Tibetan
གནས་བརྟན་དགྲ་བཅོམ་པ་ནནྡཱ་དང་ཀླུ་སྒྲུབ་སོགས་ཀྱི་སྐབས། གནས་བརྟན་དགྲ་བཅོམ་པ་ནནྡཱ་དང་ཀླུ་སྒྲུབ་སོགས་ཀྱི་སྐབས། དེ་ལ་ན་ལེནྡྲ་ནི། སྔོན་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་འཁྲུངས་པའི་ཡུལ་དང་མཐར་ཤཱ་རིའི་བུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ས་སྟེ། བར་སྐབས་སུ་བྲམ་ཟེ་གྲོང་གིས་སྟོངས། ཤཱ་རིའི་བུའི་མཆོད་རྟེན་གཅིག་ཡོད་པ་ལ་ཞིག་གསོ་དང་གཙུག་ལག་ཁང་ཐོག་མར་མྱ་ངན་མེད་ཀྱིས་བྱས། ཆོས་གཞི་དར་བར་མཛད་པ་སློབ་དཔོན་ལྔ་བརྒྱ་དང་། ཐོ་བཙུན་སྐུ་མཆེད། རྒྱས་པར་མཛད་པ་སྒྲ་གཅན་འཛིན་བཟང་པོ། ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་བོ། །དེའི་འོག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་ཙན་སྐྱོང་ཞེས་བྱ་བས་ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་ཁམས་སྐྱོང་བ་བྱུང་སྟེ། རྒྱལ་སྲིད་ལོ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ཙམ་བསྐྱངས་ལོ་ཕྱེད་དང་ཉིས་བརྒྱ་ཐུབ་པར་གྲགས། ལྷ་ཁང་དང་དགེ་འདུན་མཆོད་པ་ཙམ་ལས་གཏམ་གཞན་མི་སྣང་། དེ་སྐབས་བྲམ་ཟེ་ཨིནྡྲ་བྱུ་བ་ཞེས་བྱ་བས་ལྷའི་དབང་པོ་བསྒྲུབས་ནས་གྲུབ་པ་ན། སྒྲའི་ངེས་གནས་ཞུས་ཏེ་དེས་བཤད་པ་དག་བྲིས་པ་ཨིནྡྲ་བྱཱ་ཀ་ར་ཎ་ཞེས་གྲགས། དེ་ལ་ཤོ་ལོ་ཀ་ཉི་ཁྲི་ལྔ་སྟོང་ཡོད་དེ། འདི་ལ་ལྷས་བསྟན་པའི་བརྡའ་སྤྲོད་པ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རྒྱལ་པོ་དེའི་དུས་བྲམ་ཟེ་སྒྲ་གཅན་འཛིན་བཟང་པོ་ན་ལེནྡྲར་བྱོན་ཏེ། བཙུན་པ་ནག་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ལས་བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་གསང་བའི་བདག་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྷག་པའི་ལྷ་རྣམས་ལས་མདོ་རྒྱུད་རྣམས་གསན་ཏེ་དབུ་མའི་ཚུལ་ལུགས་དར་བར་མཛད་དོ། །དུས་དེར་བཙུན་པ་པྲ་ཀཱ་པ་དྷརྨ་ཏྲཱ་ཎིར་སྒྲིབ་སེལ་གྱིས་ཞལ་བསྟན་ནས་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ། ས་འོག་གི་འཇིག་རྟེན་ནས་འདུས་པ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འབུམ་ལེའུ་སྟོང་ཡོད་པ་སྤྱན་དྲངས། འདི་ཡན་ཆོད་དུ་ཕྱི་རྒྱུད་སྡེ་གསུམ་དང་གསང་འདུས་མཉམ་སྦྱོར་སྒྱུ་དྲྭ་སོགས་བླ་མེད་ཀྱང་ཅི་རིགས་པར་ཡོད་པར་གྲགས། དུས་དེ་ཙམ་ན་དགེ་སློང་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོ་དང་། བཙུན་པ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ལྷ་དང་། བཙུན་པ་དཔལ་ལེན་རྣམས་བྱུང་སྟེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དར་བར་བྱས། དེ་ལ་བཙུན་པ་ཆོས་སྐྱོབ་དང་དབྱངས་སྒྲོག་དང་དབྱིག་ཤེས་དང་སངས་རྒྱས་ལྷ་སྟེ་བཞི་པོ་དེ་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བཞི་ཞེས་བྱ་སྟེ་རེ་རེ་ལའང་སློབ་མ་འབུམ་ཕྲག་ཡོད་པར་བཤད། འདིའི་ཆོས་སྐྱོབ་ནི་ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་ཚོམ་བསྡུ་བ་པོ་དང་། འདིའི་དབྱིག་ཤེས་ཀྱང་བསྟན་བཅོས་རབ་ཏུ་བྱེད་མཁན་དེའོ། །དེ་༼ནས་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཡུལ་བྷངྒ་ལར་རྒྱལ་པོ
Chinese
关于住持阿罗汉难陀和龙树等的情况。 关于住持阿罗汉难陀和龙树等的情况。 其中那烂陀是：以前是圣者舍利子出生的地方，最终是舍利子涅槃的地方。中间被婆罗门村庄占据。有一个舍利子的佛塔，最初由无忧王进行了修复和建造寺庙。使佛法基础得以弘扬的是五百位论师和托尊兄弟。使之兴盛的是圣天。使之极其兴盛的是龙树。在那之后，出现了一位名叫赞宗的国王统治着阎浮提。据说他统治了大约一百二十年的王国，活了两百五十年。除了寺庙和僧侣的供养外，没有其他事迹。那时，一位名叫因陀罗·比喻瓦的婆罗门通过修行获得了自在天。他请教了语音学的知识，并将他所说的写了下来，被称为《因陀罗声明论》。其中有两万五千颂。这被称为天神所传授的语法。在那位国王时期，婆罗门圣天来到了那烂陀。从一位名叫黑僧的人那里受了比丘戒，从秘密主等其余本尊那里听闻了经续，从而弘扬了中观的宗风。那时，一位名叫帕迦帕·达玛扎尼的比丘，被除盖障菩萨显现真容，获得了对不生之法的忍耐。从地下的世界迎请了《大集经》，其中有十万品。据说在此之前，外续三部和密集、合修、幻网等无上瑜伽部也应有尽有。大约在那个时候，出现了比丘大精进，比丘大僧伽天，比丘吉祥护，他们弘扬了声闻乘。其中，比丘法护、妙音、义智和僧伽天这四位被称为分别说部的四大论师，据说每人都有数十万的弟子。其中的法护是《法句经》的作者，其中的义智也是论典的作者。之后，在东方邦嘎拉国，国王
English
Regarding the circumstances of the Sthavira Arhat Nanda and Nagarjuna, etc. Regarding the circumstances of the Sthavira Arhat Nanda and Nagarjuna, etc. In that, Nalanda was: formerly the place where the noble Shariputra was born, and ultimately the place where Shariputra passed into nirvana. In the interim, it was emptied by Brahmin villages. There was a stupa of Shariputra, which was first restored and a temple built by Ashoka. The ones who made the foundation of the Dharma flourish were five hundred teachers and the Tho Tsun brothers. The one who made it prosper was Asvaghosa. The one who made it extremely prosperous was Nagarjuna. After that, a king named Tsen Kyong appeared, ruling the Jambudvipa. It is said that he ruled the kingdom for about one hundred and twenty years and lived for two hundred and fifty years. Nothing else is mentioned except for temples and offerings to the Sangha. At that time, a Brahmin named Indra Vyubha, having accomplished the attainment of Indra through practice, inquired about the science of phonetics, and what he said was written down and became known as the "Indra Vyakarana." It has twenty-five thousand shlokas. This is called the grammar taught by the gods. During the time of that king, the Brahmin Asvaghosa came to Nalanda. He took ordination as a monk from someone named Black Monk, and having heard the sutras and tantras from the Lord of Secrets and other deities, he propagated the tenets of the Madhyamaka. At that time, the monk Prakasha Dharmatrani was shown the face by Jnanatapa, and he obtained forbearance of the unborn Dharma. He invited the Mahasamghata Sutra from the underworld, which has a hundred thousand chapters. It is said that up to this point, the three classes of outer tantras and the Anuttarayoga tantras such as Guhyasamaja, Hevajra, and Mayajala were also present as appropriate. Around that time, the monks Great Diligence, Great Monk Sangha Deva, and Monk Shri Lena appeared, and they propagated the Hearer's Vehicle. Among them, the monks Dharma Raksha, Ghoshagriva, Vasumitra, and Sangha Deva are known as the four great teachers of the Vaibhashika school, and it is said that each of them had hundreds of thousands of disciples. Dharma Raksha among them is the compiler of the Udanavarga, and Vasumitra among them is also the author of treatises. After that, in the eastern country of Bangala, the king
Tibetan
་ཧ་རི་ཙནྡྲ་༽ཞེས་བྱ་བ་ཙནྡྲའི་ཐོག་མ་དེ་བྱུང་སྟེ། སྔགས་ལམ་བསྟེན་ནས་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པ། ཕོ་བྲང་རིན་ཆེན་སྣ་ལྔ་ལས་གྲུབ་པ་ལྕགས་རིའི་ངོས་ལ་སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་གཟུགས་བརྙན་འཆར་བ། ལོངས་སྤྱོད་ལྷའི་དཔལ་འབྱོར་དང་མཉམ་པ། འཁོར་སྟོང་དང་བཅས་ཏེ་རིག་པ་འཛིན་པའི་གནས་བགྲོད་པར་བཤད། དཔལ་ས་ར་ཧའམ་མིང་གཞན་བྲམ་ཟེ་སྒྲ་ཅན་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དུས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་སློབ་དཔོན་ལྔ་བརྒྱ་པོ་ཡང་བྱུང་། ཤེར་ཕྱིན་འབུམ་མ་གཏོགས་ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་སྡེ་ཡང་ཕལ་ཆེར་བྱུང་བར་གྲགས་སོ། །དེའི་འོག་ཏུ་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་བསྟན་པ་བསྐྱངས་ཏེ་དབུ་མའི་ཚུལ་ལུགས་ལྷག་པར་ཡང་དར་བར་མཛད། དགེ་སློང་དང་། དགེ་ཚུལ་བསླབ་པ་འཆལ་བ་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ན་དབང་ཆེན་པོར་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་གནས་ནས་བསྐྲད་པ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཙམ་བྱུང་བར་གྲགས་ཏེ། སྡེ་བ་ཀུན་གྱི་བདག་པོ་མཛད། སློབ་དཔོན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དཔལ་ན་ལེནྡྲར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་སྨྲ་བ་ལྔ་བརྒྱ་ལ་ལོ་མང་པོའི་བར་དུ་གསེར་འགྱུར་རྩིའི་སྦྱོར་བ་ལ་བརྟེན་ཏེ་འཚོ་བ་སྦྱར། ལྷ་མོ་ཙནྡྲ་ལི་གྲུབ་པས་ལྷའི་གནས་སུ་ཁྲིད་པར་བརྩམས་པ་ན་རེ་ཞིག་མི་འདོད། བསྟན་པ་ནམ་གནས་ཀྱི་བར་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དགེ་འདུན་ལ་འཚོ་བ་སྦྱོར་ཆེད་དུ་ཁྱོད་བསྒྲུབ་བོ་ཞེས་གསུངས་ནས་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་འཚོ་བ་སྦྱོར་བར་བྱས་སོ། །རྡོ་རྗེ་གདན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་ལ་གླང་པོ་ཆེའི་གནོད་པ་བྱུང་བའི་སྐབས་ཤིག་བྱང་ཆུབ་ཤིང་གི་རྒྱབ་ཏུ་རྡོ་རིང་གཉིས་བྱས་པས་ལོ་མང་པོར་མ་བྱུང་། རྡོ་རིང་གི་སྟེང་དུ་ནག་པོ་ཆེན་པོ་སེང་གེ་ལ་ཆིབས་པ་བེ་ཅོན་ཐོགས་པ་རེ་བཞེངས་ནས་བསྟན་པ་བསྲུང་བའི་གཉེར་གཏད། མཐའ་རྡོའི་དྲ་མིག་གིས་བསྐོར། ཕྱི་རོལ་དུ་མཆོད་རྟེན་ལྷ་ཁང་བརྒྱ་དང་རྩ་བརྒྱད་བཞེངས། དཔལ་ལྡན་འབྲས་སྤུངས་ཀྱི་མཆོད་རྟེན་ལ་ལྕགས་རི་བཏབ། ལྕགས་རིའི་ནང་དུ་ལྷ་ཁང་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བྱས། རྡོ་རྗེ་གདན་གྱི་ཤར་ངོས་སུ་ཆུའི་གནོད་པ་ཕ་བོང་བདུན་ལ་ཐུབ་པའི་སྐུ་བརྙན་བརྐོས་པ་ཞལ་ཕྱིར་བསྟན་ཏེ་ཆུ་རགས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བྱས་པས་ཆུའི་གནོད་པ་བཟློགཆུ་ལོན་གྱི་ཐུབ་པ་བདུན་ཞེས་གྲགས། ཆུ་ལོན་ནི་ཆུ་རགས་ཀྱི་མིང་ཡིན་པས་ཆུ་ནང་དུ་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བ་ལ་འདྲ་ལེན་བྱས་པ་ཡིན་ཟེར་བ་རྣམས་མུན་སྤྲུལ་ལོ། །ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་སྐུ་ཚེའི་སྨད་ལ་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་བྱོན་ནས་རྒྱལ་པོ་བདེ་བྱེད་བརྟུལ། ལོ་མང་དུ་བསྟན་པ་བསྐྱ
Chinese
名为（哈日旃陀罗），第一个旃陀罗出现，通过修持密咒道而获得成就。由五种珍宝组成的宫殿，铁墙上显现三界的身影，享用着与天神财富相同的受用，据说与成千上万的眷属一同前往持明者的处所。 萨ra哈，或名婆罗门持声，在那个时代也出现了五百位瑜伽行者导师。据说除了十万颂般若经外，大乘的经部也大多出现了。 在那之后，导师龙树弘扬佛法，使中观的宗风更加兴盛。据说他将僧团中所有违犯戒律且有权势的比丘和沙弥驱逐出境，大约有八千人。他成为了所有僧团的主人。 导师本人在那烂陀寺，依靠炼金术为五百位大乘法师提供了多年的生活。 旃陀罗女神成就后，打算将他带到天界，但他暂时不想去。他说：“为了在佛法存在期间为大乘僧团提供生活，我将成办你。” 于是他提供了十二年的生活。 在金刚座（菩提伽耶）的菩提树受到大象损害的时候，在菩提树的后面建造了两块石碑，但多年没有成功。在石碑上建造了骑着狮子、手持棍棒的大黑天，委托他守护佛法。周围用石头的网格环绕。外面建造了一百零八座佛塔和神殿。 在吉祥米聚塔上建造了铁墙。铁墙内建造了一百零八座神殿。 在金刚座（菩提伽耶）的东面，为了防止水患，雕刻了七块巨石上能胜过水患的佛像，面朝外，作为防水堤坝，从而避免了水患。被称为“水堰的七佛”。据说“水堰”是防水堤坝的名称，在水中显现身影是模仿。龙树晚年前往南方，调伏了乐行国王，多年弘扬佛法。
English
There appeared the first Chandra, named Hari Chandra, who attained accomplishment through practicing the mantra path. A palace made of five kinds of jewels, with the images of the three realms reflected on the iron walls, enjoying possessions equal to the wealth of the gods, and it is said that he traveled to the abode of the vidyadharas with thousands of attendants. At the time of the glorious Sarahah, also known as the Brahmin Holder of Sound, there also appeared five hundred yoga practitioner teachers. It is said that besides the Perfection of Wisdom in One Hundred Thousand Verses, most of the Mahayana sutras also appeared. After that, the teacher Nagarjuna upheld the teachings and especially made the system of the Middle Way flourish. It is said that he expelled about eight thousand monks and novices who had broken their vows and were powerful within the sangha. He became the master of all the communities. The teacher himself, in glorious Nalanda, supported the livelihood of five hundred Mahayana Dharma speakers for many years by relying on the elixir of gold transformation. When the goddess Chandali, having attained accomplishment, tried to lead him to the abode of the gods, he did not want to go for a while. He said, "In order to provide livelihood for the Mahayana sangha as long as the teachings remain, I will accomplish you." Thus, he provided livelihood for twelve years. At one time, when the Bodhi tree at Vajrasana (Bodh Gaya) was damaged by elephants, two stone pillars were erected behind the Bodhi tree, but it did not last for many years. On top of the stone pillars, a great black one riding a lion and holding a club was built, and he was entrusted with the care of protecting the teachings. It was surrounded by a stone lattice fence. Outside, one hundred and eight stupas and temples were built. A fence was built around the glorious Dhanyakataka stupa. Inside the fence, one hundred and eight temples were built. On the east side of Vajrasana (Bodh Gaya), to prevent water damage, images of the seven Buddhas capable of overcoming water damage were carved on seven boulders, facing outwards, as a water barrier, thus averting water damage. They are known as the "Seven Buddhas of the Water Barrier." It is said that "Water Barrier" is the name of a water dam, and that the reflection appearing in the water is an imitation, which is a delusion. In his later years, Nagarjuna went to the southern region, subdued King Dejya, and upheld the teachings for many years.