Tibetan
ཆེད་དུ་བྱ་བ་བཤད་པ། ཆེད་དུ་བྱ་བ་བཤད་པ། གསུམ་པ་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ནི། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དམིགས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་དམིགས་ནས་སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་གང་ཞེ་ན། གཉིས་པ་རྩ་བ་ལ། སྤྱི་དང་། ཡན་ལག་གི་དོན་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལ་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་ངོ་བོ། དབྱེ་བ། གྲངས་དང་། གོ་རིམ་ངེས་པ་དང་། དམིགས་པ་དང་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དང་པོ་ནི། དགོས་པ་གང་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བྱང་སེམས་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ཆེན་པོ་དང་སྤོང་བ་ཆེན་པོ་དང་རྟོགས་པ་ཆེན་པོའོ། །འཕགས་པས་མཆོག་ཉིད་ཆེན་པོ་དང་། །ཞེས་སོ། །དང་པོ་སེམས་ཆེན་པོ་ཉིད་ནི། མདོ་ལས། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་དང་སེམས་གྱི་སྡེ་ཆེན་པོའི་མཆོག་ཉིད་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ནི་རིགས་ལྔའི་སེམས་ཅན་སྤྱིའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། སྡེ་ཆེན་པོ་ནི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཞུགས་པ་དང་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་པའི་སེམས་ཅན་ནི་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་སེམས་ཆེན་པོ་སྟེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སོ། །རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་དང་མི་འགུལ་བ་དང་རླབས་པོ་ཆེ་དང་ཕན་བདེའི་སེམས་རྣམས་ནི་སེམས་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་སྤོང་བ་ཆེན་པོ་ནི། མདོ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་ཞེས་པ་ནས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་ལྟ་བ་དང་ལྟ་བ་འདི་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་སྤངས་པའི་སླད་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོས་སྟོན་པར་བགྱིད་ཀྱང་། དེ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བགྱིད་དེ། དེའི་སླད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བགྱིའོ་ཞེས་སོ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་མ་ལུས་པ་སྤངས་པ་ནི་སྤངས་པ་ཆེན་པོའོ་ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས། མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པའི་སེམས། ཉན་རང་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་མ་ལགས་པའི་སེམས། ཟག་པ་མ་མཆིས་ཤིང་ཁམས་གསུམ་དུ་མ་གཏོགས་པའི་སེམས་གང་ལགས་པ་དེ་ལ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་སླད་དུ་ཆགས་པ་མ་མཆིས་པ་དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆེན་ཞེས་བགྱི་བའི་གྲངས་སུ་མཆིའོ་ཞེས་སོ། །འདིར་འཕགས་པས། མི་མཉམ་པ་ནི་སངས་རྒྱས། དེ་དང་མཉམ་པ་ནི་སེམས་སོགས་རྟོགས་པ་ཆེན་པོར་བཤད་ལ། དེ་ཡང་བརྡ་བྱུང་གི་སེ
Chinese
讲述目的。 讲述目的。 第三，关于目的，分三部分，第一部分是：如前所述，以这样的目标为目标而修行的目的是什么呢？第二部分是根本，分为总义和支分义两部分，第一部分要通过目的的体性、分类、数量、次第决定、目标和目的的差别来了解。第一，是依于何种需要而进入菩萨的修行？第二，是一切有情的殊胜之心的伟大、断除的伟大和证悟的伟大。“圣者说，殊胜即伟大。”第一，心之伟大，经中说：“善现，因此，能使有情蕴之伟大和心之部类伟大成为殊胜，故名菩萨摩诃萨。”其中，有情蕴之伟大是指五类有情总体的角度而言，部类伟大是指已进入圣者之位和安住于圣者之位的人的角度而言。断证圆满的有情，是那些有情中的殊胜，即圆满正等觉佛陀。金刚喻、不动、大波涛和利乐之心等是心之伟大的因，而不是本体。第二，断除之伟大，经中说：“世尊，我以断除我见等一切见，乃至转法轮之见，为了给一切有情说法，也以不执著的方式说法，因此称为菩萨摩诃萨。”断除一切不顺品，即是断除之伟大。第三，证悟之伟大，经中说：“世尊，菩提心，不平等心和平等心，不与声闻独觉一切共通之心，无漏且不属于三界之心，对于这样的心，也因其自性空性而不执著，因此被列为大菩提。”此处，圣者说，不平等是佛，与此平等是心等，被解释为证悟之伟大，这也是通过表示而
English
Explanation of Purpose. Explanation of Purpose. Third, regarding the purpose, there are three parts. The first part is: As mentioned before, what is the purpose of practicing with such a goal in mind? The second part is the root, divided into general meaning and branch meaning. The first part should be understood through the nature of the purpose, its classification, number, order determination, the difference between the goal and the purpose. First, based on what need does one enter the practice of a Bodhisattva? Second, it is the greatness of the supreme mind of all sentient beings, the greatness of abandonment, and the greatness of realization. "The noble one said, supreme is great." First, the greatness of mind, the Sutra says: "Subhuti, therefore, it is called a Bodhisattva Mahasattva because it makes the greatness of the aggregate of sentient beings and the greatness of the category of mind supreme." Among them, the greatness of the aggregate of sentient beings refers to the overall perspective of the five types of sentient beings, and the greatness of the category refers to the perspective of those who have entered the position of the noble and those who dwell in the position of the noble. Sentient beings who have perfected abandonment and realization are the supreme among those sentient beings, namely the perfectly complete Buddha. Vajra-like, immovable, great wave, and the mind of benefit and happiness are the cause of the greatness of mind, but not the essence. Second, the greatness of abandonment, the Sutra says: "Bhagavan, I abandon all views such as the view of self, and even the view of turning the wheel of Dharma, and in order to teach the Dharma to all sentient beings, I also teach the Dharma in a non-attached way, therefore it is called a Bodhisattva Mahasattva." Abandoning all unfavorable factors is the greatness of abandonment. Third, the greatness of realization, the Sutra says: "Bhagavan, the mind of Bodhi, the unequal mind and the equal mind, the mind that is not common to all Shravakas and Pratyekabuddhas, the mind that is without leakage and does not belong to the three realms, for such a mind, also because of its self-nature emptiness, it is not attached, therefore it is listed as Mahabodhi." Here, the noble one said that inequality is the Buddha, and equality with it is the mind, etc., which is explained as the greatness of realization, and this is also through expression.
Tibetan
མས་དང་པོར་བསྐྱེད་པ་ནས་གཟུང་སྟེ། སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་རྟོགས་པ་རྣམས་ལ་བཤད་དོ། །བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སེམས། མཉམ་པ་མེད་པའི་སེམས། མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པའི་སེམས། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་མ་ལགས་པའི་སེམས་ཞེས་བྱུང་བ། འགྲེལ་ཆེན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་སྨོན་འཇུག་གི་བདག་ཉིད། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སེམས་ནི་མོས་སྤྱོད་ཀྱི་སས་བསྡུས་པ་དང་། ཟག་པ་མེད་པའི་སེམས་ནི་སྦྱོར་བ་ས་བདུན་གྱིས་བསྡུས་པ་དང་། མཉམ་པ་མེད་པའི་སེམས་ནི་ས་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་སྨིན་ལས་བྱུང་བ་དང་། མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ནི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་གཏོགས་པས་སོ་ཞེས་དང་། ཡང་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་མ་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཀུན་རྫོབ་དུ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་བས་ལྡོག་པའི་ཆ་འགའ་ཞིག་གིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཞིར་བཤད་དོ་ཞེས་འཆད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་སོ། །གསུམ་པ་གྲངས་ངེས་པ་ནི། འགྲེལ་ཆེན་དུ། དེས་ན་དེ་ལྟར་མ་རྒྱལ་བ་ལས་རྒྱལ་བའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང་ཆོས་མཐུན་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་བསྟན་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རྒྱལ་པོས་ཕ་རོལ་གྱི་སྡེ་གཞོམ་པའི་ཕྱིར་གཡུལ་སྤྲོད་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ནི་གསུམ་དུ་ངེས་ཏེ། འདི་ལྟར་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་དགྲ་གཞོམ་པ་དང་། ཡུལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་ཁྱད་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཐོབ་པ་དང་། རང་ཉིད་འགྲན་ཟླ་མེད་པའི་མཆོག་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། གསུམ་པོ་འདི་ཙམ་གྱི་དོན་དུ་གསུམ་དུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་བཞིན་དུ་བྱང་སེམས་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཡང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་མ་ལུས་པ་སྤངས་པ་དང་། ཐོབ་བྱའི་ཡོན་ཏན་མ་ལུས་པ་རྟོགས་པ་དང་། དེ་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་རང་ཉིད་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་དང་གསུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆེད་དུ་བྱ་བ་གསུམ་ཁོ་ནའོ། །བཞི་པ་གོ་རིམ་ངེས་པ་ནི། ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་སེམས་ཆེན་པོ་དང་པོར་བསྟན་ལ། དེ་ཡང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་མཐའ་དག་སྤངས་པས་ཐོབ་པས་འོག་ཏུ་སྤོང་བ་ཆེན་པོར་བསྟན་ཅིང་། དེ་ཡང་རྟོག
Chinese
从最初生起开始，对于以加行、见、修三者所摄的证悟进行解说。在《八千颂》中说：“世尊，菩提心是遍知一切相之心，无等之心，不平等与平等之心，非声闻和独觉一切所共之心。”在《大疏》中说，菩提心是愿和行的自性，遍知心是包含在胜解行地中，无漏心是包含在七加行地中，无等之心是从第八地等异熟所生，不平等与平等之心是属于断除一切障碍的佛地。或者说，菩提心是未生之体性转变为菩提之自性的心。同样，在瑜伽士的世俗谛中，与如镜智等相关联，通过一些反面的部分，解释为遍知智等四种。”这样看来，大证悟是总摄了因和果位的一切证悟。第三，数量决定。在《大疏》中说：“因此，应当了知，为了从未胜走向胜利，与法相符，宣说了菩萨的三种目的。”意义是这样的：国王为了摧毁敌方阵营而交战的目的，决定为三种，即摧毁不和之敌方，获得国土等特殊利益，以及自身成为无与伦比的至尊。仅仅为了这三件事而进行三种行为。同样，菩萨为了修行而进行的目的也是，舍弃一切不和之方，证悟一切应得之功德，以及通过具备这两者，自身成为一切众生之至尊，因为只有这三种，所以目的只有三种。第四，次第决定。因为大心是目的之首，所以首先宣说了大心，又因为它是通过舍弃一切不和之方而获得的，所以在下面宣说了大舍弃，并且证
English
From the very beginning of its arising, explanations are given regarding the realizations encompassed by the three: application, vision, and meditation. In the "Eight Thousand Verse Prajnaparamita Sutra," it says, "Bhagavan, the mind of Bodhi is the mind of knowing all aspects, the mind of unequaledness, the mind of non-equality and equality, the mind not shared by all Shravakas and Pratyekabuddhas." In the "Great Commentary," it says that the mind of Bodhi is the nature of aspiration and engagement, the mind of all-knowingness is included in the stage of adhimukti-charya (stage of aspirational conduct), the mind without outflows is included in the seven stages of application, the mind of unequaledness arises from the eighth stage and so forth as a result of maturation, and the mind of non-equality and equality belongs to the Buddha-ground, having abandoned all obscurations. Alternatively, the mind of Bodhi is the nature of the unborn, transformed into the essence of Bodhi. Similarly, in the conventional truth of yogis, it is related to mirror-like wisdom and so forth, and through some aspects of reversal, it is explained as the four types of all-knowing wisdom and so forth." Thus, great realization encompasses all realizations of the cause and effect stages. Third, the determination of number. In the "Great Commentary," it says, "Therefore, it should be understood that in order to go from non-victory to victory, in accordance with the Dharma, three purposes of a Bodhisattva are taught." The meaning is this: the purpose of a king engaging in battle to destroy the enemy's camp is determined to be three: destroying the enemy of disharmony, obtaining special benefits such as territory, and becoming the supreme one without rival. Only for these three things are three actions undertaken. Similarly, the purpose of a Bodhisattva engaging in practice is also to abandon all disharmonious sides, to realize all attainable qualities, and through possessing these two, to become the supreme one of all sentient beings. Because there are only these three, there are only three purposes. Fourth, the determination of order. Because the great mind is the chief of purposes, the great mind is taught first. And because it is obtained by abandoning all disharmonious sides, the great abandonment is taught below, and the realization