Tibetan
ས་གཉིས་མཉམ་བཞེངས་ནསཿ འདོམ་གང་ཙམ་གྱི་ནམ་མཁར་འཕགས་ནས་བཞུགསཿ རྗེ་འབངས་ཡོངས་ནི་འབའ་དིར་ཆོང་བརྒྱངས་བཏོནཿ ཞལ་ནི་ཕྱིར་ལོག་གཟིགས་ནས་འདི་སྐད་གསུངསཿ ཉོན་དང་བོད་ཀྱི་རྗེ་འབངས་རྣམསཿ ཁ་ཡེངས་མིག་ཡེངས་གདལ་བ་ཆེཿ སྡུག་བསྔལ་བྱུང་ཡང་ཆོས་མ་དྲནཿ དྲན་རྒྱུའི་བློ་སྣ་དེ་ཡིན་ཏེཿ ཚེ་འདིའི་མདུན་མ་བཤོལ་ལ་ཐོངསཿ འཁོར་བ་སྤོང་ན་ང་ཕྱིར་ཤོགཿ སྐྱིད་པའི་མདུན་མ་དེ་ལས་མེདཿ བོད་ཀྱི་དད་པ་ཁེ་ཁོལ་ཅནཿ ཉིན་པར་འཇིག་རྟེན་བྱ་བས་གཡེངསཿ མཚན་མོ་གཏི་མུག་གཉིད་དུ་སོང་ཿ བར་སྐབས་གཏོ་གོས་གཡོག་གིས་བྲེལཿ མ་ལྡང་མ་ཕྱིད་མི་ཚེ་ཟདཿ ང་དང་ལྟ་སྤྱོད་ཡེ་མ་མཐུནཿ བྱ་བ་ཐོངས་ན་ང་ཕྱིར་ཤོགཿ ཆོས་ཀྱི་བྱེད་ཐབས་དེ་ལས་མེདཿ བོད་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་ཚེ་འདི་ཚེཿ སང་བྱ་གནངས་བྱར་མི་ཚེ་ཟདཿ ད་ལྟ་འཆི་ཡང་ཆོས་མ་དྲནཿ དགོས་ངོ་ཤེས་པ་དེ་ཡིན་ནོཿ ཿཟས་ནོར་གསོག་འཇོག་བརྗེད་ནས་སོང་ཿ བཞག་འགྲོར་གོ་ན་ད་ཕྱིར་ཤོགཿ སེར་སྣ་འགྲོལ་ཐབས་དེ་ལས་མེདཿ བོད་ཀྱི་བྱ་བློ་མི་བཟང་མང་ཿ དགྲ་འདུལ་གཉེན་སྐྱོང་ཡུལ་སྒྲོག་བཅུགཿ མི་ཚེ་རྒས་ཀྱང་ཆོས་མ་དྲནཿ བསྟོངས་ངོ་ཤེས་པ་དེ་ཡིན་ཏེཿ ངོ་ཚ་ཁེ་གྲགས་ལས་ལ་འབྱམསཿ ཕ་ཡུལ་སྤོངས་ནང་ཕྱིར་ ༼༢༦༧བ༽ཤོགཿ ཆོས་ཀྱི་གེགས་སེལ་དེ་ལས་མེདཿ བོད་ཁམས་འདོད་པའི་དོང་རིང་ཚོཿ མི་གཅིག་ཁ་གཅིག་མ་སོས་པསཿ གཅེས་དགུ་ཤི་རུང་ཆོས་མ་དྲནཿ འཁྱེར་རྒྱུའི་ནོམ་པ་དེ་ཡིན་ཏེཿ དོན་མེད་ལས་ལ་སྡུག་བསྒུར་འཛུགསཿ སྐྱོ་བ་སྐྱེས་ན་ང་ཕྱིར་ཤོགཿ ཞན་ཆགས་བསྐྱུང་ཐབས་དེ་ལས་མེདཿ སྣང་བ་ཡུལ་ཕྱིར་མ་འབྲང་བརཿ རིག་པ་ཚད་ཕོང་ང་ཕྱིར་ཤོགཿ བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཕོ་བྲང་དུཿ པདྨ་འབྱུང་གནས་འགྲོ་བ་ལཿ སྐྱེལ་ཐུང་མི་འཚལ་ལོག་ནས་བྱོནཿ འདུ་འབྲལ་མེད་དོ་ཐུགས་མ་ཆདཿ ང་དང་འཕྲད་ཀྱིས་ཕྱི་ལ་ལྟོསཿ མ་མཐོང་ཙ་ན་མཉམ་པར་ཞོགཿ ཡང་ལྟོས་ཡང་ལྟོས་མ་ཡེངས་ལྟོསཿ ཉིན་པར་བྱུང་རེས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་སྒོམསཿ མཚན་མོ་བྱུང་རེས་པདྨ་ང་ཉིད་སྒོམསཿ མི་ཆོས་བྱས་པས་ལྷ་ཆོས་མི་འབྱུང་བསཿ ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་ཐོངས་ཤིས་རྗེ་འབངས་རྣམསཿ ཞེས་གསུངས་རྟ་མཆོག་རིན་ཅན་སྟེང་དུ་ཆིབསཿ དཔའ་བོ་སྡེ་བཞིས་ཆིབས་ཀྱི་སྣ་དྲངས་ནསཿ འཇའ་ཚོན་འོད་དུ་ཁྱིལ་ལེ་ནམ་མཁར་བཞུདཿ རྗེ་འབངས་ཉ་མོ་བྱེ་ཚན་དོར་བ་ལྟརཿ ལྟོགས་སྐོམ་མ་དྲན་གུང་ཐུང་ལ་ཀར་ལུསཿ དེ་ནས་རྒྱལ་བློན་རྗེ་འབངས་འཁོར་བཅས་ཀྱིསཿ མང་ཡུལ་གྱི་གྲོང་རོང་ཐང་ཤོ་རྫིང་མཐརཿ ཉི་ཤུ་ལྔ་བར་མཉམ་པར་བཞག་ན
Chinese
两地共同建立后，升到一寻高的空中安住。所有君臣都发出悲惨的哀号声。回头看着，说了这些话：听着，西藏的君臣们！心神涣散，眼光游移，散漫得很。虽然痛苦降临，却不忆念佛法。这才是应该忆念的念头啊！把今生的俗务放下吧！如果想舍弃轮回，就回到我这里来！再没有比这更快乐的事了。西藏人的信仰是虚假的。白天忙于世俗的事务，夜晚沉溺于愚昧的睡眠中。中间又忙于祭祀鬼神的仪式。一生就这样毫无意义地耗尽。我和你们的见解和行为完全不同。如果放下俗务，就回到我这里来！除此之外，没有修持佛法的方法。西藏人的精进只为了今生。一生都耗费在明天要做、后天要做的事情上。即使现在死去，也不忆念佛法。要知道这才是最重要的啊！忘记了积攒食物和财富。如果明白死时要放下一切，就回到我这里来！除此之外，没有解脱吝啬的方法。西藏人的想法大多不好。忙于征服敌人、保护亲友、扩张领土。一生衰老，也不忆念佛法。要知道这才是被蒙蔽了啊！沉溺于羞耻、利益和名声之中。离开家乡，回到 （267b）我这里来！除此之外，没有消除修法障碍的方法。西藏地区那些贪得无厌的人们啊！一个人一张嘴也填不满，即使失去珍爱的九件事，也不忆念佛法。要知道这才是能带走的财富啊！把精力耗费在毫无意义的事情上。如果感到厌倦，就回到我这里来！除此之外，没有减少缺点的方法。不要追逐外在的显现，让觉性达到极限，回到我这里来！在伟大的安乐宫殿中，莲花生为了利益众生，不要短途送行，回来吧！不要分离，不要灰心！与我相遇，向外看！如果看不见，就安住于平等中。再看，再看，不要散乱地看！白天出现时，修持大悲观音。夜晚出现时，修持莲花生我自身。因为做了人间的俗事，就不能生起神圣的佛法。各位君臣，放下今生的俗务吧！说完，骑上珍贵的骏马，四位勇士牵着马头，在彩虹光芒中升入天空。君臣们像丢弃鱼饵一样，忘记了饥渴，身体疲惫不堪。之后，国王、大臣和所有君臣眷属，在芒域（Mangyul，今吉隆县）的村庄唐肖日宗塘（Thang Sho rdzong thang）边，一起安住了二十五年。
English
After jointly establishing the two lands, he ascended to the sky, about a fathom high, and remained there. All the lords and subjects uttered cries of despair. Looking back, he spoke these words: Listen, lords and subjects of Tibet! Your minds are distracted, your eyes wander, you are very scattered. Even when suffering arises, you do not remember the Dharma. This is the thought you should remember! Let go of the affairs of this life! If you want to abandon samsara, come back to me! There is no greater happiness than this. The faith of Tibetans is superficial. During the day, they are distracted by worldly affairs; at night, they fall into ignorant sleep. In between, they are busy with rituals to appease spirits. Life is wasted in this meaningless way. My views and actions are completely different from yours. If you let go of worldly affairs, come back to me! There is no other way to practice the Dharma. The diligence of Tibetans is only for this life. Life is wasted on things to be done tomorrow and the day after. Even if you die now, you do not remember the Dharma. Know that this is the most important thing! You have forgotten to accumulate food and wealth. If you understand that you must let go of everything at the time of death, come back to me! There is no other way to liberate from miserliness. The thoughts of Tibetans are mostly bad. They are busy conquering enemies, protecting relatives, and expanding territory. Life grows old, but they do not remember the Dharma. Know that this is being deceived! They are immersed in shame, profit, and fame. Leave your homeland and return to (267b) me! There is no other way to eliminate obstacles to Dharma practice. You greedy people of the Tibetan region! One mouth cannot be filled, and even if you lose the nine cherished things, you do not remember the Dharma. Know that this is the wealth that can be taken with you! You waste your energy on meaningless things. If you feel weary, come back to me! There is no other way to reduce shortcomings. Do not chase after external appearances, let awareness reach its limit, and return to me! In the great palace of bliss, Padmasambhava, for the benefit of beings, do not give a short farewell, come back! Do not separate, do not be discouraged! Meet me and look outward! If you cannot see, then abide in equanimity. Look again, look again, do not look distractedly! When it appears during the day, practice Great Compassion. When it appears at night, practice Padmasambhava myself. Because you do worldly things, you cannot generate the sacred Dharma. Lords and subjects, let go of the affairs of this life! Having said this, he mounted a precious steed, and four heroes led the horse, ascending into the sky amidst a swirling rainbow of light. The lords and subjects, like discarding fish bait, forgot their hunger and thirst, and their bodies were exhausted. Thereafter, the king, ministers, and all the lords and subjects, together, remained for twenty-five years at the edge of Thang Sho rdzong thang in the village of Mangyul (present-day Gyirong County).
Tibetan
ས་སུཿ ཉི་ཟེར་སློབ་དཔོན་བཞུད་པའི་ཕྱི་ལ་བལྟསཿ ཉི་ཟེར་གསེབ་ནས་ཕར་ལ་བྱ་རོག་ ༼༢༦༨ན༽ཙམཿ ཕྲིག་ཕྲིག་འོད་དུ་ལམ་ལམ་བྱས་ནས་བཞུདཿ དེ་ནས་ཕུག་རོན་ཙམ་དང་བྱེའུ་ཙམཿ སྦྲང་བུ་ཙམ་དང་སྲོ་མ་ཙམ་སོང་ནསཿ དེ་ནས་བལྟས་ཀྱང་མིག་གིས་མ་མཐོང་སྟེཿ མཉམ་པར་བཞག་ཅིང་བལྟས་ཀྱང་མ་མཐོང་བརཿ དགོངས་ཀ་མཉམ་བཞག་ཉི་མ་ཟེར་ཙམ་ནཿ རྒྱ་གར་ཕར་བརྒལ་ཨུ་རྒྱན་མ་སླེབ་པརཿ ཛམྦུ་ཟ་རིའི་ཁར་གཤེགས་བཞུགས་པ་མཐོང་ཿ དེ་ནས་ནངས་པར་མཉམ་བཞག་བལྟས་པ་ཡིསཿ སིངྒ་ལ་གླིང་ལྕགས་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་འགྲམཿ ལྗོན་ཤིང་ཙམ་པ་ཀ་ཡི་བསིལ་གྲིབ་བཞུགསཿ ཅང་ཤེས་རྟ་མཆོག་གསེར་གྱི་བྱེ་མ་འདྲེཿ སྨན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ས་ཏྀ་ཟ་བ་མཐོང་ཿ སློབ་དཔོན་དྲུང་ན་སྲིན་པོའི་བུ་མོ་ནིཿ རབ་མཛེས་གཞོན་ནུ་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་འདུས་ནསཿ ཆོས་ཀྱི་འོད་ཟེར་ཕོག་ནས་མོས་པ་མཐོང་ཿ སྲིན་པོ་སྲིན་མོ་ལྕགས་ཁང་སྒོ་མེད་དུཿ སྲིན་པོའི་རྒྱལ་པོ་ཐོད་འཕྲེང་རྩལ་དུ་བཞུགསཿ སྲིན་པོ་ཐམས་ཅད་འདུད་ཅིང་གུས་པར་མཐོང་ཿ དེ་ནས་རྒྱལ་བློན་རྗེ་འབངས་འཁོར་བཅས་ཀྱིསཿ ཕྱི་ལ་ཕྱག་འཚལ་རང་རང་ཁབ་ཏུ་ཆསཿ དཔལ་མོ་དཔལ་ཐང་ཚུགས་ལ་སླེབ་པའི་ཚེཿ རྒྱལ་སྲས་མུ་ཏིག་བཙན་མོའི་ཞལ་ན་རེཿ མཐོང་ཐོས་དྲན་རེག་དོན་ལྡན་པའིཿ གུ་རུ་ཨུ་རྒྱན་ཡུལ་དུ་བཞུདཿ བོད་ཡུལ་ལུང་པ་སྟོང་པར་བཏང་ཿ ཡབ་རྗེ་རྒྱལ་པོ་དགུང་དུ་གཤེགསཿ བདག་ནི་ལུས་སེམས་སྣང་བ་སྐྱོཿ ༼༢༦༨བ༽ཁྱེད་རྣམས་སྐྱོ་བ་མི་སྐྱེའམཿ རང་རེ་རྗེ་འབངས་ཐམས་ཅད་ཀུནཿ ཤངས་ཀྱི་ཟམ་བུ་སྐོར་དུ་འདོདཿ རྒྱལ་པོས་དེ་སྐད་བཀའ་སྩལ་པསཿ བློན་པོའི་ཚོགས་ཀྱིས་ལན་གསོལ་པཿ གསན་དང་མངའ་བདག་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལཿ ཟམ་བུས་ཅི་བྱེད་ཁབ་ཏུ་གཤེགསཿ ཤུལ་ན་ཡོད་པའི་རྗེ་འབངས་རྣམསཿ མངའ་བདག་འཆར་འདོད་ཚད་པས་སྐོམཿ གཙུག་ལག་ཆེན་པོར་མྱུར་བར་གཤེགསཿ ཞེས་ཞུས་རྗེ་འབངས་རང་ཡུལ་ལོགཿ ཨུ་རྒྱན་གུ་རུ་པདྨ་འབྱུང་གནས་ཀྱི་སྐྱེས་རབས་རྣམ་པར་ཐར་པ་རྒྱས་པར་བཀོད་པ་ལསཿ བོད་ཡུལ་ནས་ལྷོ་ནུབ་སྲིན་པོ་འདུལ་དུ་བཞུད་པའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱ་དང་བདུན་པའོཿ ཿཐ་ཐ་ཉྲ་རྒྱ་རྒྱཿ ཿ བོད་ཡུལ་ནས་ལྷོ་ནུབ་སྲིན་པོ་འདུལ་དུ་བཞུད་པའི་ལེའུ།
Chinese
在地上，观看莲花生大师离去的方向。从阳光的缝隙中，像乌鸦一样，闪烁着光芒离去。之后，像鸽子一样，像麻雀一样，像蜜蜂一样，像蚊子一样离去。再看时，眼睛也看不见了。即使专注地观看也看不见。当正午时分，阳光普照时，看到他越过印度，还未到达邬金（乌仗那），而是降临在瞻部扎山的顶上。之后，第二天早上专注观看时，在辛伽罗洲（斯里兰卡）铁城的旁边，在瞻波迦树的阴凉下安坐。看见善解人意的骏马搅拌着金色的沙子，药王萨呹正在食用。莲花生大师的身旁，有妖魔的女儿们，聚集着成千上万美丽动人的少女，沐浴着佛法的光芒，心生敬仰。妖魔和妖女们，在没有门的铁屋里，妖魔之王头颅鬘（嘎巴拉念珠）自在地安坐着，所有的妖魔都鞠躬敬畏。之后，国王、大臣、臣民等眷属，向外顶礼膜拜，各自返回自己的住所。当王妃到达王宫时，王子穆迪格（珍珠）对王妃说：具有见闻忆触之意义的上师邬金（乌仗那）已前往，让西藏的土地变得空虚。父王已经驾崩升天，我感到身心空虚。 你们难道不感到空虚吗？我们所有的君臣，都想绕着香的桥梁走。国王这样下令后，大臣们回答说：请听，君主，佛法的国王！桥梁有什么用，请返回王宫吧。留下的君臣们，渴望见到君主，如饥似渴。请迅速返回伟大的寺庙。说完，君臣们返回了自己的家园。邬金（乌仗那）莲花生大师的传记广编，从西藏前往西南降伏妖魔的章节，第一百零七品。嗡啊吽 班匝格热 贝玛色德吽。 从西藏前往西南降伏妖魔的章节。
English
On the ground, look towards the direction Guru Rinpoche departed. From within the sun's rays, like a crow, he departed, shimmering with light. Then, like a pigeon, like a sparrow, like a bee, like a mosquito, he went. Then, even when looking, the eyes could not see him. Even when watching attentively, he was not seen. At midday, when the sun shone, he was seen having crossed over India, not yet arrived in Oddiyana (Udyana), but having descended and seated himself on top of Jambudvipa Mountain. Then, the next morning, looking attentively, near the iron city of the island of Simhala (Sri Lanka), he was seated in the cool shade of a Champaka tree. He saw the intelligent, excellent horse stirring golden sand, and the king of medicine, Satī, eating. Near the Guru, there were demon daughters, a gathering of a thousand beautiful and youthful maidens, receiving the rays of the Dharma and developing devotion. Demons and demonesses, in a doorless iron house, the king of demons, Garland of Skulls (Kapala Beads), was seated freely. All the demons were seen bowing and showing respect. Then, the king, ministers, subjects, and retinue, bowed outwards and departed to their respective homes. When the queen reached the palace, Prince Mutig (Pearl) said to the queen: The Guru of Oddiyana (Udyana), who has meaning in seeing, hearing, remembering, and touching, has departed, leaving the land of Tibet empty. The father, the king, has passed away to the heavens, and I feel emptiness in body, mind, and perception. Do you all not feel emptiness? All of us, the lords and subjects, wish to circle the bridge of Shang. When the king gave this order, the assembly of ministers replied: Listen, sovereign, king of Dharma! What is the use of a bridge, please return to the palace. The remaining lords and subjects, thirst for the sovereign's arrival, like the parched. Please return quickly to the great monastery. Having said this, the lords and subjects returned to their own lands. From the extensive compilation of the life story and liberation of Guru Padmasambhava of Oddiyana (Udyana): The chapter of departing from Tibet to subdue the demons in the southwest, the one hundred and seventh. Oṃ Āḥ Hūṃ Vajra Guru Padma Siddhi Hūṃ. The chapter of departing from Tibet to subdue the demons in the southwest.