Tibetan
གསང་འགྲེལ་སྒྲོན་གསལ་ཡིད་ཀྱི་མུན་སེལ་ལས་ལེའུ་བཅུ་པའི་རྣམ་བཤད། གསང་འགྲེལ་སྒྲོན་གསལ་ཡིད་ཀྱི་མུན་སེལ་ལས་ལེའུ་བཅུ་པའི་རྣམ་བཤད། དེ་ལྟར་རིམ་གཉིས་ལ་གནས་ཤིང་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པ་གསུམ་ཉམས་འོག་ཏུ་ཆུད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་གང་གི་ཚེ་དངོས་གྲུབ་རྙེད་པར་མ་གྱུར་ན། དེའི་ཚེ་རང་གི་ལྷ་ལ་སྙིང་པོས་བསྐུལ་བར་བྱའོ། །ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལེའུ་བཅུ་པ་འཆད་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི། བསྡུས་པའི་དོན་ནི། ལེའུ་འདིའི་སྟོད་ནས་གསོལ་གདབ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་སྡུད་པ་པོའི་ཚིག་གིས་སྟོན་པའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པས་མཚམས་སྦྱར། རྐེད་ནས་སྟོན་པའི་གསུང་གིས་རིམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ལྷའི་སྙིང་པོ་བསྐུལ་བ་བསྟན། སྨད་ནས་སྙིང་པོ་བསྐུལ་བའི་འབྲས་བུ་བསྟན་ཏོ། །ཡན་ལག་གི་དོན་ལ་གསུམ་གྱི། འཁོར་གྱིས་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ནི། ལེའུ་དགུ་པ་རྫོགས་པའི་རྗེས་དེ་ནས། མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལེའུ་དང་པོར་བཤད་པའི་རིམ་པས་ཀྱང་དགོངས་པ་གཅིག་ཏུ་འདུས་ཏེ། འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །གང་ལ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དམ་ཚིག་ཆེན་པོའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ལའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཉིད་བདེན་པ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པས་ན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའོ། །གདུལ་བྱའི་བསམ་པའི་བྱེ་བྲག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཁྱེན་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །ཅི་ཞིག་བྱས་ནས་ཞེ་ན། ཕྱག་འཚལ་ཏོའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བོས་ནས་བཤད་དུ་གསོལ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །གང་ཞིག་ན། སྦྲུལ་ལ་སོགས་སྔགས་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཀུན་ཏུ་བསྡུས་ཤིང་གསལ་བར་བྱས་པ། ༀ་ལ་སོགས་པའི་ཡི་གེ་འབྲུ་གསུམ་མོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསང་བར་བསྒྲགས་པ། ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཏེ། ཐབས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་མི་སླུ་བས་ན་ཡང་དག་པའོ། །སྡུད་པ་པོའི་ཚིག་གིས་སྟོན་པའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པས་མཚམས་སྦྱར་བ་ནི། གསོལ་བ་བཏབ་པའི་རྗེས་དེ་ནས་བཀའ་བསྩལ་ཏོ་ཞེས་སྦྱར། སུ་ཞིག་གིས་ན། ཤེས་རབ་དང་ཉེར་ཐོབ་ལ་ལྟོས་ནས་མཛེས་པས་ན་རྒྱལ་པོ། ཐབས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་ན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོས་སོ། །དེའི་ཁྱད་པར་ནི། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཆེས་ཤིན་ཏུ་མང་པོ། རྒྱ་མཚོ་དང་མཉམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་ལ་སོགས་པའི་རང
Chinese
《秘密释续明灯破除心暗》第十章的注释 《秘密释续明灯破除心暗》第十章的注释 如此这般安住于二次第，且将包括有戏论等的行为三种纳入修持之下的瑜伽士，于何时未能获得成就之时，此时应当以心咒祈请自己的本尊。为了宣示此义，故而宣讲第十章，分为二：总的意义是，此章从开始以祈请在先的结集者的语句，显示其差别而作连接；中间以能仁的言语，显示祈请二次第本尊的心咒；结尾显示祈请心咒的果。支分意义分三：眷属祈请是，第九章圆满之后，从那以后，不动佛等一切如来，也以第一章所说的次第汇集成一个意趣，连接说“如是祈请”。向谁祈请呢？向薄伽梵大誓言金刚持。薄伽梵彼者，以二谛无别的自性，是故彼即是现证圆满菩提者。如实了知所化众生的不同想法，故为如来。做了什么呢？顶礼。称呼“薄伽梵”后，连接说“请宣说”。宣说什么呢？蛇等咒语的心髓，全部汇集并加以阐明的，嗡（藏文：ༀ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）等三个字。彼之差别是，身语意，即如来等秘密宣说的，寂静等获得大成就的方式，是殊胜方便，不欺骗故是真实的。以结集者的语句显示其差别而作连接是，祈请之后，连接说“开示”。由谁开示呢？依于智慧和近得而美丽，故为国王；以方便智慧为自性，故为金刚持，即金刚持大士。彼之差别是，贪欲等烦恼极其众多，与大海相等众生的痛苦和不悦等自
English
Commentary on Chapter 10 of "The Illuminating Lamp of Secret Explanation, Dispelling the Darkness of the Mind" Commentary on Chapter 10 of "The Illuminating Lamp of Secret Explanation, Dispelling the Darkness of the Mind" Thus, when a yogi abiding in the two stages and having brought the three practices, including those with elaborations, under his practice, does not attain accomplishment, at that time he should invoke his own deity with the essence mantra. In order to show this, Chapter 10 is explained, divided into two: The general meaning is that from the beginning of this chapter, the distinction shown by the words of the compiler who precedes the supplication is connected. In the middle, the invocation of the essence mantras of the deities of the two stages is shown by the words of the Sugata. At the end, the result of invoking the essence mantra is shown. The meaning of the branches is threefold: The entourage's supplication is that after the completion of Chapter 9, from then on, all the Tathagatas, such as Akshobhya, also gather into one intention with the order explained in the first chapter, and connect by saying, "Thus they supplicated." To whom? To the Bhagavan, the Great Samaya Vajradhara. The Bhagavan himself, with the nature of the two truths being inseparable, is therefore the one who manifestly and completely attains enlightenment. Knowing the different thoughts of the beings to be tamed as they are, he is the Tathagata. What did he do? He prostrated. After calling "Bhagavan," he connected by saying, "Please explain." What is explained? The essence of the mantras such as the serpent, which are all gathered and clarified, the three syllables of the letter Om (藏文：ༀ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡) and so on. The distinction of that is the body, speech, and mind, which are secretly proclaimed by the Tathagatas, the way to attain great accomplishments such as peace, is a supreme method, and is true because it is not deceptive. Connecting by showing the distinction with the words of the compiler is that after the supplication, it is connected by saying, "He bestowed the command." By whom? Because he is beautiful in relation to wisdom and near attainment, he is the king; because he is the nature of the wisdom of means, he is the Vajradhara, that is, the Great Vajradhara. The distinction of that is that the afflictions such as desire are extremely numerous, the suffering and displeasure of beings equal to the ocean, and so on.
Tibetan
་བཞིན་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས། མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རོལ་བས་ན་གཙོ་བོ། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་བསྲེག་པས་ན་འབར་བ་དྲག་པོའོ། །ཐ་མལ་པ་བས་རབ་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྤྱན་བགྲད་པས་ན་སྤྱན་ཡངས་པས་སོ། །གང་ཞིག་ན་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་གསུང་འདི་སྐད་དོ། །སྟོན་པའི་གསུང་གི་སྙིང་པོ་བསྐུལ་བའི་ཆོ་ག་བསྟན་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བསྐྱེད་རིམ་པའི་སྙིང་པོ་བསྐུལ་བ་དང་། རྫོགས་རིམ་པའི་སྙིང་པོ་བསྐུལ་བ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་དྲུག་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་མི་དམིགས་པ་བསྒོམ་པ་དང་། སྙིང་པོ་བསྐུལ་བའི་གཞི་འགོད་པ་དང་། སྙིང་པོ་བསྐུལ་བའི་ཆོ་ག་དངོས་དང་། སྙིང་པོ་བསྐུལ་བའི་དུས་ཀྱི་ཚད་དང་། སྙིང་པོ་བསྐུལ་བ་དང་མ་བསྐུལ་བའི་ཕན་ཡོན་དང་ཉེས་དམིགས་བསྟན་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་མི་དམིགས་པ་བསྒོམ་པ་ནི། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་རྣམས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་ཚུལ་གྱིས་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པར་བསྒོམ་མོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། འདི་ནི་ལུས་སོ། །འདི་ནི་ངག་གོ །འདི་ནི་ཡིད་དོ་ཞེས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དབྱེར་མེད་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ། །གཅིག་ལ་གཅིག་བརྟེན་པ་མེད་པས་མི་དམིགས་པའོ། །གསུམ་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པས་གང་ནའང་མི་གནས་ཤིང་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་དུའོ། །སྙིང་པོ་བསྐུལ་བའི་གཞི་འགོད་པ་ནི། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས། གསོལ་བ་འདེབས་པར་བྱེད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ལ་འོག་ནས་འབྱུང་བ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་བསྩལ་ཏོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་སྤྱན་ལ་སོགས་པའོ། །སྔགས་ནི་རྣམ་སྣང་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དག་གི་ཚུལ་ནི། ཕན་ཚུན་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་མི་འཇིགས་པས་ན་རྡོ་རྗེའོ། །དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བོས་ནས། མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་མཱ་མ་ཀི་ལ་སོགས་པ་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པ་དང ། རྗེས་སུ་སྤྱོད་པའི་དབྱེ་བས་རིག་པ་བྱེ་བ་ཕྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མ་དང་ཐབས་གཅིག་ཏུ་ཡུལ་ལ་ཉེ་བར་སྤྱད་པས། ཐར་པ་འདོད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱ་བ་ལ། དེ་དག་གི་བསམ་པ་དང་མཐུན་པར། འདོད་ཡོན་ལ་རོལ་པ་སྟོན་པར་མཛད་དོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མཐའ་ཀླས་པར། རྟག་ཏུ་ཚིམ་པར་བྱེད་པའི་གཟུགས་སོགས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་རྣམས་ཀྱིས་
Chinese
犹如光芒压制般，以极度欢喜的自性而嬉戏，故为主尊。焚烧一切痛苦，故为猛烈炽燃。以远胜于平凡者的广大之眼张望，故为广眼者。何者耶？即下文将出现的言辞。所示乃是催发佛陀教言心髓之仪轨，分为二：所示为生起次第之心髓催发，以及圆满次第之心髓催发。初者有六：禅定之王无所缘修习，催发心髓之基础安立，催发心髓之真实仪轨，催发心髓之时量，以及所示催发与未催发之利益与过患。禅定之王无所缘修习者：身语意三者，以身语意金刚之方式，修习为无有分别。如何修习耶？此乃身，此乃语，此乃意，如是彼之自性无有分别，故为无分别。无有互相依赖，故为无所缘。三者于空性中味一，故于何处亦不住留，乃平等性之方式。催发心髓之基础安立者：其后，薄伽梵入于禅定，向祈请之如来，如是宣说下文。何为禅定耶？如来之自性清净波罗蜜多，即眼等。明咒即毗卢遮那等。彼等之方式乃是：互相随顺生起，彼即无所畏惧，故为金刚。于如是之禅定中。薄伽梵呼唤一切如来，与不动佛等一切如来，以及嘛嘛格等一同行持，以随行持之差别，智慧百千万亿与方便一同于境前行持。为欲解脱之有情众生行利益之事，与彼等之意乐相符，示现享用欲妙。方式如何耶？于十方世界无边无际之境中，以恒常满足之色等五种欲妙
English
Like being suppressed by radiance, it is the chief because it plays with the nature of supreme joy. It is fiercely blazing because it burns all suffering. It is wide-eyed because it gazes with eyes that are far more expansive than ordinary beings. What is it? It is the speech that will appear below. What is shown is the ritual for urging the essence of the Buddha's teachings, which is divided into two: showing the urging of the essence of the generation stage and the urging of the essence of the completion stage. The first has six parts: meditating on the king of samadhi without object, establishing the basis for urging the essence, the actual ritual for urging the essence, the measure of the time for urging the essence, and showing the benefits and drawbacks of urging and not urging the essence. Meditating on the king of samadhi without object: the body, speech, and mind are meditated upon as being indivisible in the manner of body, speech, and mind vajra. How is it meditated upon? This is the body, this is the speech, this is the mind, and thus its very nature is without division, therefore it is without discrimination. Because there is no mutual dependence, it is without object. The three are of one taste in emptiness, therefore they do not abide anywhere and are in the manner of equality. Establishing the basis for urging the essence: then, the Bhagavan, having entered into samadhi, spoke the following words to the Tathagata who was making the request. What is samadhi? The naturally pure paramita of the Tathagata, such as the eye, etc. The mantras are Vairochana, etc. The manner of these is: they arise in mutual accordance, and that is fearless, therefore it is vajra. In such a samadhi. The Bhagavan called out to all the Tathagatas, and all the Tathagatas, such as Akshobhya, etc., together with Mamaki, etc., practiced together, and with the distinction of practicing accordingly, hundreds of thousands of billions of wisdom and means were practiced closely in the realm. In order to do what is beneficial for sentient beings who desire liberation, in accordance with their intentions, he showed the enjoyment of desirable qualities. How is the manner? In the endless realms of the ten directions, with the five desirable qualities such as forms that always satisfy