Tibetan
ཡུལ་ཅན་པའི་ངོ་བོ་བཤད་པ། ཡུལ་ཅན་པའི་ངོ་བོ་བཤད་པ། དེ་ལྟར་ན་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཞན་ལྔ་ནི་དམུས་ལོང་དང་འདྲ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མིག་བུ་དང་བྲལ་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སར་བགྲོད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་འདིར་ཕ་རོལ་ནི་བགྲོད་བྱ་མཐར་ཐུག་པ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སའོ། །འདིར་ཕ་རོལ་དེར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པས་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །འདི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ལ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ལྔ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཟིན་པ་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མིང་ཐོབ་སྟེ། དེས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་འདྲ་བས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེའི་རང་བཞིན་ཅི་ཞེ་ན། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཇི་ཙམ་གྱིས་ན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་བརྗོད་ཅེ་ན། གང་གི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཏེ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཇི་སྐད་དུ་སྤྱོད་འཇུག་ལས། གང་ཚེ་ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་དག །བློ་ཡི་བདུན་ན་མི་གནས་པ། །དེ་ཚེ་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པས། །དམིགས་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་ཞི། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཤེས་པའམ། འོན་ཏེ་ཤེས་པ་མ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན། ཤེས་པ་ནི་ཡུལ་རིག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བར་མི་འཐད་དོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་དེས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པར་ཇི་ལྟར་འཐད་ཅེ་ན། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཉེས་པར་གྱུར་བའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་དང་པོ་ནི་མི་འདོད་དོ། །དེ་ལྟ་ནའང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་རྟོགས་པའི་ཉེས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཅིའང་མ་རྟོགས་པ་ཉིད་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་ཞེས་ཐ་སྙད་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ནི་གཉིད་དང་བརྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པའང་དེ་ཁོ་ཉིད་རྟོགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རྟོག་པ་བཀག་པ་ཙམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྨྲས་སམ། གང་གིས་ན་གཉིད་ལ་སོགས་པའང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་འགྱུར། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། རྣལ་འབྱོར་པས་ཐོག་མར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་ 【处理错误】 [ { "original_tibetan": "ཡུལ་ཅན་པའི་ངོ་བོ་བཤད་པ།", "chinese_translation": "有境之自性之阐述。", "english_translation": "Explanation of the Nature of the Object-Possessor" }, { "original_tibetan": "ཡུལ་ཅན་པའི་ངོ་བོ་བཤད་པ།", "chinese_translation": "有境之自性之阐述。", "english_translation": "Explanation of the Nature of the Object-Possessor" }, { "original_tibetan": "དེ་ལྟར་ན་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཞན་ལྔ་ནི་དམུས་ལོང་དང་འདྲ་སྟེ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མིག་བུ་དང་བྲལ་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སར་བགྲོད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་འདིར་ཕ་རོལ་ནི་བགྲོད་བྱ་མཐར་ཐུག་པ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སའོ། །འདིར་ཕ་རོལ་དེར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པས་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །འདི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ལ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ལྔ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཟིན་པ་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མིང་ཐོབ་སྟེ། དེས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་འདྲ་བས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེའི་རང་བཞིན་ཅི་ཞེ་ན། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཇི་ཙམ་གྱིས་ན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་བརྗོད་ཅེ་ན། གང་གི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཏེ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཇི་སྐད་དུ་སྤྱོད་འཇུག་ལས། གང་ཚེ་ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་དག །བློ་ཡི་བདུན་ན་མི་གནས་པ། །དེ་ཚེ་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པས། །དམིགས་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་ཞི། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཤེས་པའམ། འོན་ཏེ་ཤེས་པ་མ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན། ཤེས་པ་ནི་ཡུལ་རིག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བར་མི་འཐད་དོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་དེས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པར་ཇི་ལྟར་འཐད་ཅེ་ན། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཉེས་པར་གྱུར་བའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་དང་པོ་ནི་མི་འདོད་དོ། །དེ་ལྟ་ནའང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་རྟོགས་པའི་ཉེས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཅིའང་མ་རྟོགས་པ་ཉིད་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་ཞེས་ཐ་སྙད་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ནི་གཉིད་དང་བརྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པའང་དེ་ཁོ་ཉིད་རྟོགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རྟོག་པ་བཀག་པ་ཙམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྨྲས་སམ། གང་གིས་ན་གཉིད་ལ་སོགས་པའང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་འགྱུར། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། རྣལ་འབྱོར་པས་ཐོག་མར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་", "chinese_translation": "如是，布施等其余五度如同盲人，若离般若波罗蜜多的眼珠，则不能行至一切相智之地。因此，此处之“彼岸”乃所行之究竟，即一切相智之地。于此处，以能行至彼岸之故，所谓“波罗蜜多”乃无分别之智慧。此乃波罗蜜多之自性，故所谓“波罗蜜多”乃一切相智之智慧。其中，布施等其余五者，若为般若波罗蜜多所摄持，则得波罗蜜多之名，以其所摄持之布施等成为一切相智之因故。是故，彼等与波罗蜜多相似，故称波罗蜜多。般若波罗蜜多之自性为何？乃无分别之智慧。以何衡量而称之为无分别耶？于何时，瑜伽士之心远离一切戏论之相，而成为如是性之自性，彼时则称之为无分别。如《入行论》云：“何时识与所识，不住于意之前，尔时无他相，寂灭无所缘。”如是宣说。若彼无分别之智慧是识，抑或非识？若如前者，识乃以境之辨别而善加区分，则境与有境之戏论不应寂灭。若如后者，其如何能证悟真如耶？以如前所说之过失故，不欲前者。如是，亦不至于未证悟真如之过失，以真实之智慧未证悟任何事物，即名之为证悟真如故。若如是，则睡眠与昏厥等亦应成证悟真如耶？仅仅遮止分别念即是无分别。如是说耶？以何故，睡眠等亦成无分别耶？若然，为何耶？瑜伽士首先以个别分别之智慧", "english_translation": "Thus, the other five perfections, such as generosity, are like the blind. Without the eye of the perfection of wisdom, one cannot proceed to the state of omniscience. Therefore, here, \"the other shore\" is the ultimate destination to be reached, the state of omniscience. Here, since it causes one to reach that other shore, what is called \"perfection\" is non-conceptual wisdom. Since this is the nature of perfection, what is called \"perfection\" is the wisdom of omniscience itself. Among them, the other five, such as generosity, when grasped by the perfection of wisdom, obtain the name of perfection, because the generosity and so on that are completely grasped by it become the cause of omniscience. Therefore, those are similar to perfection and are called perfections. What is the nature of that perfection of wisdom? It is non-conceptual wisdom. By what measure is it called non-conceptual? When the mind of the yogi is separated from all the characteristics of proliferation and becomes the nature of suchness, at that time it is called non-conceptual. As it is said in the *Bodhicaryāvatāra*: \"When knower and known, Do not abide before the mind, At that time, without another aspect, It is utterly pacified without an object.\" As it is explained. If that non-conceptual wisdom is knowledge or not knowledge? If it is the former, since knowledge is well distinguished by the discernment of objects, the proliferation of object and object-possessor should not be pacified. If it is the latter, how can it be proper for it to realize suchness? Because of the fault as previously stated, the first alternative is not desired. Even so, there is no fault of not realizing suchness, because the very non-realization of anything by correct wisdom is termed the realization of suchness. If so, then sleep and fainting, etc., would also become the realization of suchness? Merely stopping conceptual thought is non-conceptual. Is that what is said? By what, then, would sleep and so on also become non-conceptual? If not, then what is it? The yogi first, with the wisdom of individual discrimination, [understands] the phenomena" } ] ============================================================
Tibetan
རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་རྣམ་པར་དཔྱོད་དོ། །དཔྱད་པ་ན་ཆོས་གང་ལའང་རང་བཞིན་རྡུལ་ཙམ་ཡང་ཉེ་བར་མི་དམིགས་སོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཆོས་ཉིད་དེ་ལྟ་བུ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པས་སེམས་ཉེ་བར་འཇོག་གོ །བཞག་པ་ན་ཇི་ཞིག་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་ཆོས་ཉིད་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་ནས་ཤེས་པའང། ཤེས་བྱ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་ཅིའང་མི་དམིགས་སོ། །དེ་ལས་ལངས་པ་ན་འདི་སྙམ་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟར་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བའོ་ཞེས་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མཉམ་གཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་འདྲེན་མར་གོམས་པར་བྱས་པ་ལས། མཐར་བཤད་མ་ཐག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་མཉམ་གཞག་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་རོ་གཅིག་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར་ལ། དེའི་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཞུང་འདིར་ཡང་། ཤེས་བྱའི་བུད་ཤིང་སྐམ་པོ་མ་ལུས་པ། །བསྲེགས་པས་ཞི་དེ་རྒྱལ་རྣམས་ཆོས་སྐུ་སྟེ། །དེ་ཚེ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པའང་མེད། །སེམས་འགག་པ་དེ་སྐུ་ཡིས་མངོན་སུམ་མཛད། །ཅེས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཡུལ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་དང་། ཡུལ་ཅན་སྟོང་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ནི་ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། གང་གི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དེའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཉེ་བར་འདོགས་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། སྣང་བ་མེད་པ་དང། སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་ལ་སྣང་བ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་མཉམ་གཞག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི། རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་བྲལ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་བྱུང་བ་རྐྱེམ་འདི་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོར་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའི་མིང་ཅན་གང་ཡིན་པའོ། །ས་བཅུའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྣང་བ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་
Chinese
对它们的自性进行辨析。辨析时，对于任何法，连微尘许的自性也无法现见。之后，瑜伽士将心安住在这样的法性上。安住后，瑜伽士的心如何转变成那样法性的自性而了知呢？对于所知等相状，什么也无法现见。从那之中起立时，心中这样想：一切法都如虚空一般，一切戏论的相状都寂灭了啊！从而显现出能完全断除的真实见解。从那样的入定和后得如影随形般串习后，最终瑜伽士的心会安住在刚刚所说的具有特征的入定，一切戏论都寂灭的那样境界中，成为一体。那时，就获得了“现证法身”的名称。因此，在此论中也将会这样阐述：所知的干柴，全部被焚烧而寂灭，那就是诸佛的法身。那时，没有生，也没有灭。心灭尽，即以身现证。因此，远离一切境戏论的空性，被安立为胜义谛，而通达境为空性的般若波罗蜜多，则没有丝毫差别。何时瑜伽士的心，以各别思维的智慧之力，转变成空性的自性时，就只是安立般若波罗蜜多和无分别智慧的名称而已。因此，般若波罗蜜多有两种：无相般若波罗蜜多和有相般若波罗蜜多。其中，无相般若波罗蜜多，就是指远离一切戏论的无分别入定。有相般若波罗蜜多，是指后得智慧能完全断除一切法为远离一切戏论的空性，是依缘而生，只是如幻如化的体性，也就是所谓的真实见解之名。十地阶段的无相般若波罗蜜多
English
They analyze the nature of all phenomena. When analyzing, even a particle of inherent existence cannot be found in any dharma. After that, the yogi places their mind on such a nature of reality. When placed, how does the yogi's mind transform into the nature of such a reality and know it? No characteristics such as knowable objects are perceived. When arising from that, one thinks, "All dharmas are like the center of the sky, and all characteristics of elaboration are pacified!" Thus, the correct view that completely cuts off (afflictions) is manifested. From having become accustomed to such samadhi and post-meditation like a shadow, the yogi's mind will eventually abide as one taste in such a samadhi with the characteristics just mentioned, where all elaborations are pacified. At that time, one obtains the term "manifesting the Dharmakaya." Therefore, in this text as well, it will be explained: "The dry firewood of knowable objects, completely burned and pacified, that is the Dharmakaya of the Victorious Ones. At that time, there is no birth and no cessation. The cessation of mind is the manifestation by the body." Therefore, emptiness, which is devoid of all objective elaborations, is termed the ultimate truth, and there is not the slightest difference between the perfection of wisdom that realizes objects as empty. When the yogi's mind, through the power of discriminating wisdom, transforms into the nature of emptiness, it is merely the application of the terms perfection of wisdom and non-conceptual wisdom. Therefore, there are two types of perfection of wisdom: the perfection of wisdom without appearance and the perfection of wisdom with appearance. Among these, the perfection of wisdom without appearance is said to be the non-conceptual samadhi that is devoid of all elaborations. The perfection of wisdom with appearance is the one that, through the wisdom attained after meditation, completely ascertains all dharmas as emptiness, devoid of all elaborations, arising dependently, and being merely of the nature of illusion. It is what is called the name of the correct view. The perfection of wisdom without appearance in the state of the ten bhumis