Tibetan
ཞལ་གདམས་ཁ་བྱང་། ཞལ་གདམས་ཁ་བྱང་། ན་མོ་གུ་རུ། །ཆོས་ཀུན་རྩ་བ་སེམས་ཡིན་པས། །རང་སེམས་ངོ་བོ་སྐྱོང་ནུས་ན། །བསློབ་གཉེར་གང་ཡང་བྱ་མི་དགོས། །བློ་གསལ་སྤྲོས་པ་ཕྱི་རུ་བཅད། །མི་ཚེར་བསླབ་སྦྱངས་བྱས་ན་ཡང་། །ཀུན་ཤེས་གཅིག་རྡུག་གྱུར་པ་མང་། །སྒོམ་ཆེན་སྤྲོས་པ་ནང་ནས་བཅད། །ནམ་ཞིག་གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་ཚེ། །གཅིག་ཤེས་ཀུན་གྲོལ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ངོ་བོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །རྒྱལ་བས་ཀྱང་ནི་མ་གཟིགས་གསུངས། །ཡོད་དོ་སྙམ་ན་རྟག་པའི་མཐའ། །རང་བཞིན་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །གསལ་ཆ་འཁོར་འདས་ཀུན་གྱི་གཞི། །མེད་དོ་སྙམས་ན་ཆད་པའི་མཐའ། །མཐར་འཛིན་མུ་སྟེགས་ལྟ་དང་མཚུང་། །ངོ་བོ་ཤེས་མཁན་དྲན་རིག་ཡིན། །དེ་ཉིད་ལས་དང་པོ་ལ་གཅེས། །དྲན་པ་རང་ཡལ་སོང་བའི་ཚེ། །གོམ་འདྲིས་བརྟན་པ་ཐོབ་བའི་ཚེ། །ཆོས་ཉིད་ངང་དུ་འབྱམས་པ་ལ། །དྲན་པ་ལོགས་སུ་ཚོལ་མི་དགོས། །བསྒོམ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད་པ་ལ། །ཡེ་ནས་ཡེངས་མ་མྱོང་བ་ནི། །མཉམ་བཞག་རྗེས་ཐོབ་འདྲེས་མ་ཡིན། །དེ་ལ་ངེས་ཤེས་ཐག་ཆོད་དགོས། །སེམས་ལ་གཉིས་སྣང་མེད་ན་ཡང་། །ཡུལ་སྣང་དབྱིངས་དང་མ་ཁྲོལ་ན། །ད་རུང་སྤྲོས་བྲལ་ཁ་འབྱམས་རྟགས། །སྣང་བའི་སྟེང་དུ་འཕྲིག་ཚུད་ནས། །སྣང་སེམས་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པའི་ཚེ། །རོ་གཅིག་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་རྟག ། སྣང་སེམས་ཆོས་ཉིད་དབྱིངས་སུ་སྟོང་། །བྱ་རྒྱུ་མེད་ཀྱང་བྱས་གོ་ཆོད། །བསྒོམ་རྒྱུ་མེད་ཀྱང་ཐེ་ཚོམ་ཟད། །བྱ་དང་མི་བྱའི་དགག་སྒྲུབ་མེད། །བསྒོམ་མེད་རྒྱལ་ས་ཟིན་ཉེའི་རྟགས། །བླུན་སྒོམ་ཨུ་ཚུགས་ཅན་འགའ་རེ། །མི་ཚེ་ཞི་གནས་ཙམ་པོ་དང་། །ལྷག་མཐོང་རྟོག་མེད་ངང་ལ་འབྱམས། །གནས་ལུགས་མངོན་དུ་གྱུར་དུས་མེད། །སྐལ་ལྡན་འགའ་ཞིག་ལོ་ཟླས་ཀྱང་། །ཉམས་རྟོགས་ཡར་ངོའི་ཟླ་བཞིན་འཕེལ། །ཆོས་ཉིད་བདེན་པ་མངོན་དུ་གཟིགས། །སྔོན་གྱི་བསགས་རྒྱབ་ཆེ་ཆུང་དང་། །མོས་གུས་སྙིང་རྗེའི་ཁྱད་པར་གདའ། །ཁྱེད་ནི་སྐལ་ལྡན་བརྩོན་འགྲུས་ཆེ། །ཚེ་གཅིག་ཉམས་ལེན་བྱས་པའི་འབྲས། །རྟོགས་པ་ཀློང་དུ་གྱུར་ངེས་པས། །ང་རྒྱལ་མེད་པའི་ངེས་ཤེས་དང་། །མོས་གུས་སྙིང་རྗེས་བོགས་བཏོན་ནས། །ས་ལམ་མཐའ་རུ་དབྱུང་བར་མཛོད། །དེ་སྐད་ཕྱོགས་མེད་སྒྲུབ་པ་པོ། །རྟོགས་ལྡན་ཆོས་གྲགས་གསུང་ལན་དུ། །བློ་གྲོས་མཐའ་ཡས་ཀུ་སཱ་ལིས། །ཙཱ་འདྲ་རིན་ཆེན་བྲག་གི་མདུན། །དབེན་ཁྲོད་ཀུན་བདེ་གླིང་ནས་ཕུལ། །མངྒ་ལཾ།། ༈ །།ན་མོ་གུ་རུ། །སེམས་ཀྱིས་སེམས་ལ་བལྟས་པའི་ཚེ། །ངོ་བོ་སྟོང་པ་
Chinese
口诀题记 口诀题记 那摩咕噜（藏文：ན་མོ་གུ་རུ།，梵文天城体：नमो गुरु，梵文罗马拟音：Namo Guru，汉语字面意思：顶礼 गुरु上师）。一切佛法的根本是心，如果能够调伏自己的心性，那么什么学习都不需要做。聪慧之人将散乱之心斩断于外，一生学习虽然多，但多是博学而一无所成。修行之人将散乱之心斩断于内，一旦证悟实相之时，便能一通百通。自性并非实有，诸佛也说未曾见过。若认为实有，则堕入常边。自性并非虚无，乃是轮涅一切之基。若认为虚无，则堕入断边。此与执边外道之见相同。认识自性者，是觉知。因此最初要珍爱觉知。当觉知自然消逝之时，当串习稳固之时，于法性中安住，无需另寻觉知。于无有任何可修之时，从未散乱，此非止观双运，对此必须要有坚定不移的定解。心中即使没有二取之相，如果对境之显现，没有与法界融合，这仍然是口头上的无散乱之相。于显现之上融入觉性，当显现与心识融为一体之时，便会显现一味之相。 显现与心识在法性中空寂，无所作为却能成办一切，无有修持却能消除疑惑，没有能做与不能做的取舍，无修是接近获得王位的征兆。有些愚笨固执的修行人，一生只是专注于止观，沉浸于无念的状态，从未证悟实相。有些具缘者，即使岁月流逝，其证悟也如上弦月般增长，亲见法性真谛。这与往昔积累的资粮大小，以及信心、恭敬心和慈悲心的差异有关。您是具缘且精进之人，一生修行的果实，必定会融入证悟的境界，因此要以无我慢的定解，以及信心、恭敬心和慈悲心来增进，从而将道地的修持推向极致。如是，无有宗派的修行人，为回应证悟者法称的教言，由智慧无边的库萨里，于嚓阿扎仁钦岩前，寂静的昆德林处奉献。芒嘎লাম（藏文：མངྒ་ལཾ།，梵文天城体：मङ्गलम्，梵文罗马拟音：mangalam，汉语字面意思：吉祥！）。༈ །།那摩咕噜（藏文：ན་མོ་གུ་རུ།，梵文天城体：नमो गुरु，梵文罗马拟音：Namo Guru，汉语字面意思：顶礼 गुरु上师）。当心观心之时，自性是空性的。
English
Title of Instructions Title of Instructions Namo Guru. Since the root of all dharmas is the mind, if you can tame your own mind, then there is no need to do any learning. Wise people cut off distractions outwardly. Although they study hard all their lives, they often become knowledgeable in many things but accomplish nothing. Great meditators cut off distractions inwardly. When they realize the true nature, they will understand everything through one realization. The essence is not existent, even the Buddhas have said that they have not seen it. If you think it exists, you fall into the extreme of permanence. The nature is not non-existent, it is the basis of all samsara and nirvana. If you think it is non-existent, you fall into the extreme of nihilism. This is similar to the views of extremists who hold to extremes. The one who knows the essence is awareness. Therefore, awareness is precious from the beginning. When awareness naturally vanishes, when familiarity becomes stable, dwell in the nature of reality, there is no need to seek awareness separately. In that which there is nothing to meditate on, never having been distracted from the beginning, this is not a mixture of shamatha and vipashyana. You must have a firm conviction about this. Even if there is no dualistic appearance in the mind, if the appearance of objects is not liberated into space, then this is still a sign of verbal non-distraction. When awareness is integrated on top of appearances, when appearances and mind become one, then the sign of one taste will manifest. Appearances and mind are empty in the realm of dharmata. Although there is nothing to do, it is as good as having done it. Although there is nothing to meditate on, doubts are eliminated. There is no acceptance or rejection of what to do and what not to do. Non-meditation is a sign of being close to seizing the kingdom. Some foolish and stubborn meditators spend their lives just in shamatha and vipashyana, indulging in a state of non-thought, and never realize the true nature. Some fortunate ones, even as the years pass, their experience and realization increase like the waxing moon, and they directly see the truth of dharmata. This is related to the size of the accumulation of merit in the past, and the difference in faith, devotion, compassion. You are a fortunate and diligent person, and the fruit of a lifetime of practice will surely be integrated into the state of realization. Therefore, increase it with a conviction free of pride, and with faith, devotion, and compassion, so that you can bring the practice of the stages and paths to the ultimate end. Thus, the non-sectarian practitioner, in response to the teachings of the realized Chodrak, offered it from the solitary Kundeling in front of the Tsa Adra Rinchen Rock by the infinitely wise Kusali. Mangalam. ༈ Namo Guru. When the mind looks at the mind, the essence is emptiness.
Tibetan
མཁའ་འདྲ་ཡང་། །བེམ་སྟོང་ཅང་མེད་མ་ཡིན་པར། །རང་བཞིན་གསལ་ཆ་ལྷག་གེ་བ། །སྟོང་གསལ་རྩལ་ལས་བཟང་ངན་གྱི། །རྣམ་རྟོག་སྣང་ཚུལ་ཅི་ཡང་འཆར། །ཤར་ཡང་ དབྱིངས་ལས་གཡོས་པ་མེད། །དེ་ཡི་ངོ་བོ་རིག་ཙམ་ལས། །བཅོས་མེད་རང་སོར་བཞག་པའི་ཚེ། །རྣམ་རྟོག་མི་འཕྲོ་རང་བཞིན་གནས། །བདེ་གསལ་མི་རྟོག་ཉམས་འཆར་བ། །ཞི་གནས་ཞེས་བྱ་སྒོམ་གྱི་རྐང་། །དྲན་ཤེས་བརྟན་པས་གནས་སམ་འགྱུ། །རང་ངོ་རིག་ཐོག་དབྱིངས་སུ་གྲོལ། །ལྷག་མཐོང་ཞེས་བྱ་སྒོམ་གྱི་མིག། གནས་འགྱུ་འདོར་ལེན་མི་དགོས་པར། །གང་ཤར་དེ་ཀས་ཆོག་པ་ནི། །ཞི་ལྷག་དབྱེར་མེད་བསྒོམ་གྱི་མཐིལ། །དེ་ཙམ་ཤེས་ཤིང་སྐྱོང་བ་ཡི། །རྟོགས་ལྡན་མིང་ཐོགས་མང་ན་ཡང་། །མི་རྟག་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་ཤིང་། །ཚེ་འདིའི་སྣང་བས་བློ་འཕྲོག་པས། །བརྟན་པ་ཐོབ་པའི་གང་ཟག་དཀོན། །ལོངས་མེད་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་མི། །བློ་སྣ་ཆོས་སུ་ཤུགས་ཀྱིས་འགྲོ། །ཉིན་མོ་གཡེང་བས་བར་མི་ཆོད། །རྒྱུ་དེས་མཚན་སྣང་རྩོལ་མེད་གྲོལ། །ཉིན་མཚན་འདྲེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་དེ། །འཆི་བ་འོད་གསལ་ཆོས་སྐུར་གྲོལ། །བར་དོའི་འཕྲང་ལ་དེ་མི་བགྲོད། །ཆོས་སྐུའི་རྩལ་ལས་གཟུགས་སྐུར་ཤར། །སངས་རྒྱས་མཛད་པ་ལྷུན་འགྲུབ་འགྱུར། །འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱི་ས་མཚམས་ནི། །རིག་དང་མ་རིག་ཁོ་ན་ཡིན། །རིག་བྱ་ཆོས་དབྱིངས་དེ་བཞིན་ཉིད། །ཆོས་ཀུན་རྩ་བ་རང་གི་སེམས། །སེམས་ལ་མཐོང་བྱའི་ཡུལ་དང་ནི། །མཐོང་བྱེད་ཡུལ་ཅན་མེད་མོད་ཀྱང་། །སེམས་ཀྱི་རང་རྩལ་འགགས་ མེད་དུ། །འཕྲོ་འདུའི་རྣམ་རྟོག་ལྟ་བ་ཡིན། །འཁོར་འདས་སྣང་བ་ཇི་སྙེད་ཀུན། །རྣམ་རྟོག་སྐད་ཅིག་མ་ཡི་གཟུགས། །རྟོག་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ན། །འཁོར་བའི་འཁྲུལ་པ་ལུ་གུ་རྒྱུད། །ཐོག་མ་མེད་ནས་རྒྱུན་མ་ཆད། །ད་རུང་དེ་ལ་མཐའ་ཡོད་མིན། །རྟོག་པའི་རང་ངོར་བལྟས་པའི་ཚེ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་གྲོལ། །འཁྲུལ་སྣང་ཐམས་ཅད་དབྱིངས་སུ་འགག །དེ་ཉིད་ཞི་བ་མྱ་ངན་འདས། །བདེན་པ་མཐོང་བའི་རྣལ་འབྱོར་ལ། །རིག་དང་མ་རིག་ཁྱད་མེད་ཀྱང་། །ལས་དང་པོ་ཡི་གང་ཟག་རྣམས། །ཉམས་ལེན་ཡོད་མེད་འདིར་ཐུག་པས། །དུས་རྒྱུན་རང་ངོ་རིག་པར་གྱིས། །དེ་ལ་དྲན་ཤེས་གནད་དུ་ཟབ། །མཁར་མདོ་དགེ་སློང་དགེ་སྦྱོང་མཆོག །བྱམས་པ་ཏིང་འཛིན་ཐུགས་བཞེད་ལྟར། །བློ་གྲོས་མཐའ་ཡས་བློར་ཤར་བ། །གྲུ་གུ་གཏེར་རྫོང་གནས་སུ་བྲིས། །ཉིད་དང་གཞན་ལའང་ཕན་ཐོགས་ནས། །སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་ངང་གྲོལ་ཤོག །དགེ་ལེགས་འཕེལ། །ཨ་ཧོ། །གཏད་མེད
Chinese
犹如虚空一般， 并非顽空一无所有， 自性光明朗然。 空明之力的作用下， 善与恶的各种分别念显现， 即使显现， 也未曾从法界中移动。 仅仅觉知它的本性， 不做作地安住于自性时， 分别念不散，安住于自性。 乐明无念的体验生起， 称为寂止，是禅修的基础。 以正念和觉知稳固地安住或改变， 在认识自性的同时，于法界中解脱。 称为胜观，是禅修的眼睛。 无需取舍安住或改变， 任何显现都足够， 即是止观无别，禅修的核心。 仅仅了解并修持这些， 虽有许多证悟者的名称， 但未将无常融入相续， 心被今生的现象所迷惑， 因此获得稳固之人稀少。 若无虚掷地将此融入相续， 心念自然而然地趋向佛法。 白天不被散乱所阻碍， 因此夜晚的显现无需造作而解脱。 日夜融合的瑜伽士， 死亡时于光明法身中解脱， 不会经历中阴的险境。 从法身之力显现色身， 圆满成就佛的事业。 轮回与涅槃的界限， 仅仅在于觉与不觉。 所觉即是法界，真如。 一切法的根本是自心。 心虽无可见之境， 亦无能见之有境者， 然心的自力无碍， 生起和收摄的分别念是见地。 轮回与涅槃的一切显现， 皆是分别念刹那的形象。 若随逐分别念， 则轮回的迷惑如连珠不断， 从无始以来从未间断， 至今对此仍无止境。 若观照分别念的自性， 则于空性中解脱， 一切错觉显现于法界中止息， 此即寂灭，涅槃。 于见真谛之瑜伽士而言， 觉与不觉并无差别， 然对于初学者而言， 修与不修在此分晓， 故应时常觉知自性。 对此，正念和觉知至关重要。 康多格西（མཁར་མདོ་དགེ་སློང་དགེ་སྦྱོང་，音译：康多比丘善行者）大德， 应慈氏定（བྱམས་པ་ཏིང་འཛིན་，音译：嘉瓦定增）之意愿， 无边慧（བློ་གྲོས་མཐའ་ཡས་，音译：洛哲塔耶）于心中显现， 于竹固（གྲུ་གུ་，今四川甘孜州新龙县）德荣（གཏེར་རྫོང་，音译：德荣）之地书写。 愿此利益自他， 于轮回与寂灭平等性中解脱！ 吉祥增盛！ 阿霍！ 无有执着
English
Like the sky, Not a mere empty void, Its nature is clear and bright. From the power of emptiness and clarity, All kinds of good and bad thoughts arise, Even when they arise, They do not move from the Dharmadhatu. Just recognizing its essence, When resting naturally without artifice, Thoughts do not scatter, but abide in their own nature. The experience of bliss, clarity, and non-thought arises, Called Shamatha, the basis of meditation. With mindfulness and awareness, abide or change steadily, Upon recognizing one's own nature, liberate into the Dharmadhatu. Called Vipassana, the eye of meditation. Without needing to accept or reject abiding or changing, Whatever arises is sufficient, That is the indivisibility of Shamatha and Vipassana, the core of meditation. Just knowing and cultivating these, Though there are many names for realized ones, Few have integrated impermanence into their being, Their minds are captivated by the appearances of this life, Therefore, individuals who attain stability are rare. If one integrates this into their being without wasting it, The mind naturally inclines towards the Dharma. Not interrupted by distractions during the day, Therefore, the appearances of the night are liberated effortlessly. That yogi who integrates day and night, At death, liberates into the clear light Dharmakaya, They will not traverse the dangerous straits of the Bardo. From the power of the Dharmakaya, the Rupakaya arises, The deeds of the Buddha are spontaneously accomplished. The boundary between Samsara and Nirvana, Is solely awareness and unawareness. What is to be known is the Dharmadhatu, Suchness. The root of all Dharmas is one's own mind. Although the mind has no object to be seen, Nor a subject who sees with an object, Yet the mind's inherent power is unimpeded, The arising and gathering of thoughts is the view. All the appearances of Samsara and Nirvana, Are the forms of momentary thoughts. If one follows after thoughts, The delusion of Samsara is like an endless chain, Without beginning, it has never ceased, And still has no end. When one looks at the nature of thoughts, They are liberated into emptiness, All illusory appearances cease in the Dharmadhatu, That itself is peace, Nirvana. For the yogi who sees the truth, There is no difference between awareness and unawareness, But for beginners, Whether one practices or not is determined here, Therefore, always be aware of your own nature. For that, mindfulness and awareness are essential. The virtuous monk and ascetic of Khamdo, According to the wishes of Jampa Tenzin, Infinite Wisdom arose in the mind, Written at the place of Dragu Terdzong. May this benefit oneself and others, And liberate into the equality of Samsara and Nirvana! May goodness and prosperity increase! Aho! Without attachment.