Tibetan
ཤོག་གྲངས་ ༡༧༩ ནས་ ༢༧༨ བར། ཤོག་གྲངས་ ༡༧༩ ནས་ ༢༧༨ བར། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་སྤྲུལ་སྐུ་པདྨ་འབྱུང་གནས་ཀྱི་བཀའ་འབུམ་བཞུགས་པའི་དབུའི་ཕྱོགས༔ ཆོས་འདི་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་སྙིང་གཏམ་གྱི་ཆོས་ཡིན་པས༔ ཐུགས་སུ་ལེན་པར་མཛོད་ལེགས་སྷོ༔ ཨེ་མ་ཧོ༔ སློབ་དཔོན་པདྨ་འབྱུང་གནས༔ རྒྱལ་པོ་ཁྲི་སྲོང་ལྡེ་བཙན་གྱིས་བསམ་ཡས་ཀྱི་ས་གཞི་འདུལ་བའི་དོན་དུ་སྤྱན་དྲངས༔ དཔལ་བསམ་ཡས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་བཞེངས་སུ་གསོལ་ནས་རབ་གནས་མཛད་པའི་དུས་སུ༔ སློབ་དཔོན་དབུ་རྩེ་གོང་མར་སྤྱན་དྲངས༔ དར་ཟབ་ཀྱི་ཁྲི་ལ་བཞུགས་སུ་གསོལ༔ ཟ་འོག་སྨུག་བེར་སྐུ་ལ་གསོལ༔ འབྲས་ཆང་དིང་བས་གསེར་སྐྱོགས་དངུལ་སྐྱོགས་སུ་བཀང་ནས་ཕྱག་གཡས་གཡོན་དུ་དྲངས༔ འཇིག་རྟེན་གྱི་སྤྱན་གཟིགས་སྣ་ཚོགས་དྲངས་ནས༔ གསེར་གྱི་མ་དྷལ་ཁྲུ་གང་བ་གཅིག་ལ་གཡུའི་ མེ་ཏོག་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་ཚུལ་དུ་བཀོད་ནས༔ རྗེའི་མགུལ་གཡུ་མེ་རུ་འོད་འབར་ཉི་མའི་ཚུལ་དུ་བྱས༔ ཀེ་རུ་ཀོང་ཆོག་ལ་ཟླ་བའི་ཚུལ་དུ་བྱས༔ རིན་ཆེན་གསེར་གྱི་མ་དྷལ་ལ་གླིང་བཞི་རི་རབ་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བྱས་ནས་ཕུལ་ཏེ༔ སློབ་དཔོན་ལ་བསྟོད་པ༔ ཡབ་དང་ཡུམ་ལ་མ་བསྟེན་པདྨའི་ནང་ནས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རུ་བྱོན༔ འགྲོ་བ་འདུལ་བའི་དོན་དུ་སྐྱེ་ཤི་རྒྱུན་བཅད་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་རུ་བཞུགས༔ དགོངས་པ་ཕྱོགས་མེད་ཀློང་ནས་སྐལ་ལྡན་རྣམས་ལ་སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་སྟོན༔ སྣ་ཚོགས་ཐབས་ཀྱིས་འདུལ་མཁས་དྲེགས་པའི་ལྷ་སྲིན་དམ་ལ་འདོགས༔ སྐུ་གསུམ་ ཕྲིན་ལས་རྫོགས་པས་སངས་རྒྱས་ཀུན་ལས་ལྷག་པ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ༔ རྡོ་རྗེ་ཐོད་ཕྲེང་པདྨའི་སྐུ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བདག་གིས་མོས་པས་བསྟོད༔ འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་དགྱེས་ཤིང་ཞེན་ཆགས་སྤྱོད་པས་བཞེས་པ་མི་མངའ་ཡང༔ འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་བསོད་ནམས་གསག་ཕྱིར་ཐུགས་རྗེས་བཞེས༔ བདག་ལ་ཐུགས་རྗེས་བརྩེར་དགོངས་ཟབ་མོའི་དོན་མཆོག་གནང་བར་གསོལ་བ་འདེབས་སོ༔ ཞེས་ཕྱག་དབུ་ཐོད་བུད་བུད་དུ་བཙལ་ལོ༔ སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ནས༔ རྗེ་ལྷ་གཅིག་ལགས༔ བདག་གི་ལུས་འདི་ལ་ཁྱོད་སྤྲོའམ་གསུངས༔ སྤྲོ་ཞུས་ནས༔ འབྱུང་བ་བཞིའི་ནད་མེད་སྐྱེ་ཤི་གཉིས་སྤངས་ནས༔ འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་ཐུགས་རྗེ་མཆོག་དང་ལྡན༔ དགོངས་པ་ཆོས་ཉིད་དོན་ལ་རྟག་ཏུ་བཞུགས༔ འགྲོ་མགོན་སྐུ་ལ་བདག་ནི་སྤྲོ་འོ༔ ཞེས་ཞུས་པས༔ སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ནས༔ བསྐལ་པ་སྟོང་གི་སངས་རྒྱས་བས༔ བླ་མ་གཉན་པར་ཤེས་པར་བྱ༔ ཅི་ཕྱིར་བསྐལ་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས༔ བླ་མ་དག་ལ་བསྟེན་ཏེ་བྱུ
Chinese
页码 179 至 278。 页码 179 至 278。 大导师莲花生大士的教言集之首要部分。此法是修持之精要口诀，请铭记于心，善哉！ 唉玛伙！导师莲花生，国王赤松德赞为调伏桑耶（公元767-797年间建造）地基而迎请。祈请建造吉祥桑耶寺，并在举行开光仪式之时，导师被迎请至顶层主殿，安坐于丝绸宝座，身披紫色丝绸法衣。以美酒佳酿盛满金杯银杯，置于左右手。敬献世间各种供品，将一肘长的金质曼扎盘，以七宝形式点缀翡翠花朵，献于国王颈间，翡翠光芒如太阳般闪耀，贝壳海螺如月亮般皎洁，珍贵金质曼扎盘象征四大部洲和须弥山，以此献上，赞颂导师：不依赖父母，于莲花中化生之身显现，为调伏众生，断绝生死轮回，安住于金刚之身。从无偏虚空中，为具缘者开示佛陀之意。善于以各种方法调伏，令傲慢之神魔立誓。圆满三身事业，胜过一切佛陀之化身。我以虔诚之心，向金刚颅鬘莲花之身顶礼赞颂。虽不需享用贪恋五妙欲，然为积聚一切众生之福德，以慈悲心纳受。恳请您以慈悲之心垂念我，赐予我甚深之殊胜意义！如此这般，双手合十，头顶礼拜。 导师说道：尊贵的拉吉（Lhachig），你对我的身体有兴趣吗？回答说：有兴趣。导师说：摆脱四大之疾病，远离生死二苦，为众生行利益之事，具足殊胜慈悲心，心常安住于法性真谛，我对于救度众生之身有兴趣。导师说道：胜过千劫之佛陀，应知上师更为重要。为何千劫之诸佛，皆依止上师而成佛？
English
Pages 179 to 278. Pages 179 to 278. The foremost part of the collected teachings of the great master, the incarnate Padmasambhava. This Dharma is the essence of practice, so please keep it in your heart, may it be auspicious! Emaho! Master Padmasambhava, King Trisong Detsen invited you to tame the ground of Samye (built between 767-797 AD). After requesting the construction of the glorious Samye Monastery, which was spontaneously accomplished, and at the time of the consecration ceremony, the master was invited to the upper main hall, seated on a silk throne, and draped with a purple silk robe. Golden and silver cups were filled with fine wine and placed in his right and left hands. Various worldly offerings were presented, and a golden mandala, one cubit in length, was adorned with jade flowers in the form of seven precious jewels. The king's neck was adorned with a radiant jade, shining like the sun, and a conch shell, as white as the moon. The precious golden mandala, representing the four continents and Mount Meru, was offered, and the master was praised: Not relying on father and mother, you appeared as an emanation from within a lotus. To tame beings, you cut off the cycle of birth and death, and abide in the vajra body. From the expanse of impartial wisdom, you reveal the Buddha's intention to the fortunate ones. Skilled in taming with various methods, you bind arrogant gods and demons by oath. Perfecting the activities of the three kayas, you are superior to all Buddhas, an incarnate being. I prostrate and praise with devotion to the vajra garlanded lotus body. Although you do not need to enjoy or crave the five desirable qualities, you accept them with compassion to accumulate merit for all beings. I beseech you to regard me with compassion and grant me the supreme meaning of the profound! Thus, with folded hands and bowed head, I prostrate. The master said: Noble Lhachig, are you interested in my body? He replied: I am interested. The master said: Free from the diseases of the four elements, and abandoning the two sufferings of birth and death, you work for the benefit of beings, possessing supreme compassion, and your mind always abides in the truth of Dharma. I am interested in the body that saves beings. The master said: Better than a thousand kalpas of Buddhas, know that the lama is more important. Why do all the Buddhas of a thousand kalpas attain Buddhahood by relying on lamas?
Tibetan
ང༔ བླ་མ་མེད་པའི་སྔོན་རོལ་ན༔ སངས་རྒྱས་བྱ་བའི་མིང་ཡང་མེད༔ ཅེས་པ་དང༔ བླ་མ་སངས་རྒྱས་བླ་མ་ཆོས༔ དེ་བཞིན་བླ་མ་དགེ་འདུན་ཏེ༔ དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་རྩ་བ་ཡིན༔ མཆོད་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སྤངས་ལ༔ བླ་མའི་མཆོད་པ་ཡང་དག་བརྩམ༔ དེ་མཉེས་དངོས་གྲུབ་གང་འདོད་འབྱུང༔ ཞེས་གསུངས༔ དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་སློབ་དཔོན་ལ་ཞུས་པ༔ སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ལགས༔ རྒྱུ་སེམས་ཅན་ལ་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ༔ དང་པོ་ཁོ་ནར་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་གཅེས་པར་གདའ་བས༔ རྟོགས་པ་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པ་གང་ལགས་ཞེས་ཞུས་པས༔ སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུང་པ༔ ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡང་རྩེ་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉིད་ཡིན་ཏེ༔ སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་དང༔ ཕྱོགས་བཅུའི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་དང༔ ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དོན་གཅིག་སྟེ༔ སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་འདུས་སོ༔ དེ་ལ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་བྱས་པར་སྣ་ཚོགས་སུ་བྱུང་བའོ༔ འོ་ན་སེམས་ཅན་དང་སངས་རྒྱས་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན༔ སེམས་རྟོགས་མ་རྟོགས་ལས་མེད་དེ༔ སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུ་དེ་རང་ལ་ཡོད་དེ་ངོ་མ་ཤེས༔ སེམས་ངོ་མ་ཤེས་པས་རྒྱུ་དྲུག་དུ་འཁྱམས་པ་ཡིན་ནོ༔ འོ་ན་སེམས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ལ་ཐབས་ཅི་མཆིས་ན༔ ཞུས་པས༔ དེ་ལ་བླ་མའི་གདམས་ངག་དགོས་གསུངས༔ དེ་ལ་སེམས་ཞེས་དྲན་ཞིང་རིག་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཞིག་ཡོད་དེ༔ སེམས་ཕྱི་རུ་མ་ལྟ་ནང་དུ་ལྟོས༔ སེམས་ཀྱིས་ སེམས་ཚོལ༔ སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གཏན་ལ་ཕོབ་ཅིག༔ སེམས་དེ་དང་པོ་གང་ནས་བྱུང༔ ད་ལྟ་གང་དུ་གནས༔ ཐ་མ་གང་དུ་འགྲོ་ལྟོས་ཤིག༔ དེ་ལ་རང་གི་སེམས་འདི་ལ་རང་གིས་བལྟས་པས༔ བྱུང་ས་གནས་ས་འགྲོ་ས་མ་རྙེད༔ དེ་འདི་འདྲ་ཞེས་མཚོན་དུ་མེད་པས༔ སེམས་ལ་ཕྱི་ཞིག་དང་ནང་ཞིག་དང༔ ལྟ་མཁན་ཞིག་དང་ལྟ་བྱེད་མེད་པ༔ མཐའ་དབུས་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ༔ ཡེ་སྟོང་ཡེ་བྲལ་ཁྱབ་བརྡལ་ཆེན་པོ༔ ཡེ་ཤེས་རང་གནས་སུ་རང་ལ་གནས་པ་སྟེ༔ ད་ལྟ་བྱས་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཏེ༔ ཡེ་ཉིད་དུ་རང་ལ་གནས་པ་དེ༔ ངོ་ཤེས་པ་དེ་ལྟ་བ་ཡིན་པར་རྦད་ཀྱིས་ཆོད་གསུངས༔ དེ་ལ་གདེང་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི༔ ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་སྟེ་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྲུབ༔ ཉི་མ་དང་འདྲ་སྟེ་མ་རིག་པའི་མུན་པ་གཞི་མེད༔ པདྨ་དང་འདྲ་སྟེ་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས༔ གསེར་དང་འདྲ་སྟེ་དོན་ཆོས་ཉིད་ལས་མི་འགྱུར༔ རྒྱ་མཚོ་དང་འདྲ་སྟེ་གཡོ་འགུལ་མེད༔ ཆུ་བོ་དང་འདྲ་སྟེ་རྒྱུན་ཆད་མེད༔ གནམ་ས་དང་འདྲ་སྟེ་འདུ་འབྲལ་མེད༔ རི
Chinese
ང༔ 上师未有之先时， 佛陀之名亦未有。 如是说。 上师是佛，上师是法， 同样上师是僧伽， 是三宝之根本。 供养一切皆抛弃， 上师之供养如实作， 彼悦意欲成就皆生。 如是说。 之后国王向学问道： 大师尊您， 于因有情众生，成就果位佛陀， 最初唯有证悟之见解最为重要， 具有证悟见解者是何？ 如是请问。 大师说： 一切见解之顶巅，心髓乃菩提心性， 三千大千世界一切， 十方一切善逝， 三界一切有情，意义皆一， 汇集于心髓菩提心。 所谓心者，乃不作而自然生起种种。 那么有情与佛陀有何差别呢？ 唯有心之证悟与未证悟之别， 成佛之因虽自身本具却不识， 因不识心性而于六道中流转。 那么证悟心性有何方便呢？ 如是请问。 大师说： 此需上师之口诀。 所谓心者，乃忆念觉知体验者， 心莫向外观，向内观， 以心 寻心， 确定心之自性。 此心最初从何而来， 如今于何处住， 最终往何处去，观之。 如是对自己之心自己观之时， 来处住处去处皆未寻得， 彼无从譬喻， 心无内外， 无观者与所观， 无边无际之大智慧， 本空本离广大无垠， 智慧于自性中安住， 非如现在所为， 乃本然安住于自性中， 认识此者，即是见解，定要确信无疑。 所谓具足定解者， 犹如虚空般本自任运成就， 犹如太阳般无明黑暗无根， 犹如莲花般不为过失所染， 犹如黄金般其义不离法性， 犹如大海般无有动摇， 犹如河流般相续不断， 犹如天地般无有聚散， 犹如山
English
Nga! Before the existence of the Lama, there was not even the name of Buddha. Thus it is said. The Lama is the Buddha, the Lama is the Dharma, likewise the Lama is the Sangha, the root of the Three Jewels. Abandon all offerings, Make the Lama's offering correctly. Pleasing him, whatever desired accomplishments will arise. Thus it is said. Then the king asked the teacher: Great Teacher, in order to accomplish the fruit of Buddhahood from the cause of sentient beings, is it not that the view of realization is most precious in the very beginning? What is it that possesses realization and view? Thus he asked. The teacher said: The very essence, the heart, of all views is the mind of Bodhichitta. All the great trichiliocosm, all the Sugatas of the ten directions, and all the sentient beings of the three realms are of one meaning, gathered into the heart, the mind of Bodhichitta. That which is called mind arises in various ways without being made. Now, what is the difference between sentient beings and Buddhas? There is no difference other than whether the mind is realized or not. The cause of Buddhahood is present within oneself, but one does not recognize it. Because one does not recognize the nature of the mind, one wanders in the six realms. Now, what means are there to realize the mind? Thus he asked. He said: For that, the oral instructions of the Lama are necessary. There is something called mind, which is experienced as memory and awareness. Do not look at the mind outwardly, look inwardly. With the mind, search for the mind. Determine the nature of the mind. Where did this mind come from in the beginning? Where does it abide now? Where will it go in the end? Look! When one looks at one's own mind in this way, one does not find where it came from, where it abides, or where it goes. Because it cannot be pointed out as being like this, the mind has no outer or inner, no seer or seen, it is a great wisdom free from extremes, primordially empty, primordially free, vast and all-pervading. Wisdom abides in itself in its own place. It is not like something done now, but it abides in itself as primordial. Recognizing that is definitely the view, he said. That which is called having conviction is like the sky, spontaneously accomplished from the beginning. Like the sun, the darkness of ignorance is without foundation. Like the lotus, it is not stained by faults. Like gold, its meaning does not change from the nature of reality. Like the ocean, it is without movement. Like a river, it is without interruption. Like heaven and earth, it is without gathering and scattering. Like a mountain.