Tibetan
པ་ལ་ནི་ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་ཅུང་ཀྱང་མེད་དོ། །སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་ཡོད་དོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཉིས་པོ་དེའང་གཙོ་བོ་དང་ཕལ་པའི་ཚུལ་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཡུལ་སྟོང་ཉིད་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལའང་། གང་ལ་བརྟེན་ནས་བཤད་པ་དང་། ཡུལ་གང་ལ་བཤད་པ་དང་། ཆོས་གང་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་སྨྲས་པ་རྐྱེན་ཉིད་འདི་པའི་དེ་ཉིད་མཐོང་བ་དེ། །ཤེས་རབ་གནས་པས་འགོག་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གང་སྨྲས་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་གང་ཡིན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དེ་ཇི་ལྟར་མཐོང་ཞེ་ན། དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་མ་རིག་པའི་ལིང་ཐོག་མཐུག་པོས་བློ་གྲོས་ཀྱི་མིག་གཡོགས་པ་བདག་ཅག་ལྟ་བུའི་ཡུལ་མ་ཡིན་གྱི། གང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་མིག་སྨན་གྱིས་མ་རིག་པའི་རབ་རིབ་ཀྱི་ལིང་ཐོག་བསལ་བས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཟིགས་པའི་བློ་གྲོས་ཀྱི་སྤྱན་མངའ་བའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པས། དེ་དག་ལ་དྲི་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སོགས་ལས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་པས་ཇི་ལྟར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དེ་ཉིད་མཐོང་བ་ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ། ལུང་ལ་བརྟེན་ནས་བཤད་པར་རིགས་སོ་ཞེ་ན། བདག་ཅག་ལྟ་བུས་རང་དབང་དུ་ལུང་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པར་མི་ནུས་ཏེ། ལུང་གི་དགོངས་པ་ངེས་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་སྐད་བརྗོད་ཀྱི། ཚད་མར་གྱུར་པའི་སྐྱེས་བུས་ལུང་གི་དགོངས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བཤད་པའི་མན་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་ཅག་གིས་ཀྱང་ལུང་གི་དགོངས་པ་ངེས་པས། དེའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་དེ་ཡིས་ཆེས་ཟབ་ཆོས་རྟོགས་པ། །ལུང་དང་གཞན་ཡང་རིགས་པས་ཡིན་པས་ན། །དེ་ལྟར་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུ་བཞུང་ལུགས་ལས། །ཇི་ལྟར་གནས་པའི་ལུགས་བཞིན་བརྗོད་པར་བྱ། །ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་ཆེས་ཟབ་པའི་ཆོས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དེ་ཁོ་ཉིད་རྟོགས་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ལུང་དང་། གཞན་ཡང་རིགས་པས་ངེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན། དེས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འ བྱུང་བའི་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་དེ་ལྟར་ནི་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ལུང་ཕྱིན་ཅི་མ
Chinese
彼（般若）没有少许差别。具有显现的般若波罗蜜多，以通达法界周遍等方式，存在差别。这二者般若波罗蜜多，也应理解为主要和次要的方式。第二，关于确定所缘空性，也有所依而说、所缘而说、所说法。第一是：此处所说“见此缘性者，智者得止息。”所说的缘起之真如是什么？菩萨如何见此？答：它的自性不是像我们这样被无明厚翳遮蔽智慧之眼的对境，而是那些以空性无倒之眼药，消除无明昏暗翳障，如实照见真如，具有智慧之眼的佛和菩萨们的行境。因此，应向他们请教。如果从般若波罗蜜多等中说：“行于般若波罗蜜多的菩萨如何见缘起之真如”等等，难道不应依经论而说吗？答：像我们这样的人，不能自主地依经论来显示真如，因为经论的密意难以确定。虽然自主地说这些话，但依靠已成为量士夫无倒解释经论密意的教言，我们也才能确定经论的密意。因此，“如何彼以极深法，证悟经教及理故，如是圣者龙树宗，当依如是而宣说。”如何行于般若波罗蜜多的菩萨以如来之经教，以及其他道理，证悟极深之法缘起之真如，他如何见缘起之真如，如是圣者龙树以经教无
English
There is not the slightest difference in that (Prajna). The Prajna Paramita that includes appearances has differences in the way it understands the pervasiveness of the realm of phenomena, etc. These two Prajna Paramitas should also be understood as being in the manner of main and secondary. Secondly, in establishing the emptiness of the object, there is also what is explained based on what, what is explained based on the object, and what Dharma is explained. The first is: Here it is said, "Those who see this nature of conditions, the wise will attain cessation." What is the thusness of dependent arising that is spoken of? How does a Bodhisattva see it? Answer: Its own nature is not an object like us, whose eyes of wisdom are covered by the thick darkness of ignorance, but is the realm of activity of Buddhas and Bodhisattvas who have eyes of wisdom that see the thusness as it is, having removed the dimming darkness of ignorance with the eye medicine of the undeceiving emptiness. Therefore, one should ask them. If it is said from the Prajna Paramita, etc., "How does a Bodhisattva who practices the Prajna Paramita see the thusness of dependent arising," etc., should it not be explained based on the scriptures? Answer: People like us cannot independently show the thusness based on the scriptures, because the intention of the scriptures is difficult to ascertain. Although these words are spoken independently, we can also ascertain the intention of the scriptures by relying on the instructions of the person who has become a valid person who explains the intention of the scriptures without error. Therefore, "How does he realize the extremely profound Dharma, because of scripture and also reason, therefore, the system of the noble Nagarjuna, should be spoken according to how it is." How does a Bodhisattva who practices the Prajna Paramita realize the extremely profound Dharma, the thusness of dependent arising, through the scriptures of the Sugata, and also because it must be ascertained by other reasons, how does he see the thusness of dependent arising, thus the noble Nagarjuna with scripture without
Tibetan
་ལོག་པར་མཁྱེན་ནས། དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་ལས་རིགས་པ་དང་ལུང་གིས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གསལ་བར་མཛད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་ལས་ལུང་དང་རིགས་པ་དག་གིས་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་བར་བྱས་ནས་ཇི་ལྟར་གནས་པའི་ལུགས་བཞིན་དུ་བདག་གིས་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ལ་ལུང་གི་དགོངས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ངེས་པར་ཡོད་པ་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་ཞེ་ན། ལུང་ལས་ཏེ། འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། ལྷོ་ཕྱོགས་བཻ་ཏའི་ཡུལ་དུ་ནི། །དགེ་སློང་དཔལ་ལྡན་ཞེས་གྲགས་པ། །དེ་མིང་ཀླུ་ཞེས་བོད་པ་སྟེ། །ཡོད་དང་མེད་པའི་ཕྱོགས་འཇིག་བྱེད། །ང་ཡི་ཐེག་པ་འཇིག་རྟེན་དུ། །བླ་མེད་ཐེག་ཆེན་བསྟན་ནས། །རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་བསྒྲུབས་ཏེ། །བདེ་བ་ཅན་དུ་དེ་འགྲོའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། འཕགས་པ་སྤྲིན་ཆེན་པོ་ལས་ཀྱང་། ཀུན་དགའ་བོ་ལི་ཙྪ་བྱི་གཞོན་ནུ་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཐོང་ན་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི། ང་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་བཞི་བརྒྱ་ལོན་པ་ན་ཀླུ་ཞེས་བྱ་བའི་དགེ་སློང་དུ་གྱུར་ནས། ངའི་བསྟན་པ་རྒྱས་པར་རབ་ཏུ་བསྟན་དེ་མཐར་གྱིས་དང་བའི་འོད་ཅེས་བྱ་བའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་གནས་འོད་ཅེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ལ་ལུང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡོད་པར་སྒྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་ཡུལ་གང་ལ་བཤད་པར་བྱ་བ་ལའང་ཉན་པ་པོའི་སྣོད་བརྟག་པ་དང་། དེ་ལ་མཉན་པར་གདམས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པའི་བསྟན་བཅོས་འདིའང་སྔར་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྒྱུད་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ས་བོན་བཞག་པ་རྣམས་ཁོ་ན་ལ་བསྟན་པར་བྱའི། གཞན་དག་ལ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཉན་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པས་དོན་མ་ཡིན་པ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། རེས་འགའ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མི་མོས་པས་དེ་སྤངས་ཏེ་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །རེས་འགའ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་མེད་པར་བཟུང་སྟེ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་ལོག་པའི་ལྟ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སྟོན་པ་པོས་ལྷག་པར་མོས་པའི་ཁྱད་པར་རིག་པར་བྱས་ནས། ཉན་པ་པོ་རྣམས་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་བཤད་པར་བྱའོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན། འདི་ལ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་བསྟན་པར་འོས་སོ། །འདི་ལ་ནི་མི་འོས་སོ
Chinese
通达无谬之后，于中观论典中，以理与教证如实阐明诸法之真实性。因此，我亦将如实宣说，如何以圣者龙树之宗轨，以教证与理证阐明诸法之真实性。若问：如何得知圣者龙树对教证之意旨具有无谬之定解？答：以教证故。如《楞伽经》云：于南印度吠陀处，有吉祥比丘之名，名为龙，能摧毁有无之边，于世间阐扬我之大乘，证得极喜地，彼往生极乐刹。又如《大云经》云：阿难陀，彼名为一切世间见喜之离车族童子，我涅槃后四百年，将成为名为龙之比丘，广弘我之教法，最终于名为清净光之世界，成为如来应供正等觉，名曰智慧生光。如是宣说。因此，成立此论具有无谬之教证。二、于何处宣说者，亦有观察听者之法器，及劝彼听闻二者。初者：此论典亦如是，唯应为彼等宣说，以昔日串习之力，于相续中已种下空性种子者。非为其他者，以彼等虽已听闻空性，然以颠倒之执着，将成为具足重大之无义者。譬如，有时以不信空性故，舍弃空性而堕恶趣。有时以执着空性之义为无有，而对一切事物加以诽谤，生起邪见。因此，说法者应特别了知信解之差别，而为听者宣说空性之见。又当如何？于此则应宣说空性，于此则不应宣说。
English
Having understood without error, in the Madhyamaka treatises, he clearly explains the suchness of all phenomena as they are, through reasoning and scripture. Therefore, I shall also explain, in accordance with how it exists, how the suchness of phenomena is clarified by scripture and reasoning from the system of the noble Nagarjuna. If you ask: How can it be known that the noble Nagarjuna definitely has an unerring understanding of the meaning of scripture? Answer: From scripture. As it is said in the noble Lankavatara Sutra: In the southern country of Vidarbha, there will be a monk named Shri, who will be called Naga, who will destroy the sides of existence and non-existence. In the world, he will teach my Mahayana, attain the stage of great joy, and go to Sukhavati. And also in the noble Mahamegha Sutra: Ananda, this Licchavi youth named Sarvadarshanapriya, four hundred years after my nirvana, will become a monk named Naga, greatly expand my teachings, and eventually in the world called Pure Light, he will become a Tathagata, Arhat, Samyaksambuddha, named Jnana Utpatti Prabha. Thus it is said. Therefore, it is established that this treatise has unerring scripture. Secondly, regarding where to explain it, there are two aspects: examining the vessel of the listener, and advising them to listen. The first is: This treatise, which teaches dependent arising without error, should only be taught to those who have planted the seed of emptiness in their minds through the power of past habituation. It should not be taught to others, because even if they have heard about emptiness, they will become greatly meaningless due to engaging with it in a distorted way. For example, sometimes, due to not believing in emptiness, they abandon it and go to lower realms. Sometimes, by grasping the meaning of emptiness as non-existent, they generate wrong views by denigrating all things. Therefore, the teacher should especially recognize the difference in faith and explain the view of emptiness to the listeners. And how else? To this one, emptiness should be taught. To this one, it should not be taught.
Tibetan
་ཞེས་ཤེས་པར་ནུས་ཤེ་ན། དེ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་མཚན་མ་དག་ལས་ངེས་པར་ནུས་ཏེ། འདི་ལྟར། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཉིད་ནའང་སྟོང་ཉིད་ཐོས། །ནང་དུ་དགའ་བ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འབྱུང་། །དགའ་བ་ལས་བྱུང་མཆི་མས་མིག་གང་ཞིང། །ལུས་ཀྱི་བ་སྤུ་ལྡང་འགྱུར་གང་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ས་བོན་ཡོད། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་སྣོད་ནི་དེ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལ་དོན་དམ་བདེན་པ་བསྟན་པར་བྱ། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་དུས་ནའང་གཞན་ལས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་ཙམ་ཐོས་པ་ལས་ཀྱང་མི་སྐྲག་ཅིང་། ནང་དུ་ཡིད་ཀྱི་དགའ་བ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འབྱུང་ལ། དེའི་དབང་གིས་མཆི་མས་མིག་གང་ཞིང་ལུས་ཀྱི་བ་སྤུ་ལྡང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ས་བོན་ཡོད་པ་ཡིན་པས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པའི་སྣོད་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་དེ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལ་དེ་ཡི་རྗེས་འགྲོའི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་། །དེ་ལྟ་བུ་ཉན་པ་པོ་དེ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པས་བསྐྱེད་པའི་དོན་མ་ཡིན་པ་མི་འབྱུང་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཉན་པ་ལ་གཏེར་རྙེན་པ་དང་འདྲ་བར་སེམས་ཤིང་། དེ་མི་ཉམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ། རྟག་ཏུ་ཚུལ་ཁྲིམས་བླངས་ནས་གནས་པར་འགྱུར། །སྦྱིན་པ་གཏོང་ཞིང་སྙིང་རྗེ་བརྟེན་པར་བྱེད། །བཟོད་པ་བསྒོམ་ཞིང་དགེ་བ་བྱང་ཆུབ་ཏུ། །འགྲོ་བ་སྒྲོལ་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བྱེད་ཅིང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་གུས་པར་བྱེད་། །དེ་འདི་སྙམ་དུ། བདག་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་ངན་འགྲོར་ལྷུང་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་རིག་ནས་རྟག་ཏུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་གནས་སོ། །བདག་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་བདེ་འགྲོར་སྐྱེས་སུ་ཟིན་ཀྱང་། དབུས་པོར་གྱུར་ན་ཟས་གོས་ལ་སོགས་པ་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་ཚོལ་བ་ལྷུར་བྱེད་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཉན་པ་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་རིག་ནས སྦྱིན་པ་གཏོང་བར་བྱེད་དོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་སྙིང་རྗེས་ཟིན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་འདྲེན་པར་བྱེད་ཀྱི། གཞན་གྱིས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྙིང་རྗེ་བསྟེན་པར་བྱེད་དོ། །ཁྲོ་བས་ནི་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་ཞིང་ཁ་དོག་ངན་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་འཕགས་པ་དག་མཉེས་
Chinese
如果能够知道这些，那一定能够从外在的相状中确定。比如这样：即使是凡夫俗子，听闻空性，内心也会一次又一次地产生欢喜。由于欢喜而流出的眼泪盈满眼眶，身体的汗毛竖立，凡是出现这些情况的人，都具有圆满菩提的种子。因此，能够作为教法之器的就是这种人。所以，应该为他宣说具有特征的胜义谛。为什么呢？因为他会产生随之而来的功德。像这样的听法者，不仅不会产生由于错误理解空性而产生的负面影响，而且还会产生所有随顺空性见解的功德。怎么样呢？他会觉得听闻空性就像得到宝藏一样。为了不让它消失，他会经常受持戒律。行布施，依止慈悲。修安忍，将善根回向菩提，为了度脱众生而完全回向，恭敬菩萨们。他会这样想：如果我因为戒律不净而堕入恶趣，那么空性的见解就会中断。因此，他会意识到这一点，并经常如法受持戒律。即使我依靠戒律而转生善趣，如果我变得贫穷，专注于寻找食物和衣服等生活用品，那么听闻空性就会中断。意识到这一点，他就会行布施。空性的见解被慈悲所摄持，就能引导成佛，而不是其他。因此，他会依止慈悲。愤怒会导致堕入恶趣，获得丑陋的相貌，因此，由于这个原因，圣者们会不悦。
English
If one can know this, then one can definitely ascertain it from external signs. For example: Even ordinary beings, upon hearing about emptiness, will experience joy in their hearts again and again. Tears of joy will fill their eyes, and the hairs on their bodies will stand on end. Whoever experiences these things has the seed of perfect enlightenment. Therefore, the vessel for teaching is such a person. So, the ultimate truth, which has characteristics that will be explained, should be taught to them. Why? Because they will develop the qualities that follow from it. Such a listener will not only not experience the negative effects of wrongly engaging with emptiness, but will also develop all the qualities that follow the view of emptiness. How so? They will feel that hearing about emptiness is like finding a treasure. In order not to lose it, they will always take and maintain vows. They will give generously and rely on compassion. They will cultivate patience and dedicate their merit to enlightenment, dedicating it completely to liberate beings, and respect bodhisattvas. They will think: If I fall into the lower realms due to impure vows, then the view of emptiness will be interrupted. Therefore, they will realize this and always take and maintain vows properly. Even if I am born in the higher realms by relying on vows, if I become poor and focus on finding food, clothing, and other necessities of life, then hearing about emptiness will be interrupted. Realizing this, they will give generously. The view of emptiness, when grasped by compassion, leads to buddhahood itself, and not by anything else. Therefore, they will rely on compassion. Anger leads to falling into the lower realms and obtaining an ugly appearance, so for this reason, the noble ones will be displeased.