Tibetan
大班智達釋迦確丹教言集skc11སྤྲིངས་ཡིག་ཚངས་པའི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། 4-7-1a ༄༅། །སྤྲིངས་ཡིག་ཚངས་པའི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། ༄༅། །སྤྲིངས་ཡིག་ཚངས་པའི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ།། ༄༅། །སྭསྟི། ཡུལ་གངས་ཅན་གྱི་ལྗོངས་ཀྱི་བསྟན་པའི་སྙིང་པོ་དབུ་མའི་གཞུང་ལུགས་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྙན་དུ་སྤྲིངས་པ་ཚངས་པའི་འཁོར་ལོས་རང་བཟོའི་དྲེགས་པ་ཉམས་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ། ཆོས་ཀུན་སྒྱུ་མར་གཟིགས་པའི་རལ་པ་སྔོན་པོའི་ཁུར་ཆེན་གྱིས་བརྗིད་ཅིང་། །དཔལ་ལྡན་ལུང་དང་རིགས་པའི་མིག་རྩ་དམར་པོ་བགྲད་ནས་ཕྱོགས་ཀུན་ལས། །རྣམ་རྒྱལ་གྲགས་པའི་སྒྲ་དབྱངས་སྲིད་གསུམ་རི་བོའི་སྤོ་ལ་ཆེར་བསྒྲགས་པས། །དྲེགས་ལྡན་གླང་ཆེན་ཁྲོས་པའི་སྙིང་རབ་མྱོས་མཁས་ཀུན་ལ་ཕྱག་བགྱིད་དོ། །མང་དུ་གསན་པས་རང་གི་རྒྱུད་སྦྱངས་ཤིང་། །གཟུ་བོར་གནས་པས་གཞན་ལ་ཕན་དགོངས་པའི། །རིགས་དང་རིགས་མིན་འབྱེད་པའི་རྣམ་དཔྱོད་ཅན། །གངས་ཅན་མཁས་པ་རྣམས་ལ་འདི་སྤྲིངས་སོ། །འདི་ན་རང་བཟོའི་ཆང་གིས་རབ་མྱོས་པའི། །རྣམ་དཔྱོད་གླང་ཆེན་གཟུ་བོར་སྤྱོད་པ་ཡིས། །སྲབ་སྐྱོགས་མེད་པར་ཀུན་དུ་འཕྱན་པ་ལས། །ཀླུ་སྒྲུབ་སློབ་མར་བཅས་པའི་གཞུང་ལུགས་ཀྱི། །རྒྱ་མཚོ་དཀྲུགས་པའི་གཏམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །གཉིས་མེད་ 4-7-1b གསུང་བའི་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་ཀུན། །རང་བློ་ཁོ་ནས་གཞན་དུ་བཀྲལ་མཐོང་ནས། །ཅུང་ཟད་དཔྱད་ལ་མཁས་རྣམས་གསན་པར་རིགས། །གང་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པས་དམིགས་གཏད་པའི། །བདག་དེ་བཅིངས་གྲོལ་ཀུན་གྱི་བྱེད་པོར་སྨྲ། །མུ་སྟེགས་གཞུང་དང་ཁྱད་པར་མ་རྙེད་པའི། །ཆོས་ལུགས་འདི་དག་དོགས་པའི་གནས་སུ་མཐོང་། །གང་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པས་བཟུང་གྱུར་པའི། །བདག་དེ་ཕུང་པོའི་སྟེང་དུ་ཞུགས་གྱུར་ན། །བདག་ལྟ་ཡུལ་གྱི་གནས་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར། །བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད། །བརྟེན་ནས་བཏགས་པའི་ང་ཙམ་བདག་ཡིན་ན། །བདག་མེད་མངོན་སུམ་མཐོང་བའི་རྣལ་འབྱོར་བློས། །བཏགས་པ་ཙམ་དེའང་མེད་པར་གཟིགས་གྱུར་པས། །ལས་འབྲས་ཀུན་གྱི་རྟེན་དུ་ཇི་ལྟར་འཐད། །ང་དང་ང་ཡིར་ཞེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན། །ཐོག་མེད་དུས་ནས་འཁྲུངས་པའི་རྨོངས་ཆེན་འདི། །ཉེས་པའི་རྩ་བ་མིན་པར་སྒྲོག་བྱེད་ཅིང་། །བརྟེན་ནས་བཏགས་པའི་བདག་ཙམ་བདེན་ནོ་ཞེས། །གྲུབ་མཐས་བཏགས་པའི་ཉེས་པའི་ཆ་ཙམ་ཞིག །ཆགས་སོགས་ཉེས་པའི་འབྱུང་ཁུངས་ཡིན་པར་སྨྲ། །དེ་སྐད་འདི་ནི་སྲིད་དང་ཞི་བ་ཡི། །གནད་རྣམས་གཞན་དུ་འཆོས་པའི་གསང་ཚིག་ཡིན། །འཇིག་ཚོགས་ཕུང་པོར་བདག་ཏུ་རྟོག་པ་དེ། །ཉེས་ཀུན་སྐྱེད་བྱེད་འཇིག་ལྟ་མིན་གྱུར་ན། །རྒྱ་ཆེན་གཞུང་ལུགས་ཀུན་དང་མི་མཐུན་ཞིང་། །དཔལ་ལྡན་ཟླ་བའི་ལེགས་བཤད་ཚོགས་དང་འགལ། །བདག་ལ་བདེན་པར་རྟོག་པས་འ
Chinese
大班智达释迦确丹（Śākya Chokden）教言集skc11《送友书·梵天之轮》 《送友书·梵天之轮》 吉祥圆满！为雪域藏地的佛教精髓——中观学派的大师们敬献此信函，名为《梵天之轮》，旨在破除自造的傲慢。 您们以视万法如幻的蓝色发髻为庄严，以吉祥的经论和理性的赤红双眼洞察一切。 您们那胜利美名的音声，响彻三界山巅，令傲慢的狂象也为之心醉，我向所有智者致敬！ 通过广闻博学来调伏自心，以公正之心利益他人，具备辨别正误之智慧。 此信函献给雪域的智者们。如今，有些人沉醉于自造的谬论中，其智慧如狂象般失去公正。 他们毫无顾忌地四处游荡，以搅动龙树（Nāgārjuna）师徒所传的经论之海的言辞，将无二（Advaita）的 佛陀教诲和论著，仅凭自己的想法随意解释。略作分析，智者们应予倾听。 他们执着于自我，将所执之‘我’视为解脱与束缚的作者，这种教义与外道无异，实在令人担忧。 如果他们所执着的‘我’存在于五蕴（skandha）之上，那么‘我’就成了我见（ātma-dṛṣṭi）的对象。 如此一来，如何生起证悟无我（anātman）的智慧？如果仅仅是依缘假立的‘我’为真实，那么现量见到无我的瑜伽士之心 已经照见那假立之‘我’并不存在，又如何能成为业果（karma-phala）的所依？ 如果执着于‘我’和‘我的’，认为这是无始以来产生的巨大无明，并非过患之根源，反而认为依缘假立的‘我’是真实的。 那么，由宗派所安立的少许过患，如贪欲等烦恼的来源，又该如何解释？这种说法是将轮回（saṃsāra）与涅槃（nirvāṇa）的 关键做了别样的诠释。如果将积聚之蕴执着为‘我’，并非产生一切过患的‘我见’， 那么，这与浩瀚的经论相悖，也与圣者月称（Candrakīrti）的善说相违背。如果执着‘我’为真实，
English
Collected Teachings of the Great Paṇḍita Śākya Chokden skc11: A Letter to Friends, Called 'The Wheel of Brahmā' 'A Letter to Friends, Called 'The Wheel of Brahmā'' Homage! This letter, called 'The Wheel of Brahmā,' which subdues the pride of self-creation, is sent to the ears of the great masters of the Madhyamaka (the heart of the doctrine) in the land of snowy Tibet. You are majestic with the great burden of blue hair, seeing all dharmas as illusion. With glorious scripture and reasoning, your red eyes glare in all directions. The sound of your victorious fame greatly proclaims on the peaks of the three worlds. I pay homage to all the wise, intoxicating the hearts of proud elephants! Having trained your own mind through much listening, intending to benefit others with impartiality, possessing the wisdom to distinguish between what is and is not. This is sent to the wise men of Tibet. Here, some are intoxicated by the wine of self-creation. Their elephant-like intellect wanders impartially. From wandering everywhere without restraint, with the speech of churning the ocean of the doctrine of Nāgārjuna and his disciples. Seeing all the Buddha's words and treatises on non-duality (Advaita) interpreted differently only by their own minds, the wise should listen with a little analysis. They cling to the self, and say that the self is the agent of all bondage and liberation. This religious system, not finding a difference from the doctrines of the heretics, is seen as a place of doubt. If the self that is grasped by clinging to the self dwells on the aggregates (skandha), then the self enters the place of the object of the view of self (ātma-dṛṣṭi). How then can the wisdom of realizing no-self (anātman) be generated? If only the I imputed in dependence is the self, then the yogi's mind, seeing no-self directly, Sees that even the imputation does not exist, how can it be suitable as the basis of all actions and results (karma-phala)? Having the aspect of clinging to 'I' and 'mine,' this great ignorance born from beginningless time is proclaimed not to be the root of faults, and only the self imputed in dependence is said to be true. Then, how to explain the faults imputed by the tenets, such as the source of faults such as attachment? This statement is a secret word that alters the key points of existence (saṃsāra) and peace (nirvāṇa). If the perception of the aggregates as self is not the view of self that generates all faults, then it is inconsistent with all the vast scriptures and contradicts the collections of well-spoken words of the glorious Candrakīrti. If one clings to the self as true, --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ཆིང་ནུས་ན། །བདག་ལ་བདག་ཏུ་རྟོག་པས་ཅིས་མི་འཆིང་། །བདག་ཙམ་བདེན་མེད་རྟོགས་པས་གྲོལ་ནུས་ན། །མོ་གཤམ་བུ་ལའང་ཅི་ཕྱིར་ཐལ་མི་འགྱུར། །འཇིག་ཚོགས་ལྟ་བས་བདག་ལ་དམིགས་གྱུར་ན། ། 4-7-2a བདག་གིར་འཛིན་པས་བདག་ལ་ཅིས་མི་དམིགས། །དེ་ལྟར་འདོད་ན་བདག་དང་བདག་གི་བའི། །ཁྱད་པར་གང་ཡིན་ཁྱེད་ཀྱིས་སྟོན་མི་ནུས། །བདག་ཏུ་འཛིན་པས་བདག་ལ་དམིགས་དགོས་ན། །བདེན་པར་འཛིན་པས་བདེན་གྲུབ་ཅིས་མ་དམིགས། །བདག་མེད་ན་ནི་བྱེད་དང་མྱོང་བ་པོའི། །སེམས་ཅན་ཉིད་ཀྱང་མེད་ཅེས་རྩོད་པའི་ལན། །དཔལ་ལྡན་ཟླ་བས་བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་བདག །ཕུང་པོའི་སྟེང་ན་རྣམ་སྨིན་མྱོང་བ་པོར། །ཐ་སྙད་བདེན་པའི་དོན་དུ་གསུངས་མོད་ཀྱི། །དེ་ཉིད་བདག་ལྟའི་དམིགས་པར་ཡོད་གྱུར་ན། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་བདག་ནི་ཇི་ལྟར་འགོག །ཕུང་པོར་བདག་ཡོད་ཅེས་པ་འཇིག་ཚོགས་ལ། །ལྟ་བའི་རི་བོ་ཀུན་གྱི་གཙོ་བོར་གསུངས། །མིང་ཙམ་འཐུན་པས་དོན་ལ་བདག་ཡིན་ན། །མིང་ཙམ་འཐུན་རྣམས་དོན་ལ་ཅི་མི་བདེན། །བྱེད་པོ་དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཀྱིས། །བདག་ཅེས་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་ཡིན་མོད་ཀྱང་། །དེ་ཉིད་བདག་ཏུ་སྨྲ་དང་བདག་མེད་དུ། །སྒྲུབ་པ་ཕྱི་ནང་གཞུང་གི་ཁྱད་པར་ཡིན། །གང་ཟག་བདག་ཏུ་འདོད་ཅིང་གང་ཟག་གི །བདག་མེད་ཅེས་པ་འདི་ཡང་བཞད་གད་གནས། །དེ་ཕྱིར་བདག་དང་གང་ཟག་རྣམས་གྲངས་སུ། །འདོད་པ་འདི་ནི་མུ་སྟེགས་གཞུང་ལུགས་ཡིན། །གང་ཟག་ཉིད་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ནི། །ཐོག་མེད་དུས་ནས་འཁྲུངས་པའི་རྨོངས་ཆེན་ཏེ། །འདི་ཉིད་དབུ་མའི་ལྟ་བ་རང་རྒྱུད་ལ། །བསྐྱེད་པའི་གེགས་ཀྱི་གཙོ་བོར་མཁས་རྣམས་བཞེད། །སེམས་ཙམ་གཞུང་དང་དབུ་མའི་གཞུང་འགའ་ཞིག །རང་གིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བཀྲོལ་བྱས་ནས། །དེ་ལ་ནའང་འགལ་ཡོད་ཅེས་སྨྲ་བ་ལ། །ཅིར་ཡང་མི་འཛེམ་གཞན་གྱིས་རང་ཉིད་ལ། །ཅུང་ཟད་རྒོལ་ན་ཁྲོ་དང་ཕྲག་དོག་དང་། །ཁོང་ཁྲོའི་སྤྲིན་ཕུང་ནག་པོ་ཆེར་གཡོས་ཏེ། །ཚིག་ངན་མི་ཟད་འབྲུག་ 4-7-2b གི་སྒྲ་ཆེན་གྱིས། །དཔལ་ལྡན་འདུས་པའི་ཚོགས་རྣམས་ཕྱོགས་བརྒྱར་འབྱེད། །འདི་འདྲ་འདི་ནི་དམ་པའི་ལུགས་མ་ཡིན། །འཁྱོགས་པོའི་བློ་གྲོས་སྤངས་ནས་མཁས་པའི་གཞུང་། །དྲང་པོའི་བློ་ཡིས་ཚུལ་བཞིན་འཆད་པ་དང་། །བརྒལ་ཞིང་བརྟགས་པས་རིགས་པའི་གཞུང་འཛུགས་པ། །འདི་འདྲ་འདི་ནི་མཁས་པའི་ལུགས་བཟང་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་ཅུང་ཟད་དཔྱད་ལ་དཔྱོད་ལྡན་དག །རྣ་བ་གླགས་ཏེ་ལེགས་པར་ལན་ཐོབ་ཅིག །ཀླུ་སྒྲུབ་གཞུང་གི་རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱ་ཡི། །མཐར་ཐུག་རིགས་པས་སྒྲུབ་ཅིང་ལོག་ཕྱོགས་ལ། །རིགས་པའི་གནོད་བྱེད་འཕེན་བཞིན་དབུ་མ་པར། །ཁས་ལེན་དེ་འདྲ་དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་གཞུང་། །ཡིན་གྱི་ལེགས་ལྡན་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་སོགས། །ཡིན་ལུགས་སྟོན་པར་རྒྱལ་བས་ལུང་བསྟན་པ། །ཚུལ་བ
Chinese
如果执着，因执着于我，为何不被束缚？ 如果仅了悟无我便能解脱，为何对孩童不适用？ 如果因坏聚见而执着于我， 因执着于我所，为何不执着于我？ 如果这样认为，我和我所的， 差别是什么？你无法指出。 如果执着于我必须执着于我， 为何执着于真实不执着于真实存在？ 如果无我，那么作者和体验者， 众生本身也不存在，对于这种争论的回答： 尊贵的月称（梵文：Āryadeva），说安立的‘我’， 在蕴之上体验异熟果， 是为了世俗谛的缘故， 如果那也成为我见的目标， 瑜伽士如何遮止‘我’？ 在蕴中存在‘我’，被称为坏聚见， 是所有见解之山的首领。 如果仅仅名称相同就是‘我’， 为何仅仅名称相同的事物在本质上不是真实的？ 世间人称作者为 ‘我’，但这 是内外宗义在宣说‘我’和论证‘无我’上的区别。 认为补特伽罗（梵文：pudgala，人）是我，以及 补特伽罗无我，这真是可笑。 因此，将‘我’和补特伽罗 视为同等，这是外道的宗义。 执着于补特伽罗为我， 是从无始以来产生的巨大无明， 智者认为，这 是生起自续中观见的主要障碍。 一些唯识宗和中观宗， 错误地解释自己的观点， 并声称其中存在矛盾， 他们毫无顾忌，如果别人稍微 批评他们，就会升起愤怒、嫉妒和 巨大的黑色愤怒乌云， 用无尽的恶语，如雷霆般的巨响， 将尊贵的僧团分裂成十方。 这种行为不是圣者的行为。 抛弃扭曲的智慧，以正直的智慧 如实地解释智者的宗义， 通过辩论和考察来建立理性的宗义， 这种行为是智者的良好行为。 因此，请稍作思考，有智慧的人们， 请竖起耳朵，好好听取回答。 龙树（梵文：Nāgārjuna）宗义的辩论所要破斥的， 最终以理证来成立，并对错误的观点， 施加理性的损害，对于中观派来说， 这样的承诺是实在论者的宗义。 例如，善逝智慧藏等， 诸佛曾预言他们将阐释 真理的本质。
English
If there is clinging, why not be bound by clinging to self? If liberation is possible by merely realizing the absence of self, why is it not applicable to children? If, due to the view of the aggregates, there is clinging to self, Why not cling to self by clinging to what is mine? If you think so, what is the difference between 'self' and 'mine'? You cannot point it out. If clinging to self necessarily involves clinging to self, Why not cling to true existence by clinging to truth? If there is no self, then the agent and the experiencer, The sentient being itself does not exist, in response to this argument: The noble Chandrakirti (Sanskrit: Āryadeva) said that the imputed 'self', Experiencing the ripening of karma on the aggregates, Is for the sake of conventional truth, If that also becomes the object of the view of self, How do yogis prevent 'self'? The existence of 'self' in the aggregates is called the view of the aggregates, It is said to be the chief of all mountains of views. If merely having the same name is 'self', Why are things that merely have the same name not true in essence? The world calls the agent 'self,' but this Is the difference between internal and external tenets in proclaiming 'self' and proving 'no-self.' Thinking of the person (Sanskrit: pudgala) as self, and The absence of self of the person, this is ridiculous. Therefore, considering 'self' and persons As equal, this is the doctrine of the heretics. Clinging to the person as self, Is a great ignorance that has arisen from beginningless time, The wise consider this To be the main obstacle to generating the view of Svatantrika Madhyamaka. Some Mind-Only and Madhyamaka schools, Incorrectly interpret their own views, And claim that there are contradictions in them, They have no scruples, if others slightly Criticize them, anger, jealousy, and Huge black clouds of anger arise, With endless bad words, like the great sound of thunder, Splitting the noble Sangha into ten directions. This kind of behavior is not the behavior of the holy ones. Abandoning distorted wisdom, with upright wisdom Explaining the tenets of the wise as they are, Establishing rational tenets through debate and examination, This kind of behavior is the good behavior of the wise. Therefore, please think a little, wise people, Please prick up your ears and listen carefully to the answer. What is to be refuted by the arguments of Nagarjuna's (Sanskrit: Nāgārjuna) doctrine, Is ultimately established by reasoning, and to the wrong views, Inflicting rational harm, for the Madhyamikas, Such a commitment is the doctrine of the realists. For example, Sugata Essence of Wisdom, etc., The Buddhas prophesied that they would explain The essence of truth. --------------------------------------------------------------------------------