Tibetan
ཞི། །ཡོད་མིན། འདི་ལྟར་ལྟ་བ་པོ་མེད་པས་བལྟ་བྱ་ལྟ་བ་མེད་དོ་ཞེས་སྔར་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་ཡོད་པ་མིན་ནོ། །རྣམ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་ཡོད་དེ། དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་ལེན་པ་ནས་རྒ་ཤིའི་བར་བཞི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཉེ་བར་ལེན་པ་སོགས། །ཇི་ལྟ་བུར་ན་ཡོད་པར་འགྱུར། །གང་གི་ཚེ་བལྟ་བྱ་དང་ལྟ་བ་མེད་པས་རྣམ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་བཞི་མེད་པ་དེའི་ཚེ་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་ཡང་ཇི་ལྟ་བུར་ན་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། ། གཉིས་པ་ཚུལ་དེ་དབང་པོ་གཞན་ལ་བསྒྲེ་བ་ནི། ལྟ་བས་ཉན་དང་སྣོམ་པ་དང་། །མྱང་བར་བྱེད་དང་རེག་བྱེད་ཡིད། །ཉན་པ་པོ་དང་མཉན་ལ་སོགས། །རྣམ་པར་བཤད་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཉན་དེ་རང་གི་བདག་ཉིད་ནི། །དེ་ལ་ཉན་པ་མ་ཡིན་ཉིད། །གང་ཞིག་བདག་ལ་མི་ཉན་པ། །དེ་གཞན་དག་ལ་ཇི་ལྟར་ཉན། །ཉན་པར་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། །མེ་ཡི་དཔེས་ནི་ནུས་མ་ཡིན། །སོང་དང་མ་སོང་འགོམ་པ་ཡིས། །དེ་ནི་ཉན་བཅས་ལན་བཏབ་བོ། །ཞེས་སོགས་ཐམས་ཅད་ཡིད་ཀྱི་བར་ལ་སྦྱར་ནས་བཤད་པར་བྱའོ། །མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་དེ་དག་ཡང་དག་པར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། མིག་གིས་གཟུགས་རྣམས་མི་མཐོང་སྟེ། །ཡིད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་མི་ཤེས་ཏེ། །གང་དུ་འཇིག་རྟེན་མི་འཇུག་པ། །འདི་ནི་བདེན་པའི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས། དབུ་མ་རྩ་བའི་ཤེས་རབ་ལས་དབང་པོ་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་རབ་བྱེད་གསུམ་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །། ལེའུ་གསུམ་པའི་རྣམ་བཤད།
Chinese
息。非有。如是，因无有能见者，故所见及见亦无有，如是已先说讫，故彼之因的识等四者非有。识等是有，以彼等之果，从取至老死间四者是有之故耶？近取等。如是云何而有？于何之时，以所见及见无有之故，识等四者无有，彼时彼等之果近取等四者亦如是云何而有，唯是无有也。第二，比度彼理于余根者：见故闻及嗅与，尝为作与触作意，闻者与所闻等，当知分别说。闻彼自之体性，于彼非是闻者性，何者于自不听闻，彼于他等云何闻？为极成闻之故，火之譬喻非是能，已去与未去遮止故，彼是具闻答复也。如是等一切与意之间连结而说也。眼等之根彼等亦非是真实之色等境性，如是薄伽梵亦云：眼不视诸色，意不识诸法，于何世间不趣入，此是真实之胜。如是等说。中观根本慧论中，根考察之名为作第三品之释也。章第三之解说。
English
Rest. Not existent. Thus, since there is no seer, the seen and seeing are also non-existent, as has already been said. Therefore, the four, such as consciousness, which are the cause of that, are not existent. Are consciousness, etc., existent because their results, the four from grasping to old age and death, are existent? Grasping, etc. How can they exist? When the four, such as consciousness, are non-existent because the seen and seeing are non-existent, how can their results, the four such as grasping, exist? They are only non-existent. Secondly, comparing that principle to other senses: Because of seeing, hearing and smelling, tasting, acting, and touching, mind, the hearer and what is heard, etc., should be known as distinctively explained. Hearing, its own nature, is not the nature of a hearer. If one does not listen to oneself, how does one listen to others? For the sake of thoroughly establishing hearing, the example of fire is not effective. Because of obstructing what has gone and what has not gone, it is a reply with hearing. All such things should be explained by connecting them with the mind. Those senses, such as the eye, are also not truly objects of forms, etc. Thus, the Bhagavan also said: The eye does not see forms, the mind does not know dharmas, where the world does not enter, this is the best of truth. Thus, etc., it is said. In the Treatise on the Root of the Middle Way, the examination of the senses is the explanation of the third chapter. Explanation of Chapter Three.