Tibetan
པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕུང་པོ་བཞི་ནི་ལས་ཉོན་གྱིས་གོས་པའི་སྐྱེ་གནས་དེ་དང་དེར་གཞོལ་བས་ན་མིང་ཞེས་བྱ་བའམ། དོན་དག་ལ་མིང་གི་དབང་གིས་རྒྱུག་པས་ན་མིང་ཞེས་བྱའོ། །ནུར་ནུར་པོའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་རྣམས་ནི་གནོད་པ་བྱར་རུང་བས་ན་གཟུགས་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ན། མིང་དང་གཟུགས་ནི་ཆགས་གྱུར་ན། །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར། །མིང་དང་གཟུགས་མངལ་དུ་ཆགས་པར་གྱུར་ན་དེ་རིམ་གྱིས་འཕེལ་བ་ལས་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་བའི་སྒོར་གྱུར་པ་མིག་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་མིང་དང་གཟུགས་ཀྱི་རྐྱེན་ཅན་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ལྟར་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་འབྱུང་བ་ཡིན་ན་དུས་ཕྱིས། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། །རེག་པ་ཡང་དག་འབྱུང་བར་འགྱུར། །རེག་པ་དེ་ཡང་གང་ཞིག་ཡིན་ཞིང་དེ་ཇི་ལྟ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། མིག་དང་གཟུགས་དང་དྲན་བྱེད་ལ། །བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པ་ཁོ་ན་སྟེ། །དེ་ལྟར་མིང་དང་གཟུགས་བརྟེན་ནས། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །མིག་དང་གཟུགས་དང་རྣམ་པར་ཤེས། །གསུམ་པོ་འདུས་པ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་རེག་པའོ། །བདག་རྐྱེན་མིག་དང་དམིགས་རྐྱེན་གཟུགས་དང་། མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་དྲན་བྱེད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དེ་ལ་དྲན་བྱེད་ཕུང་པོ་བཞིའི་རང་བཞིན་ཅན་ནི་མིང་ཡིན་ལ། མིག་དང་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ནི་གཟུགས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་མིང་དང་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་རྐྱེན་གསུམ་ལ། བརྟེན་ནས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ། མིག་དང་གཟུགས་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་པོ་ཕན་ཚུན་ཕྲད་པར་ཞུགས་ཤིང་ལྷན་ཅིག་འདུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རེག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་མངོན་པ་ཁ་ཅིག་ཡུལ་དབང་རྣམ་ཤེས་གསུམ་ཕྲད་པ་ཙམ་ལ་རེག་པར་འདོད་ལ། ཁ་ཅིག་ཡུལ་གྱི་བདེ་སྡུག་གི་མཚན་མ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་སེམས་བྱུང་ལ་འདོད་དེ། འདིར་སྔ་མ་གཟུང་ངོ་། །དེ་ནས་དུས་ཕྱིས། རེག་དེ་ལས། །ཚོར་བ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཡུལ་དབང་རྣམ་ཤེས་གསུམ་འདུས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རེག་པ་དེ་ལས། ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་། མི་འོང་བ་དང་། གཉིས་ཀ་ལས་བཟློག་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་ཀུན་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་དུས་ཕྱིས། ཚོར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲེད་པ་སྟེ། །ཚོར་བ་བདེ་བ་ལ་ཚོར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲེད་པ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཚོར་བའི་དོན་དུ་སྲེད་པར་འགྱུར། །ཚོར་བའི་དོན་དུ་སྲེད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར། ཚོར་བ་བདེ་བ་སྐྱེས་ན་དེ་ཡང་ཐོབ་པར་འདོད་ཅིང་། སྡུག་བསྔལ་སྐྱེས་ན་འབྲལ་བ་འདོད་ལ། བཏང་སྙོམས་སྐྱེས་པ་ན་དེ་མི་ཉམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྲེད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྲེད་པར་གྱུར་ན་ཉེ་བར་ལེན། །རྣམ་པ་བཞི་པོ་ཉེར་ལེན་འགྱུར། །དེ་ལྟར་ཚོར་བ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་ཤིང་སྲེད་པར་འགྱུར་ན་སྲེད་པའི་རྐྱེན་ཅན་ལས་འཕེན་པའི་རྒྱུ་འདོད་པ་དང་། ལྟ་བ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་དང་། བདག་དུ་སྨྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཉེ་བར་ལེན་པ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཅིང་ཉེ་བར་ལེན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་སྲེད་པའི་རྐྱེན་ཅན་གྱིས་ལེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་འདུན་ཅིང་ཆགས་པ་ནི་འདོད་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པའོ། །འཇིག་ལྟ་མ་གཏོགས་པའི་ལྟ་བ་ངན་པ་རྣམས་ལ་འདུན་ཅིང་ཆགས་པ་ནི་ལྟ་བའི་ཉེ་བར་ལེན་པའོ། །ལྟ་བ་ངན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་འདུན་ཅིང་ཆགས་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་ཉེ་བར་ལེན་པའོ། །འཇིག་ལྟ་ལ་འདུན་ཅིང་ཆགས་པ་ནི་བདག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ཉེ་བར་ལེན་པའོ། །དེ་ནས་དུས་ཕྱིས། ཉེར་ལེན་ཡོད་ན་ལེན་པ་པོའི། །སྲིད་པ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཉེ་བར་ལེན་མེད་ན། །གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ་སྲིད་མི་འགྱུར། །སྲིད་པ་དེ་ཡང་ཕུང་པོ་ལྔ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཉེར་ལེན་རྣམ་པ་བཞི་པོ་ཡོད་ན་ལེན་པ་པོ་སྟེ། ཉེར་ལེན་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཅིང་བསྐྱེད་པ་པོ་ལ་ཉེར་ལེན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་སྲིད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཚོར་བ་ལ་སྲེད་པ་བདག་གིར་མ་བྱས་པར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཉེར་ལེན་རྣམ་པ་བཞི་པོ་སྤངས་ཏེ་མེད་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཞིང་། སྲིད་པ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་བྱུང་བའི་སྲིད་པ་དེ་ཡང་ཕུང་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ལས་མ་འོངས་པའི་ཕུང་པོ་འབྱུང་བ་ནི་སྲིད་པ་ཞེས་བསྙད་ལ། དེ་ལ་ལུས་ངག་གི་ལས་ནི། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། ཡིད་ཀྱི་ལས་ནི་ཕུང་པོ་བཞིའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲིད་པ་ལས་ནི་སྐྱེ་བར་འབྱུང་། །སྲིད་པ་ལས་ནི་མ་འོངས་པའི་ཕུང་པོ་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་
Chinese
完成翻译。 那么，对于识等非色蕴的四蕴，由于沉溺于业和烦恼所染的那个又一个的生处，所以称为名；或者，由于意义凭借名称而流转，所以称为名。 嫩嫩状态的诸根色，由于能够被损害，所以称为色。 因此，如果这样，名与色一旦形成，六处就会产生。 如果名与色在胎中形成，那么从它逐渐增长，作为产生痛苦之门的眼等六处，以名与色为缘而产生。 这样，如果六处产生，那么之后，依靠六处，触就会正确产生。 那个触又是什么，它如何产生呢？ 依靠眼、色和作意，唯有如此才能产生。 这样，依靠名与色，识就会产生。 眼、色和识，三者聚合是什么呢？ 那就是触。 以眼为增上缘，以色为所缘缘，以等无间缘作意为缘，眼识才能产生。 其中，作意是四蕴的自性，是名；眼和色的生处是色。 这样，依靠名和色自性的三种缘，眼识才能产生。 眼、色和识三者互相接触并一起聚合，那就是触。 一些法相论者认为境、根、识三者相遇就是触，另一些则认为是能完全断除境的苦乐之相的心所。 这里取前者。 之后，从那个触，感受普遍产生。 从境、根、识三者聚合的自性的那个触，体验到可意的境、不可意的境和从二者中解脱出来的感受，即苦乐舍受都会普遍产生。 之后，以感受为缘而产生贪爱。 对于快乐的感受，以感受为缘而普遍产生贪爱。
English
Translation completed. Then, for the four aggregates that are non-material, such as consciousness, because they are immersed in the birth place that is stained by karma and afflictions, they are called "name"; or, because meaning flows by virtue of name, they are called "name." The material sense faculties in a tender state are called "form" because they can be harmed. Therefore, if it is like that, when name and form are formed, the six sense bases will arise. If name and form are formed in the womb, then from its gradual growth, the six sense bases, such as the eye, which become the door for the arising of suffering, will arise dependent on name and form. Thus, if the six sense bases arise, then later, relying on the six sense bases, contact will correctly arise. What is that contact, and how does it arise? It arises only by relying on the eye, form, and attention. Thus, relying on name and form, consciousness will arise. What is the aggregation of the eye, form, and consciousness? That is contact. The eye is the dominant condition, form is the objective condition, and attention, which is the immediately preceding condition, is the condition. Only then does eye consciousness arise. Among them, attention, which is the nature of the four aggregates, is name; the sense bases of eye and form are form. Thus, relying on the three conditions that are the nature of name and form, eye consciousness will arise. The eye, form, and consciousness, the three that meet and gather together, that is called contact. Some Abhidharma scholars believe that the mere meeting of object, sense faculty, and consciousness is contact, while others believe it is the mental factor that completely cuts off the characteristics of pleasure and pain of the object. Here, the former is taken. Then, later, from that contact, feeling universally arises. From that contact, which is the nature of the aggregation of object, sense faculty, and consciousness, the feeling of experiencing agreeable objects, disagreeable objects, and liberation from both, that is, pleasure, pain, and equanimity, will universally arise. Then, later, craving arises from the condition of feeling. For pleasant feeling, craving universally arises from the condition of feeling.
Chinese
因此会产生。为什么呢？因为对感受生起贪爱。因为对感受生起贪爱而产生。例如，如果生起快乐的感受，就想要得到它；如果生起痛苦的感受，就想要摆脱它；如果生起舍受，为了不失去它，就会产生贪爱。如果产生贪爱，就会执取。四种行相会变成执取。如此，如果对感受显现贪执和贪爱，那么由贪爱的因缘所产生的欲求、见解、戒律和苦行，以及我语，这四种执取就会被完全掌握和执取。这是由贪爱的因缘所产生的执取。其中，对欲妙生起希求和贪着，是欲求的执取。除了坏聚见之外的各种恶见，对其生起希求和贪着，是见解的执取。以恶见为先导的戒律和苦行，对其生起希求和贪着，是戒律和苦行的执取。对坏聚见生起希求和贪着，是我语的执取。之后，如果存在执取，那么执取者的有就会显现。如果不存在执取，就会解脱，不会产生有。那个有也是五蕴。如前所说，如果存在四种执取，那么执取者，即完全掌握和产生执取者，由于执取的因缘，就会产生有。为什么呢？如果执取者以分别的势力没有将对感受的贪爱执为己有，而是以无二智慧的势力舍弃了四种执取，使其不存在，那么那时就会解脱，不会产生有。从执取产生的有也是五蕴的自性。从身、语、意的业产生未来的蕴，这被称为有。其中，身语的业是色蕴的自性，而意的业是四蕴的自性。从有产生生。从有产生未来蕴的显现的特征。
English
Therefore, it will arise. Why? Because craving arises for the sake of feeling. Because craving arises for the sake of feeling, it arises. For example, if a pleasant feeling arises, one desires to obtain it; if a painful feeling arises, one desires to be separated from it; if a neutral feeling arises, craving arises in order to prevent it from being lost. If craving arises, there is grasping. The four aspects become grasping. Thus, if there is manifest attachment and craving for feeling, then the causes that arise from the condition of craving, such as desire, views, moral discipline and asceticism, and the assertion of self, these four kinds of grasping will be completely grasped and taken. This is grasping caused by the condition of craving. Among them, desiring and being attached to the qualities of desire is the grasping of desire. Desiring and being attached to all bad views except the view of the perishable aggregate is the grasping of views. Desiring and being attached to moral discipline and asceticism that are preceded by bad views is the grasping of moral discipline and asceticism. Desiring and being attached to the view of the perishable aggregate is the grasping of the assertion of self. Then, later, if there is grasping, the existence of the grasper will arise. If there is no grasping, there will be liberation, and existence will not arise. That existence is also the five aggregates. As previously stated, if there are the four kinds of grasping, then the grasper, that is, the one who completely grasps and generates grasping, existence will arise due to the condition of grasping. Why? If the grasper, by the power of discrimination, does not take craving for feeling as his own, but by the power of non-dual wisdom abandons the four kinds of grasping and makes them non-existent, then at that time there will be liberation, and existence will not arise. The existence that arises from grasping is also the nature of the five aggregates. The arising of future aggregates from the actions of body, speech, and mind is called existence. Among them, the actions of body and speech are the nature of the form aggregate, and the actions of mind are the nature of the four aggregates. From existence arises birth. From existence arises the characteristic of the manifestation of future aggregates.