Tibetan
་ཕན་ཆ་མེད་པར་ཡོ་བྱད་རླུང་ལ་བསྐུར་ནས། མི་རྗེས་མ་སླེབས་པར་རླུང་གིས་ འཁྱེར་རོ་ཞེས་འགྱོད་པ་གཏབ་པའི་དུས་སུ་བདག་གིས་བསམས་པས། ཡོང་ཁོ་བདེན་ནམ་སྙམ་པས་སྔ་མ་ལ་འགྱོད་ནས། ཕྱི་མ་བསྒོམ་བསྒྲུབ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་དུ་མ་འདོད་ན། འགྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་དུས་སུ་འདི་ལྟར་བསམ། ཡོང་སྔར་ཤི་བའི་མི་ རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་། སྡིག་སྡུག་གཉིས་ཀྱིས་བུ་ནོར་བསགས་ཀྱང་ཁེབས་གྱོང་ཆེ། ད་ལྟར་གྱི་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྡིག་སྡུག་གཉིས་ཀྱི་བུ་ནོར་བསགས་ཀྱང་ཁེ་བས་གྱོང་ཆེ། དེ་བས་བདག་གི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཆོས་སུ་བཏང་བ་ནི། ཤིན་ཏུ་དོན་ཆེའོ་སྙམ་ནས། སྔ་མ་ལ་ རྗེས་སུ་ཡིད་རང་བ་ནི། ཕྱི་མ་ནི་གང་ལ་ཡང་ཆགས་པ་མེད་པར་བསྒོམ་བསྒྲུབ་འབའ་ཞིག་དོན་དུ་གཉེར་བ་ནི་སྐྱེས་བུ་མཆོག་ཡིན་ནོ། །རེ་ན་ཡི་གེ་མེད་ལ་གཏུགས། ཞེས་པ་ནི་ལམ་བསྒོམ་པའི་དུས་སུ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་བུ་གཅིག་ཡོང་པར་འདུག་ 1-1-32a གིས། དེ་བདག་གིས་བྱ་སྙམ་ན། འབྲས་བུ་ལ་རེ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དོན་གྱི་གོ་བ་བསྟོན་(སྟོན་)པའི་དུས་སུ་རྣམ་རྟོག་ཡེ་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འཚོན་པ་ཙམ་དུ་བས་སོ། །དོན་དམ་པར་མིང་དང་ཐ་སྙད་ལས་འདས་སོ། །དོགས་པ་བྲག་ཆ་སྒྲ་ལ་བརྗོད། །ཞེས་པ་ནི་འཁོར་ བ་འདིས་བདག་ཉོན་མོངས་སུ་བཅུག་པས་ད་འཁོར་བ་འདི་སྤང་དགོས། འཁོར་བ་ལ་དོགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་སྣང་བ་ནི་བདག་གི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན། བདག་ཡོད་ན་འཁོར་བ་ཡོད་ལ། བདག་མེད་ན་འཁོར་བ་ཡང་མེད། ལུས་དང་གྲིབ་མ་ལྟ་བུའོ། །འོ་ན་ འཁོར་བ་འདི་སྤང་དུ་མེད། སྡུག་བསྔལ་འདི་ཡོད་སྙམ་ནས། ཇི་ལྟར་བྱ་སྙམ་ན། དཔེར་ན་བྲག་ཆ་ལ་བདག་གིས་སྒྲ་སྙན་པ་བརྗོད་ན། བྲག་ཆ་ཡང་སྙན་པར་སྨྲ། བདག་གིས་མི་སྙན་པར་བརྗོད་ན། བྲག་ཆ་ཡང་མི་སྙན་པར་སྨྲ། བྲག་ཆ་རང་གི་ཆོ་འཕྲུལ་ ཡིན་ཏེ། བྲག་ཆ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་མཁན། ཆགས་སྡང་མི་སྐྱེ་བ་བཞིན་དུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ཡང་རང་གི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན་ཞིང་། ཡུལ་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཡིད་ཆེས་ནས། འཁོར་བ་སྤང་ཡང་མི་དགོས། རང་གི་ཆོ་འཕྲུལ་ལ་ཆགས་སྡང་སྐྱེས་ན་ཁྲོན་པ་ ནང་གི་སེང་གེ་བཞིན་ནོ། །འཐས་ན་གཟུང་འཛིན་ཕུར་པ་སྤོས། །ཅེས་པ་ནི། ཞི་གནས་ཕྱོགས་རེ་ཙམ་ལ་ཞེན་ནས་བསྒྱུར་དུ་མ་བཏུབ་ན་འཐས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་དཔེར་ན། རྟ་རྒོད་ཕུར་ཚོས་བྱེད་པ་དང་འདྲ་སྟེ། ཏའི་(རྟའི་)ཕུར་པ་ཐག་པ་ལ་བཏེགས་ནས་ཟར་བཅུག་ ནས། ཐག་པས་སླེབས་ཆད་རྟས་ཟར་འོངས་ཏེ། ཕུར་པ་མ་སྤོས་ན་རྟ་མི་འདྲངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དམིགས་པ་ཕྱོགས་རེ་ལ་འཐས། བསྒོམ་པ་ཕྱོགས་ཅ་ཅན་དུ་སོང་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྩལ་མི་འབྱོངས་པས། གཅིག་ལ་འཐས་སུ་མི་བཅུག་པར་དམིགས་པ་སྤོ་ཞིང་ 1-1-32b
Chinese
如果无益地将财物抛向风中，等到后悔莫及，感叹‘在人未来到之前，东西就被风刮走了’的时候，我心想，这话是真的吗？如果后悔过去，不愿进行未来的修行等等，这就是所谓的后悔。在那时，这样想：过去死去的人们，通过罪恶积累的财富，亏损远大于收益；现在的人们，通过罪恶积累的财富，亏损也大于收益。因此，将我的身体和财富用于佛法，是非常有意义的。这样想着，对过去的事情感到欣慰，对未来不执着于任何事物，只专注于修行，这就是最优秀的人。‘依赖于无字’，指的是在修行道路时，期望证得圆满正等觉的佛陀，认为会有一个唯一的佛陀出现，并想着‘这件事由我来做’，这就是对结果的依赖。在讲解意义的时候，会产生各种各样的分别念，这只是一种装饰。究竟而言，超越了名相和概念。‘疑惑如同山崖回响’，指的是因为轮回让我感到痛苦，所以现在必须舍弃轮回。对轮回产生疑惑，认为轮回是痛苦的，这是我自己的幻觉。如果我存在，轮回就存在；如果我不存在，轮回也不存在，就像身体和影子一样。那么，难道不能舍弃轮回，难道痛苦是真实存在的吗？如果这样想，该怎么办呢？例如，如果我对山崖发出美妙的声音，山崖也会发出美妙的声音；如果我发出难听的声音，山崖也会发出难听的声音。这是山崖自身的幻觉，认识到山崖没有自性，就像不会产生贪嗔一样，外境也是自己的幻觉，相信外境没有自性，即使不舍弃轮回也可以。如果对自己的幻觉产生贪嗔，就像井中的狮子一样。‘执着时，移动能取所取之桩’，指的是如果执着于片面的止观，无法转变，这就是执着。这就像用桩子拴住烈马一样，将马的缰绳系在桩子上，让马在一定范围内活动，如果桩子不移动，马就无法驯服。同样，如果执着于一个目标，修行变得片面，就无法掌握禅定的力量，所以不要执着于一个目标，而是要移动目标。 如果无益地将财物抛向风中，等到后悔莫及，感叹‘在人未来到之前，东西就被风刮走了’的时候，我心想，这话是真的吗？如果后悔过去，不愿进行未来的修行等等，这就是所谓的后悔。在那时，这样想：过去死去的人们，通过罪恶积累的财富，亏损远大于收益；现在的人们，通过罪恶积累的财富，亏损也大于收益。因此，将我的身体和财富用于佛法，是非常有意义的。这样想着，对过去的事情感到欣慰，对未来不执着于任何事物，只专注于修行，这就是最优秀的人。 ‘依赖于无字’，指的是在修行道路时，期望证得圆满正等觉的佛陀，认为会有一个唯一的佛陀出现，并想着‘这件事由我来做’，这就是对结果的依赖。在讲解意义的时候，会产生各种各样的分别念，这只是一种装饰。究竟而言，超越了名相和概念。 ‘疑惑如同山崖回响’，指的是因为轮回让我感到痛苦，所以现在必须舍弃轮回。对轮回产生疑惑，认为轮回是痛苦的，这是我自己的幻觉。如果我存在，轮回就存在；如果我不存在，轮回也不存在，就像身体和影子一样。那么，难道不能舍弃轮回，难道痛苦是真实存在的吗？如果这样想，该怎么办呢？例如，如果我对山崖发出美妙的声音，山崖也会发出美妙的声音；如果我发出难听的声音，山崖也会发出难听的声音。这是山崖自身的幻觉，认识到山崖没有自性，就像不会产生贪嗔一样，外境也是自己的幻觉，相信外境没有自性，即使不舍弃轮回也可以。如果对自己的幻觉产生贪嗔，就像井中的狮子一样。 ‘执着时，移动能取所取之桩’，指的是如果执着于片面的止观，无法转变，这就是执着。这就像用桩子拴住烈马一样，将马的缰绳系在桩子上，让马在一定范围内活动，如果桩子不移动，马就无法驯服。同样，如果执着于一个目标，修行变得片面，就无法掌握禅定的力量，所以不要执着于一个目标，而是要移动目标。
English
If one uselessly throws possessions to the wind, and then regrets, lamenting, 'Before anyone arrived, the wind carried it away,' when I think about it, I wonder if it's true. If one regrets the past and doesn't want to engage in future practice, etc., that is called regret. At that time, think like this: Even the people who died in the past, the wealth they accumulated through sin and suffering, the losses are far greater than the gains. Even the people of the present, the wealth they accumulate through sin and suffering, the losses are greater than the gains. Therefore, dedicating my body and possessions to the Dharma is extremely meaningful. Thinking like this, being content with the past, not clinging to anything in the future, but only focusing on practice, that is the most excellent person. 'Relying on the letterless,' refers to when practicing the path, expecting to attain the perfectly complete Buddha, thinking that there will be a single Buddha, and thinking, 'I will do this,' that is relying on the result. When explaining the meaning, various conceptual thoughts arise, which are just decorations. Ultimately, it transcends names and concepts. 'Doubt is like an echo in the cliffs,' refers to because samsara causes me suffering, so now I must abandon samsara. Doubting samsara, thinking that samsara is suffering, is my own illusion. If I exist, samsara exists; if I don't exist, samsara doesn't exist, like the body and its shadow. So, can't samsara be abandoned, is suffering real? If you think like this, what should you do? For example, if I utter a beautiful sound to the cliffs, the cliffs will also utter a beautiful sound; if I utter an unpleasant sound, the cliffs will also utter an unpleasant sound. This is the illusion of the cliffs themselves, recognizing that the cliffs have no self-nature, just like not generating attachment and aversion, external objects are also one's own illusion, believing that external objects have no self-nature, even if one doesn't abandon samsara, it's okay. If one generates attachment and aversion to one's own illusion, it's like a lion in a well. 'When attached, move the peg of grasper and grasped,' refers to if one clings to a one-sided aspect of shamatha-vipassana and cannot transform, that is attachment. This is like tethering a wild horse with a peg, tying the horse's reins to the peg, allowing the horse to move within a certain range, if the peg is not moved, the horse cannot be tamed. Similarly, if one clings to one object, the practice becomes one-sided, one cannot master the power of samadhi, so don't allow oneself to cling to one object, but move the object. If one uselessly throws possessions to the wind, and then regrets, lamenting, 'Before anyone arrived, the wind carried it away,' when I think about it, I wonder if it's true. If one regrets the past and doesn't want to engage in future practice, etc., that is called regret. At that time, think like this: Even the people who died in the past, the wealth they accumulated through sin and suffering, the losses are far greater than the gains. Even the people of the present, the wealth they accumulate through sin and suffering, the losses are greater than the gains. Therefore, dedicating my body and possessions to the Dharma is extremely meaningful. Thinking like this, being content with the past, not clinging to anything in the future, but only focusing on practice, that is the most excellent person. 'Relying on the letterless,' refers to when practicing the path, expecting to attain the perfectly complete Buddha, thinking that there will be a single Buddha, and thinking, 'I will do this,' that is relying on the result. When explaining the meaning, various conceptual thoughts arise, which are just decorations. Ultimately, it transcends names and concepts. 'Doubt is like an echo in the cliffs,' refers to because samsara causes me suffering, so now I must abandon samsara. Doubting samsara, thinking that samsara is suffering, is my own illusion. If I exist, samsara exists; if I don't exist, samsara doesn't exist, like the body and its shadow. So, can't samsara be abandoned, is suffering real? If you think like this, what should you do? For example, if I utter a beautiful sound to the cliffs, the cliffs will also utter a beautiful sound; if I utter an unpleasant sound, the cliffs will also utter an unpleasant sound. This is the illusion of the cliffs themselves, recognizing that the cliffs have no self-nature, just like not generating attachment and aversion, external objects are also one's own illusion, believing that external objects have no self-nature, even if one doesn't abandon samsara, it's okay. If one generates attachment and aversion to one's own illusion, it's like a lion in a well. 'When attached, move the peg of grasper and grasped,' refers to if one clings to a one-sided aspect of shamatha-vipassana and cannot transform, that is attachment. This is like tethering a wild horse with a peg, tying the horse's reins to the peg, allowing the horse to move within a certain range, if the peg is not moved, the horse cannot be tamed. Similarly, if one clings to one object, the practice becomes one-sided, one cannot master the power of samadhi, so don't allow oneself to cling to one object, but move the object. --------------------------------------------------------------------------------