy the easily destroyed afflictive emotions, but have no recognition of antidotes for the extremely difficult-to-overcome cognitive obscurations, it is extremely strange. The inner texts say that one can become detached from the peak of existence through the worldly path, but there is no such statement anywhere, and the claim that ordinary beings can directly realize yoga is the view of the Samkhyas. Without realizing emptiness, one cannot become detached from the peak of existence, just like the non-Buddhist sages, as stated by glorious Chandrakirti. How can one resolve the contradiction between these two? The worldly path encompassed by the uncontaminated path is also the view of other Buddhas. The claim that Arhats can become detached from desire beforehand is an unprecedented innovation. The statement that one can eliminate the three bonds of the paths of seeing and cultivation through the worldly path is not found in the Buddha's teachings. It is impossible for anyone other than worldly madmen to grasp at a self in another person. It is contradictory to claim that all phenomena are made by the mind and to assert a creator as the self. Chandrakirti explains that there are two possibilities regarding whether the clinging to truth is encompassed by the limb of existence. All clinging to truth is encompassed by the limb of existence (Seed Syllable: Om (Tibetan: ཨོཾ, Sanskrit Devanagari: ओम्, Sanskrit Romanization: oṃ, Literal Meaning: Perfection), Mantra: Om Mani Padme Hum (Tibetan: ༀམཎིཔདྨེཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: ॐ मणि पद्मे हूँ, Sanskrit Romanization: oṃ maṇi padme hūṃ, Literal Meaning: Om! Jewel in the Lotus! Hum!)). --------------------------------------------------------------------------------