Tibetan
རིག་འཛིན་སྲོག་སྒྲུབ་ལས་གཅོད་ཀྱི་དགོངས་འགྲེལ་གསལ་བྱེད། ནམ་མཁའ་འཇིགས་མེད། རིག་འཛིན་སྲོག་སྒྲུབ་ལས་གཅོད་ཀྱི་དགོངས་འགྲེལ་གསལ་བྱེད། ནམ་མཁའ་འཇིགས་མེད། རིག་འཛིན་སྲོག་སྒྲུབ་ལས། གཅོད་ཀྱི་དགོངས་འགྲེལ་གསལ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུྃ། བཛྲ་བྷ་ར་ཧི་བཻ་རོ་ཙ་ནི་ཧ་རི་ནི་ས་སིདྡྷི་ཧཱུྃ། རྡོ་རྗེའི་དབྱིངས་མཆོག་ལྷུན་གྲུབ་འཇའ་གུར་མཛོད། །ནང་གསང་རྒྱན་གྱི་བདེ་མཆོག་སྟོང་ཉིད་གར། །རྣམ་རོལ་སྲིད་པ་རྒྱན་གྱི་ཌཱ་ཀི་མའི། །གཙོ་མཆོག་རྡོ་རྗེ་བཙུན་མོར་འདིར་ཕྱག་བྱ། །རིན་ཆེན་ཞི་བ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་ལམ། །བརྟུལ་ཞུགས་སྤྱོད་བཞིས་ཞི་བའི་གསང་བརྟོལ་ནས། །འོད་གསལ་ཆོས་དབྱིངས་ཞི་བ་རིན་ཆེན་གླིང་། །བརྩོན་པར་རབ་བསྐུལ་དཔའ་བོའི་རྒྱང་གླུ་ལྡིར། །འཛིན་མེད་ཚོགས་དྲུག་ཕུང་པོ་གཟན་བསྐྱུར་ལ། །དང་པོ་གནས་དང་གཉིས་པ་ལྷར་གསལ་ཚུལ། །གསུམ་པ་ཕུང་པོ་གཟན་བསྐྱུར་སྤེལ་སྦྱང་དང་། །བཞི་པ་གསོལ་བཏབ་མགྲོན་རྣམས་དགྱེས་མཆོད་འབུལ། །ལྔ་པ་འཁོར་གསུམ་དམིགས་མེད་སྒྱུ་མར་བསྔོ། །དྲུག་པ་སྨོན་ལམ་ཤིས་བརྗོད་ཕན་ཡོན་བསྟན། །དེ་དག་གིས་ནི་སྤྱི་དོན་མདོར་བསྟན་ནས། སྤྱི་དོན་དང་པོ་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་གནས་ཕྱི་ནང་གསང་གསུམ་དུ་བསྟན་པ་ལས། ཕྱིའི་གནས་ནི། གནས་ཡུལ་དུར་ཁྲོད་ཆེན་པོ་དང་། གཅོད་ཡུལ་བ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གི་གནས་ས་དམིགས་སུ་བསྟན་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་ཡང་མདོར་བསྡུ་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་གཉིས་འཛིན་འཁུ་འཕྲིག་ཡ་ང་བག་ཚ་གང་དུ་ཤར་ཞིང་འཇིགས་སོ་སྙམ་པའི་གནས་དེ་གར་ཚར་ལྷོང་གི་རྟེན་འབྲེལ་མ་འགྲིགས་བར་དུ་བསྡད་དགོས་ཏེ། ཚར་ཚད་ཀྱི་རིམ་པ་མདོར་བསྡུ་ན། ཀུན་གཞིའི་རང་མདངས་ལས་ གྲུབ་པའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རང་ངོར་ལྷོངས་པའི་བདེ་སྡུག་རྣམས། ཡེ་གྲོལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་དགོངས་གཞིར་སྐྱེ་འགག་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་དག་དགོས་ཏེ། འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་འོད་གསལ་ཆེན་པོ་དོན་དམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐིག་ལེར་རྩལ་རྫོགས་པ་ནི། ཚར་ལྷོང་གི་རྟེན་འབྲེལ་འགྲིགས་པ་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གི་ཁོངས་སུ་ན་ཚ་རྣམ་རྟོག་ལྷ་འདྲེ་བདེ་སྡུག་རྐྱེན་ངན་འཆི་བ་སོགས། འཁོར་འདས་ཀྱི་སྣང་བ་གང་ལ་ཡང་སྤང་བླང་མི་བྱེད་པར་རོ་སྙོམས་པར་བྱེད་པ་གནད་དོ། །ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོས། རྣལ་འབྱོར་རབ་ཀྱི་དུར་ཁྲོད་ཆོས་དྲུག་ནི། །གཅིག་ཏུ་མི་གནས་སྤྲིན་ལྟར་ཀུན་ལ་འཕྱོ། །ཟས་གོས་མི་གཉེར་རོ་ཟས་རོ་གོ
Chinese
《持明命修断法之义解·显明》南喀吉美著。 《持明命修断法之义解·显明》南喀吉美著。 《持明命修》中，名为《断法之义解·显明》之论著。 嗡啊吽(藏文：ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུྃ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ āḥ hūṃ，汉语字面意思：嗡啊吽)！班杂巴日合贝若匝尼哈日尼萨悉地吽(藏文：བཛྲ་བྷ་ར་ཧི་བཻ་རོ་ཙ་ནི་ཧ་རི་ནི་ས་སིདྡྷི་ཧཱུྃ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：vajra bhārahi vairocanī hari nisa siddhi hūṃ，汉语字面意思：金刚巴日合贝若匝尼哈日尼萨悉地吽)！ 金刚法界胜妙任运虹帐藏， 内密庄严之乐胜空舞， 幻化有寂庄严空行母， 至尊金刚佛母于此敬顶礼。 珍宝寂静金刚藏之心髓道， 以苦行四行开启寂静之密藏， 光明法界寂静珍宝洲， 勤奋精进勇士之歌声嘹亮。 无执六聚蕴身如食施， 初为处所，二为明观本尊法， 三为蕴身如食施之增益修， 四为祈请迎请宾客欢喜供， 五为三轮无缘如幻回向， 六为愿文吉祥语功德述。 如是总义略示已。 总义第一，所示行境处所分外内密三，外之处所者：处所大尸林，断法者总别之住处特指等，总而言之，瑜伽士于二取、争执、恐怖、畏惧生起之处，觉“怖畏”之处，需居留于彼处，直至顺缘圆满。圆满次第略而言之，从阿赖耶之自性光明中，所生起之业之分别念，于自性中显现之乐苦等，需于本初解脱普贤王如来之意境中，清净为无生无灭之自性。轮回涅槃一切法，自性普贤王如来大光明，于胜义智慧之明点中，功德圆满，是为顺缘圆满之究竟。彼等之中，疾病、分别念、鬼神、乐苦、恶缘、死亡等，对于轮回涅槃之显现，不作取舍，平等对待是为要诀。全知大士云：瑜伽士殊胜尸林六法者，不住一处如云游四方，不贪衣食，食腐肉穿腐衣。
English
《Commentary on the Essence Sadhana of the Vidyadhara: Clarification》 by Namkha Jigme. 《Commentary on the Essence Sadhana of the Vidyadhara: Clarification》 by Namkha Jigme. This is the treatise called "Clarification, a Commentary on the Chö of the Essence Sadhana of the Vidyadhara." Oṃ āḥ hūṃ (藏文：ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུྃ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ āḥ hūṃ，汉语字面意思：嗡啊吽)! Vajra bhārahi vairocanī hari nisa siddhi hūṃ (藏文：བཛྲ་བྷ་ར་ཧི་བཻ་རོ་ཙ་ནི་ཧ་རི་ནི་ས་སིདྡྷི་ཧཱུྃ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：vajra bhārahi vairocanī hari nisa siddhi hūṃ，汉语字面意思：金刚巴日合贝若匝尼哈日尼萨悉地吽)! Supreme vajra realm, spontaneously accomplished rainbow tent treasure, Inner secret adornment, bliss supreme, emptiness dance, Emanated existence, adornment of the Ḍākinīs, Supreme lord, Vajra Consort, to you I prostrate. Precious peaceful Vajra Essence path, Through ascetic conduct, reveal the secret of peace, Radiant Dharmadhātu, peaceful Precious Isle, Urging diligence, the hero's war song resounds. Without grasping, the six aggregates, the corpse cast away as food, First, the place; second, the way to visualize the deity; Third, the practice of casting the corpse as food, increasing and purifying; Fourth, the supplication, offering delightful feasts to the guests; Fifth, dedicating the three circles as aimless illusion; Sixth, revealing the benefits of aspiration prayers and auspicious words. Having thus briefly explained the general meaning, The first general meaning is to explain the place of practice as outer, inner, and secret. The outer place is: the great charnel ground, and the general and specific places of the Chöpa. To summarize, the yogi should stay in the place where dualistic clinging, conflict, fear, and anxiety arise, where they feel fear, until the auspicious circumstances are complete. To summarize the stages of completion, the happiness and suffering that arise from the karmic thoughts that arise from the self-radiance of the ground of all, must be purified into the nature of non-duality of arising and ceasing in the intention of the primordially liberated Samantabhadra. All of saṃsāra and nirvāṇa are the nature of Samantabhadra, the great radiance, the perfection of skill in the bindu of ultimate wisdom, which is the ultimate completion of auspicious circumstances. Among these, sickness, thoughts, gods and demons, happiness and suffering, adverse conditions, death, etc., do not accept or reject any appearance of saṃsāra and nirvāṇa, but treat them equally, which is the key point. The Omniscient Great One said: The six dharmas of the supreme charnel ground of yogis: Do not stay in one place, but wander everywhere like a cloud. Do not seek food or clothing, but eat corpses and wear rags.
Tibetan
ས་གཙོ། །ཞེས་དང་། གཞན་ཡང་ལུང་ལས། སྨད་གཡོགས་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་ལ། །རོ་བསྲེགས་ཐལ་བས་དེ་བཞིན་བརྒྱན། །བཟའ་བ་མི་འཆི་བཅུ་ཕྱེད་ཉིད། །ཅེས་སོ། །ནང་གི་གནས་ནི། རང་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་གནས་སུ་དག་པས། ཚོགས་བརྒྱད་ཀུན་གཞིའི་དུར་ཁྲོད་དུ། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྐྱོང་བའི་གནས་ཡིན་ཏེ། མ་གཅིག་གི་ཞལ་ནས། རང་སྤྱོད་རང་བྱུང་རང་གྲོལ་ལ། །ཆེད་དུ་སྤྱད་ན་སྤྱད་དུ་མེད། །མཉམ་ཤར་གཉན་པོས་གཟུང་དུ་མེད། །ཀུན་ཀྱང་རང་སེམས་ཡིན་ཤེས་ན། །རང་ལ་རང་གྲོལ་བཀག་པ་མེད། ། ཅེས་སོ། །གསང་བའི་གནས་ནི། ཆོས་དབྱིངས་སྐྱེ་འགག་འཕོ་འགྱུར་དང་བྲལ་བར། འཁོར་འདས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་སྐྱོང་བ་ཡིན་ཏེ། རིན་ཆེན་སྤུངས་པ་ལས། མེད་པའི་སྟོང་གནས་ཆོས་འབྱུང་ལས། །ཡེ་ཐོག་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཁྱད་པར་ལས། །ཅེས་དང་། ཐལ་འགྱུར་ལས། འཁོར་དང་འདས་པའི་ཐོག་མར་ནི། །རང་བྱུང་བྱས་པ་མེད་པ་ལས། །འབྱུང་བ་འདུས་པའི་ཕུང་པོར་ཤར། །ཞེས་པས། དབང་པོ་ཡང་རབ་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་གནས་སོ། །དེ་ལྟར་སྣང་སྲིད་སྐུ་གསུམ་དུ་རྟོགས་པ་ཁོ་ནས་གནས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་མཆོག་ཡིན་ཞིང་། བདག་ཉིད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་ནི་འོག་གི་ཕག་མོའི་བསྐྱེད་རིམ་ལྟར་རོ། ༈ །སྤྱི་དོན་གཉིས་པ་རྣལ་འབྱོར་པ་ལྷར་གསལ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། དང་པོ་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོའི་བསྙེན་སྒྲུབ་སྔོན་དུ་སོང་ནས། དེ་ཉིད་ཀྱི་སྐུར་གསལ་བཏབ། དེའི་གནས་རྣམས་སུ་སྣང་སྲིད་ཀྱི་དཔའ་བོ་མཁའ་འགྲོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་བསྐྱེད་ཅིང་། ཧཱུྃ་སྒྲ་དྲག་པོ་འབྲུག་སྟོང་ལྡིར་བ་ཙམ་གྱིས་སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པར་སྒྲོག་ཅིང་། འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ཧཱུྃ་གི་མཚོན་ཆས་རང་རིག་གི་ངོ་བོར་གཏན་ལ་ཕབ་ཅིང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཁྱབ་པར་ཉུལ་ཞིང་། གང་ལ་ཡང་ཡ་ང་འཁུ་འཕྲིག་དང་བྲལ་བའི་ངང་ནས། སྤང་བླང་མེད་པར་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ། ནག་པོ་པས། ཡེ་སངས་རྒྱས་གཅིག་ཡིན་པ་ལ། ཡང་སངས་རྒྱས་གཅིག་འདོད་པ་འཁྲུལ། །ཤ་བ་རི་པས། གང་གིས་གདོད་ནས་སེམས་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡིས། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་དམ་པའོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་གྲོགས་ནི། སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་། སྣང་སྟོང་སྐྱེ་བ་མེད་པར་འགྲོགས་ཤིང་། གང་ཡང་མི་སྤང་ཅི་ཡང་མི་ལེན། དགག་སྒྲུབ་རེ་དོགས་སྤང་བླང་ཐམས་ཅད་ཆོས་དབྱིངས་རོ་གཅིག་ཆེན་པོ། བདེ་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངང་དུ་གཅོད་ཅིང་། ལུང་ལས། བྱར་མེད་མཚོན་ཡུལ་འ
Chinese
萨佐。此外，经文中说：下裙颜色各异，用焚尸灰烬同样装饰，食用不死之物一半即可。内部的处所是：自己的八识聚集成清净的处所，八识是普贤王如来的尸林，是修持自生智慧之行的地方。如玛吉（藏文：མ་གཅིག་）所说：自性自生自解脱，特意修持无法修，平等显现无法执，知晓一切皆自心，自性自解无阻碍。 如是说。秘密的处所是：在法界中，远离生灭、迁变，修持轮回涅槃无二之行。如《宝积经》中说：从无有之空性法界中，从原始最初之佛的，觉性智慧之差别中。又如《现观庄严论》中说：轮回与涅槃之初，从自生无为中，显现诸蕴聚集之身。因此，是根器极佳者修持之处。如是，仅仅证悟显有世间为三身，即是压伏处所之殊胜，压伏自身则如以下的金刚亥母生起次第。第二总义，瑜伽士明观为本尊有三：首先，先行金刚亥母的念诵修持，然后明观为彼之身。于彼之诸处，生起显有世间的勇士空行圆满，以吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）音猛烈如千龙雷鸣般，宣扬遍布一切显有世间，以吽（藏文：ཧཱཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字之兵器将一切轮回涅槃定为自性之体性，周游法界，于任何事物皆无畏惧与犹豫，于无取舍之中平等安住。如黑行者所说：本来唯一佛，若又欲求一佛则谬。夏瓦日巴说：谁人最初证悟心性，即是三世诸佛之殊胜密意。如是说。第二，伴侣是：与一切显有世间轮回涅槃之法，以及显空无生相伴，任何亦不舍弃，任何亦不取受，舍弃一切取舍、希冀、疑虑、扬弃，一切皆为法界一味大平等，于乐空无二之状态中斩断。经文中说：无作无示现之境
English
Sa Tso. Furthermore, the scriptures say: The lower garments are of various colors, adorned in the same way with the ashes of burnt corpses. Eating half of the immortal food is sufficient. The inner place is: one's own eight consciousnesses purified as a place, the eight consciousnesses are the charnel ground of the basis of all, it is a place to cultivate the conduct of self-arisen wisdom. As Machig said: Self-conduct, self-arisen, self-liberated, if deliberately practiced, it cannot be practiced. Simultaneous arising cannot be grasped by the fierce ones. Knowing that everything is one's own mind, there is no obstruction to self-liberation in oneself. So it is said. The secret place is: in the Dharmadhatu, free from arising, ceasing, change, and transformation, it is to cultivate the conduct of non-duality of samsara and nirvana. As the Precious Pile says: From the empty space of non-existence, from the Dharmadhatu, from the distinction of the awareness and wisdom of the original first Buddha. And as the Blaze says: In the beginning of samsara and nirvana, from the self-arisen uncreated, the aggregates of elements gather and arise. Therefore, it is the place of practice for those of the highest faculties. Thus, merely realizing apparent existence as the three bodies is the supreme way to subdue the place, and subduing oneself is like the generation stage of Vajravarahi below. Second general meaning, the yogi visualizing as the deity has three aspects: First, having preceded the recitation and practice of Vajravarahi, one visualizes as her form. In those places, one generates the heroes and heroines of apparent existence completely. With the fierce sound of Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ།，Devanagari: हुं，IAST: hūṃ，Literal Meaning: Hūṃ) like the roar of a thousand dragons, one proclaims pervading all apparent existence. With the weapon of Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ།，Devanagari: हुं，IAST: hūṃ，Literal Meaning: Hūṃ), one establishes all samsara and nirvana as the essence of self-awareness, wandering throughout the Dharmadhatu. In a state free from fear and hesitation towards anything, one rests equally without acceptance or rejection. As Krishnacharya said: Originally there is only one Buddha, it is a mistake to desire another Buddha. Shavaripa said: Whoever initially realizes the nature of mind, is the sacred intention of the Buddhas of the three times. So it is said. Second, the companion is: associating with all the phenomena of apparent existence, samsara and nirvana, and with apparent emptiness, without birth, not abandoning anything, not taking anything, abandoning all acceptance and rejection, hope and doubt, all is the great equality of one taste of the Dharmadhatu, severing in the state of non-duality of bliss and emptiness. The scripture says: The realm of no action, no demonstration