Tibetan
ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་རྒྱལ་པོ་ལུགས་ཀྱི་སྐུ་གསུམ་སྙིང་པོའི་དོན་ཁྲིད་ཀྱི་ཟིན་བྲིས། ལོ་ཆེན་དྷརྨ་ཤྲཱི། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་རྒྱལ་པོ་ལུགས་ཀྱི་སྐུ་གསུམ་སྙིང་པོའི་དོན་ཁྲིད་ཀྱི་ཟིན་བྲིས་ཉུང་གསལ་སྙིང་པོར་དྲིལ་བ་བཞུགས་སོ། །ལོ་ཆེན་དྷརྨ་ཤྲཱི། ༀ་སྭསྟི། མི་འགྱུར་བདེ་ཆེན་དབྱིངས་ལས་ཐུགས་རྗེའི་འཕྲུལ། །འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་སྲོང་བཙན་པདྨ་འབྱུང་། །རྣམ་གསུམ་དབྱེར་མེད་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ལ། །ཕྱག་བྱས་སྐུ་གསུམ་སྙིང་པོའི་དོན་ཁྲིད་བརྩམ། །འདིར་གངས་ཅན་གྱི་ལྷ་གཅིག་ཆོས་རྒྱལ་སྲོང་བཙན་སྒམ་པོའི་བཀའ་འབུམ་ལས་འབྱུང་བའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་བསྐྱེད་བཟླས་འོད་གསལ་དང་འབྲེལ་བའི་ཁྲིད་ལ་དོན་གསུམ་སྟེ། ཀ༽སྔོན་འགྲོ། དངོས་གཞི། རྗེས་སོ། །དང་པོ་ནི། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དངོས་གཞི་དང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བས། འདིར་ཐུན་མོང་པ་སྟེ། ཁྲིད་གསར་པ་ཡིན་ན། དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་བ། འཆི་བ་མི་རྟག་པ། ལས་འབྲས་སྨིན་ཚུལ། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་བསམ་པ་རྣམས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་སྐྱེས་སུ་བསྒོམ་དུ་འཇུག་དགོས་མོད། འདིར་བློ་ཅུང་ཟད་འབྱོངས་ཟིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དམིགས་རྐང་བཞི་པོ་དེ་གསལ་འདེབས་ཀྱི་ཆེད་གཅིག་ཏུ་དྲིལ་ན། བདག་གིས་ད་རེས་རྙེད་དཀའ་ན་དོན་ཆེ་བ་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟ་བུའི་རྟེན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མི་ལུས་རིན་པོ་ཆེ་ཐོབ་པའི་སྐབས་འདིར་གྲུ་ཡོད་དུས་ཆུ་བོ་ལས་བརྒལ་དགོས་པ་ལྟར། དལ་འབྱོར་ལ་སྙིང་པོ་ལེན་པའི་ཆོས་གཤའ་མ་ཞིག་བྱེད་དགོས་པར་འདུག་དེ་ཡང་ནམ་འཆི་ཆ་མེད་པས་ཕྱི་བཤོལ་དུ་མ་ལུས་པར་འཕྲལ་རང་དུ་བྱེད། འཆི་བའི་ཚེ་གནས་ལུས་དབང་ཐང་སོགས་གང་ཡང་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་བས་ཚེ་འདིར་ལྟོས་ཀྱི་བཙན་ཕྱུག་ལོངས་སྤྱོད་སོགས་གང་ལའང་སྙིང་པོ་སྤུ་ཙམ་མེད། དགེ་སྡིག་གཉིས་པོ་ནི་ཤི་ནས་ཀྱང་ངེས་པར་རྗེས་ སུ་འབྲང་། སྡིག་པ་བྱས་ཟིན་པ་སྐྱུར་དབང་ནི་མེད། དགེ་བ་རང་གིས་མ་བྱས་པར་འཁྱེར་རྒྱུ་ནི་མེད། ལས་ཀྱི་དབང་གིས་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བ་འདི་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་རྒྱལ་པོའི་བཙོན་དོང་དུ་ཆུད་པ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་མ་གཏོགས་སྐྱིད་མེད། ཁྱད་པར་ངན་སོང་དུ་སྐྱེས་ན་ཅི་ཙུག་བྱེད། མི་སྐྱེ་བའི་གདིང་ནི་མེད། མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེས་ཀྱང་སྤྲིན་བར་གྱི་ཉི་མ་འདྲ་སྟེ་འགྱུར་ཞིང་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་སྙིང་པོ་མེད་པས། དེང་ཕྱིན་ཆད་སྡིག་པ་སྲོག་ལ་བབས་ཀྱང་མི་བྱེད། དགེ་བ་ལ་ནན་ཏན་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྙམ་ཞེ་དམ་དྲག་པོ་བྱ། དེས
Chinese
大悲观音法王仪轨身语意三要诀之笔记。 洛钦达玛师利（Lo chen Dharma Shri）。
English
Notes on the Essential Instructions of the Three Kayas According to the Great Compassionate King (Avalokiteshvara) Practice. Lochen Dharma Shri.
Tibetan
་ན་དམ་པའི་ཆོས་ལས་གཞན་པའི་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་བྱས་པ་དོན་མེད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འཁོར་ལོར་ཤེས་པས་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོའི་བདེ་འབྱོར་ཡང་གྲོག་མའི་ཚང་དང་འདྲ་བར་མཐོང་ནས། འཁོར་བའི་བྱ་བ་ལ་སྐྱུག་གཤའ་མར་ལོག་པ་ཞིག་བྱུང་ན་སྔོན་འགྲོ་གནད་དུ་ཐེབས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁ༽དེ་ལྟར་རྒྱུད་འབྱོངས་ནས་སྐྱབས་འགྲོ་ལམ་དུ་བཏང་སྟེ། འཇིགས་རུང་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོབ་ནུས་པ་བླ་མ་དཀོན་མཆོག་མ་གཏོགས་གཞན་མེད་པས། དེ་ལ་སྐྱབས་དང་ར་མདའ་ཞུ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། རང་གི་མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་འཇའ་ཚོན་ཁ་དོག་སྣ་ལྔའི་གུར་ཁྱིམ་གྱི་ནང་དུ་ཁྲི་སྟན་བཀོད་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་སྟེང་དུ་རྩ་བའི་བླ་མ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་འཕགས་པ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྐོར་བ་བཞུགས་པའི་སྤྱན་སྔར། དགྲ་གཉེན་ཕྱོགས་རིས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་གྱིས་ས་ཆེན་པོའི་དྲེག་པ་ལྟར་གང་བའི་བྱང་རང་གིས་དྲངས་ཏེ། ཅི་བྱེད་ཁྱེད་ཤེས་ཀྱི་བློ་ལྟོས་ལིང་བསྐྱུར་གྱིས། བླ་མ་བདེ་གཤེགས་འདུས་པའི་སྐུ། ཞེས་སོགས་ལྟ་བའི་སྐྱབས་འགྲོ་དང་། མཁའ་ཁྱབ་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་རབས་ཀྱི་ཕ་མ་ཡིན། འདི་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མནར། བདེ་བའི་ཐབས་ནི་མི་ཤེས། བདེ་བ་འདོད་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་སྒྲུབ་པས་སྨྱོན་པ་དང་། འདི་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་ལས་དྲངས་ཏེ་བདེ་བ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་འགོད། དེའི་ཆེད་དུ་ལམ་ཟབ་མོ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་སྙམ་པས། སེམས་ བསྐྱེད་འགྲོ་བ་ཀུན་དོན་དུ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སེམས་བསྐྱེད་ནས། མཐར་སྐྱབས་ཡུལ་གྱི་ཐུགས་ཀ་ནས་འོད་ཟེར་འཕྲོས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕོག་པས་ཐམས་ཅད་དག་པའི་ཞིང་དུ་འུར་དིང་གིས་སོང་བར་མོས་ལ། སྐྱབས་ཡུལ་རྣམས་འོད་དུ་ཞུ་སྟེ་རང་ལ་ཐིམ་པས་སྒོ་གསུམ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་དུ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པར་བལྟས་ལ་དགེ་བ་བསྔོའོ། །གཉིས་པ་དངོས་གཞི་ལ་གསུམ་སྟེ། སྐུ་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་ཁྲིད། གསུང་བཟླས་པའི་ཁྲིད། ཐུགས་འོད་གསལ་གྱི་ཁྲིད་དོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། སྐུ་ཁྲིད་དང་འབྲེལ་བའི་སྔོན་འགྲོ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དང་། དངོས་གཞི་སྣང་སྟོང་སྐུའི་ཁྲིད། མཐར་ཡུངས་འབྲུའི་ཚུལ་དུ་འཕོ་བའོ། །དང་པོ་ལ་སྤང་བླང་གཉིས་ལས་སྤང་བྱ་ནི། སྐུ་རྡོ་རྗེ་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་ལུས་ཀྱི་མི་དགེ་བའི་ལས་སྲོག་གཅོད་པ། མ་བྱིན་པ་ལེན་པ། འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་པ་སྔར་བྱས་ལ་འགྱོད་པ་དྲག་པོས་བཤགས་ཤིང་ཕྱིན་ཆད་མི་བྱ་བར
Chinese
如果认识到，除了殊胜的佛法之外，所做的一切都只是毫无意义的痛苦之轮，甚至将转轮王的幸福和财富也视为如同蚂蚁窝一般。如果对轮回之事生起强烈的厌恶感，那么前行就已切中要害。乙）如此调伏自心后，将皈依作为道路。除了上师三宝之外，没有其他能够从可怖的轮回痛苦中救护我们的，因此心想：要向他们寻求庇护和依靠。然后在自己面前的虚空中，在五彩虹光的帐篷之中，于一个布置精美的宝座上，观想根本上师与大悲观世音菩萨无二无别，周围环绕着诸佛和菩萨眷属。在他们面前，自己带领着如大地尘土般充满大地的、没有敌友分别的众生，以“您知道该怎么做，我将全部托付给您”的心态，完全地信赖和交付。念诵“上师善逝总集身”等偈颂，进行见解上的皈依。并且，所有遍布虚空的众生都是自己往世的父母。他们都饱受痛苦的折磨，不知道获得快乐的方法。虽然想要快乐，却因为造作痛苦而如同疯子一般。我要将他们从痛苦中解脱出来，安置于无上安乐的菩提之境。为了这个目的，我要修持甚深之道。如此想着，念诵“为利众生愿成佛”等偈颂，发起菩提心。最后，观想皈依境的心间放出光芒，照射到所有众生身上，使他们全部以欢腾之势前往清净刹土。然后，观想皈依境全部化为光融入自身，使自己的身语意与上师三宝无二无别，并回向善根。第二、正行分三：观身生起次第之引导，语念诵之引导，意光明之引导。第一部分有三：与身之引导相关的共同前行，正行显空身之引导，最后如芥子般迁转。第一部分有二：断除与修持。其中，断除的是：对身金刚造成障碍的身体上的不善业，即杀生、不予而取、邪淫。对以前所造的恶业生起强烈的后悔心，并发誓今后不再造作。
English
If one recognizes that all actions other than the sublime Dharma are merely turning the wheel of meaningless suffering, and even sees the happiness and wealth of a universal monarch as similar to an ant's nest, then if a strong sense of disgust arises towards worldly activities, the preliminary practices have hit the mark. B) Having tamed the mind in this way, one sets refuge-taking as the path. Since there is no other than the Lama and the Three Jewels who can protect us from the terrifying suffering of samsara, one thinks, 'I will seek refuge and reliance in them.' Then, in the sky in front of oneself, within a tent of five-colored rainbows, on a splendidly arranged throne, one visualizes the noble Great Compassionate One, inseparable from one's root Lama, surrounded by a gathering of Buddhas and Bodhisattvas. In their presence, one leads all beings, who fill the great earth like dust, without partiality towards enemies or friends, with the attitude of 'You know what to do, I completely entrust myself to you,' completely trusting and surrendering. One recites verses such as 'Lama, embodiment of the Sugatas,' and takes refuge in terms of view. Furthermore, all beings pervading space are one's parents from past lives. All of them are tormented by suffering, and do not know the means to attain happiness. Although they desire happiness, they act like madmen by creating suffering. I will liberate them from suffering and establish them in the unsurpassed bliss of enlightenment. For this purpose, I will practice the profound path.' Thinking in this way, one generates the mind of enlightenment by reciting verses such as 'For the sake of all beings, may I attain Buddhahood.' Finally, one visualizes light radiating from the heart of the refuge object, striking all beings, causing them all to joyfully go to pure lands. Then, one visualizes the refuge objects dissolving into light and merging into oneself, making one's body, speech, and mind inseparable from the Three Vajras, and dedicates the merit. Second, the main practice has three parts: the guidance on the generation stage of body, the guidance on recitation of speech, and the guidance on the clear light of mind. The first part has three: the uncommon preliminary practices related to the guidance on body, the actual guidance on the illusory body of emptiness, and finally, the transference like a mustard seed. The first part has two: abandonment and adoption. Among these, what is to be abandoned is: the non-virtuous actions of the body that obstruct the Vajra Body, namely, killing, taking what is not given, and sexual misconduct. One confesses with strong remorse for the evil deeds done in the past, and vows not to commit them in the future.
Tibetan
་བསྡམ། བླང་བྱ་སེམས་ཅན་གྱི་སྲོག་སྐྱོབ་པ། མ་ཆགས་པར་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་པ་སྟེ་ལུས་ཀྱི་དགེ་བ་གསུམ་ལ་བསླབ་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ལུས་གནད་ཆོས་བདུན་བཅས་ལ། རང་ལུས་གདོད་མ་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ལྷའི་སྐུ་ཡིན་པ་ལ། སྭ་བྷཱ་ཝའི་སྔགས་ཀྱིས་ཡིན་པར་ངེས་པའི་བློས་སད་པར་བྱས་ཏེ། སྟོང་པའི་ངང་ལས་རང་ཉིད་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་སྐུ་མདོག་དཀར་པོ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་བཞི་པ། ཕྱག་དང་པོ་གཉིས་ཐུགས་ཀར་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ། གཡས་འོག་མ་ཤེལ་ཕྲེང་དང་། གཡོན་འོག་མ་པདྨ་དཀར་པོའི་སྡོང་བུ་འཛིན་པ། ཞབས་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་གིས་པད་ཟླའི་གདན་ལ་བཞུགས་པ། ཞི་ཞིང་འཛུམ་ལ་མཚན་དཔེའི་ལང་ཚོ་རྒྱས་པ། དར་དང་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་ཅན། སྐུ་ལས་དྭངས་ཤིང་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་འོད་ཟེར་འཕྲོ་བ་ཞིག་རིམ་གྱིས་གསལ་གདབ། ཡིད་ཡུལ་དུ་ལེགས་པར་གསལ་བ་དང་། བསྐྱེད་རིམ་བསྒོམས་ན་བར་སྣང་འཇའ་ལ་ལྟོས་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ལྷ་སྐུའི་རྣམ་པ་དེ་ཡང་སྣང་བ་གཟུགས་སུ་གྲུབ་ལ། འཛིན་པ་གཟུགས་སུ་མ་གྲུབ་པ། བར་སྣང་གི་འཇའ་ཚོན་ནམ་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཔེ་དང་བསྲེ་ཞིང་བསྒོམས་པས་གསལ་ སྟོང་ཞེན་བྲལ་གྱི་ཉམས་བཟང་པོ་འཆར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། རང་ཉིད་ལྷར་གསལ་བའི་ལུས་ཀྱི་དབུས་སུ་རྩ་དབུ་མ་དྭངས་གསལ་སྦུབས་སྟོང་གི་རྣམ་པ་ཅན་ཡར་སྣ་ཚངས་བུག་ཏུ་ཧ་རེ་ཡོད་པ། སྙིང་གི་ཐད་ཀྱི་དབུ་མའི་ནང་དུ་རང་འདྲའི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ཚོན་གང་བ་འོད་ཀྱི་གང་བུ་ཅན། སྤྱི་བོའི་ཐད་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ལ་བླ་མའི་ངོ་བོ་འོད་དཔག་མེད་ལྷའི་བུ་དང་བུ་མོའི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྐོར་བ་གསལ་བཏབ་པ་ལ་མོས་གུས་དུང་བ་བྱས་པས་སྤྱི་བོའི་འོད་དཔག་མེད་ཀྱི་ཐུགས་ཀ་ནས་འོད་ཟེར་བྱུང་། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ལ་ཕོག་པས་རྡོ་ཁབ་ལེན་གྱིས་ལྕགས་ཕྱེ་བླངས་པ་ལྟར་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་དེ་དབུ་མའི་ལམ་བརྒྱུད། སྤྱི་བོ་ནས་རྒྱངས་ཀྱིས་ཐོན་ཏེ། བླ་མ་འོད་དཔག་མེད་ཀྱི་ཐུགས་ཁར་སིབ་ཀྱིས་ཐིམ། འོད་དཔག་མེད་ཀྱང་འཇའ་འོད་ཀྱི་ལམ་ནས་བདེ་བ་ཅན་དུ་གཤེགས་པར་མོས་ལ། རང་ལྷ་སྐུའི་སྣང་ཆ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་ངང་ལ་མཉམ་པར་བཞག །དེ་ལས་ལྡང་བ་ན་རང་ཉིད་ཇོ་བོའི་སྐུར་ལྷག་གིས་ལངས་ལ་བསྔོ་བ་བྱའོ། །གཉིས་པ་གསུང་བཟླས་པའི་ཁྲིད་ལའང་གསུང་ཁྲིད་དང་འབྲེལ་བའི་སྔོན་འགྲོ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དང་། དངོས་གཞི་གྲགས་སྟོང་གསུང་གི་ཁྲིད། མཐར་གསུང་ཡིག་འབྲུའི་ཚུལ་དུ་འཕོ་བའོ། །དང་པོ་ལ་སྤང་བླང་གཉི
Chinese
约束。应做之事是救护众生的性命，不执着地布施，安住于戒律，即是修学身的三种善业。第二是，以身之七支坐势，观想自身从原始以来，自性清净的本尊之身，以斯瓦帕瓦（藏文：སྭ་བྷཱ་ཝ།，梵文天城体：स्वभाव，梵文罗马拟音：svabhāva，汉语字面意思：自性）的咒语，以确信是本尊的信念来唤醒。从空性中，自身观想为圣观世音菩萨，身色白色，一面四臂。前两手于胸前合掌，右下持水晶念珠，左下持白色莲花的茎。双足金刚跏趺坐于莲花月轮座上。寂静而微笑，具足相好的庄严，身着丝绸和珍宝的装饰。从身体发出清澈无碍的光芒，逐渐清晰地观想。在心中清晰地显现，如经中所说，修习生起次第，如同观看空中的彩虹。本尊的形象，显现为有形，执着则无形。如同空中的彩虹或镜中的影像般观修，则能生起明空无执的良好体验。第三是，在自身观想为本尊的身体中央，有一条中脉，清澈透明，空心，向上延伸至梵穴。在心脏部位的中脉中，观想一个与自己相似的智慧勇识，充满光芒。在头顶上方的虚空中，观想上师的本体无量光佛，被天子和天女的眷属所围绕，生起虔诚的信仰和渴望。从头顶的无量光佛的心间发出光芒，照射到智慧勇识身上，如同磁铁吸引铁屑般，智慧勇识通过中脉，从头顶射出，融入上师无量光佛的心间。观想无量光佛也通过彩虹光芒的道路前往极乐世界。自身本尊的显现也安住于无所缘的状态中。从禅定中起身时，应以我是主尊之身的心态起身，并作回向。第二，关于语念诵的引导，也有与语引导相关的共同和不共的前行，以及正行声空之语引导，最后是语转化为字句的形式。第一部分有舍弃和取受二者。
English
Restraint. What should be done is to protect the lives of sentient beings, to give alms without attachment, and to abide in discipline, that is, to train in the three virtues of the body. Secondly, with the seven-point posture of the body, one should awaken with the conviction that one's own body is the deity's body, pure in nature from the beginning, with the mantra of Svabhava (藏文：སྭ་བྷཱ་ཝ།，梵文天城体：स्वभाव，梵文罗马拟音：svabhāva，汉语字面意思：Self-nature). From emptiness, one should visualize oneself as the noble Avalokiteśvara, white in color, with one face and four arms. The first two hands are joined in prayer at the heart, the lower right hand holds a crystal rosary, and the lower left hand holds the stem of a white lotus. The feet are in the vajra posture, seated on a lotus and moon cushion. Peaceful and smiling, with the beauty of the marks and signs of perfection, adorned with silk and precious jewels. Gradually visualize a clear and unobstructed light radiating from the body. Clearly manifest in the mind, as it is said, "When practicing the generation stage, look at the rainbow in the sky." The form of the deity is visible as a form, but grasping is formless. Meditating by mixing it with the example of a rainbow in the sky or a reflection in a mirror will bring forth a good experience of clarity and emptiness, free from attachment. Thirdly, in the center of the body visualized as the deity, there is a central channel, clear, transparent, and empty, with an opening at the top reaching the Brahma aperture. In the central channel at the heart level, visualize a wisdom being similar to oneself, filled with light. In the sky above the crown of the head, visualize the essence of the guru, Amitabha, surrounded by a host of sons and daughters of the gods, and generate devotion and longing. Light radiates from the heart of Amitabha at the crown of the head, striking the wisdom being. Like a magnet attracting iron filings, the wisdom being passes through the central channel, shoots out from the crown of the head, and dissolves into the heart of the guru Amitabha. Visualize Amitabha also going to Sukhavati through the path of rainbow light. The appearance of one's own deity form also remains in a state of non-objectification. When rising from meditation, one should rise with the attitude of "I am the body of the Lord" and dedicate the merit. Secondly, regarding the guidance on mantra recitation, there are also common and uncommon preliminaries related to the guidance on speech, as well as the main practice of the guidance on the sound-emptiness of speech, and finally the transformation of speech into the form of letters. The first part has both abandonment and acceptance.