Tibetan
དྲང་། གང་གིས་ན། བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོའིའོ། །རྣམ་གྲོལ་སྡེ་ཞེས་གྲགས་པའོ། །དེའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ནི། རང་ཉིད་ཚོགས་ལམ་ཕལ་པ་ལ་གནས་པའིའོ། །དུས་ནི་འཕགས་གྲོལ་གྱི་བཤད་པ་དེའི་འོག་དུའོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་ན་བསྟན་བཅོས་ཡུམ་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་པ་མཐའ་དག་གིས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཚང་བར་སྟོན་པའི་དགོངས་པ་མ་རྙེད་པ་འཕགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་དང་སྦྱར་ནས་སོ། །འཕགས་པའི་བཤད་པ་ལས་ནུས་པ་ལྷག་པོ་མེད་པས་དོན་མེད་དོ་སྙམ་ན། གཞན་ལ་རྟོགས་པ་བསྐྱེད་པ་དང་། མཁས་པར་རློམ་པའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་མ་ཡིན་གྱི་རང་གི་རྟོགས་པ་འཕེལ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་ཅེས་པའོ། །བསྟན་བཅོས་མཐའ་དག་ཅེས་པའི་དོན་སྔ་རབས་པ་དང་། འགྲེལ་པ་དག་གིས་གཞན་དུ་བཤད་མོད་ལེགས་པར་མི་སེམས་སོ། །གསུམ་པ་ལ། རྙེད་པ་ངོ་མཚར་བ་དང་། བཀའ་དྲིན་ལན་དུ་དབྱེ་བར་རིགས་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི་གོང་དུ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་ལྟར་མཁས་པ་བཞིས་ཚིག་དང་དོན་སྣང་བར་བྱས་པའི་འཛམ་བུའི་གླིང་ན་སངས་རྒྱས་གཉིས་པ་ལྟར་གྲགས་པའི་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་ཁོ་ནས་རིགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་དགོངས་པའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མ་རྙེད་པའི་བསྟན་བཅོས་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་པ་མཐའ་དག་འདི་མཐའ་བྲལ་དབུ་མའི་ཚུལ་དང་། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་ཚང་བར་སྟོན་པ་དེ་ལྟར་དུ་དགོངས་པའི་དོན་རྙེད་པ་གང་ཡིན་པ་ཡ་མཚན་ནོ་ཞེས་པ་རང་ཉིད་སྐལ་བ་དང་ལྡན་ཞིང་བློའི་ཆེ་བ་སྟོན་པའོ། །དེས་ན་བསྟན་བཅོས་མཐའ་དག་ཅེས་པ་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་བརྗོད་བྱ་དང་། བརྗོད་བྱེད་མཐའ་དག་རྙེད་པ་ལ་བྱ་སྟེ། རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་གསལ་བྱེད་དུ་རྟོགས་པ་ནི། བརྗོད་བྱེད་མཐའ་དག་རྙེད་པ་ཡིན་ལ། སྙིང་པོའི་དོན་མཐའ་བྲལ་དབུ་མའི་ཚུལ་དང་། མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་རིམ་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ནི། བརྗོད་བྱ་མཐའ་དག་རྙེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བརྗོད་བྱ་མཐའ་དག་རྙེད་པས་ནི། ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ལས་ཁྱད་ཞུགས་ཤིང་། བརྗོད་བྱེད་མཐའ་དག་རྙེས་པས་ནི། གྲོལ་སྡེ་གཉིས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ལས་ཁྱད་ཞུགས་པར་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་དེ་ལྟར་མཁས་པར་གྲགས་པ་དག་གིས་ཀྱང་གང་གི་ཚིག་དང་དོན་ཚང་བར་མ་རྙེད་པས་ཤིན་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའ་བའི་ཟབ་མོའི་ལམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཇི་ཞིག་ལྟར་ཏེ། སྟེས་དབང་གིས་ཚིག་དང་དོན་ཚང་བར་བདག་གིས་རྙེད་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་དབང་ཁོ་ནས་ཡིན་གྱི་བདག་གི་བློ་གྲོས་དང་རྩོམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཡིན་ན་སངས་རྒྱས་གཉིས་པར་གྲགས་པའི་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་ལ་སོགས་པས་ཤིན་ཏུ་ཡང་རྙེད་པར་རིགས་པས་སོ། ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དབང་གིས་ཡིན་ན་དེ་དག་གིས་ཀྱང་རྙེད་པར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་མཛད་ཅེ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ནི། རང་གི་སྐལ་བ་དང་འཚམ་པར་རྗེས་སུ་འཇུག་སྟེ་ཟླ་བའི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་དེ་དག་ལ་ཡང་སྔོན་གོམས་པའི་ཁྱད་པར་ལས་རེ་ཤིག་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་སྐལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དབུ་མ་འཇུག་པར ། དེ་ཉིད་བཤད་ཟིན་ཟབ་མོ་འཇིག་རུང་འདི་ནི་སྔོན་གོམས་ཉིད་ལ་སྐྱེ་བ་ཡིས། །ངེས་པར་རྟོགས་འགྱུར་འདི་ནི་གསན་རྒྱ་ཆེ་ཡང་གཞན་གྱིས་ཐུགས་སུ་ཆུད་མི་འགྱུར། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་བས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱི་ཡུམ་གྱི་དོན་ཚང་བར་རྙེད་པའི་མཁས་པ་བདག་དང་མཚུངས་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་། སངས་རྒྱས་ལ་བྱས་ཤེས་དྲིན་བཟོའི་ལན་དུ་སྒྲུབ་པའི་མཆོད་པའི་ངོ་བོ་ཡུམ་གྱི་ཚིག་དང་། དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གཞུང་དང་བློ་ལ་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་རིགས་ཏེ། ཡུམ་འཆད་པ་དང་། ཉན་པ་དང་། སེམས་པ་དང་། བསྒོམ་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཆོད་པའི་ཆོ་ག་རྒྱས་པ་ཡིན་པས་སོ། །བཞི་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་བརྙེད་པ་མ་གཏོགས་རང་དབང་དུ་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་དོན་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སེང་བཟང་བདག་གི་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་ཡང་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་པ་རྩོམ་པ་ལ་སྤྲོ་བ་སྐྱེས། ཞེས་སྦྲེལ་ལོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དུ་ན། བག་ཆགས་བཞག་ཅིང་བརྗེད་བྱང་དུ་བྱ་བ་དང་རང་ལས་བློ་གྲོས་དམན་པ་དག་ལ་རྟོགས་པ་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་རང་གཞན་ལ་ཕན་འདགས་པའི་དོན་དུའོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་། ཤེར་ཕྱིན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་རྣམ་པར་འགྲེལ་བ་ནི། རང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་བསོད་ནམས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་བསྒྲུབ་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཐབས་དམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། བསྡུས་དོན་བཤད་པ།
Chinese
诚然。以何故耶？乃大论之故也。名为《解脱部》也。其功德之差别者，乃自身处于庸常之资粮道也。时者，乃圣解脱之说之下也。方式如何耶？谓诸经广中略一切，未得圆满宣说八现观之意趣，随圣者之后，与二十五颂合之也。若谓无有胜于圣者之说之能力，故无意义耶？非为生他者之证悟，亦非为自诩贤者之现观我慢，乃为自之证悟增长，且随顺之故，故无过失也。所谓一切论典之义，昔人与释论虽异说，然不善思之也。三者，分为所得稀有与报恩二者，初者如前所说之方式，如是贤者四人显明词与义，于赡部洲如第二佛陀般著名之导师世亲等少数人，以种姓之力，未如实得其意趣之论典广中略一切，此离边中观之方式，与圆满宣说现观次第，如是得其意趣者，何其稀有耶？谓自身具足福分且显示智慧之大也。是故，所谓一切论典者，乃指般若波罗蜜多之所诠与能诠一切之所得也。谓广中略一切，皆证悟为八现观之显明者，乃能诠一切之所得也。核心之义，离边中观之方式，与八现观之次第，如实无倒证悟者，乃所诠一切之所得也。其中，以所得所诠一切故，胜于无著兄弟之释论。以所得能诠一切故，显示胜于解脱部二者之释论也。二者，如前所说之方式，如是著名之贤者等，亦未圆满得其词与义，故如何能得甚难得之深道般若波罗蜜多耶？
English
Indeed. Why is that? It is because of the great treatise. It is called the 'Liberation Section'. The distinction of its qualities is that one is situated in the ordinary accumulation path. The time is after the explanation of the Noble Liberation. How is the manner? It is that all the extensive, intermediate, and concise scriptures do not find the intention of fully explaining the eight Abhisamayas, and follow the Noble One, combining it with the twenty-five verses. If one thinks that there is no ability superior to the Noble One's explanation, so it is meaningless, it is not to generate realization in others, nor is it the pride of Abhisamaya of those who boast of being wise, but it is because it increases one's own realization and is in accordance with it, so there is no fault. The meaning of 'all scriptures' has been explained differently by the ancients and the commentaries, but it is not well thought out. Thirdly, it is appropriate to divide it into two: finding it wonderful and repaying kindness. The first is that, in the manner described above, the four wise men have illuminated the words and meanings, and in Jambudvipa, the teacher Vasubandhu, who is known as the second Buddha, and a few others, have not found the meaning of the extensive, intermediate, and concise scriptures as they are, due to the power of their lineage. This way of the Madhyamaka free from extremes, and the complete explanation of the order of Abhisamayas, is so wonderful that one has found the meaning of the intention in that way, which shows that one is endowed with fortune and greatness of mind. Therefore, 'all scriptures' refers to the object of expression and all the means of expression of the Prajnaparamita that have been found. That is, understanding all the extensive, intermediate, and concise scriptures as clarifying the eight Abhisamayas is finding all the means of expression. The essential meaning, the way of the Madhyamaka free from extremes, and the order of the eight Abhisamayas, is to realize without error, which is to find all the objects of expression. Among them, by finding all the objects of expression, it surpasses the commentary of the brothers Asanga. By finding all the means of expression, it is shown to surpass the commentary of the two Liberation Sections. Secondly, in the manner described above, even those who are known as wise have not fully found its words and meanings, so how can one find this profound path of the Prajnaparamita, which is very difficult to find?
Chinese
我能够完整地领悟词句和意义，完全是仰仗佛的加持力，而不是凭借我自己的智慧和写作能力。如果凭借我自己的能力，那么像被称为第二佛的导师世亲等人，就更容易领悟了。如果说是佛的加持力，那么他们为什么没有领悟呢？佛的加持，是与各自的根器相适应而施加的，就像月亮的倒影一样。那些导师们，由于往昔串习的差别，暂时没有完全正确地领悟般若波罗蜜多意义的机缘。正如《入中论》中所说：“此甚深法已宣说，然能毁坏诸（恶）见者，唯由昔串习力故，方能真实通达之。纵闻广多诸教法，其余有情难领解。”因此，像我这样因佛的加持力而完整领悟般若波罗蜜多意义的智者，以及其他与我相似的人，也应该为了报答佛的恩德，将般若波罗蜜多的词句和意义，以完全正确的方式在经文和智慧上进行区分。因为讲说、听闻、思维和修习般若波罗蜜多，是供养如来最广大的仪轨。第四点是，虽然般若波罗蜜多的意义完全超出了我圣祥的智慧范围，但由于佛的加持力，我才能领悟，并生起了撰写《现观庄严论》释论的兴趣。为什么呢？为了留下印记，作为备忘录，并通过启发那些智慧不如我的人，从而利益自己和他人。其原因在于，完全正确地解释般若波罗蜜多，是为自己和他人的相续中积累殊胜的福德，以及与之相应的殊胜方便。
English
That I have found the words and meaning complete is solely due to the power of the blessings of the Buddha, and not due to my own intelligence and writing ability. If it were due to my own ability, then masters like the teacher Vasubandhu, who is known as the second Buddha, would have found it even more easily. If it is due to the power of the Buddha, then why did they not find it? The blessings of the Buddha follow in accordance with one's own capacity, like the reflection of the moon. Those teachers, due to the difference in their previous habits, did not have the opportunity to realize the meaning of the Prajnaparamita without error. As it is said in the Madhyamakavatara: "This profound and destructive teaching has already been explained, but it is only through the power of past habit that one can truly understand it. Even if one hears many teachings, other beings will not be able to comprehend it." Therefore, wise people like me, who have fully realized the meaning of the Prajnaparamita through the blessings of the Buddha, and others like me, should also, in order to repay the kindness of the Buddha, distinguish the words and meaning of the Prajnaparamita in the scriptures and in wisdom in a completely correct way. Because explaining, listening to, thinking about, and meditating on the Prajnaparamita is the most extensive ritual for offering to the Tathagata. The fourth point is that although the meaning of the Prajnaparamita is completely beyond the scope of my, Sengsang's, wisdom, I was able to realize it through the power of the Buddha, and I became interested in writing a commentary on the Ornament. Why? In order to leave an impression, as a memorandum, and to benefit myself and others by inspiring those who are less intelligent than me. The reason is that explaining the Prajnaparamita completely and correctly is an excellent means of accumulating extraordinary merit in the minds of oneself and others, and a corresponding excellent method. Explanation of the condensed meaning.