Tibetan
遍知贝玛嘎波大师教言集PK7བྲིས་སྐུའི་རྣམ་བཤད་མཐོང་བ་དོན་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ། 1-303 ༄༅། །བྲིས་སྐུའི་རྣམ་བཤད་མཐོང་བ་དོན་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ། ༄༅། །བྲིས་སྐུའི་རྣམ་བཤད་མཐོང་བ་དོན་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། བླ་མ་དང་མགོན་པོ་འཇམ་པའི་དབྱངས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཨོཾ་ཡིག་བཀྲ་ཤིས་བརྗོད་པ་སྔར་བཏང་ནས། །ཝཱ་ཀཀྱེ་དན་གདན་སྤྱི་བོའི་གཙུག་བཅས་ཏེ། །ན་མཿམཆོད་བསྟོད་ཀུན་བཟང་རྣམ་ཐར་གྱི། །ཆས་ཞུགས་ཟློས་གར་འགུལ་བས་སྐལ་བ་བཟང་། །ཟླ་ཟེར་བསིལ་བ་ཙམ་ལ་སྙན་ངག་པས། །བདུད་རྩིར་བཏགས་མོད་མཁས་པའི་ལང་ཚོའི་གཉེན། །ལེགས་བཤད་འབའ་ཞིག་བདུད་རྩིའི་དཔྱིད་ཡིན་པར། །རྟོགས་པ་ཀུན་དགའི་ནཱ་མ་ཅན་ངོར་འགོད། །དེ་ཡང་སྟོན་པའི་སྐུ་གཟུགས་བྲིས་སུ་བྲིས་པའི་ཐོག་མ་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོས་རྒྱལ་པོ་ཨུ་དྲ་ཡ་ཎ་ལ་སྐྱེས་སུ་བསྐུར་བ་དེ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སྟོན་པའི་སྐུ་ལ་རིག་བྱེད་པ་དག་བལྟ་བས་མ་ངོམས་ནས་མིག་འབྲས་མྱོས་པ་ལྟ་བུར་གྱུར་སྐབས། སྟོན་པ་ཆུ་འགྲམ་དུ་བཞུགས། དེའི་གཟུགས་བརྙན་ཆུ་ཀླུང་དུ་འཆར་བ་དཔེར་བགྱིས་པ་ཆུ་རློན་མའོ། །གཉིས་པ་ནི། སིངྒ་ལའི་རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་མུ་ཏིག་འཁྲི་ཤིང་གིས། མུ་ཏིག་བྲེ་བོ་ཆེ་གསུམ་སྟོན་པ་ལ་སྐྱེས་སུ་ཕུལ་བའི་སྐྱེས་ལན་རས་ཀྱི་གཞི་མར་རི་མོ་ཅི་ཐོབ་པའི་ཐང་སྐུ་ལས་འོད་ཟེར་བཀྱེ་དེ་མནན་པ་འདི་སྐྱེ་མཆེད་གཙང་སྟེ། 1-304 ཁ་ཆེ་དང་ཡུལ་དབུས་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་དར་རོ། །གསུམ་པ་སྟོན་པ་ལྷ་གནས་སུ་བཞུགས་པའི་དུས། རྒྱལ་པོ་ཨུ་དྲ་ཡ་ཎ་རབ་ཏུ་བྱུང་ཟིན་ལ། སྟོན་པ་དྲན་ཆེས་ནས་ཙན་དན་ལ་འབུར་དུ་དོད་པ་ཞིག་བཞེངས། ལྷ་ལས་བབས་པའི་དུས་སྐུ་དེས་སྟོན་པ་ལ་བསུ་བ་བྱས། ཙན་དན་ཇོ་བོར་གྲགས་པ་དེང་སང་རྒྱ་ནག་ན་བཞུགས་པ་འདི་དངོས་ལ་བཤུས་པའི་སི་ཐང་བྱུང་བ་རྣམས་ཏེ་དོན་སྟོན་པ་དངོས་སུ་བཞུགས་པའི་དུས་ནའང་སྐུའི་སྣང་བརྙན་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་མ་ཆད་ལ། ཕྱིས་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་སུ་བྱུང་བའི་དབང་གིས་བོད་ཡུལ་འདིར་ཡང་། བལ་བྲིས་རྒྱ་བྲིས་སུ་གྲགས་པ་དག་བྱུང་ངོ་། ། ཕྱེད་བཅས་བཅུ་གཉིས་ཆ་དང་། མཐོ་དང་། ཐལ་མོ་དང་། ཆ་ཆེན་ཞེས་པ་གང་གིས་བརྗོད་ཀྱང་དོན་གཅིག་པའོ། །ཕྱིས་ཤེས་པར་ལྡན་པ་དག་གིས་དུས་འཁོར་གྱི་ལུགས། སྡོམ་འབྱུང་ཞེས་ཐ་དད་དུ་བགྲངས་ཀྱང་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཆེར་མ་བྱུང་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔལ་ལྡན་རྒྱུད་དུ། རྒྱལ་བའི་བདག་པོ་གཙུག་ཏོར་ནས་ནི་མཛོད་སྤུའི་དབུས་སུ་ཕྱེད་དང་བཅས་པའི་ཉི་མའི་སོར་དུ་འགྱུར། །དེ་ནས་མགྲིན་པའི་ཆུ་སྐྱེས་དེ་བཞིན་སྙིང་ག་དང་ནི་ལྟེ་གསང་ཆུ་སྐྱེས་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་འགྲེལ་པར། འདིར་རྒྱལ་བའི་བདག་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གཙུག་ཏོར་གྱི་སྟེང་ནས་མཛོད་སྤུའི་དབུས་ཞེས་པ་སྨིན་མའི་དབུས་སུ་ཕྱེད་ད
Chinese
遍知贝玛嘎波大师教言集PK7《绘画造像释义·见即具义》 1-303 《绘画造像释义·见即具义》 顶礼上师与怙主文殊菩萨！首先念诵吉祥的嗡字，然后将瓦嘎结丹（藏文：ཝཱ་ཀཀྱེ་དན་，梵文天城体：वाक्कयेदान，梵文罗马拟音：vākkye dāna，汉语字面意思：语布施）置于头顶。以那摩（藏文：ན་མཿ，梵文天城体：नमः，梵文罗马拟音：namaḥ，汉语字面意思：敬礼）供养赞颂普贤行，以盛装的舞蹈来获得善缘。诗人仅以月光清凉比作甘露，而善说才是智者青春的伴侣，觉悟到这一点，我喜悦者将之记录下来。 关于佛陀身像绘画的起源，最初是形色王（梵：Rūparāja）将佛像作为礼物送给乌陀衍王（梵：Udayana）。当时，修行者们因无法满足于观看佛陀的身体，以至于眼睛都像喝醉了一样。佛陀在水边时，水中显现出佛陀的身影，于是便以此为蓝本绘制了水湿画。 1-304 第二种是，辛伽拉（梵：Siṃhala，狮子国，今斯里兰卡）国王的女儿，用三大贝的珍珠藤蔓作为礼物献给佛陀，佛陀则以在布料上随意绘画的唐卡作为回礼，并放射出光芒，这便是清净的生处。这种绘画在克什米尔和中部地区盛行。第三种是，当佛陀在天界时，乌陀衍王已经出家。他因过度思念佛陀，便用旃檀木雕刻了一尊佛像。当佛陀从天界降临时，这尊佛像前去迎接佛陀。这尊被称为旃檀木佛像的佛像，如今仍在中国。以上这些都是根据真身复制的唐卡，实际上，早在佛陀在世时，佛像就已经在各个地方流传。后来，由于地域的差异，在藏地也出现了尼泊尔风格和汉地风格的绘画。 十二分之一，无论是称为‘一半’、‘带一半’、‘带十二分之一’、‘高’、‘手掌’还是‘大份’，意思都是一样的。后来，有见识的人将时轮金刚的风格和生起次第的风格区分开来，但实际上并没有太大的区别。例如，在《吉祥续》中说：‘胜者之主从顶髻到眉间，变为一半的日轮。’‘从那里的喉咙到莲花，同样是心间和脐间的莲花。’在注释中说：‘这里，胜者之主，薄伽梵（藏文：བཅོམ་ལྡན་འདས，梵文天城体：भगवन्，梵文罗马拟音：bhagavan，汉语字面意思：世尊）的顶髻到眉间’，指的是眉毛中间的一半。
English
Collection of Teachings by the Omniscient Pema Karpo, PK7: Explanation of Painted Images - Seeing is Meaningful 1-303 Explanation of Painted Images - Seeing is Meaningful Homage to the Lama and Protector Manjushri! First, recite the auspicious syllable OM, then place Vakkayedana (Tibetan: ཝཱ་ཀཀྱེ་དན་, Sanskrit Devanagari: वाक्कयेदान, Sanskrit Romanization: vākkye dāna, Literal Meaning: Speech Giving) on the crown of the head. With Namah (Tibetan: ན་མཿ, Sanskrit Devanagari: नमः, Sanskrit Romanization: namaḥ, Literal Meaning: Homage), offering praise and the conduct of Samantabhadra, may good fortune be obtained through the movements of elaborate dance. Poets compare the coolness of moonlight to nectar, but eloquent speech is the companion of the youth of the wise. Realizing that excellent explanations are the source of nectar, I, the Joyful One, record this. Regarding the origin of painting the Buddha's image, the first instance was when King Rūparāja sent a Buddha image as a gift to King Udayana. At that time, practitioners could not satisfy their eyes by looking at the Buddha's body, and their eyes became like those of a drunkard. When the Buddha was by the water, his image appeared in the water, and this was used as a model for painting a water-damp painting. 1-304 The second instance is when the daughter of the King of Simhala (Sri Lanka) offered three large measures of pearl vines as a gift to the Buddha, and the Buddha returned the gift with a Thangka painted randomly on cloth, radiating light. This is the pure source. This painting became popular in Kashmir and the central regions. The third instance is when the Buddha was in the heavenly realm, King Udayana had already renounced the world. Because he missed the Buddha so much, he carved a sandalwood statue. When the Buddha descended from the heavens, this statue went to greet the Buddha. This statue, known as the Sandalwood Buddha, is still in China today. These are all Thangkas copied from the real body. In fact, even when the Buddha was alive, Buddha images were already circulating in various places. Later, due to regional differences, Nepalese and Chinese styles of painting also appeared in Tibet. One-twelfth, whether it is called 'half', 'with half', 'with one-twelfth', 'high', 'palm', or 'large portion', the meaning is the same. Later, knowledgeable people distinguished between the style of Kalachakra and the style of Utpattikrama, but in reality, there was not much difference. For example, in the Glorious Tantra, it says: 'The Lord of Victors, from the crown to the space between the eyebrows, becomes half a sun disc.' 'From there to the lotus of the throat, similarly the lotus of the heart and navel.' In the commentary, it says: 'Here, the Lord of Victors, the Bhagavan (Tibetan: བཅོམ་ལྡན་འདས, Sanskrit Devanagari: भगवन्, Sanskrit Romanization: bhagavan, Literal Meaning: Blessed One) from the crown to the space between the eyebrows' refers to half the space between the eyebrows. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ང་བཅས་པའི་ཉི་མའི་སོར་དུ་འགྱུར་ཏེ་ཕྱེད་དང་བཅས་པའི་སོར་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཚད་དོ། ། 1-305 དེ་ནས་མགྲིན་པའི་ཆུ་སྐྱེས་དེ་བཞིན་ཕྱེད་དང་བཅས་པའི་སོར་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཚད་དོ། །སྙིང་ག་ཡང་ཕྱེད་དང་བཅས་པའི་སོར་བཅུ་གཉིས་སོ། །དེ་ནས་ལྟེ་གསང་ཆུ་སྐྱེས་དེ་བཞིན་ཞེས་པ་ནི་ལྟེ་བའི་ཆུ་སྐྱེས་ཕྱེད་དང་བཅས་པའི་སོར་བཅུ་གཉིས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་གསང་བའི་ཆུ་སྐྱེས་ཕྱེད་དང་བཅས་པའི་སོར་བཅུ་གཉིས་སོ། །དེ་ལྟར་གཙུག་ཏོར་ནས་གསང་བའི་པདྨའི་མཐར་ཕྱེད་དང་བཅས་པའི་སོར་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་ཚད་ནི་སྐུའི་ཚད་དོ་ཞེས་གསུངས་ལ། སྡོམ་འབྱུང་ལས། ཚངས་པའི་རི་མོ་སོགས་གཟུགས་ཀྱི། །ཆ་ལྔ་ཡང་ནི་གདན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་འདིའི་གདན་ནི། རྒྱུའི་དོན་ཡིན་པར་རྒྱུད་སྡེ་མཁན་པོ་རྣམས་འཆད་པས་ན་བཞུགས་སྐུའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་པདྨའི་ཟླ་བའི་སྟེང་ནས་གཙུག་ཏོར་གྱི་བར་མཉམ་པ་ལྔར་ཕྱེ། དུམ་བུ་གསུམ་ཅན་སྐུ་ལུས་ཀྱིས་ནི། མགྲིན་པ་ནས་གསང་བའི་མཐར་ཐུག་པ་ལ་ཆ་མཉམ་གསུམ་དུ་བྱས་པའི་གཅིག་ནི་ཞལ་ཚད་དོ། །ཆ་མཉམ་པས་ནི་ཞལ་བྱས་ཏེ། ཞལ་ནི་བཅུ་གཉིས་ཆ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས། འདིར་སོར་ཕྱེད་པ་མ་གསུངས་པ་ནི་རྒྱུད་ཞལ་གསལ་མི་གསལ་གྱི་ཁྱད་ཙམ་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དོན་ལ་དེ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །བྲི་བའི་ཚེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་གི་དཔངས་ཙམ་འཕར་བས་དེ་བསྣན་གྱི་འབུར་ལ་དེ་ཀ་གསང་གནས་ཀྱི་འཕང་ཚད་དུ་རྟོགས་པས་ལོགས་སུ་མི་དགོས་སོ། ། 1-306 སྐུ་བཞེངས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དཔལ་ལྡན་རྒྱུད་དུ། ཞབས་ཀྱི་འོག་དང་རྗེ་ངར་བརླ་དང་དཔྱི་ཡང་མ་ནུ་དེ་ཉིད་རིག་བྱེད་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ། །ཞེས་པ་ལ་འགྲེལ་པར། ཞབས་ཀྱི་འོག་ནི་མ་ནུ་ཞེས་པ་སོར་བཅུ་བཞི་རྣམས་ཀྱི་འགྱུར་རོ། །རྗེ་ངར་ནི་དེ་ཉིད་ཅེས་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ཡིས་བརླ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞབས་ཀྱི་དཔངས་ནི་རིག་བྱེད་ཅེས་པ་སྟེ་ཕྱེད་དང་བཅས་པའི་སོར་བཞི་ཡིས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་པུས་མོའི་ཚིགས་དང་དཔྱི་ཡང་སོར་བཞི་ཡིས་སོ། །དེ་ལྟར་ཕྱེད་དང་བཅས་པའི་སོར་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་དཔྱི་ནས་རྐང་པའི་མཐིལ་གྱི་མཐར་རོ། །དེ་ལྟར་སོར་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ལྷག་པའི་བརྒྱ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུའོ། །རྐང་པའི་མཐིལ་ལ་ཞལ་གང་སོར་གཉིས་ཡོད་པས་མ་ནུའོ། །དེ་ཡང་སྡོམ་འབྱུང་ལས། བརླ་དང་བྱིན་པའི་མཚམས་སུ་ནི། །སོར་བཞི་པ་དང་ཡང་དག་ལྡན། །པུས་མོའི་ལྷ་ང་སོར་བཞིའི་ཚད། །ཞབས་ཀྱི་བོལ་གྱིའང་དེ་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དཔལ་ལྡན་རྒྱུད་དུ། བྲང་ཕྱེད་ཕྱེད་བཅས་ཉི་མས་རང་དཔུང་དཔུང་ལག་རྣམས་ནི་མཁའ་མིག་རྒྱལ་པོ་ཉི་མའི་ཚད་ཀྱིས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་འགྲེལ་པར། བྲང་ཕྱེད་ཕྱེད་བཅས་ཉི་མས་ཞེས་པ་ནི་ཕྱེད་དང་བཅས་པའི་བཅུ་གཉིས་ཚད་ཀྱིའོ། །རང་དཔུང་དཔུང་ལག་རྣམས་ནི་མཁའ
Chinese
我们的太阳穴是十二指宽的一半的尺寸。 然后，喉咙的莲花也是十二指宽的一半的尺寸。心也是十二指宽的一半。然后，肚脐的莲花，也就是肚脐的莲花，是十二指宽的一半。同样，秘密的莲花也是十二指宽的一半。因此，从头顶到秘密莲花的末端，六十二指宽的一半是身体的尺寸。在《总集根本续》中说：‘梵天的线条等形象的五部分也是垫子。’这里的垫子是原因的意思，密续部的堪布们是这样解释的，所以按照坐姿像的比例，从莲花月亮的上方到头顶分为相等的五份。身体分为三部分，从喉咙到秘密的末端分为相等的三个部分，其中一份是脸的尺寸。用相等的部分来做脸，脸是十二分之一。’这里没有说一半的指宽，要知道这只是密续是否明确的差别，实际上是需要的。书写时，因为跏趺坐的高度会增加，所以要加上那个凸起，要知道那个凸起是秘密地方的高度，所以不需要单独计算。 按照站立像的比例。在《吉祥根本续》中说：‘脚下和胫骨、大腿和臀部，以及摩奴，这些都是知识。’在注释中说：‘脚下是摩奴，也就是十四指宽的变化。胫骨是二十五指宽，大腿也是一样。脚的高度是知识，也就是四指半。’同样，膝盖的关节和臀部也是四指宽。因此，从臀部到脚底的末端是六十二指半。因此，超过一百二十五指是佛像的尺寸。脚底有一个脸的尺寸，也就是两指宽，也就是摩奴。在《总集根本续》中也说：‘大腿和胫骨的交界处，有四指宽，非常合适。膝盖骨是四指宽，脚踝也是一样。’在《吉祥根本续》中说：‘胸部一半加上一半是太阳穴的尺寸，自己的手臂和手是虚空、眼睛、国王、太阳穴的尺寸。’在注释中说：‘胸部一半加上一半是太阳穴的尺寸，也就是十二指半的尺寸。自己的手臂和手是虚空’
English
Our sun temple is half of twelve fingers in size. Then, the lotus of the throat is also half of twelve fingers in size. The heart is also half of twelve fingers. Then, the navel lotus, which is the lotus of the navel, is half of twelve fingers. Similarly, the secret lotus is also half of twelve fingers. Therefore, from the crown of the head to the end of the secret lotus, sixty-two and a half fingers is the size of the body. In the 'Compendium of Sources,' it is said: 'The lines of Brahma and other forms are also the seat of the five elements.' The seat here means the cause, as explained by the Khenpos of the Tantra section, so according to the proportion of the seated image, from above the lotus moon to the crown of the head, it is divided into five equal parts. The body is divided into three parts, from the throat to the end of the secret, divided into three equal parts, one part of which is the size of the face. The face is made with equal parts, and the face is one-twelfth. ' Here, the half-finger width is not mentioned, it should be known that this is only the difference between whether the tantra is clear or not, in fact, it is needed. When writing, because the height of the lotus position will increase, so add that bulge, know that the bulge is the height of the secret place, so there is no need to calculate separately. According to the proportion of the standing image. In the 'Glorious Root Tantra,' it is said: 'Under the feet and the tibia, thighs and hips, and Manu, these are knowledge.' In the commentary, it is said: 'Under the feet is Manu, which is the change of fourteen fingers. The tibia is twenty-five fingers wide, and the thighs are the same. The height of the feet is knowledge, which is four and a half fingers. ' Similarly, the knee joint and the hips are also four fingers wide. Therefore, from the hips to the end of the sole of the foot is sixty-two and a half fingers. Therefore, more than one hundred and twenty-five fingers is the size of the Buddha image. There is a face size on the sole of the foot, which is two fingers wide, which is Manu. In the 'Compendium of Sources,' it is also said: 'At the junction of the thighs and tibia, there are four fingers wide, which is very suitable. The kneecap is four fingers wide, and the ankle is the same. ' In the 'Glorious Root Tantra,' it is said: 'Half of the chest plus half is the size of the sun temple, one's own arms and hands are the size of space, eyes, king, sun temple. ' In the commentary, it is said: 'Half of the chest plus half is the size of the sun temple, which is the size of twelve and a half fingers. One's own arms and hands are space' --------------------------------------------------------------------------------