Chinese
虽然有很多修行者，但由于似乎没有人对这类的重要目标进行研究，所以就以提问的方式来表达。希望以后也能继续进行思考和研究。如是说。为了消除这种疑惑，这里将从总体和词句上进行辨析。首先，一般来说，如果是进行长寿修法、生起次第和念诵，那么必然依赖于密咒。所有的密咒以及大乐的智慧，也就是密咒修持的续部，有事业和成就两种续部。其中，长寿修法是具有八种功德的事业，是观修、布施、火供、幻轮等四种普通事业中的观修事业的一个分支。如果是佛教的密咒续部，那么必然是大乘。而大乘行者，以大悲心、欢喜、回向、菩提心等殊胜的法为基础。对于应该遮止的和需要的进行区分，具有广阔的方便智慧的行境。那么，更不用说密咒的行为了，进入密咒的人，根器敏锐，通过灌顶成熟，守护誓言，也就是具有这三种特征的人。通过众多方便，不愚昧于方便，没有困难的方便来修行道路。那么，事业续部只是这三种方便的一个微小分支。如果通过方便智慧的差别，将烦恼转化为智慧，那么微小的作意也会变成菩提道，更不用说了。如金刚萨埵的安住处所说：一切皆食，一切皆作，成就且不为过失所染，更何况具有慈悲心者。等等，说了非常多。第二，聚集寿命精华的想法不一定是贪心。贪心是与三种烦恼中的任何一种相关的，对于他人拥有的财富产生执着，并通过直接或间接的方式将其据为己有。而这里是为了将一切众生安置于佛的果位，暂时平息寿命的障碍，最终为了证得无量寿的果位，而修持道路。这样的发心不是烦恼性的。只是意乐于聚集轮回和涅槃的寿命精华，而不是将它们
Tibetan
མས་ཀྱི་བཅུད་དང་འཚོ་བ་ལ་ཆགས་ཤིང་བརྣབ་པའི་འདུ་ཤེས་དང་མི་ལྡན་པ་མ་ཟད། རྗེས་བསྒོམ་བཟླས་ཀྱི་དགེ་བ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་ཡི་ཚེ་བཅུད་འཕྲོག་གོ་སྙམ་པའི་ཡི་རངས་མེད་པས། རྣམ་པ་བརྣབ་སེམས་ལྟར་སྣང་དུ་ཆུག་ཀྱང་སྦྱོར་དངོས་མཇུག་གསུམ་གྱི་ལས་མ་རྫོགས་པ་ནི་མི་དགེ་བ་མི་འགྱུར་བའི་སྟེང་དུ། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་བྱེད་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་དེ། ཐབས་མཁས་ཀྱི་སྦྱོར་སྒྲོལ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་མངོན་པ་ལས། བརྣབ་སེམས་ལ་སོགས་ལས་མིན་ཀྱང་། །ཡིད་ཀྱི་ཉེས་སྤྱད་རྣམས་གསུམ་མོ། །ཞེས་ཡིད་ཀྱི་ལས་གསུམ་ཀུན་འགྲོ་ལྔའི་སེམས་པ་ཡིན་པས་ལས་ཀྱི་ལམ་ཡིན་གྱི་ལས་མ་ཡིན་པར་བཤད་པ་དང་། འདོད་སྤྱོད་ཀྱི་སྲེད་པ་ཐམས་ཅད་བརྣབ་སེམས་མ་ཡིན་པའི་མཚན་གཞི། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་དང་སྒྲ་མི་སྙན་པ་དག་འཇོག་ན་མཁས་པ་ཆེན་པོའི་གསུང་དེ་ཅུང་ཟད་རྩིང་བར་སེམས་སོ། །གཞན་ལ་མི་གནོད་པས་རང་ལ་མི་ཕན་པའི་ངེས་པའང་མེད་དེ། ནད་གདོན་ཞི་བའི་དམིགས་པ་བྱས་ན་རང་ལ་མི་གནོད་ཀྱང་གཞན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཏུ་ན་ལོག་ལྟ་བྱས་པས་སངས་རྒྱས་ ལ་མི་མཉེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལོག་ལྟ་མཁན་ལ་སྡིག་པའི་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་དམིགས་པའི་ཚུལ་དེས་གཞན་ལ་གནོད་པ་མེད་ཀྱང་རང་ཕན་པ་མི་འགལ་ཏེ་འཁོར་འདས་སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར། འཚང་རྒྱ་བ་ན། སྤྱི་མཐུན་ཏུ་ལས་སྣང་མ་ཟད་ཀྱང་རང་ངོ་ལ་ཟད་པར་སྣང་བ་མི་འགལ་བ་བཞིན་དང་། སྨན་སྔགས་ནོར་བུ་བསམ་གཏན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ། ནམ་མཁའ་ལ་དངོས་སུ་བཟར་མེད་ཀྱང་ཟས་ཟའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པས་འཆི་བསླུ་བ་བཞིན་ནོ། །ཆུང་ངུའི་ཕྱིར་ཆེ་མི་གཏོང་གསུངས་པ་དང་ཡང་མི་འགལ་ཏེ། སློབ་དཔོན་དཔལ་དབྱངས་ཀྱིས་གསང་སྔགས་སྤྱོད་པའི་ཆོ་ག་ཡིས། ཚེ་ལ་དབང་བའི་རིག་འཛིན་འཐོབ། །རིག་པ་འཛིན་པའི་ཚེ་ཉིད་ཀྱིས། །སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པར་བཤད་པ་ཡིན། ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རིག་པ་འཛིན་པའི་ཚེ་དངོས་སུ་མ་ཐོབ་ཀྱང་བསམ་སྦྱོར་དེ་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆེན་པོ་ནི་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པ་སྟེ། དེ་གཏོང་པའི་སེམས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་གཉིས་བྱས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་ཚེ་སྤེལ་བ་མདོ་ལུགས་དང་ཁྱད་མེད་དུ་འགྱུར་བའང་མ་ངེས་སྟེ། ཡུལ་སྟོང་ཉིད་ངོ་བོ་ཙམ་གཅིག་ཀྱང་ཡུལ་ཅན་བདེ་བ་ཆེན་པོས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་དེ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་བཞིན། བསྒྲུབ་བྱ་བསོད་ནམས་ ཀྱི་ངོ་བོ་ཙམ་གཅིག་
Chinese
不仅不具有对食物的精华和营养产生贪恋和执着的概念，而且在之后观修念诵的善根回向菩提时，也不会有“精华被夺走了吗”的疑虑。虽然外表看起来像是贪婪，但由于前行、正行、后行的行为没有完成，因此不会变成不善。再加上发心的殊胜之处，成为了成就菩提的殊胜方法，就像巧妙方便的结合和解脱一样。此外，《俱舍论》中说：“贪心等虽非业，然意之恶行有三。”意思是，意之三业是五遍行心的心所，是业的道路而不是业。如果将所有对欲望的贪求都作为不是贪心的例子，比如转轮王和声音不悦耳的人，那么我会觉得大智者的说法有些粗糙。不损害他人，也未必一定对自己没有益处，比如以平息疾病和邪魔为目标，虽然不损害自己，但却有利于他人。否则，如果造作邪见，因为不会让佛陀不悦，那么造作邪见的人就不会产生罪恶的果报。因此，以这种目标方式，即使不损害他人，对自己有利也没有矛盾，因为轮回和涅槃都说是心的幻化。成佛时，即使共同的业相没有穷尽，但在自己的觉性中显现为穷尽也没有矛盾。药物、咒语、宝珠、禅定的境界是不可思议的，就像虽然虚空中没有实际的食物可吃，但通过观修吃食物的禅定来延缓死亡一样。与“因为小而不舍弃大”的说法也不矛盾，正如导师吉祥贤所说，通过使用密咒的行为仪轨，可以获得掌控寿命的持明，通过持明者的寿命本身，据说可以成就佛果。正如他所说，即使没有实际获得持明者的寿命，也因为参与了那个意念和行为，而伟大之处在于成就菩提，因为没有舍弃它的想法。通过做二利事的福德来延长寿命，也不一定与显宗没有区别，就像仅仅是空性的本体，却被具有大乐的觉性所区分，从而变得殊胜一样。仅仅是所要成就的福德的本体
English
Not only does it not have the concept of attachment and craving for the essence and nourishment of food, but also when dedicating the merits of subsequent contemplation and recitation to Bodhi, there is no doubt that "the essence has been taken away?" Although it looks like greed, it will not become unwholesome because the actions of the preliminary, main, and concluding parts are not completed. In addition, the special feature of generating Bodhicitta becomes the supreme method for accomplishing Bodhi, just like the skillful combination and liberation of skillful means. Furthermore, the Abhidharma says: "Although greed and so on are not karma, there are three evil deeds of the mind." It means that the three karmas of the mind are the mental factors of the five omnipresent minds, which are the path of karma but not karma. If all cravings for desire are taken as examples of non-greed, such as the Wheel-Turning King and those with unpleasant sounds, then I would feel that the words of the great scholar are a bit rough. There is also no certainty that not harming others will not benefit oneself. For example, if the goal is to pacify diseases and evil spirits, although it does not harm oneself, it benefits others. Otherwise, if wrong views are created, because it will not displease the Buddha, then those who create wrong views will not produce sinful results. Therefore, with this kind of goal, even if it does not harm others, it is not contradictory to benefit oneself, because samsara and nirvana are said to be the illusion of the mind. When attaining Buddhahood, even if the common karmic appearances are not exhausted, it is not contradictory to appear to be exhausted in one's own awareness. The realm of medicine, mantras, jewels, and meditation is inconceivable, just as although there is no actual food to eat in the sky, death can be delayed by meditating on the samadhi of eating food. It is also not contradictory to the saying "Do not abandon the great because of the small," as the teacher Glorious Sound said, through the ritual of using secret mantras, one can obtain the Vidyadhara who controls life. Through the life of the Vidyadhara itself, it is said that Buddhahood can be achieved. As he said, even if the life of the Vidyadhara is not actually obtained, it is because one has participated in that thought and action, and the greatness lies in accomplishing Bodhi, because there is no thought of abandoning it. Extending life through the merit of doing two benefits is also not necessarily different from the Sutra tradition, just as the mere essence of emptiness is distinguished by the awareness of great bliss, thereby becoming supreme. Merely the essence of the merit to be accomplished
Tibetan
ཀྱང་སྒྲུབ་བྱེད་སྔགས་ཀྱི་ཐབས་དམིགས་པ་གྲོགས་སྤྱོད་པ་སྟེ་རྒྱ་ཆེ་བ་གསུམ་སོགས་དུ་མས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་དང་། ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ངོ་བོ། བྱེད་ལས་ཆོ་ག་སོགས་ཁྱད་པར་བཞིའམ་དྲུག་སོགས་སུ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་འབྱེད་པའི་ཕྱིར་མདོ་ལུགས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་མས་འཕགས་པ་རྟོགས་སླ་བར་ཟད། སྤྱིར་རྣམ་པ་མཚུངས་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་དེར་མི་འགྱུར་ཏེ་མདོ་བཀླག་པ་དང་སྔགས་བཟླ་བ་བཞིན་ནོ། །ལས་ཕྲན་ཚེགས་སྒྲུབ་པའི་ཆོ་ག་མདོ་དང་རྣམ་པ་མཚུངས་ཀྱང་སྐྱོན་ཏུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ་གཙོ་བོའི་ཡན་ལག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མདོའི་ལམ་དུ་ཉན་ཐོས་དང་མཚུངས་པའི་སྤྱོད་པ་ཡོད་ཀྱང་སྐྱོན་ཏུ་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། ལུགས་གསུམ་པ་ཚེ་ཁྲུས་ཀྱི་དགོངས་པ་དང་མཚུངས་པ་ཙམ་ཡིན་ཀྱང་། བཞི་པ་མི་མཚུངས་ཏེ། དེ་ནི་བསྒྲལ་བྱའི་ཚེ་སྲོག་འཕྲོག་པ་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་རང་གི་བླ་ཚེ་གཞན་གྱིས་འཕྲོག་པ་སོགས་བསྡུ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་མདོ་སྔགས་འགལ་མེད་ཀྱི་གནད་ཤེས་ན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་འགལ་མེད་དུ་སྒྲུབ་ནུས་པ་ཡིན་མོད། བྱེ་བྲག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མི་མཉམ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡང་བློ་ཁྱད་ཀྱིས། གོང་མ་གོང་མ་རྣམས་ཀྱིས་གནོད། ཅེས་པ་ལྟར་འོག་མ་འོག་ མའི་བློར་མི་ཤོང་བ་མང་པོ་ཞིག་གོང་མ་གོང་མར་བསྟན་ཏེ། འོན་ཀྱང་དོན་དམ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་དང་མ་འགལ་ཕྱིན་ཀུན་རྫོབ་ཐབས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཅིར་ཡང་རུང་བ་དང་། ལྷག་པའི་བསམ་པས་ཟིན་ན་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་ཡང་འགྱུར་བས་འགལ་བ་ལྟར་སྣང་ཡང་འགལ་མེད་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཀྱི་སྒྲིབ་སྦྱོང་ལས། བསམ་པ་བཟང་པོས་མཆིལ་ལྷྭ་མ་ཞིག །ཐུབ་པའི་དབུ་ལ་བཞག་པ་དང་། །དེ་བཞིན་གཞན་གྱིས་བསལ་བྱས་པ། །གཉིས་ཀས་རྒྱལ་སྲིད་ཐོབ་པར་གྱུར། །དེ་ཕྱིར་བསམ་པའི་རྩ་བ་ལ། །བསོད་ནམས་སྡིག་པ་རྣམ་པར་གནས། །ལུང་ལས་དེ་ལྟར་གསུངས་པའི་ཕྱིར། །སེམས་དགེ་བ་ལ་ཉེས་པ་མེད། ཅེས་དང་། སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པར། སྙིང་རྗེ་ལྡན་ཕྱིར་བྱམས་ཕྱིར་དང་། །སེམས་དགེ་བ་ལ་ཉེས་པ་མེད། ཅེས་དང་། བརྩེ་ལྡན་གཞན་གྱི་དོན་མཐོང་ནས། །བཀག་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལ་གནང་། ཞེས་ཐུན་མོང་ཐེག་པ་ལས་ཀྱང་གསལ་བར་བསྟན་ན། སྔགས་སུ་གང་ཞིག་གཞན་གྱིས་བྱས་ན་ངན་འགྲོ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཐབས་མཁས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དེ། ཐབས་ཆེན་ཡང་དག་ལྡན་པ་ཡིས། །རྣལ་འབྱོར་འཇིག་རྟེན་དོན་སྒྲུབ་པ། །དེ་ལ་བྱ་བ
Chinese
而且，由于以成就的咒语之方便、所缘、友伴行持，即广大三者等众多特点来区分，以及金刚持们将本尊瑜伽的自性、事业仪轨等区分为四种或六种特点等，因此，密法比显宗更容易证悟圣果。一般来说，仅仅因为形式相似，并不会变成那个，就像读显宗经典和念诵密咒一样。进行琐碎事业的仪轨与显宗形式相似，也不会成为过失，因为它是主要部分的支分。在显宗的道中，即使有与声闻相似的行为，也不会成为过失。第三种方式仅仅与长寿沐浴的意图相似，但第四种方式不相似，因为那是夺取所调伏者的寿命，而这里是收回自己的命力被他人夺走等。总的来说，如果了解显密无违的关键，就能将所有这些都证成无违。但具体来说，世间人和瑜伽士的行境不同。瑜伽士也因智慧的差异，如“上者能害上者”，因此，许多下者无法理解的内容，在上者那里却被开示。然而，只要不违背胜义谛的境界，世俗方便的行为如何都可以，如果被殊胜的发心所摄持，一切都会变成菩提之因，所以虽然看起来矛盾，实际上是无违的。如《心的垢染清净》中所说：“以善妙发心，将唾液置于佛陀的头上，同样，他人擦拭掉它，二者都获得了王位。因此，在发心的根本上，存在着福德和罪恶的分别。经文中如此宣说，因此，善心没有过失。”以及《律仪二十颂》中说：“因具悲心和慈爱心，善心没有过失。”以及“见到慈爱者利益他人，也允许那些被禁止的行为。”即使在共同乘中也已明确开示。那么，在密法中，某些行为如果由他人来做就会堕入恶趣，但通过不颠倒的方便，却能巧妙地成就为成佛之因。具有正妙大方便，瑜伽士成办世间利益，对此应作。
English
Moreover, it is easier to realize the noble state through mantra because it is distinguished by many characteristics such as the means of accomplishment through mantra, the object of focus, the practice of companionship, i.e., the three great ones, and because Vajradharas distinguish the nature of deity yoga, activities, rituals, etc., into four or six characteristics, etc. In general, merely resembling something does not make it that thing, just like reading sutras and reciting mantras. Performing minor rituals that resemble sutras is not a fault because they are branches of the main practice. Similarly, having practices in the sutra path that resemble those of the Shravakas is not a fault. The third method is only similar to the intention of life-cleansing, but the fourth is not, because that involves taking the life of someone to be subdued, whereas here it involves gathering one's own life force that has been taken by others. In general, if one understands the key to the non-contradiction between sutra and mantra, one can establish all of these as non-contradictory. However, specifically, the realms of activity of worldly people and yogis are not the same. Even among yogis, due to differences in intelligence, as it is said, "The higher ones harm the higher ones," many things that are incomprehensible to the lower ones are taught to the higher ones. However, as long as it does not contradict the realm of ultimate truth, any behavior in relative means is acceptable, and if it is accompanied by a superior intention, everything can become a cause for enlightenment, so although it appears contradictory, it is actually established as non-contradictory. As it says in "Purifying the Obscurations of the Mind": "With a good intention, placing saliva on the head of the Buddha, and similarly, someone else wiping it off, both attained kingship. Therefore, at the root of intention, merit and demerit are distinct. Since the scriptures say so, there is no fault in a virtuous mind." And in the "Twenty Verses on Vows": "Because of compassion and loving-kindness, there is no fault in a virtuous mind." And, "Seeing the benefit of others with affection, even those things that are prohibited are allowed." Even in the common vehicle, this is clearly shown. So, in mantra, something that would cause one to fall into lower realms if done by others is skillfully transformed into a cause for enlightenment through non-perverted means. With great and correct means, the yogi accomplishes the benefit of the world; this should be done.