Tibetan
་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ལ་སྡིག་པ་ཉོན་ མོངས་པ། ཚེ་འདིའི་རྟོག་པ། ཐེག་པ་དམན་པ། དངོས་པོར་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་བསྒུལ་མི་བསྐྱོད་པར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྒྲུབ་པ་གཅིག་དགོས། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ནི། ད་ནས་སངས་རྒྱས་ མ་ཐོབ་བར་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་གིས་ཀྱང་བར་དུ་མ་ཆོད་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་ཡིན། དེ་ཡང་ཐབས་ཤེས་རབ་དབྱེར་མེད་ཡིན་ཏེ། གཅིག་བསྒོམ་ཙ་ན་གཉིས་རང་ཆས་སུ་ འོང་བས་ཟུང་འཇུག་ཏུ་བསྒོམ། སངས་རྒྱས་ཙ་ན་ཡོན་ཏན་ཞིང་ཁམས་རྒྱ་ཆེ་ཆུང་ད་ལྟའི་མཐུ་སྟོབས་དང་སྨོན་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་ལས་བྱུང་བས། ད་ལྟ་བྱམས་པས་ཁྱབ་ཚད་མ་འོངས་པ་ན་ གདུལ་བྱར་གྱུར་པས། དེ་ཡང་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུའི་སེམས་བསྐྱེད། དཀའ་བ་སྤྱད། ལམ་ལ་བསླབ་པས་ནམ་མཁའི་ངང་དུ་སངས་རྒྱས་ནས་སྤྲུལ་པས་སེམས་ཅན་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བར་བྱས་པ་ཙམ་དུ་བསླབ། དེ་ཡང་ནམ་མཁས་ནམ་མཁའ་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ཙམ་མོ། །དེ་ལྟར་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ངང་དུ་ཐག་བཅད་ནས་སྒྱུ་མའི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པར་ཤེས་ནས་འགག་མེད་ཀྱི་རྩལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རླབས་པོ་ཆེ་སྦྱངས། 1-216 ཚོགས་གཉིས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བསོག་པ་དེ་ཟུང་འཇུག་གོ །དོན་ནང་དུ་ཤར་བས་འཁོར་བར་མི་སྐྱོ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་རིང་བ་གཅིག་ཡོང་བ་ཡིན་གསུང་། དེ་ཙ་ན་རེ་དོགས་ དང་བྲལ། ཆོས་སྐུ་རྟོགས་པས་མནར་མེད་དུ་ཕྱིན་ཡང་བདེ་བ་ཅན་དུ་འཆར། འཁོར་འདས་གཉིས་མེད་དུ་རྟོགས་པས་བླང་དོར་གྱི་བློ་དང་བྲལ། སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་དབྱེར་མེད་དུ་རྟོགས་པས་བཟང་ ངན་གྱི་འཛིན་པ་ཞིག །ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་མཐོ་དམན་དུ་འཛིན་པའི་ཕྱོགས་ཆ་དང་བྲལ། མ་ཕྱིན་པར་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པའི་སྟེང་དུ་སླེབས། དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ལ་སློབ་ པར་འདོད་པས་སྦྱོར་བ་ཚོགས་བསག །བསམ་པས་བློ་སྦྱང་། མོས་པས་ཡུལ་དུ་བྱ། ཞེན་པས་འཇུག །འབྲེལ་བས་མི་བསླུ། ཁད་ནས་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ མི་བརྗེད་པའི་ཕྱིར་ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་སྤང་ཞིང་། དཀར་པོའི་ཆོས་བཞི་སྒྲུབ་པ་ལ་བསླབ། རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་མི་སྤོང་བའི་ཕྱིར་བློ་སྦྱོང་། སྤོང་བའི་རྒྱུ་བཞི་སྤངས་པ་ལ་བསླབ། རྒྱུ་བཞི་ནི་སེམས་ ཅན་མང་པོ་འདི་ཙམ་གྱི་དོན་བྱེད་མི་ནུས་སྙམ་ན། ཇི་ལྟར་མང་བ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྒྱ་ཆེར་འཕེལ་ལོ། ། བྱེད་ངན་པ་སྤངས་པ་ནི། ལུས་ཀྱི་གྲོགས་སུ་མ་བཏུབ་ཀྱང་དུས་བརྟན་དུ་བྱས་ལ་བློ་བསྡུ། 1-217 འཁོར་བའི་ཡུལ་མཐོང་བས་སྤངས་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་མང་ཞིང་མང་བ་ལྟར། དེ་རྣམས་བསྒྲལ་ཞིང་འདོན་པར་བྱེད་དགོས་སོ། །སྟོང་པ་ཉིད་མཐོང་པས་སྤངས་པ་ནི། ཇི་ལྟར་སྟོང་པ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་ མ་རྟོགས་པར་དངོས་པོར་འཛིན་ན་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་
Chinese
为了实现利他之行，不被罪恶、烦恼、今生的妄念、小乘思想以及对实体的执着所动摇，必须一心一意地追求证悟一切智智。金刚般的菩提心，从现在起直到证得佛果，不被任何分别念所中断，持续修持菩提心。这需要方便与智慧无二无别，修持一个，另外两个自然具备，因此要修持双运。成佛之后，功德和净土的大小，取决于当下的力量、愿力和誓愿的差别。现在慈悲普及的程度，未来就会有多少众生可以度化。因此，要发起如幻化之人的菩提心，精进修行，学习菩提道，就像在虚空中成佛，然后以化身将众生从轮回中解脱一样。这就像虚空以虚空为境一样。因此，要在如虚空般的境界中下定决心，了知一切如幻化，修持无碍的智慧，培养广大的菩提心。 积累如幻的二资粮，这就是双运。当意义在内心显现时，就不会堕入轮回，也不会趋向寂灭，而是会达到一种境界。那时，就会远离希望和恐惧。证悟法身，即使堕入无间地狱，也会显现为极乐净土。证悟轮回与涅槃无二无别，就会远离取舍之心。证悟佛与众生无别，就会平息好坏之执。证悟一切法平等性，就会远离高低之分的偏见。在未达到之前，要达到龙树菩萨的境界。如果想要学习这样的佛法，就要通过加行来积累资粮，通过思考来训练心智，通过虔诚来作为修持的对境，通过执着来进入，通过关联而不会被欺骗，逐渐地就会证悟。之后，为了生生世世不忘菩提心，要学习断除四种黑法，修持四种白法。为了永远不舍弃众生，要修心，学习断除舍弃众生的四种原因。这四种原因是：如果认为无法利益如此众多的众生，那么众生越多，菩提心就越要广大增长。断除恶行的方法是：即使身体无法帮助他人，也要坚定不移地专注于内心。 通过看到轮回的景象来断除对轮回的执着：痛苦越多，就越要救度他们。通过看到空性来断除对实体的执着：如果不理解诸法如空性般，反而执着于实体，痛苦就会减少。
English
To accomplish the purpose of benefiting others, without being moved or shaken by sins, afflictions, worldly thoughts, Hinayana (小乘, xiǎo shèng, Lesser Vehicle) views, and clinging to substantiality, one must single-mindedly strive to achieve omniscience. The vajra-like (金刚, Jīngāng) Bodhicitta (菩提心, Pútíxīn, mind of enlightenment) is to cultivate the mind of enlightenment from now until Buddhahood is attained, without being interrupted by any conceptual thoughts. This requires the inseparability of skillful means and wisdom; by cultivating one, the other two naturally arise, so cultivate the union. Upon attaining Buddhahood, the extent of the qualities and pure lands depends on the differences in present power, aspirations, and vows. The extent of loving-kindness now will determine how many beings can be tamed in the future. Therefore, generate the mind of enlightenment like an illusionary being, practice austerities, and learn the path, just as one becomes enlightened in the sky and then liberates sentient beings from samsara (轮回, Lúnhuí, cycle of rebirth) through emanations. This is like the sky taking the sky as its object. Therefore, having decided in a sky-like state, knowing that everything is an illusionary manifestation, cultivate the unobstructed skill, and train the great mind of enlightenment. Accumulating the two accumulations like illusions is the union. When the meaning dawns within, one will not fall into samsara, nor will one long for nirvana (涅槃, Nièpán, cessation of suffering), but one will attain a certain state. At that time, one will be free from hope and fear. Realizing the Dharmakaya (法身, Fǎshēn, body of truth), even if one goes to Avici hell (无间地狱, Wújiàn dìyù, uninterrupted hell), it will appear as Sukhavati (极乐净土, Jílè jìngtǔ, pure land of bliss). Realizing that samsara and nirvana are inseparable, one will be free from the mind of acceptance and rejection. Realizing that Buddhas and sentient beings are inseparable, one will pacify the clinging to good and bad. Realizing that all dharmas (法, Fǎ, teachings) are equal, one will be free from the bias of holding onto high and low. Before reaching that point, one must reach the state of Nagarjuna (龙树, Lóngshù). If one wishes to learn such a Dharma, one must accumulate merit through preparatory practices, train the mind through contemplation, take devotion as the object of practice, enter through attachment, and not be deceived through connection; gradually, one will realize it. Then, in order not to forget the mind of enlightenment in all lifetimes, one must learn to abandon the four black dharmas and practice the four white dharmas. In order never to abandon sentient beings, one must train the mind and learn to abandon the four causes of abandoning sentient beings. These four causes are: if one thinks that one cannot benefit so many sentient beings, then the more sentient beings there are, the more the mind of enlightenment should grow. The method of abandoning evil deeds is: even if the body cannot help others, one must steadfastly focus on the mind. Abandoning attachment to samsara by seeing the sights of samsara: the more suffering there is, the more one must liberate them. Abandoning attachment to substantiality by seeing emptiness: if one does not understand that all dharmas are like emptiness, but instead clings to substantiality, suffering will diminish. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
སུ་མྱོང་བས་དེ་སྙིང་རྗེ་སྙམ་ནས་སྤང་བའི་རྒྱུ་བཞི་སྤངས་ཏེ། སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་ཇེ་ཆེ་ཇེ་ཆེ་ལ་བཏང་། དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་ལ་ སྙོམས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་ཙ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་སྐྱེས་གྱུར་ན་སྐད་ཅིག་གིས། །འཁོར་བའི་བཙོན་རར་བསྡམས་པའི་ཉམ་ཐག་རྣམས། །བདེ་གཤེགས་རྣམས་ཀྱི་སྲས་ཞེས་བརྗོད་བྱ་ཞིང་། །འཇིག་རྟེན་ལྷ་མིར་ བཅས་པའི་ཕྱག་བྱས་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་འདོད་པ་ཆུང་ཞིང་ཆོག་ཤེས་པར་བྱས་པ་ལ་བསླབ། དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དུ་སྲུང་བ་འཕགས་པ་ཀཏྱ་ཡ་ན་བཞིན་དུ་བསླབ། དེ་ ལྟར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་སྤྱོད་པའི་གང་ཟག་དེས་རློམ་པ་མེད་པས་གཟུགས་བརྙན་གྱི་སྐྱེ་བོ་ལྟ་བུ། ལན་ལ་མི་རེ་བ་རང་གི་ལག་པས་ཁ་ལ་ཟན་བྱིན་པ་ལྟ་བུ། རྣམ་སྨིན་ལ་ མི་རེ་བ་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལྟ་བུ། ལུས་ལོངས་སྤྱོད་དགེ་བའི་རྩ་བས་སྡུད་པ་ལྟོས་པ་མེད་པར་བཏང་བས་སངས་རྒྱས་ལྟ་བུ་དགོས་སྐད། དེ་ཡང་བསམ་པ་དག་པས་ཐོང་ངེས་སུ་བྱ། 1-218 དངོས་སུ་བཏང་བའི་དུས་མིན། མ་འོངས་པ་ན་རྩོལ་བ་མེད་པར་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྟེན་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་གཅིག་འོང་། སངས་རྒྱས་ནས་རང་དོན་དུ་ཆོས་སྐུ་བརྙེས་ནས་ གཞན་དོན་དུ་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱིས་ཞིང་ཁམས་དག་མ་དག་འདྲེས་མ་གསུམ་གྱི་དོན་འཁོར་བ་མ་སྟོང་བར་དུ་འབྱུང་གསུངས།ྀཨཚ། གསང་སྦས་སོ། །ཇོ་བོ། དཔལ་ལྡན་དགོན་པ་ལ། རིན་ཆེན་སྣ་བུར་ པ། གྱེར་སྒོམ་སངས་རྒྱས་དཔོན། ཟང་དགོན་པ། མཁན་པོ་ཆོས་ལྡན། སློབ་དཔོན་ཤཱཀྱ་བཀྲ་ཤིས། རྒྱ་མ་བ་བཀྲ་ཤིས་རྒྱལ་མཚན། བུདྡྷ་རཏྣ་ལ། ཀཱིརྟི་ཤཱི་ལ་ལ། ཛ་ཡ་བྷ་དྲ་ལ། པུཎྱ་རཏྣ་ལ། མི་ཕམ་ཆོས་ཀྱི་རྗེ་ལ་གནང་།། །།
Chinese
当体验到痛苦时，生起慈悲心，断除导致痛苦的四种原因，对众生的慈悲心越来越强烈。如此对一切众生生起平等菩提心之际：‘一旦生起菩提心，刹那间，那些被囚禁在轮回监狱中的可怜众生，将被称为诸佛之子，受到世间天人等的顶礼。’菩萨应当学习少欲知足，像圣者迦旃延那样守护正念和正知。如此以如幻的方式行事之人，因无有骄慢，就像镜中人像；不求回报，如同自己用手喂食自己；不求异熟果报，如同幻化之人；对于以身、受用、善根所积累之物，无有贪恋地布施，如同佛陀一般。这需要以清净的发心来施舍，而不是在不适当的时候施舍。未来，无需勤作，自然而然地，菩萨的所依将成就佛陀的事业。成佛后，为了自利而证得法身，为了利他而以色身，在清净、不清净、混合三种刹土中，利益众生直到轮回空尽。ཨཚ（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，种子字）。秘密。觉沃（尊称）。帕丹寺。仁钦纳布巴。杰贡桑结本。藏寺。堪布曲丹。阿阇黎释迦扎西。嘉玛瓦扎西坚赞。布达拉达那。格西希拉拉。匝亚巴扎拉。布涅拉达那。赐予麦彭曲吉杰。 1-218
English
When experiencing suffering, generate compassion, abandon the four causes of suffering, and let compassion for sentient beings become increasingly stronger. Thus, when generating the mind of enlightenment that is equal for all beings: 'Once the mind of enlightenment is generated, in an instant, those miserable beings imprisoned in the prison of samsara will be called the sons of the Buddhas and will be worshiped by gods and humans in the world.' Bodhisattvas should learn to be content with little desire, guarding mindfulness and awareness like the venerable Katyayana. Thus, a person who acts in an illusory manner, without arrogance, is like a reflection in a mirror; not expecting reward, like feeding oneself with one's own hand; not expecting maturation, like an illusory person; without attachment, giving away the accumulation of body, enjoyment, and roots of virtue, like a Buddha. This needs to be given with a pure intention, not giving at an inappropriate time. In the future, without effort, spontaneously, the basis of a Bodhisattva will accomplish the deeds of a Buddha. After becoming a Buddha, having attained the Dharmakaya for one's own benefit, and with the Rupakaya for the benefit of others, in the three pure, impure, and mixed realms, benefiting beings until samsara is empty. ཨཚ（Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Seed Syllable）. Secret. Jowo (honorific title). Palden Monastery. Rinchen Napupa. Gyer Gom Sangye Pon. Zang Monastery. Khenpo Choden. Acharya Shakya Tashi. Gyamawa Tashi Gyaltsen. Buddha Ratna. Kirti Shila. Jaya Bhadra. Punya Ratna. Given to Mipham Chokyi Je. 1-218 --------------------------------------------------------------------------------