Tibetan
་ལོངས་སྤྱོད། དེ་ཙམ་འཕེལ་བའམ་འགྲིབ་པ་དངོས་གནས་པ་ཡིན་ན། ཞག་གཉིས་པར་རྐང་སྡོམ་གྱི་གྲངས་བཅུ་བྲིས་པ་འདི་ཞག་གཉིས་པར་ཆུ་ཚོད་བཅུས་སྣོན་འདྲིད་བྱེད་པ་དངོས་གནས་པ་ཡིན་གྱི། ལྔས་སྣོན་འཕྲི་བྱས་པ་ཡིན་ན་ཞག་དང་པོ་དང་ཁྱད་མེད་པས་དངོས་པོ་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་དུས་ཀྱི་ཞག་དེའི་ངོ་སྐལ་གྱི་ཆུ་ཚོད་དངོས་གནས་པ་དང་། ལྔ་ནི་ཞག་དང་པོའི་སྐལ་པ་ཡིན་གྱི་འདིའི་དངོས་གནས་པ་མིན་སྙམ་ན། ལྔ་དེ་རིང་ཞག་གཉིས་པའི་སྐལ་བ་དང་། ལྔ་ཞག་དང་པོའི་སྐལ་པ་སྤྱད་ཟིན་ཡིན་པ་བདེན་ཀྱང་། རྟག་ལོངས་སོགས་གཟའ་རྣམས་ཀྱི་དལ་མྱུར་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་སྔ་མ་སྔ་མའི་སྟེང་ནས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་མ་བརྩིས་པར་ད་ལྟར་ལོངས་སྤྱོད་ཇི་ཙམ་ཡིན་པ་ཤེས་ཐབས་མེད་པས། སྔ་མ་དང་བསྡོམས་ནས་དེ་ལྟར་འོང་བ་ཡིན་རུང་། དེ་ལྟར་བསྡོམ་པ་དེ་ཉིད་གང་བརྩེ་ཉིན་དེའི་ལོངས་ སྤྱོད་དངོས་གནས་པ་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་དགོས་ཀྱི། སྔ་མ་དང་མ་བསྡོམས་པའི་རང་དུས་ཀྱི་རྟག་ལོངས་སམ་རྐང་པའི་གྲངས་ཙམ་ཞག་དེའི་ལོངས་སྤྱོད་དངོས་གནས་པར་ཁས་བླངས་ནས། ཡུལ་དང་དུས་ཀྱི་ཆུ་ཚོད་སྔ་མ་སྔ་མ་དང་བསྡོམས་པའི་གྲངས་དེ་དངོས་པོ་ལ་མི་འདས་པར་འདོད་ན་མཚན་བརྗོད་བཏོན་ཚུལ་ལ་མཚོན་ན། ཞག་གཉིས་པར་བཅུ་གྲུབ་པ་ཞག་དེའི་ངོས་སྐལ་གྱི་དངོས་གནས་པ་མིན་ཞིང་། དེའི་ཚུལ་གྱིས་ཞག་བདུན་པར་ཉེར་ལྔ་གྲུབ་པ་དངོས་པོ་ལ་མི་གནས་པར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་བཞིན་སྐྱེས་བུས་དཔག་ཚད་བརྒྱ་བགྲོད་པ་དང་། ནས་བྲེ་བརྒྱ་འཇལ་བ་རྣམས་ཀྱང་། མཚན་བརྗོད་ཚིག་རེ་རེ་དང་། ས་གོམ་པ་རེ་རེ་ནས་འབྲུ་རེ་རེ་ནས་རིམ་པར་སྔ་མའི་སྟེང་དུ་ཕྱི་མའི་གྲངས་བསྣན་ནས་མཐར་ཉེར་ལྔའམ་བརྒྱ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ཙམ་ཡིན་པ་དེ། དུས་དེའི་ཚེ་ན་དངོས་པོ་ལ་གནས་པ་ཡིན་གྱི་མི་གནས་པར་ཁས་ལེན་དགོས་པས་དེ་མི་རུང་སྟེ། དཔེར་ན་དེ་རིང་ཉི་མ་འདི་ལ་སྐྱེས་བུ་འདིས་ཚེ་ལོ་བརྒྱ་ལོན་ནོ་ཞེས་པའང་ཐ་སྙད་དབང་བཙན་དུ་བྱས་ཏེ་དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་སྐྱོན་མེད་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །ཟླ་རྐང་དང་པོའི་ཆུ་ཚོད་ལྔ་ཡང་དུས་མཐའི་སྐད་ཅིག་ནས་ཆུ་ཚོད་ལྔའི་རིམ་པས་སྔ་མ་སྔ་མའི་སྟེང་དུ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་བསྣན་ཏེ་མ་རྩིས་པར་ཆུ་ཚོད་ལྔ་འོང་བ་མི་སྲིད་དོ། །དཔག་ཚད་ཀྱང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རིམ་པས་འཕེལ་བ་ཡིན་གྱི་དཔག་ཚད་རིལ་པོར་མེད་དོ། །དེས་ན་རྩིས་ཀྱི་ཚུལ་ལུགས་ལས། གྲངས་སྔ་མ་སྔ་མའི་སྟེང་དུ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་བསྣན་ཏེ། གཅིག་ནས་བརྒྱ་སྟོང་ལ་སོགས་པར་འཕེལ་བ་དེ་དངོས་
Chinese
享用。如果增长或减少那么多是真实存在的，那么第二天写下的总步数是十，这表示第二天增加了十个小时是真实存在的。如果增减的是五，那就和第一天没有区别，因此不是真实存在的。如果认为那是当时那一天的份额的真实小时数，而五是第一天的份额，不是这里的真实存在，那么，五是今天第二天的份额，五是第一天的份额已经用完，这确实是真的。然而，恒星时等星宿的快慢享用，如果不从前一个的基础上计算后一个，就无法知道现在享用了多少。即使与前一个相加会变成那样，也必须承认那样相加就是所计算的那天的真实享用。如果承认不与前一个相加的自身时间的恒星时或步数是那一天的真实享用，并且认为地点和时间的先前小时数相加的数字不会消失在事物中，那么就命名表达方式而言，第二天形成的十不是那天的份额的真实存在。按照那种方式，第七天形成的二十五将不会存在于事物中。同样，一个人走过一百由旬，量了一百桶青稞等，也是从每一个名称表达的词语，每一个脚步，每一粒谷物开始，依次在前一个的基础上加上后一个的数字，最终无论是二十五还是一百等等是多少。在那个时候，它存在于事物中，必须承认它不存在，这是不行的。例如，今天这个人活了一百岁，这也是通过术语的强制力而这样说的，没有过错。第一个月相的五个小时，如果不从时间尽头的瞬间开始，以五个小时的顺序在前一个的基础上加上后一个，就不可能出现五个小时。由旬也是微尘逐渐增加的，而不是整个由旬存在。因此，按照计算的规则： 在前一个数字的基础上加上后一个数字，从一增加到百千等，那是真实的。
English
Enjoyment. If that much increase or decrease is truly existent, then writing down the total number of steps as ten on the second day indicates that adding ten hours on the second day is truly existent. If it's an increase or decrease of five, then there's no difference from the first day, so it's not truly existent in reality. If you think that's the true hour of that day's share at that time, and five is the share of the first day, not truly existent here, then, although it's true that five is the share of the second day today, and five is the share of the first day that has already been used, all the fast and slow enjoyments of the constellations like constant time, etc., without calculating the latter on top of the former, there's no way to know how much is being enjoyed now. Even if it comes about that way by adding it to the former, it must be admitted that that addition itself is the true enjoyment of the day being calculated. If you acknowledge that the constant time or the number of steps of one's own time without adding it to the former is the true enjoyment of that day, and if you think that the number of previous hours of place and time added together doesn't disappear into things, then, as far as naming and expressing is concerned, the ten formed on the second day is not the true existence of that day's share. In that way, the twenty-five formed on the seventh day will not exist in things. Similarly, a person walking a hundred yojanas and measuring a hundred bre of barley, etc., also start from each word of the name expression, each step, each grain, and gradually add the number of the latter on top of the former, until finally whether it's twenty-five or a hundred, etc., how much it is. At that time, it exists in things, and it must be admitted that it doesn't exist, which is not permissible. For example, saying that this person has lived a hundred years today is also said in that way by the force of terminology, and there's no fault. The five hours of the first lunar phase also cannot come about without adding the latter on top of the former in a sequence of five hours from the moment at the end of time. A yojana also increases gradually by minute particles, and the whole yojana doesn't exist. Therefore, according to the rules of calculation: Adding the latter number on top of the former number, increasing from one to hundreds and thousands, etc., that is real.
Tibetan
གནས་པའི་གྲངས་ཡིན་གྱི། སྔ་མ་དང་སྡོམ་པ་མི་རྩི་ན། གྲངས་ཐམས་ཅད་རེ་རེ་བར་འགྱུར་གྱི་ཇེ་མང་དུ་འཕེལ་བ་མི་སྲིད་དོ། །དལ་བའི་རྟག་ལོངས་ལ་ཡང་ཞག་རེར་རྟག་ལོངས་རེ་རེ་སྤྱོད་པ་ལས་ལྷག་པ་སྤྱོད་མི་སྲིད་ཀྱང་། ཞག་དང་པོའི་རྟག་ལོངས་ལས། གཉིས་པ་སོགས་སུ་འཕེལ་བ་དེ་ཉིད་ཞག་དེའི་དུས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་དངོས་གནས་པར་ཁས་ལེན་དགོས་ཀྱི་སྔ་མ་དང་བསྡོམ་ནས་མ་བརྩིས་ན་དེ་ལྟར་ཇེ་མང་དུ་འཕེལ་རྒྱུ་མེད་ཅིང་། རིམ་པས་མ་འཕེལ་ན་གང་བརྩི་བའི་དུས་དེའི་ལོངས་སྤྱོད་ཅི་ཙམ་ཡིན་པ་ཤེས་པའི་ཐབས་མེད་དོ། །དེས་ན་ཞག་རེ་རེའི་ཡུན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། རྟག་ལོངས་འདི་ཙམ་རེ་རེ་སྤྱོད་པ་དང་། ཟླ་རྐང་འདི་ཙམ་འཕེལ་འགྲིབ་བྱེད་ཅེས་བསམ་ན་ཟླ་རྐང་ཉེར་ལྔ་དོན་ལ་གནས་ཤིང་། ཞག་སྔ་ཕྱི་སྦྲེལ་ཏེ་བརྩིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། དང་པོའི་ལྔ་དེ་ཞག་གཉིས་པར་བཅུ་ཡི་གྲངས་སུ་འཕེལ་བ་སོགས་རྐང་བསྡོམ་བྲི་རྒྱུ་འདི་ཞག་དེའི་ལོངས་སྤྱོད་དངོས་པོ་ལ་གནས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་ཟླ་རྐང་གི་ཆ་ཤས་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པའི་ཆ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ཡང་དངོས་པོ་ལ་གནས་པར་འདོད་རུང་སྟེ། ཞག་གཉིས་པར་རྐང་སྡོམ་བཅུས་འཕེལ་འགྲིབ་བྱེད་པ་དེ། ཞག་དང་པོའི་ལྔ་སྤྱད་ཟིན་གྱི་གྲངས་དང་རང་དུས་ཀྱི་ལྔ་བསྡོམ་ནས་བཅུར་ལོངས་པ་ཡིན་གྱི། ཞག་སྔ་མའི་རྐང་གྲངས་དང་མ་བསྡོམ་པར་ཞག་གཉིས་ གྲངས་བཅུ་གསར་དུ་སྤྱད་པ་མིན་ན་ཡང་། སྔ་ཕྱི་བསྡོམས་པའི་བཅུ་པོ་དེས་ཞག་གཉིས་པར་ཟླ་རྐང་རྐང་བསྡོམ་གྱི་བཅུ་དངོས་གནས་ཀྱིས་འཕེལ་བའམ་ཕྲི་བ་བྱེད་པ་ཡིན་པས། བཅུ་ཡིས་བཅུ་གོ་ཆོད་ཅེས་ཁས་ལེན་དགོས་སོ། །སྔ་མའི་ལྔ་དང་བསྡོམ་པའི་བཅུ་ཡིན་པས། རང་དུས་ཀྱི་བཅུའི་གོ་མ་ཆོད་ན། རྐང་བསྡོམ་འབྲི་མི་དགོས་པར་ཟླ་རྐང་གང་བབ་དེའི་གྲངས་ཙམ་གྱིས་ཕྲི་སྣོན་བྱེད་པར་རིགས་ན་ཡང་དེ་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དོ། །དེས་ན་ཞག་དང་པོར་ཟླ་རྐང་ཐོག་མའི་གྲངས་ལྔ་ཕྲི་བ་འདི་དངོས་གནས་ཡིན་པ་བཞིན། གཉིས་པར་བཅུ་བྲིས་པ་ཡང་དང་པོའི་ལྔ་དང་ཁྱད་མེད་པར་ཞག་དེའི་ངོས་སྐལ་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ཡིན་པ་ནས། ཞག་བདུན་པར་ཉེར་ལྔ་བྲི་བའི་ཐར་དུ་འདྲ་ཞིང་ཁྱད་མེད་པར། རྐང་བསྡོམ་གྱི་གྲངས་དངོས་སུ་ཡོད་པ་དེས་ཕྲི་བསྣན་འཕེལ་འགྲིབ་དངོས་གནས་པར་བྱེད་པས་དེ་དངོས་པོ་ལ་གནས་པར་ཁས་ལེན་དགོས་ཀྱི། ཞག་བདུན་པོ་དེ་རེ་རེའི་རྐང་བསྡོམ་གྱི་གྲངས་ཅི་ཙམ་བྲིས་པ་དེ་ཙམ་ཞིག་དངོས་སུ་ཞག་དེར་འཕེལ་འགྲིབ་བྱེད་པས་དེའི་ནང་ན་དངོས་པོ་ལ་མི་ག
Chinese
是存在的数量。如果不计算之前的总和，所有的数量都会变成一个个单独的，不可能越来越多。即使是缓慢的持续享用，每天也只能享用一个持续享用，不可能享用更多。但是，第一天的持续享用，到第二天等增加，必须承认那是当天时间的真实享用。如果不和之前的加起来计算，就不可能那样越来越多。如果不逐渐增加，就没有办法知道所计算的时间的享用是多少。因此，如果以每天的时间为准，认为每天享用这么多持续享用，这个月增加或减少这么多，那么二十五个月份就真实存在。如果以前后连接计算，那么第一个五在第二天增加到十的数量等等，写下总份额这件事，是因为存在于那天的享用事物上，所以月份份额增加和减少的部分一百二十也应该认为是存在于事物上。第二天以总份额十进行增减，那是第一天用完的五的数量和自己时间的五加起来变成十。不是不和前一天的份额加起来，第二天
English
It is the number of existence. If the previous sum is not counted, all the numbers will become individual ones, and it is impossible to increase more and more. Even with slow continuous enjoyment, only one continuous enjoyment can be enjoyed per day, and it is impossible to enjoy more. However, the continuous enjoyment of the first day, increasing to the second day, etc., must be admitted as the real enjoyment of that day's time. If it is not calculated by adding it to the previous one, it is impossible to increase more and more like that. If it does not gradually increase, there is no way to know how much the enjoyment of the time being calculated is. Therefore, if we take the duration of each day as the standard, and think that we enjoy so much continuous enjoyment each day, and this month increases or decreases so much, then twenty-five months really exist. If we calculate by connecting the previous and the following days, then the first five increases to the number of ten on the second day, etc. The matter of writing down the total share is because it exists in the enjoyment things of that day, so the increasing and decreasing part of the month's share, one hundred and twenty, should also be considered as existing in things. On the second day, the increase and decrease are made with a total share of ten, which is the sum of the number of five used up on the first day and the five of its own time, which becomes ten. It is not that the share of the previous day is not added up, the second day