Tibetan
ངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཅི་ལས་ཀྱི་ལམ་འདི་དག་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བ སོག་པར་མི་བྱེད་དམ་ཞེ་ན། དེས་ཀྱང་བསོག་པར་བྱེད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་། དགེ་བའི་ལམ་འདི་ལྟ་ཞིག་བཅུ་ཆར་ཡང་། །དེ་ལ་ཀླགས་ཏེ་ཤིན་ཏུ་དག་པར་འགྱུར། །དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་འདི་བཅུ་ཆར་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་པ་གཉིས་པ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ལ་ཀླགས་ཏེ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་གྱི། དེ་ཙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་པོ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར། སྟོན་ཀའི་ཟླ་ལྟར་རྟག་ཏུ་རྣམ་དག་སྟེ། །ཞི་འོད་ཆགས་པ་དེ་དག་གིས་རྣམ་མཛེས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ནི་སྤྲིན་དང་བྲལ་པའི་སྟོན་ཀའི་ཟླ་བ་ལྟར་རྟག་ཏུ་འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དྲི་མས་རྣམ་པར་དག་སྟེ། དབང་པོ་བསྡམས་པས་ཞི་ཞིང་། འོད་ཆགས་པ་ལྟར་ལྷམ་མེར་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་དག་གིས་རྣམ་པར་མཛེས་སོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གཞན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་འདི་ནི་ཁྲིམས་དག་རང་བཞིན་ལྟ། །དེ་ཕྱིར་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་མི་འགྱུར། །ཅེས་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་བ་པོའི་གང་ཟག་འདི་ནི་རང་ཉིད་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་དུ་ལྟ་བར་བྱེད་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རློམ་པའི་དྲི་མ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། འོད་སྲུངས་འདི་ལ་དགེ་སློང་ཁ་ཅིག་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པས་བསྡམས་ཤིང་གནས། ཆོ་ག་དང་སྤྱོད་ཡུལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཕྲ་བ་ཙམ་ལའང་འཇིག་པར་ལྟ། ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་བསླབ་པའི་གཞི་ཐམས་ཅད་ལ་སློབ་ཅིང་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པས་འཚོ་བ་ཡོངས་སུ་དག་ཀྱང་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ། འོད་སྲུངས་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ལྟར་བཅོས་པ་དང་པོའོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་དེ་ནི་རྟག་ཏུ་གསུམ་ཆར་ལའང་། །གཉིས་བློའི་རྒྱུ་བ་ཡང་དག་བྲལ་བར་འགྱུར། །གང་གི་ཕྱིར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དྲི་མ་མེད་པ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ནི་རྟག་ཏུ་གཞི་གང་ལས་སྤོང་བ་དང་། གང་ཞིག་སྤོང་བ་དང་། གང་གིས་སྤོང་བར་བྱེད་པ་གསུམ་ཆར་ལའང་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་གཉིས་བློའི་རྒྱུ་བ་ཡང་དག་པར་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསྔགས་པ་ལའང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་རྟེན་དུ་བསྟན་པ་དང་། བྱང་སེམས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་མི་འགྲོགས་པར་བསྟན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དབྱེ་བ་བསྟན་པའོ། །དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། སྐྱེ་བོ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྐང་པ་ཆག་གྱུར་ན། །སྦྱིན་པས་ལོངས་སྤྱོད་ལྡན་ཡང་ངན་འགྲོར་ལྟུང་། །ཞེས་སོགས་སྨོས་ཏེ། གཏོང་བ་པོ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའི་སྦྱིན་པ་ལས་ནི་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཐོབ་པར་འགྱུར་ལ། གཏོང་བ་པོའི་སྐྱེ་བོ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྐང་པ་ཆག་སྟེ་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བར་གྱུར་ན། སྦྱིན་པས་ལོངས་སྤྱོད་དང་ལྡན་པ་ཐོབ་ཀྱང་ཉི་ཚེ་བའི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་། ཀླུ་དང་། ཡི་དྭགས་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ངན་འགྲོར་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཞིང་། དེར་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་འགྱུར་རོ། །གཏོང་བ་པོ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའི་སྤྱིན་པ་ལས་ནི་ལྷ་དང་མིའི་ཡུལ་དུ་ལོངས་སྤྱོད་ཐོབ་པ་ན། སླར་ཡང་སྤྱིན་པ་བཏང་བ་ལས་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ལ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྐང་པ་དང་བྲལ་བའི་སྦྱིན་པ་ལས་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྒྱུན་མི་ཆད་པ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། སྐྱེད་བཅས་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་ཟད་པས་ན། །ཕྱིན་ཆད་དེ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་འབྱུང་མི་འགྱུར། །ངན་སོང་དུ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ནི་ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ལ་རྨོངས་པའི་ཕྱིར་སྔོན་གྱི་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་དང་བཅས་པ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི། ཕྱི་མའི་འབྲས་བུའི་དོན་དུ་སྦྱིན་པ་གཞན་སྤེལ་བར་མི་བྱེད་པས་ཕྱི་མའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་ཟད་པས་ནི། ཕྱིན་ཆད་གང་ཟག་དེ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྐང་པ་དང་བྲལ་ན་ཕྱིན་ཆད་ལོངས་སྤྱོད་མི་འབྱུང་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། ངན་སོང་དུ་ལྷུང་ན་ངན་སོང་ལས་ལྡང་བར་ཡང་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བའོ། །ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རང་དབང་འཇུག་ཅིང་མཐུན་པའི་ཡུལ་གནས་པ། །དེ་ཚེ་འདི་བདག་འཛིན་པར་མི་བྱེད་ན། །གཡང་སར་ལྷུང་བས་གཞན་དབང་འཇུག་འགྱུར་བ། །དེ་ཚེ་དེ་ནས་གང་གིས་འབྱིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། དཔའ་བོ་མཐུན་པའི་ཡུལ་ན་གནས་པ་འཆིང་བ་ལས་གྲོལ་བ་ལྟར་གཞན་ལ་རག་མ་ལས་པར་རང་དབང་དུ་འཇུག་ཅིང་ལམ་སྒྲུབ་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཡུལ་ལམ་རྟེན་ལྷ་
Chinese
是这样的。又问：这些行善之道，是初发心的菩萨不积聚吗？答：也是积聚的。然而，这样的善行之道，全部十种，都加持于他，变得非常清净。这十种善业之道，都加持于安住于第二发心的菩萨，变得非常清净，但仅仅对于安住于第一发心的菩萨来说，则不会如此。因此，如秋月般恒常清净，寂静光芒聚集，以此等而庄严。菩萨如无云之秋月，恒常远离破戒之垢，极其清净，因调伏诸根而寂静，如光芒聚集般，以清净戒律而庄严。为了显示戒律的相违品，说道：若此视己为净戒性，故彼不成净戒律。意思是说，如果持戒之人视自己为清净戒律的自性，那么他就不会成为清净的戒律，因为他具有戒律的傲慢之垢。如《圣宝积经》中也说：善护，此中有一些比丘具有戒律，安住于别解脱戒的约束中，具足仪轨和行境，甚至对微小的罪过也感到恐惧，如法受持，学习一切学处，身语意之业完全清净，以此而生活清净，却自认为是，善护，这是破戒者伪装成持戒者的第一种情况。等等这样说的。因此，他恒常对三者，远离二取之行。因为具有显现执着的人不是清净的戒律，因此安住于无垢的菩萨，恒常对于所依何者而舍弃，以及舍弃何物，以及以何舍弃的三者，也远离有实无实等二取之
English
That is so. Furthermore, one might ask: Do Bodhisattvas who have initially generated the mind of enlightenment not accumulate these paths of virtuous action? The answer is that they do accumulate them. However, all ten of these paths of virtue are blessed upon them and become exceedingly pure. All ten of these paths of virtuous action are blessed upon the Bodhisattva who abides in the second generation of the mind of enlightenment and become exceedingly pure, but they do not become so for the Bodhisattva who abides in the first generation of the mind of enlightenment. Therefore, like the autumn moon, they are always completely pure, and adorned with the gathering of peaceful light. That Bodhisattva, like the cloudless autumn moon, is always completely pure from the stain of immoral conduct. They are peaceful due to the restraint of the senses, and adorned with those pure moral conducts, shining like a gathering of light. In order to show the opposite of moral conduct, it is said: If this one sees himself as the nature of pure morality, then he will not become pure morality. This means that if a person who observes moral conduct sees himself as the nature of pure moral conduct, then he will not become pure moral conduct, because he possesses the stain of pride in moral conduct. As it is also said in the Noble Jewel Heap Sutra: "O Kasyapa, some monks here possess moral conduct, abide in the restraint of the Pratimoksha vows, are endowed with perfect conduct and scope, fear even the slightest fault, properly take up and study all the grounds of training, and live purely with completely pure deeds of body, speech, and mind, yet they speak of themselves. O Kasyapa, that is the first instance of an immoral person pretending to be moral." And so on. Therefore, he is always free from the activity of dualistic minds in all three. Because one who possesses manifest clinging is not pure moral conduct, therefore, the Bodhisattva who abides in stainlessness is always free from the activity of dualistic minds, such as existence and non-existence, in all three: the basis from which one abandons, what one abandons, and by what one abandons.
Chinese
将虚妄彻底断除。第二，对于戒律的赞叹，也包括：戒律被视为一切功德的基础；菩萨的戒律不与不和谐的方面为伍；以及世俗和超世俗的区分。首先，如果一个人失去了戒律的根基，即使拥有布施带来的财富，也会堕入恶道。等等，这样说到。布施者如果具备戒律，那么通过布施，他将在天人和人类中获得特别卓越的财富。如果布施者的戒律之根断裂，戒律变得不纯洁，即使通过布施获得了财富，也会堕入短暂的众生，如地狱、龙和拥有大神通的饿鬼等恶道，并在那里享受布施的果报。布施者如果具备戒律，通过布施在天界和人间获得财富，那么再次进行布施，布施的果报将持续不断地被享用。然而，脱离了戒律之根的布施，其财富不会持续不断地产生。例如：因为连本带利全部耗尽，此后他将不会再有享受。那些生于恶道中的众生，因为对业果的联系感到迷惑，仅仅是享用先前布施带来的本金和利息。他们不会为了未来的果报而进行其他的布施，因此未来享受的根基全部耗尽，此后这个人将不会再有享受。如果脱离了戒律的根基，不仅未来不会有享受，而且一旦堕入恶道，想要从恶道中解脱出来也非常困难。为了说明这一点，当能够自主行动并安住于和谐之地时，如果那时不执着于自我，一旦坠入悬崖，就会受到他人的控制，那时谁能将他救出呢？这样说到。勇士安住于和谐之地，就像从束缚中解脱出来一样，不依赖他人而能够自主行动，并且处于与修行道路相符的处境或依靠神灵。
English
Delusion will be completely eradicated. Secondly, regarding the praise of ethics, it also includes: ethics being shown as the basis of all virtues; the ethics of Bodhisattvas not associating with discordant aspects; and the distinction between the mundane and the transcendent. Firstly, if a person's foundation of ethics is broken, even if they possess wealth from generosity, they will fall into the lower realms. Etc., it is said. A giver who possesses ethics, through generosity, will obtain particularly excellent wealth among gods and humans. If the giver's foundation of ethics is broken, and their ethics become impure, even if they obtain wealth through generosity, they will fall into temporary beings in lower realms such as hell, nagas, and pretas with great miraculous powers, and there they will enjoy the fruits of generosity. A giver who possesses ethics, through generosity, obtains wealth in the realms of gods and humans, and then gives again, the fruits of generosity will be enjoyed continuously. However, generosity that is separated from the foundation of ethics will not produce continuous wealth. For example: Because the principal along with the interest is completely exhausted, thereafter, they will no longer have enjoyment. Those born in the lower realms, because they are confused about the connection of karma and its results, only exhaust the principal and interest brought about by previous generosity. They do not engage in other generosity for the sake of future results, therefore the foundation of future enjoyment is completely exhausted, and thereafter that person will no longer have enjoyment. If one is separated from the foundation of ethics, not only will there be no future enjoyment, but once fallen into the lower realms, it is also extremely difficult to rise from them. To illustrate this, when one can act independently and dwell in a harmonious place, if at that time one does not cling to self, once fallen into a precipice, one will be controlled by others, and then who will rescue them from there? It is said. The brave one dwells in a harmonious place, like being freed from bondage, acting independently without relying on others, and being in a situation that is in accordance with the path of practice or relying on deities.