Tibetan
སྒྲུབ་ཐབས་སྙིང་པོ་སྐོར་ལྔ་ལས་བླ་མ་ཞི་བའི་སྒྲུབ་ཐབས་བཞུགས། འོད་གསལ་སྤྲུལ་པའི་རྡོ་རྗེ། སྒྲུབ་ཐབས་སྙིང་པོ་སྐོར་ལྔ་ལས་བླ་མ་ཞི་བའི་སྒྲུབ་ཐབས་བཞུགས། འོད་གསལ་སྤྲུལ་པའི་རྡོ་རྗེ། སྒྲུབ་ཐབས་སྙིང་པོ་སྐོར་ལྔ་ལས༔ བླ་མ་ཞི་བའི་སྒྲུབ་ཐབས་བཞུགས༔ རྩ་བ་གསུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ༔ སྒྲུབ་ཐབས་སྙིང་པོ་སྐོར་ལྔ་ལས༔ བླ་མ་ཞི་བའི་སྒྲུབ་ཐབས་ནི༔ ལམ་གྱི་རིམ་པར་འབྲེལ་བ་སྟེ༔ དང་པོ་ལྟ་བ་ལམ་བྱེད་པས༔ ཡང་དག་གནས་ལུག་གཏན་ལ་དབབ༔ དེ་ཡང་དབང་ཐོབ་དམ་ཚིག་ལ༔ གནས་པའི་ལམ་མཆོག་དོན་གཉེར་བས༔ དབེན་པར་འདུ་འཛིའི་སྤྲོས་པ་བཅད༔ ངེས་འབྱུང་དྲག་པོས་མཚམས་སྦྱར་ནས༔ བྱམས་དང་སྙིང་རྗེར་བློ་སྦྱངས་ཏེ༔ བྱང་ཆུབ་སེམས་མཆོག་རྩེ་གཅིག་བསྐྱེད༔ སྡིག་ལྟུང་སྦྱང་ཞིང་ཚོགས་གཉིས་སྤེལ༔ ཁྱད་པར་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ༔ བཟོད་དུ་མེད་པའི་མོས་གུས་བསྐྱེད༔ ཚད་བཟུང་མེད་པའི་བྱིན་ཆེན་དབབ༔ བསམ་དུ་མེད་པ་གཉུག་མའི་ངང༔ གཉིས་སུ་མེད་པར་ཐུགས་ཡིད་བསྲེ༔ དེ་རྣམས་སྔོན་འགྲོའི་བློ་སྦྱོང་སྟེ༔ མེད་དུ་མི་རུང་ལམ་སྟེགས་སོ༔ དངོས་གཞི་སྙིང་པོའི་ཏནྟྲ་ལས༔ མ་རྟོགས་པ་དང་ལོག་པར་རྟོག༔ ཕྱོགས་རྟོགས་ཡང་དག་ཉིད་མ་རྟོགས༔ འདུལ་དང་དགོངས་དང་གསང་བ་དང༔ རང་བཞིན་གསང་བའི་དོན་ཅེས་པས༔ འཇིག་རྟེན་འཇིག་རྟེན་འདས་པ་ཡི༔ ལྟ་བའི་ ཕྲེང་བ་བཀོད་ནས་ཀྱང༔ འོག་མའི་ལོག་རྟོག་གོང་མས་བསལ༔ མཐར་ཐུག་རང་བཞིན་གསང་བའི་དོན༔ རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་ལ་བཟླའི་ཚུལ༔ མ་རྟོགས་ཕྱལ་པ་རྒྱུ་དང་འབྲས༔ ཡོད་མེད་མ་ཤེས་ཀུན་ཏུ་འཁྱམས༔ ལོག་རྟོག་རྒྱང་འཕེན་སྔ་ཕྱིའི་མཐའ༔ ཤེས་མིན་འདི་དོན་ཉི་ཚེ་བསྒྲུབ༔ མུར་ཐུག་ཁྱད་པར་ལྟ་བ་དང༔ མུ་སྟེགས་བདག་ཏུ་ལྟ་བས་བརླག༔ དེ་རྣམས་ཚུལ་ལ་ལེགས་དཔྱད་ན༔ རྒྱུ་འབྲས་མངོན་སུམ་བསླུ་བ་མེད༔ ཚེ་འདིའི་དོན་ཙམ་ཕྱུགས་ཀྱང་ཤེས༔ མེད་པ་ཅི་ཕྱིར་སྐྱེ་བར་འགྱུར༔ བདག་ལྟ་ཚད་མས་མ་དམིགས་ཕྱིར༔ ཀུན་ཀྱང་འཁྲུལ་ལས་ཉིང་འཁྲུལ་ལོ༔ ཕྱོགས་ཙམ་རྟོགས་པའི་ཉན་ཐོས་པས༔ བཏགས་པའི་བདག་དང་ཡོད་མེད་མཐའ༔ བསལ་ནས་གཟུང་འཛིན་རྫས་གྲུབ་འདོད༔ དེ་ནི་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་སྟེ༔ རྡུལ་ཕྲན་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་ཕྱིར༔ རང་རྒྱལ་གཟུང་དོན་རྟོག་པ་སྤངས༔ འཛིན་པ་མ་སྤངས་དེ་ཉིད་ཀྱང༔ དུས་གསུམ་ཕྲད་མེད་སྟོང་པར་ཤེས༔ ཡང་དག་མ་རྟོགས་ཐེག་ཆེན་སྤྱི༔ དོན་དམ་རང་བཞིན་མེད་པ་དང༔ ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྟོགས༔ དེ་ཡང་གཟོད་ནས་བདེན་པ་གཉིས༔ མཉམ་པར་ཤེས་པས་
Chinese
《修法精要五篇》之《上师寂静修法》。光明幻化金刚。 《修法精要五篇》之《上师寂静修法》。光明幻化金刚。 《修法精要五篇》中，上师寂静修法。顶礼三根本。 《修法精要五篇》中，上师寂静修法是与道之次第相联的。首先，以见解作为道用，从而确定真实之实相。 此外，通过获得灌顶并安住于誓言，精勤于安住之道，于寂静处断绝世间杂务。以强烈的出离心加以约束，于慈爱与悲悯中调伏自心，生起唯一殊胜菩提心。 净除罪堕并积累二资粮，尤其修持上师瑜伽，生起无法忍受的虔诚，降下无法衡量的巨大加持，于不可思议的本初状态中，无二融合上师之意与自心。 这些是前行之修心，是不可或缺的道之基石。 于正行心髓续部中，未证悟与颠倒证悟，片面证悟与未证悟真实，调伏与密意与秘密，以及自性秘密之义，如是等，世间与出世间的见解之 鬘列出后，以下者之颠倒分别以上者遣除。 最终自性秘密之义，乃大圆满中安住之方式。 未证悟者如盲人，于因与果，不知有无而四处游荡。 颠倒证悟者如远射，执着于先后之边。 知与不知，仅成办此生之事。 穷途末路，为特殊见解与外道我见所毁。 若能善加分析这些道理，则因果昭然，不会欺骗。 仅为今生之利益，畜生亦知。 无有者为何会生起？ 因我见未被量度所衡量。 一切皆为错谬，乃错谬之根本。 仅证悟少许之声闻者，破除假立之我与有无之边，从而欲求能取所取实有成立。 然彼非实有成立，因微尘刹那无分故。 独觉舍弃所取之分别念，未舍弃能取，然彼亦知三时无合，为空性。 未能如实证悟大乘共同之处，胜义自性为空性，世俗如幻。 彼亦从最初便知二谛平等。
English
The Guru Peaceful Sadhana from the Five Essential Sadhana Cycles. Clear Light Emanation Vajra. The Guru Peaceful Sadhana from the Five Essential Sadhana Cycles. Clear Light Emanation Vajra. From the Five Essential Sadhana Cycles, the Guru Peaceful Sadhana. Homage to the Three Roots. From the Five Essential Sadhana Cycles, the Guru Peaceful Sadhana is connected to the stages of the path. First, by using view as the path, one establishes the true reality. Furthermore, by obtaining empowerment and abiding in samaya, diligently seeking the supreme path of abiding, one cuts off the elaborations of worldly affairs in solitude. By binding oneself with strong renunciation, cultivating the mind in loving-kindness and compassion, one generates the supreme Bodhicitta with single-pointedness. Purifying sins and downfalls and accumulating the two accumulations, especially meditating on Guru Yoga, generating unbearable devotion, receiving immeasurable great blessings, in the inconceivable innate state, one merges the Guru's mind and one's own mind without duality. These are the preliminary mind training, the indispensable foundation of the path. In the main practice, from the Heart Tantra, non-realization and wrong realization, partial realization and non-realization of the true nature, taming and intention and secrecy, and the meaning of self-nature secrecy, such as these, the views of the worldly and transworldly garland having been arranged, the lower one's wrong conceptions are removed by the higher one. The ultimate meaning of self-nature secrecy is the way of abiding in the Great Perfection. The unawakened are like the blind, wandering everywhere without knowing the cause and effect, existence and non-existence. Wrong views are like long shots, clinging to the extremes of before and after. Knowing or not knowing, one only accomplishes the affairs of this life. At the end of the road, one is destroyed by special views and the self-view of non-Buddhists. If one can analyze these principles well, the cause and effect will be clear and will not deceive. Even animals know only the benefit of this life. Why does that which does not exist arise? Because the self-view is not measured by measurement. Everything is a mistake, the root of mistakes. The Shravakas who only realize a little, break the imputed self and the extremes of existence and non-existence, thereby desiring that the grasped and the grasper are substantially established. But that is not substantially established, because the atom is momentary and indivisible. The Pratyekabuddhas abandon the conceptual thoughts of the grasped object, but do not abandon the grasper, and even they know that the three times are uncombined and empty. Those who do not truly realize the common ground of the Mahayana, realize that ultimate nature is emptiness and that conventionality is like an illusion. They also know from the beginning that the two truths are equal.
Tibetan
སྒྱུ་འཛིན་ལྡོག༔ སྔགས་ཀྱི་འདུལ་བ་བྱ་སྤྱོད་དག༔ དོན་དམ་མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་བྲལ་ལ༔ ཀུན་རྫོབ་དམ་ཡེ་ཐ་དད་བསྒོམ༔ བདེན་གཉིས་གཟོད་ནས་དབྱེར་མེད་ལ༔ ཐ་དད་འཛིན་པ་རྟོག་པ་ཉིད༔ རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་དགོངས་དོན་གྱི༔ གཞིར་གྱུར་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་སྡེ་ལས༔ མཉམ་གཞག་དམ་ཡེ་དབྱེར་མེད་ལ༔ རྗེས་ཐོབ་ཐ་ མལ་ཉིད་དུ་བརྟག༔ དེ་ཡང་རེས་འཇོག་སྐྱོན་དུ་འགྱུར༔ གསང་བ་བསྐྱེད་དང་སྦྱོར་སྒྲོལ་སོགས༔ རྨད་བྱུང་མ་ཧཱ་ཡོ་གས་ཀྱང༔ བཅོས་མའི་སྒྲོ་བཏགས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས༔ མ་བཅོས་རྣལ་མའི་དོན་ལས་གཡེལ༔ རང་བཞིན་གསང་བ་གདོད་མ་ནས༔ སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྲུབ་པས༔ བསལ་བཞག་ལས་འདས་རྫོགས་པ་ཆེ༔ ངོ་བོ་སྐྱེ་མེད་རྒྱུ་གཅིག་པུ༔ རོལ་པ་འགག་མེད་ཡི་གེའི་ཚུལ༔ དེ་ལ་བྱིན་རླབས་མཐུ་ཡོད་པས༔ རང་རིག་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་རྟོགས༔ ཤེས་ཤིང་འཇུག་པས་འབྲས་བུ་ལ༔ སྦྱོར་བྱེད་མཚན་མེད་བསྙེན་སྒྲུབ་བཞི༔ བསྙེན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཤེས་པས༔ ཉེ་བསྙེན་འཛིན་སེམས་རང་སར་གྲོལ༔ སྒྲུབ་པ་གཟུང་ཡུལ་ངང་གིས་དག༔ སྒྲུབ་ཆེན་དབྱེར་མེད་འོད་གསལ་བ༔ རྟོགས་ཤིང་གོམས་པ་མཐར་ཕྱིན་པས༔ བདེན་གཉིས་རྣམ་དབྱེར་མེད་པ་ཡི༔ ངོ་བོའི་བཞུགས་ཚུལ་མངོན་གྱུར་ནས༔ མྱུར་དུ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ལ་སྦྱོར༔ དེ་ཡང་ལྟ་བས་རྒྱུད་སྦྱངས་ནས༔ སྒོམ་པས་ཉམས་སུ་བླང་པ་ལ༔ གཉིས་པ་རྣམ་ཤེས་ལམ་བྱེད་པ༔ བསྐྱེད་པའི་རིམ་ལ་བསླབ་བྱ་སྟེ༔ དེ་ཡང་མ་རྟོགས་སེམས་ཅན་རྣམས༔ འཁྲུལ་སྣང་ལུ་གུ་རྒྱུད་ལ་སྤྱོད༔ ལོག་རྟོག་འཇིག་རྟེན་ལྷ་ཆེན་པོའི༔ སྒོམ་དང་བཟླས་པས་སླར་ཡང་འཆིང༔ སྦྱང་བྱ་དེ་དག་སྦྱོང་བྱེད་ལམ༔ ཕྱོགས་རྟོགས་ཡང་དག་མ་རྟོགས་པས༔ སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཙམ༔ འདུལ་དང་དགོངས་པས་ཕྱི་རོལ་ལ༔ དམིགས་བཟླས་དངོས་གྲུབ་ཅི་རིགས་འགྲུབ༔ དེ་རྣམས་ཀུན་ལས་ཁྱད་པར་བ༔ ཐ་མལ་སྣང་བ་ལྷར་བལྟ་ཞིང༔ ཞེན་པ་གསལ་སྣང་བརྟན་པོས་སྦྱང༔ ཨ༔ དབྱིངས་ཉིད་གདོད་ནས་སྟོང་པ་ཆེ༔ རིག་པ་མཚན་མེད་སྙིང་རྗེར་ཤར༔ ཟུང་འཇུག་སྨོན་པ་མེད་པའི་རྩལ༔ རྒྱུ་ཡི་ཏིང་འཛིན་ཧྲཱིཿདཀར་པོའི༔ འོད་ཀྱིས་གཟུང་འཛིན་སྟོང་པར་སྦྱངས༔ སྟོང་པའི་ངང་ལས་སྐད་ཅིག་གིས༔ སྣོད་བཅུད་དག་པ་ཡུམ་ལྔའི་མཁའ༔ འབྱུང་བ་རིམ་བརྩེགས་རི་རབ་སྟེང༔ ཕུང་པོ་དག་པ་གཞལ་མེད་ཁང༔ གྲུ་བཞི་སྒོ་བཞི་མཚན་ཉིད་རྫོགས༔ རྡོ་རྗེ་སྲུང་བའི་འཁོར་ལོས་བསྐོར༔ ཡེ་ཤེས་ཟང་ཐལ་ཆེན་པོའི་དབུས༔ སྣ་ཚོགས་པདྨ་ཉི་ཟླའི་སྟེང༔ སེམས་ཉིད་དག་པ་རྒྱུ་ཡི་ཧྲཱི༔ ཡོ
Chinese
幻觉止息！ 密咒之调伏，行持皆善妙； 胜义四边离戏论，世俗誓言本尊异体观。 二谛本初无分别，执着异体即是分别念。 金刚乘之甚深密意，成为基础瑜伽续部中， 平等性中誓言本尊无分别，后得视为庸常之自体。 如是轮番安置亦成过，秘密生起与合解等， 稀有玛哈瑜伽亦，以造作之虚假安立诸多， 偏离未造作之真实义。 自性秘密本初即，身与智慧任运成就故， 超离取舍乃大圆满。 体性无生唯一因， 显现无灭文字相， 此具加持力用故， 自觉瑜伽现量证。 知晓且行入故于果， 施用无相近修四， 亲近菩提心之觉知， 近亲执心自处解脱。 修持所取境自然净， 大修无别光明也， 证悟且串习至究竟， 二谛无有分别之， 体性安住之方式现前， 速疾与胜菩提结合。 如是亦以见解调伏相续后， 以禅修而受持之时， 第二种是使分别识成为道， 乃生起次第之所学。 如是未悟诸有情， 行于错乱相续中， 邪见世间大天之， 禅修与念诵复系缚。 所调伏彼等调伏道， 片面了悟未真悟故， 仅是忆念诸佛陀。 以调伏与密意于外境， 专注念诵成就诸悉地。 彼等一切中之殊胜者， 视庸常显现为本尊， 以执着清明显现稳固而调伏。 ཨ་（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）！ 法界自性本初即空性， 觉性无相大悲中显现。 双运无愿之妙力， 因之等持白色啥（藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：啥）， 以光芒将所取能取净为空性。 空性之自性中刹那间， 器情清净五母之虚空， 诸元素次第累积须弥山顶， 蕴清净无量宫， 四方四门体性圆满， 金刚守护之轮所围绕。 智慧通彻广大之中， 种种莲花日月上， 心性清净因之啥（藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：啥）， 有！
English
Illusion ceases! The discipline of mantras, actions are all good; The ultimate reality is free from the four extremes of elaboration, In relative truth, meditate on the deity and the commitment being different. The two truths are inherently inseparable, Holding onto difference is just conceptual thought. The profound meaning of the Vajrayana, In the foundational yoga tantras, Sameness, the commitment and deity are inseparable, In post-meditation, regard it as ordinary. That also becomes a fault of alternating placement, Secret generation and union-liberation, etc., Even the wonderful Maha Yoga, With various fabricated artificial establishments, Deviates from the unadulterated true meaning. The secret of self-nature is primordially, Body and wisdom are spontaneously accomplished, Transcending acceptance and rejection is the Great Perfection. The essence is unborn, the only cause, The display is unceasing, in the form of letters, Because it has the power of blessing, Self-awareness, yoga, is directly realized. Knowing and entering into the result, The four approaches of application are without characteristics: approaching, near approaching, accomplishment and great accomplishment. Approaching, knowing the mind of bodhichitta, Near approaching, the mind of grasping dissolves in its own place. Accomplishment, the object of grasping is naturally purified, Great accomplishment, indivisible clear light, Realizing and becoming familiar with it to the end, The two truths are without distinction, The way of abiding of the essence becomes manifest, Quickly unites with the supreme enlightenment. Also, after taming the mind with the view, When taking it into experience with meditation, The second is to make the discriminating consciousness the path, It is the learning of the generation stage. Also, those sentient beings who have not realized, Act in the continuous stream of delusion, The wrong view of the great gods of the world, Meditation and recitation bind again. Those to be tamed, the path of taming, Partially understanding, not truly understanding, Just remembering the Buddhas. With taming and intention, in the external environment, Focused recitation accomplishes whatever siddhis are appropriate. The most special of all of these, Seeing ordinary appearances as deities, Taming attachment with clear and stable appearance. A（Tibetan: ཨ，Sanskrit Devanagari: अ，Sanskrit Romanization: a，Literal Chinese meaning: A）! The nature of reality is primordially emptiness, Awareness dawns as compassion without characteristics. The power of non-wishful union, The cause is the white HRIH（Tibetan: ཧྲཱིཿ，Sanskrit Devanagari: ह्रीः，Sanskrit Romanization: hrīḥ，Literal Chinese meaning: Hrih） of concentration, With light, purify the grasped and the grasper into emptiness. From the state of emptiness, in an instant, The environment and beings are pure, the space of the five mothers, The elements are stacked in layers on top of Mount Meru, The aggregates are pure, the immeasurable palace, Four-sided, four-doored, the characteristics are complete, Surrounded by the wheel of vajra protection. In the center of the great expanse of wisdom, On top of various lotuses, sun and moon, The nature of mind is pure, the cause is HRIH（Tibetan: ཧྲཱིཿ，Sanskrit Devanagari: ह्रीः，Sanskrit Romanization: hrīḥ，Literal Chinese meaning: Hrih）, Yes!