Tibetan
ལེའུ་ཉེར་དྲུག་པའི་རྣམ་བཤད། ལེའུ་ཉེར་དྲུག་པའི་རྣམ་བཤད། བཞི་པ་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ཁྱད་གཞི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ངོ་བོ་བསྟན་པ་ལ། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཡན་ལག་འཇུག་ཚུལ་དང་། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཡན་ལག་འགག་ཚུལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། འདིར། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་གང་། །དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད། །ཅེས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དེ་གང་ཞེའམ། ཡང་ན། གང་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་། །མཐོང་བ་དེས་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་། །ཀུན་འབྱུང་དང་ནི་འགོག་པ་དང་། །ལམ་ཉིད་དེ་དག་མཐོང་བ་ཡིན། །ཞེས་གང་མཐོང་བས་བདེན་པ་མཐོང་བར་བཤད་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དེ་གང་ཞེ་ན། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ནི་གཉིས་ཏེ། ཕྱིའི་དང་། ནང་གིའོ། །དང་པོ་ནི། ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་དང་དེ་ལས་སྡོང་བུ་དང་། འདབ་མ་དང་། མེ་ཏོག་དང་། འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པ་ནས་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་རྒ་ཤིའི་བར་རྣམས་ཏེ། དེ་ལ་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནང་གི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཡན་ལག་གི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་སྟོན་པ་ནི། མ་རིག་སྒྲིབ་པས་ཡང་སྲིད་ཕྱིར། །འདུ་བྱེད་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་དག །མངོན་པར་འདུ་བྱེད་གང་ཡིན་པའི། །ལས་དེ་དག་གིས་འགྲོ་བར་འགྲོ། །དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་མ་རིག་པས་བསྒྲིབས་ཤིང་བཀབ་པའི་གང་ཟག་གིས་ཡང་སྲིད་པ་འབྱུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདུ་བྱེད་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་བསོད་ནམས་དང་། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་དང་། མི་གཡོ་བ་དག་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པའི་ལས་དེ་དག་གིས་འགྲོ་བ་ལྔའི་འཁོར་བར་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་དེའི། འདུ་བྱེད་རྐྱེན་ཅན་རྣམ་པར་ཤེས། །འགྲོ་བ་རྣམས་སུ་འཇུག་པར་འགྱུར། །གང་ཟག་འདུ་བྱེད་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་འདུ་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་ཅན་འཁོར་བའི་དོན་མ་ཡིན་པའི་ས་བོན་དུ་གྱུར་པ་ནི། འདུ་བྱེད་དང་མཐུན་པར་འགྲོ་བ་ལྷ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་རབ་ཏུ་འཇུག་ཅིང་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ན་དུས་ཕྱིས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞུགས་གྱུར་ན། །མིང་དང་གཟུགས་ནི་ཆགས་པར་འགྱུར། །འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་ཅན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མའི་མངལ་དུ་ཞུགས་ཤིང་བརྒྱལ་བར་གྱུར་པ་ན་གཟུགས་དང་གཟུགས་བརྙན་གྱི་ཚུལ་དུ་ཐ་མ་འཆི་བའི་ཕུང་པོ་འགགས་ན་སྐྱེ་བའི་ཆར་གྱུར་པའི་མིང་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཆགས་
Chinese
第二十六品释 第二十六品释 第四，阐述无生之特性的基础——缘起的体性。关于缘起的支分如何运作和缘起的支分如何止息，首先是：在此，“凡是缘起，即是空性。”那么，什么是被说成是空性的缘起呢？或者，“谁见缘起，彼即见痛苦，以及痛苦之生起、止息与道。”那么，什么是通过见到它而被说成是见到真谛的缘起呢？缘起有两种：外缘起和内缘起。第一种是：从种子生出苗芽，从苗芽生出树干，以及树叶、花朵和果实等依次产生。第二种是：从无明的因缘产生行等等，直到从出生的因缘产生老死。其中，为了说明作为主要部分的内缘起的支分的详细分类，即：无明障蔽故，为有再生故，三种行皆积，彼等所为业，令行于诸趣。具有对事物显现执著之特性的无明所遮蔽和覆盖的众生，为了使再生发生，三种行——福德、非福德和不动——显现地积聚，凭借彼等所为之业，将行于五趣轮回之中。然后，因此，行缘识，令入于诸趣。众生积聚的三种行所产生的识，作为行的因缘，成为非轮回之因，与行相符，将使众生进入并产生于天等诸趣之中。那时，时过之后，识已入之时，名与色乃生。作为行之因缘的识，当其进入母胎并昏厥时，在色与色影的形态中，当最后的死亡之蕴灭尽时，成为生之部分的蕴——名与色——便会形成。
English
Explanation of Chapter Twenty-Six Explanation of Chapter Twenty-Six Fourth, explaining the nature of dependent origination, which is the basis of the characteristic of non-arising. Regarding how the limbs of dependent origination function and how the limbs of dependent origination cease, the first is: Here, "Whatever is dependently originated is said to be emptiness." So, what is the dependent origination that is said to be emptiness? Or, "Whoever sees dependent origination sees suffering, as well as the arising, cessation, and path of suffering." So, what is the dependent origination through seeing which it is said that one sees the truth? Dependent origination is of two kinds: external and internal. The first is: from a seed, a sprout arises, and from that a trunk, as well as leaves, flowers, and fruits, etc., arise in sequence. The second is: from the condition of ignorance, actions, etc., arise, up to old age and death from the condition of birth. Among these, in order to show the detailed classification of the limbs of internal dependent origination, which is the main part: Obscured by ignorance, for the sake of rebirth, the three actions are accumulated; by those deeds, one goes to the realms. Beings obscured and covered by ignorance, which has the characteristic of clinging to things as they appear, accumulate the three actions—meritorious, non-meritorious, and unwavering—in order to bring about rebirth. By those deeds, they will go to the cycle of the five realms. Then, therefore, conditioned by action, consciousness enters into the realms. The consciousness produced by the three actions accumulated by beings, as the condition of action, becomes the seed of non-cyclic existence, and in accordance with the action, will cause beings to enter and be born in the various realms such as the gods. Then, after time has passed, when consciousness has entered, name and form arise. When consciousness, conditioned by action, enters the mother's womb and becomes unconscious, in the form of form and form's shadow, when the final aggregate of death ceases, the aggregates of name and form, which become the part of birth, will form.