Tibetan
་འདག་གྲོལ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་གནས་པས་ན། ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་བློས་སྤང་བྱ་དང་གཉེན་པོ་སོགས་སུ་ལྟ་བའང་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་མཐོང་བ་ལ་སྒྲིབ་པ་ཡིན་པར་ཤེས་ནས། གནས་ལུགས་ཐོབ་ཤོར་མེད་པར་མཉམ་པར་གཞག་པ་འདི་བཤགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་འགྱོད་ཚངས་བྱེད་འདོད་ན། །དྲང་པོར་འདུག་ལ་ཡང་དག་ལྟོས། །འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ། ཆོས་ཉིད་དེ་ནི་དུས་གསུམ་པོ་ཀུན་ཏུའང་རང་གི་ངང་ཚུལ་ལས་མི་གཡོ་བས་ན། འཕོ་ཞིང་འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་དེ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་བརྡའམ་ཐ་ཚིག་བཏགས་པ་མེད་པས་ན། དེའི་རང་བཞིན་ཡེ་ནས་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་ལ། ད་བློ་ཡིས་དེ་ལ་རྩོལ་བ་མེད་ཅིང་ལམ་གྱིས་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པས་ནམ་མཁའི་ངང་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་གནས་པ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་འཁོར་འདས་ཡོངས་ལ་ཁྱབ་པས་འཁོར་འདས་ཀུན་གྱིས་འདོ༷ད་རྒུར་བསྒྱུར་བ་ཡིན་པ་ནི་འདི་ལྟར། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཇི་བྱས་ཅིར་སྣང་ཡང་དེའི་ངང་ཚུལ་ལས་སུ་ཡང་མི་འདའ་བར་ གནས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས། ད་ཅུང་ཟད་ཀྱང་སྒྲུབ་ཅིང་རྩོལ་བ་མི་དགོས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི་ངང་དུ་རོལ་ཞིང་རྒྱུ་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་སོགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བཅོས་བསྒྱུར་མེད་པར་རང་བཞིན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་ལས་གཞན་མིན་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པས་བཤགས་ཞེས་པ་སྟེ། འདིར་བྱང་ཆུབ་དང་དེའི་ལམ་ཞེས་རྒྱུ་འབྲས་ཐ་དད་དུ་སྟོན་པ་མ་ཡིན་ཀྱང་། ཕྱིན་ཅི་ལོག་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་རྟོགས་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཉིད་མ་སྤངས་པར་རང་གྲོལ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ཞེས་གསུངས་ཏེ་ཚུལ་འདི་དང་མཚུངས་པར་ཟབ་མོའི་མདོ་སྡེ་དག་ལས་ཀྱང་། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་བྱང་ཆུབ་རྡོ་རྗེའི་གཞི་ལགས་སོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་ཚུལ་འདིར་བཤགས་བྱ་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་བཤགས་བྱེད་གཉེན་པོ་ཐ་དད་དུ་ལྟ་བ་ནི། སྤང་བྱ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པ་ལ་དེར་ལྟ་བ་ནམ་མཁས་སྐྲག་པ་བཞིན་དུ་བློ་དམན་པའི་སྣང་ཚུལ་ཡིན་པས་ན་འདིར་མ་སྤངས་ཡེ་དག་ཏུ་རྟོགས་པས། ལམ་དང་ལམ་མིན་རང་བཞིན་མཉམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ལམ་བྱ་རྩོལ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའོ། །གསུམ་པ། དེ་ལྟར་སྣང་སྲིད་བདེ་བ་ཆེན་པོར་གནས་པ་ལ་རྩོལ་སྒྲུབ་ཅུང་ཟད་མི་དགོས་ཏེ། གང་རྩོལ་བས་བསྒྲུབ་པ་དང་གྲུབ་མཐའ་དམན་ པའི་ཞེ་འདོད་སྣ་ཚོགས་ནི་དོན་ལ་འཆིང་བ་ཡིན་ཏེ་དེ་མ
Chinese
由于处于无垢解脱的法性大平等中，因此，以分别念的思维将应断之法和对治等视为障碍证悟实相之义，要知道。于实相无得无失地安住，是诸忏悔之王。如云：若欲行忏悔，正直安住而谛视，于此无有可除者。如是等等所说。第二，法性于三时中亦不离自性，无有迁变，亦无表示其如是之表诠或名言，其自性本然如是，故不应以心造作，亦不能以道证成，唯如虚空般安住。 以自性周遍轮涅一切，故能随轮涅一切所欲而转变，是故，无论如何作为，显现如何，亦不离其自性而安住，故不需稍作修证与勤作，一切皆如于虚空中嬉戏游舞般。因此，知晓执我等一切颠倒分别念亦无须改造，自性即是大菩提道，此即是忏悔。此处虽将菩提与道显示为因果各异，然若能了知彼等颠倒之自性，则颠倒本身亦不舍而自解脱，故云菩提道，如是之理，于甚深之经部中亦云：烦恼乃菩提金刚之基。如是等等所说。因此，于此道理中，视忏悔之所为乃是道之违品，及忏悔之对治为各异，此乃于自性不成立之应断法执着，如畏惧虚空般，是为劣慧者之显现，故于此处了知不舍而本净，了知道与非道自性平等，是为无作瑜伽，乃为最胜。第三，如是安住于显有大乐之中，不需稍作勤作修证，何以故？以勤作所成及低劣宗派之种种希求，实乃系缚，彼等不
English
Since it abides in the great equality of the nature of reality, which is free from defilement and liberation, therefore, understanding that viewing what should be abandoned and antidotes, etc., with the mind of conceptualization is also an obstacle to seeing the meaning of reality. Abiding equally without gain or loss in reality is the king of all confessions. As it is said: If you wish to perform confession, sit upright and look correctly. There is nothing to be removed here. As it is said and so on. Secondly, that nature of reality does not waver from its own nature at all times, so there is no change or transformation, and there is no sign or expression to represent it as it is. Its nature is inherently such, so there is no effort to be made by the mind, and it cannot be accomplished by the path, but it abides like the nature of the sky. Because it pervades all of samsara and nirvana by its very nature, it can transform according to the wishes of all of samsara and nirvana. Therefore, no matter what is done or how it appears, it does not deviate from its own nature and abides. Therefore, there is no need to practice or strive even a little. Everything is like playing and wandering in the nature of the sky. Therefore, knowing that all inverted conceptualizations such as clinging to self are not to be transformed, but are inherently the path of great enlightenment itself, is called confession. Although here enlightenment and its path are shown as different in cause and effect, if one realizes the nature of those inverted things, then the inverted things themselves are self-liberated without being abandoned, so it is said to be the path of enlightenment. Similarly, in the profound sutras, it is also said: Afflictions are the basis of the vajra of enlightenment. As it is said and so on. Therefore, in this principle, viewing the object of confession as an opponent of the path and the antidote of confession as different is like being afraid of the sky, because one clings to what should be abandoned, which is not established by nature. Therefore, here, realizing that it is primordially pure without abandonment, and knowing that the nature of the path and non-path are equal, is effortless yoga, which is the most excellent. Thirdly, abiding in the great bliss of existence and appearance in this way does not require any effort or practice. Why? Because whatever is accomplished by effort and the various desires of inferior tenets are actually bonds, and they do not
Tibetan
་ཟད་བར་དུ་གྲོལ་བ་མཐར་ཐུག་པ་མི་ཐོབ་ཀྱང་རང་གནས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་རང་སོར་ངོ་འཕྲོད་པའམ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་མན་ངག་དང་རྟོགས་བྱའི་དོན་ཟུང་དུ་མི་ལྡན་པ་སྟེ་གནད་དུ་མི་འབྱོར་བར། གནས་ལུགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་བསལ་བཞག་མེད་པའི་དོན་ལ་རང་ཉིད་ཡིད་ཆེས་གདིང་དུ་མ་གྱུར་ན། ཚིག་གིས་མཚོན་པར་བྱས་ནས། རང་བཞིན་གྱིས་སངས་རྒྱས་སོ། །ལམ་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་དོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་དུ་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་གནས་པའི་གྲུབ་མཐའི་ཞེ་འདོད་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་དཀྲིས་པས་ནི་སེམས་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་མི་འཐོབ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཚིག་ཙམ་དང་བློས་བྱས་སེམས་ཀྱི་རྙོགས་པས་མ་བསླད་པར། རང་སེམས་ཡེ་ནས་བསལ་བཞག་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཡིན་པར་ཤེས་ནས་རྩོལ་སྒྲུབ་སྤང་གཉེན་དུ་གྲུབ་པར་འཛིན་པའི་ཤེས་སྒྲིབ་ཕྲ་མོ་ལ་ལམ་དུ་མི་རློམ་པར། གཞིར་གནས་གཉུག་མའི་དོན་ལ་རང་བབས་སུ་བཞག་པས། གཟུང་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་གྱི་སེམས་ལས་འདས་པའི་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་ཀློང་དུ་ལམ་མཐར་ཕྱིན་ཏེ་ཟད་སར་འཁྱོལ་བར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཟབ་མོའི་མདོ་སྡེ་ལས་ཀྱང་། སེམས་རྟོགས་ན་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་གཞན་དུ་མི་བཙལ་བའི་འདུ་ཤེས་རབ་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ཚུལ་དེ་ལྟར་ཉམས་ གྲིབ་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་མ་སྤངས་རང་དག་ཏུ་རྟོགས་པས་བཤགས་ན། བཤགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་པ་སྟེ། འདིས་ནི་འཁོར་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་དང་། ཉོ༷ན་མོངས་པ་དང་ལས་ངན་པ་སྟེ། མདོར་ན་སྒྲིབ་པ་གཉིས་དང་དེའི་དབང་གིས་ལས་བསགས་པ་ཐམས་ཅད་མ་སྤངས་རང་སར་དག་ནས་འབྲས་བུ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཐོབ་བོ་ཞེས་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་མི་འཇིགས་པ་སེང་གེའི་སྒྲ་བསྒྲགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་ཀུན་ལ་མངའ་དབང་འབྱོར་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་བདག་པོ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མན་ངག་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལྟར་བཤགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ༷། །དེ་ལྟར་རྒྱུད་དང་ལུང་དང་མན་ངག་གི། ཚུལ་དང་མཐུན་པར་བཤགས་པའི་རིམ་པ་ནི། །རྡོ་རྗེའི་ཚིག་གི་དོན་ཟབ་རྟོགས་དཀའ་ཡང་། །བླ་མའི་བཀའ་ཡིས་ཅུང་ཟད་ཕྱེ་སྟེ་བཤད། །དེ་ཡི་དགེ་བས་མཐའ་ཡས་འགྲོ་བ་ཀུན། །དངོས་དང་དངོས་མེད་སྤྲོས་པའི་དྲྭ་བ་ལས། །རབ་འདས་མཁའ་ཁྱབ་མཁའ་ཡི་རྡོ་རྗེའི་སྐུ། །སྒྲིབ་བྲལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྐུ་ཐོབ་ཤོག །ཅེས་པ་འདིའང་བདག་ཅག་གི་འདྲེན་མཆོག་མཚུངས་མེད་ཨ་བྷ་ཡ་དྷ་རྨེནྡྲའི་ཞལ་སྔ་ནས་བཀྲ་ཤིས་པའི་ལྷ་རེག་དང་དངུལ་དཀར་གྱི་མེ་ལོང་བཅས་ཆེད་དུ་བསྐུལ་བའི་གསུང་ གནང་བ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཚིག་དོན་ལ་བཀའ་འདྲི་ཞུས་པ་བཞིན་བཤད་ལུང་ཞིག་ཀྱང་གནང་བའི་བཀའ་དྲིན་ལ་བརྟེན་ནས་ཨ་ཛི་ཏ་བི་ཛ་ཡས་རང་བློས་གང་དཔོག་ཅུང་ཟད་རྣམ་པར་བཤད་པ་དགེ་ལེགས་སུ་གྱུར་ཅིག །མངྒ་ལཾ།། ༈ །།དོན་ཟབ་བཤགས་པའི་འགྲེལ་ཆུང་འདི། །པུཎྱེའི་མིང་ཅན་ཞུ་དག་པས། །ཆོས་སྦྱིན་ཕྱི་མོར་བཞེངས་པའི་དགེས། །རྣལ་འབྱོར་དམ་ཚིག་རྣམ་དག་ཤོག །ཤུ་བྷཾ།། ། རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་གི་ཚིག་དོན་ཅུང་ཟད་བཤད་པ་དྲི་མེད་ཤེལ་གྱི་མེ་ལོང།
Chinese
即使不能获得最终的解脱，如果不能使自住的法身自然而然地认识或证悟，即不具备诀窍和所证悟的意义，那就没有切中要害。如果自己没有对不可思议的本来清净之义生起确信，只是用言语来表达，说“自性本自成佛，道是无法修成的”等等，以停留在心之境地的各种宗派的成见来束缚，那就无法获得超越心识的智慧，以及诸法法性显现的伟大菩提。因此，不要被仅仅是言辞和虚构的心的杂染所迷惑，而要了知自心本来就是本来清净的佛，不要将执着于勤作、修持、取舍的微细所知障视为道，而要将安住于本基的本然之义。这样，在超越能取所取之境的心识的自生大智慧的虚空中，道路才能达到终点，最终得以穷尽。如是说。甚深经部中也说：“若能了悟自心即是智慧，因此应当精勤修持不于他处寻觅佛陀之想。”如是说。第二，像这样，如果将所有过患都证悟为本来未曾舍弃的自净，那就成了忏悔之王。以此能清净三轮的分别念，以及所有的所知障。 烦恼和恶业。总之，不舍弃二障以及由其所造的一切业，而于自性清净，就能获得圆满正等觉的果位。以在眷属中发出无畏狮子吼的方式，世尊以具足一切功德法的自在受用大主宰们，如诀窍圆满次第瑜伽般地忏悔。如是说。如此，符合续、经、诀窍的忏悔次第是：金刚语的甚深意义虽难以领悟，但依上师的教言稍作剖析而宣说。以此善根，愿无边众生，从有实无实的戏论网中，彻底解脱，于虚空般遍布的虚空金刚身，无有遮障的金刚萨埵（藏文：རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ།，梵文天城体：वज्रसत्त्व，梵文罗马拟音：Vajrasattva，汉语字面意思：金刚勇识）！
English
Even if ultimate liberation is not attained, if the self-abiding Dharmakaya is not naturally recognized or realized, that is, if the key point is not reached without possessing both the pith instruction and the meaning to be realized. If one does not have firm conviction in the meaning of the inconceivable, naturally pure state, but only expresses it in words, saying, "Self-nature is inherently enlightened, the path cannot be cultivated," etc., and is entangled by the various sectarian biases that dwell in the realm of the mind, then one will not attain the great Bodhi where the wisdom beyond mind and the Dharmata of all phenomena manifest. Therefore, without being defiled by mere words and fabricated mental clutter, knowing that one's own mind is originally the Buddha, naturally pure, without considering the subtle obscuration of knowledge, which clings to diligence, practice, acceptance, and rejection, as the path, but leaving it in its natural state in the meaning of the original ground. In this way, in the expanse of the great self-arisen wisdom beyond the mind with its object of grasping and being grasped, the path will reach its end and ultimately be exhausted. Thus it is said. Also, in the profound Sutra Pitaka, it is said, "If one realizes one's own mind is wisdom, therefore one should diligently cultivate the thought of not seeking the Buddha elsewhere." Thus it is said. Secondly, in this way, if all faults are realized as naturally pure, never abandoned from the beginning, then it becomes the king of all confessions. With this, one can purify the conceptual thoughts of the three spheres and all the obscurations of knowledge. Afflictions and bad karma. In short, without abandoning the two obscurations and all the karma accumulated by them, but purifying in self-nature, one can attain the fruit of perfect and complete enlightenment. In the manner of proclaiming the fearless lion's roar in the assembly, the Bhagavan, with the great lords of enjoyment who possess all the qualities of virtue, confessed as in the yoga of the completion stage of pith instructions. Thus it is said. Thus, the order of confession in accordance with the tantras, sutras, and pith instructions is: Although the profound meaning of the Vajra words is difficult to understand, it is explained by slightly dissecting it according to the instructions of the Guru. With this merit, may all limitless beings be completely liberated from the net of elaboration of real and unreal, and in the space-like, all-pervading Vajra body of space, Vajrasattva (藏文：རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ།，梵文天城体：वज्रसत्त्व，梵文罗马拟音：Vajrasattva，汉语字面意思：金刚勇识) free from obscurations!
Chinese
之身獲得。此亦吾等無與倫比之導師阿巴亞達摩因陀羅尊前，以吉祥之天物及白銀之鏡等特別勸請之語。 彼即刻如對詞義請教般，亦賜予解說傳承之恩德，依仗於此，阿吉達維加亞以己智所能略作闡釋，願成善妙。吉祥！ 此深義懺悔之小釋，具名功德者校訂，以法施為範本建立之善，願瑜伽士誓言清淨。吉祥！ 略釋續、教、口訣之詞義，無垢水晶之鏡。
English
May the body of [name of deity] be attained. This was also spoken by our incomparable guide, Abhayadharmendra, who was specially urged with auspicious divine objects and a mirror of white silver. Immediately after that, as if inquiring about the meaning of the words, he also bestowed the grace of a commentary transmission. Relying on this, Ajitavijaya has explained it to the best of his ability. May it be virtuous and auspicious! Mangalam! This small commentary on the profound meaning of confession, corrected by one named Punya, may the virtue of establishing it as a model for Dharma giving, may the vows of the yogi be completely pure. Shubham! A brief explanation of the words and meanings of Tantra, Agama, and Upadesha, a mirror of immaculate crystal.