Tibetan
་ནི། གང་ན་བའི་སར་ཨ་དཀར་པོ་གཅིག་བསྒོམ། དེ་ཇེ་ཆུང་ཇེ་ཆུང་ལ་ཡལ་ཏེ་རང་བཞིན་མེད་པར་སོང་བར་བསྒོམ་ལ། 1-245 དེའི་ངང་དུ་ལྷན་གྱིས་འཇོག་པ་ཡིན་གསུངས། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བློ་སྦྱོང་གི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དགོས་པ་བཞི་ནི། སྐྱིད་ཀྱི་ཁ་གནོན་ཡིན། སྡུག་གི་མཇུག་སྡུད་ཡིན། གཅིག་པུར་སྡོད་ན་སྐྱོ་གྲོགས་ཡིན། ན་ན་ནད་གཡོག་ཡིན་གསུངས། དེས་ན་ཆོས་འདི་ལྟ་བུ་གཅིག་མེད་ན་ཨེན་སྐྱིད་སྐྱིད་འདྲ་ན་མི་བྱ། རྒུད་ན་བྱ་འདོད་ནས་འོང་བས་ཁྱོད་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ལ་ སྐྱིད་སྙམ་པ་དེ་ལོག་ཤེས་ཡིན་པས། དེ་སྐྱེས་ན་གང་ནས་སྐྱེས། གནས་ན་གང་ན་གནས། འགག་ན་གང་ནས་འགག ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ཇི་ལྟར་འདུག་བལྟས་པས་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པས་སྐྱིད་ ཀྱི་ཁ་གནོན་ཡིན། ཆོས་འདི་ལྟ་བུ་གཅིག་མེད་ན་སྡུག་བསྔལ་བྱུང་བ་དང་ང་ལ་འདི་འདྲ་བ་གཅིག་བྱུང་སྙམ་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཇེ་ཆེ་ལ་འགྲོ་བ་ལ་བློ་སྦྱོང་འདི་ཡོད་ཙ་ན། སྤྱིར་ སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྩ་བ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་འདི་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ལུས་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པས་ལན་པ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཆར་རྐྱེན་ཚོགས་པས་ལན། འབེན་མ་བཙུགས་ ན་མདའ་མི་ཕོག མཐོ་མ་བརྩེགས་ན་བྱ་མི་འབབ། དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་ཏུ་མ་བཟུང་ན་སྡུག་བསྔལ་ཡོང་དོན་མེད་པ་ལ་ཁྱོད་རང་གིས་བདག་ཏུ་བཟུང་བས་ལན་པ་ཡིན། སྙིང་ཚིམ་བདག་ཏུ་མ་བཟུང་ན་འདི་འདྲ་ཡོང་དོན་མེད། 1-246 ས་རྡོ་རི་བྲག ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་དམ་སྙམ་དུ་བྱས་པས་སྡུག་བསྔལ་དེ་ཞི་ནས་འགྲོ་སྟེ། སྡུག་གི་མཇུག་སྡུད་ཡིན། གཅིག་པུར་སྡོད་ན་སྐྱོ་གྲོགས་ཡིན་ཏེ། ཆོས་འདི་ལྟ་ བུ་གཅིག་མེད་ན་གཅིག་པུར་འདུག་མི་ཚུགས་ཏེ། ཁང་པར་བསྡད་ན་ཕྱིར་འགྲོ་སྙིང་འདོད། ཕྱིར་བསྡད་ནས་ཁང་པར་འགྲོ་འདོད་ནས་འོང་བ་ལ་ཆོས་འདི་འདྲ་བ་གཅིག་ཡོད་ཙ་ན། སྤྱིར་འགྲོ་བའི་ སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པའི་རྩ་བ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་འདི་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་གྲུབ་པ་མེད་པ་གཅིག་ལ་བདག་ཏུ་བཟུང་བས་སྡུག་བསྔལ་དུ་བཅུག་པ་ཡིན་པས། ད་གང་ཡོད་གང་ལེགས་ལ་ཐོང་། བྱུགས་ ལེགས་ལ་ཐོང་སྙམ་དུ་བྱེད། འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་འདི་རྣམས་སྤྱིར་མི་ཡོང་མིན་ཕ་མ་དྲིན་ཅན་ཤ་སྟག་ཡིན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་རང་གི་སྙིང་ཁར་ལེན། རང་གི་བདེ་དགེ་སེམས་ ཅན་ལ་བསྔོ། དེ་གཉིས་ཕར་བཟློག་ཚུར་བཟློག་ཏུ་བསྒོམ་པས་འདིའི་རོ་གཅིག་མྱོང་ཙ་ན། ཉིན་ཐུང་མཚན་ཐུང་ལ་ཆ་བ་ཡིན་པས་གཅིག་པུར་སྡོད་ན་སྐྱོ་གྲོགས་ཡིན། ན་ན་ནད་གཡོགས་ཡིན་ཏེ། བློ་སྦྱོང་འདི་མེད་ན་ན་ཚ་ཇི་ལྟར་བྱུང་ཙ་ན། ནད་གཡོག་ཀུན་ལའང་མི་མགུ། འདིས་ང་ལ་འདི་བས་དྲག་པ་ཞིག་བྱེད་ལ་ཐང་པ་ལ་འདི་ལ་ང་དྲིན་ཆེ་བ་ཅིག་ཡིན་ཏེ་སྙམ་ནས་ཡུས
Chinese
他说，在生病的地方观想一个白色的“阿”（藏文：ཨ，种子字，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：无），观想它越来越小，最终消失，变成无自性。 1-245 他说，在这种状态中自然安住。修习大乘菩提心时，有四个必要之处：对快乐的压制，对痛苦的终结，独处时的慰藉，以及生病时的照料。 他说，如果没有这样一种佛法，即使感到快乐也不应该过于高兴。如果遭遇不幸，就会觉得死亡将至。因此，你应该认识到轮回的本质是痛苦，认为它是快乐是一种错误的认知。如果快乐生起，要观察它从何处生起，在何处停留，从何处消失，它的颜色和形状如何。通过观察，认识到它的无自性，这就是对快乐的压制。如果没有这样一种佛法，当痛苦生起时，就会认为‘我遭遇了这样的不幸’，从而使痛苦加剧。但如果有了这种菩提心的修习，就会明白，一切痛苦的根源在于执着于‘我’。因为你执着于你的身体，所以才会感到痛苦。痛苦是由因缘和合而产生的。如果没有目标，箭就射不中；如果没有堆积，鸟就落不下来。同样，如果没有对‘我’的执着，就不会有痛苦。痛苦的产生是因为你自己的执着。如果不执着于‘我’，就不会有这样的痛苦。 1-246 如果思考‘土地、石头、山脉、天空和虚空有痛苦吗？’，痛苦就会平息。这就是对痛苦的终结。独处时的慰藉是说，如果没有这样一种佛法，就无法独自待着。待在房间里就想出去，待在外面就想回房间。但如果有了这样一种佛法，就会明白，产生一切痛苦的根源在于执着于‘我’。因为执着于一个无自性的事物，才会陷入痛苦。所以，要放下一切，无论是好是坏。要想着‘一切都很好’。轮回中的众生都是我们有恩的父母，所以要将众生的痛苦放在自己的心中，将自己的快乐和功德回向给众生。通过反复地修习这种交换，体验到这种滋味，就会觉得白天短暂，夜晚短暂。这就是独处时的慰藉。生病时的照料是说，如果没有菩提心的修习，当生病时，就不会让所有的护理者满意。会觉得‘这个人应该给我更好的照顾’，或者觉得‘我对这个人有恩’，从而产生不满。
English
He said, 'In the place of illness, meditate on a white 'Ah' (藏文：ཨ，seed syllable，梵文天城体：अ，IAST: a, meaning: without). Meditate on it becoming smaller and smaller, eventually disappearing and becoming without inherent existence.' 1-245 He said, 'Abide naturally in that state. When practicing Mahayana Bodhicitta, there are four necessities: suppressing happiness, ending suffering, companionship in solitude, and care during illness.' He said, 'If there is not such a Dharma, one should not be too happy even when feeling happy. If misfortune is encountered, one will feel that death is approaching. Therefore, you should recognize that the nature of samsara is suffering, and thinking it is happiness is a wrong perception. If happiness arises, observe from where it arises, where it stays, from where it disappears, and what its color and shape are. By observing, recognize its lack of inherent existence, and this is the suppression of happiness. If there is not such a Dharma, when suffering arises, one will think, 'I have encountered such misfortune,' thus intensifying the suffering. But if there is this practice of Bodhicitta, one will understand that the root of all suffering is clinging to 'I'. Because you cling to your body, you feel suffering. Suffering arises from the aggregation of causes and conditions. If there is no target, the arrow will not hit; if there is no accumulation, the bird will not land. Similarly, if there is no clinging to 'I', there will be no reason for suffering. Suffering arises because of your own clinging. If you do not cling to 'I', there will be no such suffering.' 1-246 If you think, 'Do land, stones, mountains, sky, and space have suffering?', the suffering will subside. This is the ending of suffering. Companionship in solitude means that if there is not such a Dharma, one cannot stay alone. Staying in a room, one wants to go out; staying outside, one wants to go back to the room. But if there is such a Dharma, one will understand that the root of generating all suffering is clinging to 'I'. Because clinging to something without inherent existence, one is put into suffering. So, let go of everything, whether good or bad. Think, 'Everything is fine'. Since all sentient beings in samsara are our kind parents, take the suffering of sentient beings into your heart and dedicate your happiness and merit to sentient beings. By repeatedly practicing this exchange, experiencing this taste, one will feel that the day is short and the night is short. This is companionship in solitude. Care during illness means that if there is no practice of Bodhicitta, when one is sick, one will not satisfy all the caregivers. One will feel, 'This person should give me better care,' or feel, 'I am kind to this person,' thus creating dissatisfaction.' --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་ཀྱི་རྒྱལ་ནས་ཡོང་བ་ཡིན་པ་ལ་བློ་སྦྱོང་འདི་ཡོད་ཙ་ན་ན་བ་སུས་ཀྱང་མ་ལན། 1-247 ཁྱེད་རང་གིས་བདག་ཏུ་བཟུང་བས་ལན་པ་ཡིན་བདག་ཏུ་མ་བཟུང་ན་ན་ཚ་ཡོང་དོན་མེད། ཁྱེད་ལ་ནད་གཡོག་བྱས་པས་ཕན་ན་དེ་སྔར་ཕན་ཆད་ནད་གཡོག་ཐོབ་པར་བྱས་ལ་ཚད་མེད། སྨན་འདི་མ་འགམས་བྱ་བ་མེད། རིམ་གྲོ་འདི་མ་བྱས་བྱ་བ་མེད། སྤྱད་བྱས་པ་ལ་ལྷག་མ་ལུས་པ་མེད་དེ། འཁོར་བ་ལས་ཐར་མ་ཐར་ད་རེས་ཐུལ་གྱིས་བརླག་ཏུ་ཆུག་ཅིག སྙིང་ ཚིམ་མོ། །བདག་འཛིན་འདི་བདག་གི་བརླག་ལ་ཐོང་། འདི་མ་བརླག་ན་སངས་རྒྱས་ཐོབ་མི་སྲིད་གསུངས། ད་ཁྱོད་རང་གི་ལུས་བདག་ཏུ་བཟུང་བས་ལན་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་བསྒོམ་པས་གཞན་ལ་ང་རྒྱལ་ བསྐྱེད་པ་མེད་པར་འགྲོ་བ་ཡིན་པས་ན་ན་ནད་གཡོགས་བྱས་པ་ཡིན་གསུངས། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བློ་སྦྱོང་གིས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་ཁྱེར་སོ་སྡུག་བསྔལ་བྱུང་ན་ཀུན་གྱི་བླངས། དགེ་བ་བྱུང་ ན་ཚོགས་སུ་བསྔོ། །ལུས་ངག་སྒྱུ་མ་བྲག་ཆ་བཞིན། །འོད་གསལ་སེམས་ལ་འགྲོ་འོང་མེད། །བྱ་བ་གསུངས་པས་དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཉེ་རིམ་ནས་བླངས་པ་དང་། ཆེ་རིམ་ནས་བླངས་པའོ། །དང་པོ་ ནི། ཕ་མ་ཉེ་དུ་འབྲེལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ད་ལྟ་ཉིད་དུ་བདག་ལ་སྨིན་པར་གྱུར་ལ། སྡུག་བསྔལ་དེ་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་ཆད་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་བསྒོམ། གཉིས་པ་ནི། དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་བདག་ལ་སྨིན་པར་གྱུར་ལ། 1-248 སྡུག་བསྔལ་དེ་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་ཆད་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་བསྒོམ། དེ་ནས་ཡི་དྭགས་དང་དུད་འགྲོ་ལྷ་མ་ཡིན། ལྷ་དང་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བླངས་པའོ། །དགེ་བ་བྱུང་ན་ཚོགས་སུ་བསྔོ་བ་ལ་ དགེ་བའི་རྩ་བ་ཅི་བྱུང་ཡང་བདག་གི་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདི་ཐམས་ཅད་ཕ་མ་གཉིས་དང་། རིགས་དྲུག་གི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྨིན་པར་གྱུར་ཅིག སེམས་ཅན་ཐམས་ཅན་བདེ་བ་དང་ལྡན། སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་བསྒོམ། ལུས་ངག་སྒྱུ་མ་བྲག་ཆ་བཞིན་བྱ་བ་ལ་ལུས་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་སྟེ། སྒྱུ་མ་མཁན་པོས་སྔགས་དང་རྫས་ཀྱི་ནུས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྟད་ མོ་བའི་མིག་ལ་སྦྱོར་སྔགས་བཏབ་ནས་སྒྱུ་མ་སྤྲུལ་པ་སྣ་ཚོགས་བྱེད་པ་གཅིག་སྣང་ཡང་བདེན་པར་མི་འཛིན། སྣང་བ་ཉིད་ཀྱི་དུས་ན་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་ལ་རྟག་ཆད་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ སྣང་བ་ཙམ་པོ་དེ་མཚོན་བྱའི་དོན་རང་གི་ལུས་འདི་ལ་མཚོན་ནས་བསྒོམ་པས་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྒོམ། ངག་བྲག་ཆ་དང་འདྲ་སྟེ། བྲག་ཆ་ཡོད་པའི་བྲག་དེ་ལུང་པ་གཅོང་རོང་ དོག་པོ་བྲག་ཚད་ལས་རིང་བ་མཁྲེགས་པ་གཅིག་ལ་ཨ་ཅེ་བྲག་ཆ་ལྷ་མོ་བྱས་ཙ་ན། ཅི་སྐད་བོས་པ་བཞིན་ལན་འདེབས། ཡོད་བྱས་པས་བྲག་ཆ་ཡོད། མེད་བྱས་པས་སྙོན་མེད་དུ་བྱུང་། 1-249 སྣང་བ་ཙམ་པོ་དེ་དག་ལྷང་ལྷང་པོ་འདི་ལ་མཚོན་ནས་བསྒོམས་པས་བྲག་ཅ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་བསྒོམ་སྣ
Chinese
如果有人从'རྒྱལ་'（地名）来，问到这个修心法门，没有人能回答。 你因为执着于'我'才生病，如果不执着于'我'，就不会生病。如果为你做护理有帮助，那就一直做护理，没有止境。 这个药不吃不行，这个仪轨不做不行。做了之后，不要有任何剩余。是否能从轮回中解脱，这次就让'ཐུལ་'（人名）来摧毁吧，心满意足！把这个我执交给我来摧毁！如果不摧毁它，就无法成佛，（上师）这样说。现在，你认为执着于自己的身体才生病，这样观修，就不会对他人产生傲慢，所以才做护理。 大乘的修心法门是，如果身语意三门的行为带来痛苦，就全部接受；如果带来善行，就回向给一切众生。身语如幻如回声，光明心中无来去。所说的行为分为两种：从近处接受和从远处接受。第一种是，父母、亲戚、朋友的所有痛苦，现在立刻成熟在我身上，愿所有痛苦都彻底断绝。第二种是，地狱的所有痛苦都成熟在我身上， 愿所有痛苦都彻底断绝。然后是饿鬼、畜生、非天、天人和所有人类的痛苦都接受。如果产生善行，就回向给一切众生，无论产生什么善根，愿我的所有善根都成熟给父母双亲和六道一切众生，愿一切众生都拥有安乐，远离痛苦。身语如幻如回声，身体就像幻术一样，幻术师依靠咒语和物品的力量，对观众的眼睛施加咒语，变出各种各样的幻象，虽然看起来真实，但实际上并非如此。在显现的同时，也没有实体，远离常断二边，仅仅是显现而已。用这个来比喻自己的身体，通过观修，观修显现而无自性。语言就像回声一样，在有回声的山谷、狭窄的山沟里，如果山体的长度超过一定限度，而且坚硬，如果对着它喊'阿姐回声女神'，就会像你呼唤的那样回应。说有就有回声，说没有就没有回声。 用这些空洞的声音来比喻，通过观修，观修它和回声没有区别。
English
If someone comes from 'རྒྱལ་' (place name) and asks about this mind-training, no one can answer. You are sick because you cling to 'I'; if you don't cling to 'I,' you won't get sick. If nursing you helps, then keep nursing you without end. This medicine must be taken, this ritual must be done. After doing it, don't leave anything remaining. Whether or not you can be liberated from samsara, let 'ཐུལ་' (person's name) destroy it this time, be content! Give this self-grasping to me to destroy! If you don't destroy it, you can't become a Buddha, (the master) said. Now, you think you are sick because you cling to your body, meditate like this, and you will not become arrogant towards others, so you are being nursed. The mind-training of the Great Vehicle is that if the actions of body, speech, and mind bring suffering, then accept it all; if it brings good deeds, then dedicate it to all beings. Body and speech are like illusions and echoes, in the clear light mind there is no coming and going. The actions spoken of are divided into two types: accepting from near and accepting from far. The first is that all the suffering of parents, relatives, and friends now ripens on me, may all suffering be completely cut off. The second is that all the suffering of hell ripens on me, May all suffering be completely cut off. Then accept the suffering of ghosts, animals, asuras, gods, and all humans. If good deeds arise, dedicate them to all beings, no matter what roots of virtue arise, may all my roots of virtue ripen for my parents and all sentient beings in the six realms, may all sentient beings have happiness and be free from suffering. Body and speech are like illusions and echoes, the body is like an illusion, the illusionist relies on the power of mantras and substances, casts mantras on the eyes of the audience, and conjures up various illusions, although they appear real, they are not actually so. At the same time as appearing, there is no substance, it is far from the two extremes of permanence and annihilation, it is only an appearance. Use this to compare your own body, through meditation, meditate on appearance without inherent existence. Speech is like an echo, in a valley with an echo, in a narrow ravine, if the length of the mountain exceeds a certain limit and is hard, if you shout 'Sister Echo Goddess' at it, it will respond as you call. Saying there is an echo, there is an echo, saying there is not, there is no denying it. Use these empty sounds to compare, through meditation, meditate on it being no different from an echo. --------------------------------------------------------------------------------