Tibetan
ལེའུ་གསུམ་པའི་རྣམ་བཤད། ལེའུ་གསུམ་པའི་རྣམ་བཤད། གསུམ་པ་དབང་པོ་བརྟག་པའི་རབ་བྱེད་ལ། ཕྱོགས་སྔ་མ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་དང་འགྲོ་བ་པོ་དང་བགྲོད་པར་བྱ་བ་མེད་ཀྱང་། གསུང་རབ་ལས་བྱུང་བའི་ལྟ་བ་མིག་དང་བལྟ་བྱ་གཟུགས་དང་ལྟ་བ་པོ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་དགོས་ཏེ། ཆོས་མངོན་པ་ལས། ལྟ་དང་ཉན་དང་སྣོམ་པ་དང་། །མྱང་བར་བྱེད་དང་རེག་བྱེད་ཡིད། །དབང་པོ་དྲུག་སྟེ་དེ་དག་གི །སྤྱོད་ཡུལ་ལྟ་བར་བྱ་ལ་སོགས། །ལྟ་བ་མིག་དང་། ཉན་པ་རྣ་བ་དང་། སྣོམ་པ་སྣ་དང་། མྱང་བར་བྱེད་པ་ལྕེ་དང་། རེག་བྱེད་ལུས་དང་ཡིད་དེ། དབང་པོ་དབང་པོ་དྲུག་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ཡུལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་འབྱེད་པའི་སྒོ་ནས་དབང་བྱེད་པས་དབང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །དྲུག་པོ་དེ་དག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་བལྟ་བྱ་གཟུགས་དང་སོགས་པས་མཉན་བྱ་སྒྲ་དང་སྣོམ་བྱ་དྲི་དང་མྱང་བྱ་རོ་དང་རེག་བྱ་རེག་པ་དང་ཤེས་བྱ་ཆོས་རྣམས་ཡིན་པར་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དོ་ཞེས་རང་གི་སྡེ་པ་དག་འདོད་དོ། ། གཉིས་པ་དེ་དགག་པ་ལ། ལྟ་བ་དགག་པ་དང་། ཚུལ་དེ་དབང་པོ་གཞན་ལ་ཡང་བསྒྲེ་བའོ། །དང་པོ་ལ་ལྟ་བྱེད་དགག་པ་དང་། ལྟ་བ་པོ་དགག་པ། བལྟ་བྱ་ལྟ་བྱེད་ཀྱི་འབྲས་བུ་དགག་པ་དང་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ལ་བཞིའི་དང་པོ་དགག་པ་དངོས་ནི། ལྟ་དེ་རང་གི་བདག་ཉིད་ནི། །དེ་ལ་ལྟ་བ་མ་ཡིན་ཉིད། །གང་ཞིག་བདག་ལ་མི་ལྟ་བ། །དེ་གཞན་དག་ལ་ཇི་ལྟར་ལྟ། །གལ་ཏེ་མིག་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་དུ་འདོད་ན་རང་ལ་ཡང་ལྟ་དགོས་ཏེ། རང་གཞན་ཀུན་ལ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟ་བའི་རང་བཞིན་དུ་འདོད་པའི་མིག་དེ་རང་གི་བདག་ཉིད་དེ་ལ་ལྟ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་མི་ལྟ་བ་དེ་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་ལ་ཇི་ལྟར་ལྟ་བར་བྱེད་དེ། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་མིག་དེ་ལ་ལྟ་བའི་མཐུ་ཡོད་ན། གཉིད་ལོག་པ་དང་མྱོས་པ་དང་ཤི་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་དག་དང་མུན་ཁུང་དང་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་ཐམས་ཅད་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་མི་མཐོང་ན་ནི་དེ་ལ་ལྟ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཚད་མར་རྣམ་པར་བཞག་གོ། གཉིས་པ་སྐྱོན་སྤོང་དགག་པ་ནི། དཔེར་ན་མེ་ནི་གཞན་ཁོ་ན་བསྲེག་གི རང་གི་བདག་ཉིད་མི་བསྲེགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལྟ་བས་ཀྱང་གཞན་ཁོ་ན་ལ་བལྟའི་རང་གི་བ 【处理错误】 [ { "original_tibetan": "ལེའུ་གསུམ་པའི་རྣམ་བཤད།", "chinese_translation": "第三品的解释", "english_translation": "Explanation of Chapter Three" }, { "original_tibetan": "ལེའུ་གསུམ་པའི་རྣམ་བཤད།", "chinese_translation": "第三品的解释", "english_translation": "Explanation of Chapter Three" }, { "original_tibetan": "གསུམ་པ་དབང་པོ་བརྟག་པའི་རབ་བྱེད་ལ། ཕྱོགས་སྔ་མ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་དང་འགྲོ་བ་པོ་དང་བགྲོད་པར་བྱ་བ་མེད་ཀྱང་། གསུང་རབ་ལས་བྱུང་བའི་ལྟ་བ་མིག་དང་བལྟ་བྱ་གཟུགས་དང་ལྟ་བ་པོ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་དགོས་ཏེ། ཆོས་མངོན་པ་ལས། ལྟ་དང་ཉན་དང་སྣོམ་པ་དང་། །མྱང་བར་བྱེད་དང་རེག་བྱེད་ཡིད། །དབང་པོ་དྲུག་སྟེ་དེ་དག་གི །སྤྱོད་ཡུལ་ལྟ་བར་བྱ་ལ་སོགས། །ལྟ་བ་མིག་དང་། ཉན་པ་རྣ་བ་དང་། སྣོམ་པ་སྣ་དང་། མྱང་བར་བྱེད་པ་ལྕེ་དང་། རེག་བྱེད་ལུས་དང་ཡིད་དེ། དབང་པོ་དབང་པོ་དྲུག་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ཡུལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་འབྱེད་པའི་སྒོ་ནས་དབང་བྱེད་པས་དབང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །དྲུག་པོ་དེ་དག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་བལྟ་བྱ་གཟུགས་དང་སོགས་པས་མཉན་བྱ་སྒྲ་དང་སྣོམ་བྱ་དྲི་དང་མྱང་བྱ་རོ་དང་རེག་བྱ་རེག་པ་དང་ཤེས་བྱ་ཆོས་རྣམས་ཡིན་པར་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དོ་ཞེས་རང་གི་སྡེ་པ་དག་འདོད་དོ། ། གཉིས་པ་དེ་དགག་པ་ལ། ལྟ་བ་དགག་པ་དང་། ཚུལ་དེ་དབང་པོ་གཞན་ལ་ཡང་བསྒྲེ་བའོ། །དང་པོ་ལ་ལྟ་བྱེད་དགག་པ་དང་། ལྟ་བ་པོ་དགག་པ། བལྟ་བྱ་ལྟ་བྱེད་ཀྱི་འབྲས་བུ་དགག་པ་དང་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ལ་བཞིའི་དང་པོ་དགག་པ་དངོས་ནི། ལྟ་དེ་རང་གི་བདག་ཉིད་ནི། །དེ་ལ་ལྟ་བ་མ་ཡིན་ཉིད། །གང་ཞིག་བདག་ལ་མི་ལྟ་བ། །དེ་གཞན་དག་ལ་ཇི་ལྟར་ལྟ། །གལ་ཏེ་མིག་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་དུ་འདོད་ན་རང་ལ་ཡང་ལྟ་དགོས་ཏེ། རང་གཞན་ཀུན་ལ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟ་བའི་རང་བཞིན་དུ་འདོད་པའི་མིག་དེ་རང་གི་བདག་ཉིད་དེ་ལ་ལྟ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་མི་ལྟ་བ་དེ་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་ལ་ཇི་ལྟར་ལྟ་བར་བྱེད་དེ། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་མིག་དེ་ལ་ལྟ་བའི་མཐུ་ཡོད་ན། གཉིད་ལོག་པ་དང་མྱོས་པ་དང་ཤི་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་དག་དང་མུན་ཁུང་དང་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་ཐམས་ཅད་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་མི་མཐོང་ན་ནི་དེ་ལ་ལྟ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཚད་མར་རྣམ་པར་བཞག་གོ། གཉིས་པ་སྐྱོན་སྤོང་དགག་པ་ནི། དཔེར་ན་མེ་ནི་གཞན་ཁོ་ན་བསྲེག་གི རང་གི་བདག་ཉིད་མི་བསྲེགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལྟ་བས་ཀྱང་གཞན་ཁོ་ན་ལ་བལྟའི་རང་གི་བ", "chinese_translation": "第三，分析诸根之品。分为前说和破斥两部分。第一部分是：如果能行、能行者和所行不存在，也必须承认经论中出现的见者眼、所见色和见者识自性存在。如《俱舍论》所说：‘见与闻及嗅，尝触及以意，六根彼等境，谓色等应知。’见是眼根，闻是耳根，嗅是鼻根，尝是舌根，触是身根，以及意根。这六根之所以称为根，是因为它们能通过各自不同的方式来主宰各自的对境。这六根的行境，即所见之色等，包括所听之声、所嗅之香、所尝之味、所触之触和所知之法。因此，见等是自性存在的，这是他们宗派的观点。第二部分是破斥。分为破斥见，以及将此理推广到其他根。第一部分又分为破斥能见、破斥见者、破斥所见和能见的果。第一部分又分为四，此处是第一个直接破斥：‘见不能自见，以其非见故，若不见自性，云何能见他？’如果认为眼具有见的自性，那么眼也应该能见自己，因为对自和他者都是一样的。如果眼具有见的自性，那么它就不能见自己的自性，因为作用于自身是相违的，而且也没有这种说法。如果不能见自己的自性，那么它怎么能见蓝色等其他事物呢？就像瓶子等一样。此外，如果眼具有见的能力，那么在睡眠、醉酒、死亡等状态下，以及在黑暗中和任何时候，都应该能看到一切事物。如果不能见，那么就不能说它具有见的能力，这是经过衡量而确定的。第二，破斥对过失的辩解：例如，火只能焚烧其他事物，而不能焚烧自己。同样，见也只能见其他事物，而不能见自", "english_translation": "Third, the Analysis of the Faculties. It has two parts: stating the prior position and refuting it. The first part is: Even if there is no going, no goer, and no to-be-gone-to, it must be admitted that the seer eye, the seen form, and the seer consciousness, which arise from the scriptures, exist by their own nature. As it is said in the Abhidharma: 'Seeing, hearing, and smelling, tasting, touching, and mind, are the six faculties; their objects are to-be-seen, etc.' Seeing is the eye, hearing is the ear, smelling is the nose, tasting is the tongue, touching is the body, and the mind. The six faculties are called faculties because they dominate by distinguishing their respective objects. The objects of these six are the to-be-seen form, and so forth, including the to-be-heard sound, the to-be-smelled odor, the to-be-tasted flavor, the to-be-touched touch, and the to-be-known dharma. Therefore, seeing and so forth exist by their own nature, so their own school asserts. The second part is the refutation. It is divided into refuting seeing and extending this reasoning to other faculties. The first part is further divided into refuting the seer, refuting the seer, and refuting the object of seeing and the result of seeing. The first part has four sections, and here is the first direct refutation: 'Seeing does not see itself, because it is not seeing; if it does not see its own nature, how can it see others?' If you assert that the eye has the nature of seeing, then it should also see itself, because it is the same for self and others. If the eye is asserted to have the nature of seeing, then it does not see its own nature, because acting on oneself is contradictory and not admitted. If it does not see its own nature, how can it see other things such as blue? It is like a pot and so forth. Furthermore, if the eye has the power of seeing, then it should see everything in all states such as sleeping, being drunk, and being dead, and also in darkness and at all times. If it does not see, then it is not said to have seeing, which is established as valid. Second, refuting the refutation of faults: For example, fire only burns others, but does not burn itself. Similarly, seeing only sees others, but does not see its own" }, { "original_tibetan": "དག་ཉིད་མི་ལྟ་ཞེ་ན། མེ་དང་མིག་གཉིས་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མེ་ནི་རྡུལ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མིག་ནི་རྡུལ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མེ་དང་མིག་གཉིས་རྫས་གཅིག་ཏུ་འདོད་དགོས་ཏེ། རྡུལ་དང་བྲལ་བ་དང་བཅས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་མེ་དང་མིག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་མིག་གིས་ཀྱང་རང་གི་བདག་ཉིད་བསྲེག་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་མིག་གིས་རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་མི་ལྟ་བ་ནི་རྡུལ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། རྡུལ་དང་བཅས་པ་དེ་ཅི་མིག་གི་ངོ་བོ་ཡིན་ནམ་མིན་ཏེ། གལ་ཏེ་མིན་ན་ནི་རྡུལ་དང་བཅས་པས་མིག་ལ་ཅི་ཞིག་བྱ། གལ་ཏེ་མིག་གི་ངོ་བོ་ཡིན་ན་ནི་རྡུལ་དང་བཅས་པ་དེ་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་མཐོང་བས་མིག་གིས་རང་གི་བདག་ཉིད་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་མི་ལྟ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་འཐད་དོ། །གསུམ་པ་དོན་གཞན་དགག་པ་ནི། གལ་ཏེ་མིག་གིས་གཟུགས་ལ་མི་ལྟ་སྟེ། འོན་ཀྱང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་གཟུགས་ལ་ལྟ་བར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་འདྲི་སྟེ། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་མིག་དང་གཅིག་གམ་ཐ་དད། གལ་ཏེ་གཅིག་ན་མིག་གིས་ལྟ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཐ་དད་ན་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་ཞིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་བས་མིག་ལ་ཅི་ཞིག་བྱ། བཞི་པ་ལྟ་བུ་དཔེར་དགག་པ་ནི། གལ་ཏེ་མེ་ལོང་ལ་གདོང་གི་གཟུགས་བརྙན་འཆར་བ་བཞིན་དུ་མིག་ལ་གཟུགས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་འཆར་བས་གཟུགས་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་འདྲི་སྟེ། གཟུགས་བརྙན་དེ་མིག་དང་གཅིག་གམ་ཐ་དད། གལ་ཏེ་གཅིག་ན་ནི་གཟུགས་མཐོང་བས་མིག་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཐ་དད་ན་ནི་གཟུགས་བརྙན་གཞན་ཞིག་མཐོང་བས་མིག་ལ་ཅི་ཞིག་བྱ། གཞན་ཡང་མེ་ལོང་ལ་གདོང་གི་གཟུགས་བརྙན་འཆར་བ་བཞིན་དུ་གྱང་དང་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་འཆར་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་མིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་འཐད་དོ། ། གཉིས་པ་ལྟ་བ་པོ་དགག་པ་ནི། གལ་ཏེ་མིག་གིས་གཟུགས་མི་མཐོང་སྟེ། འོན་ཀྱང་ལྟ་བ་པོ་ཞིག་གིས་མིག་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་མཐོང་བར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་འདྲི་སྟེ། ལྟ་བ་པོ་དེ་མིག་དང་གཅིག་གམ་ཐ་དད། གལ་ཏེ་གཅིག་ན་མིག་གིས་ལྟ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཐ་དད་ན་ནི་ལྟ་བ་པོ་གཞན་ཞིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་བས་མིག་ལ་ཅི་ཞིག་བྱ། གཞན་ཡང་ལྟ་བ་པོ་དེ་མིག་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་མཐོང་ངམ་མི་མཐོང་། གལ་ཏེ་མི་མཐོང་ན་ནི་མིག་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་འཐད་དོ། །གལ་ཏེ་མཐོང་ན་ནི་མིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ལྟ་བ་པོ་ཞིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་འཐད་དོ། ། གསུམ་པ་བལྟ་བྱ་ལྟ་བྱེད་ཀྱི་འབྲས་བུ་དགག་པ་ནི། མིག་དང་གཟུགས་གཉིས་འབྲེལ་བའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་སྟེ། དེས་གཟུགས་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་འདྲི་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་མིག་དང་གཅིག་གམ་ཐ་དད། གལ་ཏེ་གཅིག་ན་མིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཐ་དད་ན་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་ཞིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་བས་མིག་ལ་ཅི་ཞིག་བྱ། གཞན་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་མིག་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་མཐོང་ངམ་མི་མཐོང་། གལ་ཏེ་མི་མཐོང་ན་ནི་མིག་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་འཐད་དོ། །གལ་ཏེ་མཐོང་ན་ནི་མིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་མིག་དང་གཟུགས་གཉིས་འབྲེལ་བའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་ཤེས་པས་གཟུགས་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་འཐད་དོ། ། གཉིས་པ་ཚུལ་དེ་དབང་པོ་གཞན་ལ་ཡང་བསྒྲེ་བ་ནི། རྣ་བ་ལ་སོགས་པ་ལའང་འདི་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །", "chinese_translation": "己的自性，如果这样说，那么火和眼二者就不相同了，因为火没有微尘。眼有微尘。如果这样说，那么就必须认为火和眼二者是同一种物质，因为有无微尘的差别才使得它们成为火和眼。如果是这样，那么眼也会焚烧自己的自性。如果说眼不能见自己的自性是因为有微尘，那么就要问，有微尘是眼的体性还是不是？如果不是，那么有微尘对眼有什么作用？如果是眼的体性，那么有微尘就应该被看到。看到微尘，眼就应该能见自己的自性。因此，说不能见自己的自性是不合理的。第三，破斥其他意义：如果说眼不见色，但是眼的识能见色，那么就要问，眼的识和眼是一还是异？如果是一，那么就是眼在见。如果是异，那么就是其他的识在见色，和眼有什么关系？第四，用比喻破斥：如果说就像镜子里能映出脸的影像一样，眼也能映出色的影像，因此能见色，那么就要问，影像和眼是一还是异？如果是一，那么见色就是见眼。如果是异，那么就是见其他的影像，和眼有什么关系？此外，就像镜子里能映出脸的影像一样，墙壁和瓶子等也应该能映出影像。因此，说眼能见色是不合理的。第二，破斥见者：如果说眼不见色，但是有见者依靠眼来见色，那么就要问，见者和眼是一还是异？如果是一，那么就是眼在见。如果是异，那么就是其他的见者在见色，和眼有什么关系？此外，见者是依靠眼来见色还是不见？如果不见，那么说依靠眼来见色是不合理的。如果见，那么就是眼在见色。因此，说有见者在见色是不合理的。第三，破斥所见和能见的果：眼和色二者相连的结果是产生识，识能见色，如果这样说，那么就要问，识和眼是一还是异？如果是一，那么就是眼在见色。如果是异，那么就是其他的识在见色，和眼有什么关系？此外，识是依靠眼来见色还是不见？如果不见，那么说依靠眼来见色是不合理的。如果见，那么就是眼在见色。因此，说眼和色二者相连的结果是识能见色是不合理的。第二，将此理推广到其他根：对于耳等，也应如此类推。", "english_translation": "nature, then the two, fire and eye, are not the same, because fire is without particles. The eye has particles. If you say so, then it must be asserted that the two, fire and eye, are the same substance, because the difference of having or not having particles makes them fire and eye. If so, then the eye will also burn its own nature. If you say that the eye does not see its own nature because it has particles, then you must ask, is having particles the essence of the eye or not? If not, then what does having particles do to the eye? If it is the essence of the eye, then having particles should be seen. By seeing the particles, the eye should be able to see its own nature. Therefore, it is unreasonable to say that it does not see its own nature. Third, refuting other meanings: If you say that the eye does not see form, but the eye's consciousness sees form, then you must ask, is the eye's consciousness the same as or different from the eye? If it is the same, then it is the eye that sees. I