Tibetan
འདི་སྐབས་སྟོང་གཟུགས་ཇི་ཙམ་མཐོང་རུང་དེ་ལ་མིག་དང་སེམས་མི་གཏོད་པར་ནམ་མཁའ་ རྟོག་མེད་དུ་བཞག་པ་ཁོ་ན་ཆེད་དུ་དགོས་སོ། །བསམ་གཏན་ནི། ལུས་གནད་ངག་གནད་སྔ་མ་དང་འདྲ། སེམས་གནད་སྟོང་གཟུགས་ཀྱི་སྣང་བ་གང་གསལ་གཅིག་ལ་སེམས་བཟོ་མེད་གསལ་རིག་དང་ལྟ་སྟངས་བཅས་ཆེ་རེ་གཏད། ལྟ་མཁན་མཐོང་མཁན་གྱི་རིག་པ་རང་ངོ་ཤེས་ཙམ་ལ་དགག་སྒྲུབ་མེད་པར་བཞག་པས་ཤེས་པ་ནང་དུ་མ་ལུས། སྣང་བ་ཕྱི་རུ་མ་ལུས། བརྗོད་མེད་སྤྲོས་བྲལ་ལ་ངོ་ཤེས་ཀྱི་དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཡན་ལག །སྟོང་གཟུགས་རང་སེམས་ཀྱི་སྣང་ཆར་མྱོང་བ་རྟོག་པའི་ཡན་ལག །དེའང་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་སོགས་སྤྲོས་མཚན་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པར་ཤེས་པ་དཔྱོད་པའི་ཡན་ལག །ལུས་སེམས་ལ་སྔར་མེད་བདེ་བས་ཁྱབ་པ་བདེ་བའི་ཡན་ལག །ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉིད་བདེ་བར་ཤར་བ་གཡོ་མེད་བདེ་བ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་ཡན་ལག་སྟེ། ཡན་ལག་ལྔ་ཆར་ཡར་ལྡན་ཏུ་རྫོགས་པ་ན་བསམ་གཏན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་རྫོགས་པ་ཡིན་ཞིང༌། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྟགས་ཀྱང༌། འོད་འཕྲོ་བ། ཕྲ་བ། འཚེར་བ། འདར་བ། གཞིག་དཀའ་བ་སྟེ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་གྱི་ཐིག་ལེའི་དབུས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་དུ་མ་ཅན་གྱིས་མཚན་པའི་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་རྡོ་རྗེའི་སྣང་བརྙན་སྣ་ཚོགས་པ་འཆར་བས། ཀུན་རྫོབ་ལས་སྣང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རང་ཤུགས་སུ་རྟོགས་པའོ། །འདི་སྐབས་ཐོག་མར་སྟོང་གཟུགས་གཏད་ས་དེར་མི་བརྟན་ཡལ་ཡོལ་བྱེད་ན་དེའི་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་བར་ལྟ་སྟངས་རིག་པ་ཐོག་མར་གང་དུ་གཏད་པ་དེ་ཀར་གཟིར་བས་རིམ་གྱིས་སེམས་གཏད་པ་དེར་སྟོང་ གཟུགས་འདུས་ཤིང་བརྟན་པ་ཐོབ་པ་འོང་བས་འདི་གལ་ཤིན་ཏུ་ཆེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སྐྱེས་ནས་ཐོག་མར་རྡེའུ་ནག་པོ་ལྟ་བུ་མིག་ལམ་དུ་མི་གཟན་པའི་དངོས་པོ་ཆུང་ངུའི་ལས་སྣང་དང་བསྲེས་ལ་གོམས་ནས་ལས་སྣང་རྒྱ་ཇེ་ཆེར་བསྲེས་པས། མཐར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྟོང་གཟུགས་སུ་འཆར་བར་འགྱུར་བའི་སྒྲ་སོགས་ལའང་དེ་བཞིན་དུ་བསྲེའོ། །སྟོང་གཟུགས་ལ་བརྟན་པ་མ་ཐོབ་ན་མཉམ་བཞག་ཏུ་སོར་སྡུད་ཁོ་ན་ལ་གཟིར། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ལས་སྣང་གང་རུང་ལ་ཆེ་རེ་ལྟ་བའི་མཐོང་བྱ་མཐོང་བྱེད་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་གསལ་ལ་ངོས་བཟུང་མེད་པ་དེ་རང་ངོ་ཤེས་ཙམ་བྱས་ཏེ་བསྐྱང་བར་བྱའོ། །འདི་སྐབས་རྣམས་སུ་ཡེ་ཤེས་ཕེབ་པའི་ལུས་ཉམས་ངག་ཉམས་སེམས་ཉམས་བྱུང་ཚེ་སྨྱོ་བ་དང་རླུང་ནད་སོགས་སུ་བཟུང་ནས་བཅོས་བྱས་ན་གེགས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བས་ཉམས་བྱུང་རྒྱལ་དུ་བསྐྱང་ན་ལེགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡར་ངོའི་ཟླ་བ་ལྟར་འཕེལ་ལ། སྤྱིར་ཐུན་མཚམས་རྣམས་སུའང་ལྟ་སྟངས་མི་གཡོ་ཞིང༌། དྲན་ཤེས་རྒྱུན་ཆགས་སུ་བརྟེན་ན་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་མྱུར་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་གི་སྐུ་རྡོ་རྗེ་སོར་བསམ་གྱི་བསྙེན་པ་ཐོག་མར་དགེ་བའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཡན་ལག་གཉིས་སོ། །སོར་བསམ་ལེགས་པར་མ་འབྱོངས་བར་དུ་ཡན་ལག་ཕྱི་མ་བསྒོམ་ཀྱང་གཞུང་མཐུན་གྱི་ཡོན་ཏན་རྒྱུད་ལ་མི་སྐྱེ་བས་ལག་ལེན་ལའང་དེ་འདྲའི་རྒྱུན་མེད་ཀྱང་ཐུན་གཅིག་གི་ཁོངས་སུ་དམིགས་པའི་རྣམ་གྲངས་ཙམ་ལ་དགའ་བས་འབྲེལ་འཇོག་ལྟ་བུ་བྱེད་པར་སྤྲོ་ན། བྱེད་བཅིངས་སྔ་མ་དང་འདྲ། ལྟ་སྟངས་ཐད་ཀ་ལས་གྱེན་དུ་ཅུང་ཟད་ཕྱོགས་པ་སྨིན་མཚམས་སུ་ཐད་ཀར་ཧྲིག་གེར་ བལྟ། དངོས་གཞི་མན་ལུང་པའི་མཚན་བརྗོད་སྦྱོར་དྲུག་ལུགས་འདི་ལ་གནད་ཐམས་ཅད་ཚང་ཞིང་ལག་ལེན་བདེ་བས། ཐོག་མར་སྣ་གཡས་གཡོན་དབུས་གསུམ་ནས་རླུང་རོ་དལ་བ་དང་དྲག་པོ་དང་ཤིན་ཏུ་དྲག་པོ་གསུམ་གསུམ་སྟེ་དགུ་ཕྲུགས་སུ་འབུད་ལ་ཕྱི་འཛིན་ཅུང་ཟད་ཀྱི་ཚེ། འོག་སྒོ་བསྡམས་ལ་ཐུར་སེལ་ཤུགས་དྲག་པོས་ལྟེ་བར་འཐེན། སྟེང་རླུང་དལ་བུས་རྔུབ་པ་དེ་ཉིད་ཨོཾ་གྱི་སྒྲར་མོས་ལ་ལྟེ་བར་མནན། སླར་འོག་རླུང་འཐེན་ཞིང་སྟེང་རླུང་མི་ཐུབ་ན་རྔུབ་ཆུང་དང་བཅས་ཁ་སྦྱོར་བུམ་ཅན་འཛིན་པ་དེ་ཧཱུྃ་གི་སྒྲ་གདངས་སུ་སེམས་གཏད། ཅིས་ཀྱང་མི་ཐུབ་ཚེ་དལ་བུས་རྒྱུ་བ་མི་མངོན་པ་ཙམ་ཕྲ་ལ་རེང་བར་ཨཱཿའི་ཡིད་བཟླས་བཅས་ཕྱིར་བཏང༌། དེ་ལྟ་བུ་བརྒྱའམ་ཉེར་གཅིག་ལ་སོགས་པ་གང་འགྲུབ་བྱ། གོམས་པ་ནས་གནས་པ་ཇེ་རིང་ལ་འགྲོ་བས་ཚར་གྲངས་ཉུང་དུ་བྱ། གལ་ཏེ་སྟོང་གཟུགས་གསལ་ན། རླུང་ཕྱིར་བཏང་བའི་ཚེ་སྟོང་གཟུགས་ལ་སེམས་དྲག་ཏུ་གཏད། ནང་དུ་འཇུག་དུས་རླུང་གཟུགས་སེམས་གསུམ་མཉམ་ཉིད་དུ་བསྲེ། གནས་པའི་དུས་སུ་འདྲེས་པའི་མྱོང་བའམ་བཤིགས་ཏེ་ཚོར་མཁན་གྱི་ཤེས་པ་དབྱིངས་སུ་ཡལ་བ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་བའི་ཟབ་གནད་དོ། །ལག་ལེན་ཤེས་ན་ཐུན་མཚམས་སུ་འཕུར་མཉེ། རྩ་སྦྱོང་སོགས་འཁྲུལ་འཁོར་སྐབས་བསྟུན་བྱས་པས་དབུ་མར་རླུང་སེམས་རྣམས་ཆུག་ཅིང་ལྟེ་བའི་བུམ་པ་ཅན་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །རྩ་གསུམ་འཁོར་ལོ་བཞི་དང་བཅས་པ་གསལ་གདབ་སྟེ་ཡས་རིམ་གྱིས་ལྟེ་བ་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་ལོ་བཞིའི་མི་ཤིགས་པའི་ཐིག་ལེ་ལ་རླུང་རྣམས་ཐིམ་པར་མོས་ཏེ་བུམ་པ་ཅན་སྔ་མ་ལྟར་བསྒོམ་ པ་ནི་འཛིན་པའི་མོས་བསྒོམ་རྗེས་མཐུན་པ་སྟེ་འདི་ལས་གཏུམ་མོའི་འབར་སྣང་སྟོབས་སུ་གྱུར་པས་བདེ་དྲོད་དང་གཞོམ་མེད་ཀྱི་སྒྲ་སོགས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ནི་གསུང་རྡོ་རྗེ་ཉེ་བར་བསྙེན་པ་སྲོག་འཛིན་བར་དུ་དགེ་བའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཡན་ལག་གཉིས་སོ། །རྗེས་དྲན་ཀྱང་མོས་སློབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ལུས་གནད་སྤྱི་ལྟར་ལ་ལག་པ་ཁུ་ཚུར་སྙིང་གར་བསྣོལ། ལྟ་སྟངས་ཐད་ཀར་གཡོ་མེད་དུ་བལྟ། བདག་ཉིད་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་གསལ་བ་དང༌། ལས་རྒྱའམ་ཡེ་རྒྱ་གང་རུང་སྣ་ཚོགས་ཡུམ་དུ་གསལ། །གཉིས་ཀའང་སྟོང་གཟུགས་དང་རོ་གཅིག་ཏུ་བསྲེས་ནས་ཡིད་མི་གཡོ་བར་ཅུང་ཟད་བཞག །སྟོང་གཟུགས་ཀྱིས་རྒྱས་གདབ་མ་ནུས་ན་ལྷ་སྐུ་གསལ་སྟོང་ལ་སེམས་བཟུང༌། སྤྱི་མགྲིན་སྙིང་ལྟེ་གསང་བ་གཙུག་ཏོར་དྲུག་ཏུ་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུྃ་ཧོཿསྭཱ་ཧཾ་དཀར་དམར་ནག་སེར་སྔོ་ལྗང་གི་རྒྱས་བཏབ། ཡུམ་གྱི་མཁའ་ཨཱཿལས་པདྨ་དམར་པོ་འདབ་མ་བརྒྱད་པའི་ལྟེ་བར་ཧཱུྃ་ལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་སྔོན་པོ་ཕྲ་མོས་མཚན་པ། ཡབ་ཀྱི་གསང་གནས་ཧཱུྃ་ལས་རྡོ་རྗེ་སྔོན་པོ་རྩེ་ལྔ་པ་སྟེ་བར་ཨཱཿལས་བྱུང་བའི་པདྨ་འདབ་བརྒྱད་དམར་པོ་ཕྲ་མོས་མཚན་པར་གསལ་བཏབ། རྗེས་ཆགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་དབང་པོ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བས་དགའ་བ་བཞི་རིམ་པར་སྐྱེ་བ་རེ་རེ་ལའང་བཟུང་བཟློག་ཁྱབ་པའི་གནད་དང་ལྡན་པའི་མཐར། ནོར་བུར་སླེབ་པ་ན་ཐུར་སེལ་དྲག་ཏུ་གློད་ཅིང་སྲོག་ཕྱིར་བསལ། མ་ནིང་གི་རླུང་ཤུགས་ལྡན། ནང་གི་གཏུན་བརྡུང༌། སེམས་སྟོང་གཟུགས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་སྟེ་སྒོ་གསུམ་ལ་གནད་བཞི་དང་ལྡན་པས་རྩ་ལྟེམས་རླུང་ལྡོག །རྦ་རླབས་བཞི་ནས་འཕོ་མེད་ དུ་གནས་པ་ན་ཧཱུྃ་རིང་དང་ཐུལ་སེལ་བསྣོལ་མའི་ཁོང་འདྲེན་གྱིས་ལུག་ཟློག་ཏུ་བཟློག །འཁོར་ལ་དྲུག་པོ་རེ་རེར་བཟློག་པའི་མཐར་ཡང་སྟོང་གཟུགས་ལ་སེམས་བཞག་སྟེ་ལུས་ཀྱི་གནས་རྣམས་དྲག་ཏུ་གཅུད་ཅིང་སྤྲུགས་ལ་བཀྲམ་སྟེ་ཁྱབ་པར་བྱས། མཐར་བུམ་ཅན་བསྒོམ་ཞིང་ཞུ་བདེའི་ཉམས་དང་འོད་གསལ་སྟོང་གཟུགས་ལ་དམིགས་ནས་མི་གཡོ་གསུམ་ལྡན་གྱི་ངང་སྐྱོང་བས་འཛིན་འདྲེན་བཀྲམ་པ་གསུམ་པ་གསུམ་ཀ་རང་ཤུགས་སུ་འགྲུབ་བོ། །འདིའི་ཡན་ལག་ཏུ་གཏུམ་མོའི་དམིགས་པ་བསྒོམ་པར་འདོད་ན། རང་ལུས་ལྷ་སྐུ་ཁོངས་སྟོང་དུ་གསལ་བའི་དབུས་སུ་རྩ་དབུ་མ་མདའ་སྨྱུག་ཙམ་པ་ལྗང་གུ་གཡས་རོ་མ་དམར་མོ། །གཡོན་རྐྱང་མ་དཀར་པོ་དབུ་མ་ལས་ལྡབ་འགྱུར་ཕྲ་བ། དབུ་མའི་ཡར་སྣེ་ཚངས་བུག་དང་རོ་རྐྱང་སྣ་བུག་ལ་ཟུག་པ། ལྟེ་བ་མན་ཆད་དབུ་མའི་མར་སྣེ་སྔོན་པོ་གཡས་རོ་མ་ནག་པོ། །གཡོན་གྱི་ཆར་ཡོད་པ་ཉིས་གཤིབ་མར
Chinese
此际，无论见到多少空相，都不要将眼睛和心专注于其上，而要专门将天空置于无念状态。禅定方面，身要、语要与前相同。心要方面，对于所显现的任何清晰的空相，都要以无造作的明觉和观看方式专注。观者和见者的觉性，仅是认识其自性，不作肯定或否定地安住，如此则觉性不会滞留在内，显现不会滞留在外。对于不可言说、离戏论的状态，持续不断地忆念其自性，这是智慧的支分。将空相体验为自心的显现，这是寻思的支分。并且，了知其已超越能境所境等一切戏论之相，这是审察的支分。身心被前所未有的安乐所遍布，这是安乐的支分。禅定本身显现为安乐，不动摇的安乐是极度调柔的支分。当五支全部圆满具足时，禅定的瑜伽就圆满了。其不共的征相是：发光、微细、闪耀、颤动、不可摧毁，即具足五法的明点中央，显现以诸多佛陀形象为标志的色、声、香、味、触等金刚幻相，从而自发地了悟到世俗的显现犹如幻象。此时，如果最初所专注的空相不稳定、摇曳不定，不要追随它，而是要坚持最初专注的观看方式和觉性，逐渐地，心就会安住在那里，从而获得空相的稳固。这一点至关重要。在生起智慧的支分后，首先要习惯于将微小、不引人注目的事物（如黑色的石子）与业相混合，然后逐渐扩大混合的范围。最终，一切显现都会变成空相。声音等也应如此混合。如果未能获得空相的稳固，就专注于在入定中收摄。在出定后，对于任何业相，都要以广阔的视角观看，仅仅认识到能见所见无二的自性显现，而不作任何执著，并在此基础上修行。在这些时候，如果出现智慧降临的身相、语相、心相，如果将其视为疯狂或风病等并加以治疗，就会造成极大的障碍。如果任其自然发展，则更为有利。
English
At this time, no matter how much emptiness appears, do not focus your eyes and mind on it, but specifically keep the sky in a state of non-thought. As for meditation, the body posture and speech posture are the same as before. As for the mind posture, focus on whichever clear appearance of emptiness appears, with unconstructed clarity and awareness, and a way of looking. The awareness of the seer and the seen, just recognizing its own nature, is left without affirmation or negation, so that awareness does not remain inside, and appearance does not remain outside. Continuously remembering the nature of the inexpressible, free from elaboration, is a branch of wisdom. Experiencing emptiness as the appearance of one's own mind is a branch of thought. And knowing that it has transcended all elaborations and characteristics such as objects and subjects is a branch of discernment. The body and mind are pervaded by unprecedented bliss, which is a branch of bliss. Samadhi itself appears as bliss, and unwavering bliss is a branch of extreme pliancy. When all five branches are fully perfected, the yoga of meditation is perfected. Its uncommon signs are: radiating light, being subtle, shimmering, trembling, and indestructible, that is, in the center of the bindu possessing the five qualities, various Vajra-like illusory appearances of form, sound, smell, taste, and touch, marked by numerous images of Buddhas, will arise, so that one spontaneously realizes that conventional appearances are like illusions. At this time, if the emptiness that is initially focused on is unstable and wavering, do not follow it, but persist in the way of looking and awareness that was initially focused on. Gradually, the mind will settle there, and you will gain stability in emptiness. This is extremely important. After the branch of wisdom arises, first get used to mixing small, inconspicuous objects (such as black pebbles) with karmic appearances, and then gradually expand the scope of mixing. Eventually, all appearances will become emptiness. The same should be done with sounds and so on. If you have not gained stability in emptiness, then focus solely on dissolving back into samadhi. After emerging from samadhi, look at any karmic appearance with a broad perspective, and just recognize the nature of the seer and the seen as inseparable, clear and without grasping, and cultivate on that basis. At these times, if bodily, verbal, or mental experiences of the arrival of wisdom occur, it would be a great obstacle to regard them as madness or wind disorders and treat them. It is better to let the experiences develop naturally.
Chinese
愿功德如上弦之月般增长！通常在座间休息时，也要保持观想不散乱，依靠持续不断的正念，道路的功德会迅速增长。这些（修法）中，观想自身为金刚身的念诵，首先是善的因和果的支分。在金刚身观想没有完全熟练之前，即使修习后面的支分，也不会在相续中产生符合经典的功德，所以在实修中也没有这样的次第，即使喜欢在一个座次中只对观想的名相感兴趣，而像挂钩一样地进行关联，也和之前的束缚一样。观想时，从正前方稍微向上倾斜，笔直地看向眉间。 真正的修法是曼隆巴的名称念诵六合行法，这个方法包含了所有的要点，而且容易实践。首先，从左右中三个鼻孔呼出缓慢、强烈和非常强烈的气息，各三次，共九次，稍微屏住呼吸。然后，收紧下门，用力将下行气向上拉到脐部。缓慢地吸入上行气，观想其为嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）的声音，并压在脐部。再次拉动下行气，如果无法承受上行气，则稍微吸气，以结合的方式屏住呼吸，并将意念集中在吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）的声音上。如果实在无法忍受，则缓慢地呼出几乎看不见的气息，细而长，并伴随着阿（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿）的意念念诵。像这样，尽力做到一百次或二十一次等。从习惯开始，安住的时间会越来越长，所以减少次数。如果空性之相清晰，则在呼气时，将意念强烈地集中在空性之相上。在吸气时，将气、形、意三者混合为一体。在安住时，体验混合的感觉，或者将其分解，将觉知者（能知）的意识融入法界，保持在这种状态中非常重要，这是一个深刻的要点。如果了解了实修，则在座间休息时进行飞身和揉捏。根据情况进行脉络修习等拙火瑜伽，这样气和意会进入中脉，脐部的宝瓶气会得以成就。清晰地观想三脉和四个脉轮，然后依次观想气融入脐部等四个脉轮的不坏明点中，像之前的宝瓶气一样进行修习，这是与执持的信解观修相符顺的，由此拙火的燃烧会变得强大。
English
May merit increase like the waxing moon! Generally, even during breaks between sessions, maintain unwavering focus, and relying on continuous mindfulness, the qualities of the path will swiftly grow. Among these practices, the recitation while visualizing oneself as Vajra Body is initially the cause of virtue and the two branches of the result. Until the Vajra Body visualization is fully mastered, even if practicing the later branches, scriptural qualities will not arise in the mind-stream, so in practice, there is no such sequence, even if one enjoys merely being interested in the nomenclature of visualization within a single session, and engaging in association like hanging something on a hook, it is similar to the previous binding. When visualizing, look directly at the space between the eyebrows, slightly tilting upwards from the straight ahead. The actual practice is the Six Unions of the Name Recitation of Manlungpa, this method contains all the essential points and is easy to practice. First, exhale slowly, strongly, and very strongly from the three nostrils—right, left, and center—three times each, for a total of nine times, holding the breath slightly externally. Then, close the lower gate and forcefully pull the downward-moving air upwards to the navel. Inhale the upward-moving air slowly, visualizing it as the sound of Om (Tibetan: ཨོཾ, Sanskrit Devanagari: ओम्, Sanskrit Romanization: oṃ, Literal Chinese meaning: Om) and press it at the navel. Again, pull the downward-moving air, and if the upward-moving air becomes unbearable, inhale slightly and hold the combined vase breath, focusing the mind on the sound of Hum (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hum). If it is absolutely unbearable, slowly exhale the almost invisible air, thin and long, accompanied by the mental recitation of Ah (Tibetan: ཨཱཿ, Sanskrit Devanagari: आः, Sanskrit Romanization: āḥ, Literal Chinese meaning: Ah). Do this as much as possible, such as one hundred or twenty-one times. As one becomes accustomed, the duration of abiding will increase, so reduce the number of repetitions. If the form of emptiness is clear, then when exhaling, focus the mind intensely on the form of emptiness. When inhaling, mix the three—air, form, and mind—into one. During the abiding phase, it is extremely important to experience the feeling of mixing or dissolving, allowing the consciousness of the knower to dissolve into the Dharmadhatu, remaining in that state is a profound key point. If one understands the practice, then during breaks between sessions, engage in flying and kneading exercises. Perform Tsa-jong (channel cleansing) and other Trulkhor (yogic exercises) as appropriate, so that the air and mind will enter the central channel, and the vase breath of the navel will be accomplished. Clearly visualize the three channels and the four chakras, and then gradually visualize the air dissolving into the indestructible bindus of the four chakras, such as the navel, practicing like the previous vase breath. This is in accordance with the practice of holding onto faith and aspiration, and from this, the blazing heat of Tummo will become powerful.