Tibetan
དོན་བསྒོམ་པ་ནི། སྣང་ཞིང་སྲིད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་ཡིན། སེམས་རིག་པའི་དོན་ནི་ཆོས་སྐུ་རང་ཆས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དོན་ཡིན་ཨང་སྙམ་དུ་ལན་ཅིག་བསྒོམ། དེ་ནས་སེམས་ལྟ་བ་ཚུར་ནས་ཚུར་ལན་ཅིག་བསྡུས་ལ་ལྷོད་ཀྱིས་ཀློད་ལ་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག །ཅིར་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱ་བར་གཞག་རྒྱུ་མེད་པར་བཞག་ཅིང་། བལྟ་རྒྱུ་མེད་པར་བལྟ་བའི་ཕྱིར་ལ་དམིགས་གཏད་བསྒོམ། བསྒོམ་རྒྱུ་སྐྲའི་རྩེ་མོ་ཙམ་མེད་ཀྱང་སེམས་མ་བཅོས་པའི་ངང་མ་ཡེངས་པར་བཞག །དེ་ལྟར་བཞག་པས་བཞག་པར་ལྟེང་བ་ལྟེང་ངེ་མེ་རེ་བ་འོང་། བྱིང་རྨུགས་སུ་འགྲོ་ན་ཤེས་པ་གསེང་ལ་གཡེང་བ་དང་བཅས་པས་སང་ངེ་ཡེ་རེ་བསྒོམ། སེམས་སྟོང་པར་འཁྱམས་ནས་རྣམ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་སུ་འཕྲོ་ན་འཕྲོ་བ་མི་དགག་སྟེ། དེ་རང་ཡང་སེམས་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དམིགས་ན་འཕྲོ་མཁན་གྱི་རྣམ་རྟོག་གི་སྐྱེ་འགག་གནས་ས་མི་རྙེད་སྟེ། གཞི་རྩ་མེད་ཀྱང་དེ་རང་གི་ངང་ལ་བཞག །རྣམ་རྟོག་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་སྦྱོར་གྱི་གདམས་ངག་ཀྱང་དེ་ཡིན། བླ་མ་ཁམས་པའི་ཞལ་ནས་ཀྱང་། རྣམ་རྟོག་འཁོར་བ་ཡིན་པ་ལ། །སྐྱེ་འགག་དང་བྲལ་བས་མྱང་འདས་གསུངས། འོ་ན་རྣམ་རྟོག་རིག་རིག་ཏུར་ཏུར་སྣ་ཚོགས་སུ་སྐྱེ་བ་འདི་མ་གཏོགས་པའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བའམ། འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་བའམ། སེམས་ཉིད་ཞེས་བྱ་བའམ། མྱ་ངན་ལས་འདས་བ་ཞེས་བྱ་བའི་བླང་བྱ་ཅིག་ག་ལ་ཡོད། དེས་ན་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱང་སེམས་རིག་པ་འདི་རྟོགས་མ་རྟོག་ཡིན་ཏེ། ལག་པ་ལྟོ་རྒྱབ་དང་འདྲ་བ་ཡིན། དེ་ལ་སྒོམ་པའི་དུས་སུ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅི་ལྟར་སྣང་ཡང་འཕྲོ་བའི་ཡུལ་གཏན་ལ་མི་དབབ་པར་འཕྲོ་མཁན་གྱི་རིག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བལྟ། དེ་ལ་བལྟས་པས་བལྟ་རྒྱུ་མ་མཐོང་བ་ དེའི་ངང་ལ་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག །ཅིར་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱ་བར་བཞག །ཡང་དག་པའི་དོན་བསྒོམ་པ་ཡང་དེ་ཡིན། སེམས་ཉིད་ཀྱི་དོན་བསྒོམ་པ་ཡང་དེ་ཡིན། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དོན་བསྒོམ་པ་ཡང་དེ་ཡིན། དེ་བས་ལོགས་སུ་བཟང་བཟང་པོའམ། བྱུང་བྱུང་པོ་འདོད་པའི་བོག་ཅིག་བྱུང་ན་རེ་དོགས་ཀྱི་བློ་ཡིན་པས། གེགས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པས་རེ་དོགས་གི་རྟོག་པ་བྱུང་བའི་དུས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མིག་གིས་བལྟས་པས། གཞི་རྩ་མེད་པར་ངོས་བཟུང་བས་རེ་དོགས་གི་རྩ་བ་སྤད་ཀྱིས་གཅོད་པ་ཡིན། ཡང་ལྷ་དང་འདྲེ་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པ་བྱུང་བ་དེ་ཝལ་གྱིས་བྱུང་ན་ལྷ་དང་འདྲེ་བདུད་ལ་སོགས་པ་རང་གི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་པས། དེ་ཉིད་ལ་བལྟས་པས་ངོས་
Chinese
关于修习：显现和存在的万法皆是自心。心的觉性之义，即是法身自性大印之义，如是修习一次。之后，将心之观照由内而外收摄一次，然后放松，什么也不思，什么也不作意，不作任何设定而安住，为了无所观而观，专注修习。即使没有如毛发尖端般的修习之物，也要让心安住于不造作的本性中，不散乱。如是安住，则会生起安住之轻安觉受。如果陷入昏沉，则应以清醒的觉知和散乱一同修习，生起清明之觉受。如果心在空性中游荡，生起各种念头，不要阻止念头的生起。因为念头本身也是心性的作用，如果以智慧观照，则无法找到生起念头的生住灭处。即使没有根基，也要安住于念头本身的本性中。这就是将念头转化为道的俱生和合之口诀。康巴上师也说：念头是轮回，无生灭即是涅槃。那么，除了这些生起种种觉知、鲜明、活跃的念头之外，还有什么叫做心，什么叫做轮回，什么叫做心性，什么叫做涅槃的所取之处呢？因此，轮回和涅槃二者，也是对心之觉性的证悟与否，如同手心手背一般。所以在修习之时，无论生起何种念头，不要确定念头所缘，而是以生起念头的觉性本身来观照。观照它时，如果看不到所观之物， 就在那状态中什么也不思，什么也不作意而安住。这就是修习真实之义，这就是修习心性之义，这就是修习大手印之义。因此，如果另外生起想要更好或更殊胜的念头，那就是希冀和担忧之心，会成为障碍。所以在生起希冀和担忧的念头时，以智慧之眼观照，认识到其无根基，就像用铲子斩断希冀和担忧的根源一样。此外，如果生起关于神和魔等的念头，突然出现，那么神、魔、鬼等都是自心的念头显现。观照它们本身，就能认识
English
Regarding practice: All phenomena of appearance and existence are one's own mind. The meaning of mind's awareness is the meaning of Dharmakaya's self-existing Mahamudra. Meditate on this once. Then, gather the mind's observation from within and without once, then relax and release, not thinking about anything, not focusing on anything, abiding without any setting, meditating with focus for the sake of seeing without seeing. Even if there is nothing to meditate on as small as the tip of a hair, let the mind abide in its uncorrected nature, without distraction. By abiding in this way, a light feeling of abiding will arise. If you fall into dullness, then you should meditate with clear awareness and distraction together, giving rise to a clear feeling. If the mind wanders in emptiness and various thoughts arise, do not stop the arising of thoughts. Because the thoughts themselves are also the function of mind's nature, if you observe with wisdom, you will not find the place of arising, abiding, and ceasing of the thoughts that arise. Even if there is no basis, abide in the nature of the thoughts themselves. This is also the instruction of co-emergent union that transforms thoughts into the path. Lama Khampa also said: Thoughts are samsara, the absence of arising and ceasing is called nirvana. Then, apart from these arising various awarenesses, vivid, and active thoughts, what is called mind, what is called samsara, what is called mind's nature, or what is called nirvana that is to be taken? Therefore, both samsara and nirvana are also whether or not one realizes the awareness of mind, like the palm and back of the hand. So, when meditating, no matter what kind of thoughts arise, do not determine the object of the thoughts, but observe with the awareness itself that arises the thoughts. When you look at it, if you do not see what is to be seen, abide in that state without thinking about anything, without focusing on anything. This is also the meaning of meditating on the true meaning, this is also the meaning of meditating on the nature of mind, this is also the meaning of meditating on Mahamudra. Therefore, if another thought arises wanting to be better or more excellent, that is the mind of hope and worry, which will become an obstacle. So, when thoughts of hope and worry arise, look with the eye of wisdom, recognize that it has no basis, just like cutting off the root of hope and worry with a shovel. Furthermore, if thoughts about gods and demons, etc., arise suddenly, then gods, demons, ghosts, etc., are all manifestations of one's own mind's thoughts. By observing them themselves, one can recognize
Tibetan
བཟུང་རྒྱུ་མེད། གཞི་རྩ་མེད་པས་སྐྱེ་འགག་མེད་པ། ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་བ་དང་བྲལ་བ། ནམ་མཁའ་བཞིན་རང་སར་གྲོལ་བ་དེ་འབྲས་བུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་དེ་ཡིན། དེའི་ངང་ལ་ཡེངས་པ་མེད་པར་འཇོག་པས་ལམ་ཡང་དེ་ཡིན། དེ་བས་རྩ་བྲལ་སེམས་ཀྱི་ངང་ཉིད་ལས། །གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་གཉིས་སུ་མེད། །བདུད་ཆོས་ཡིན་ནོ་སྐྲག་མི་དགོས། །བདུད་ལམ་དང་འབྲས་བུར་སེམས་ཐག་ཆོད། འཕྲོ་བ་མི་དགག་པར་ལམ་དུ་འཁྱེར་བའི་གདམས་ངག་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཤེས་པ་སྲ་བའམ་བསྒོམ་འཚེར་ནས། བསྒོམ་སྙིང་མི་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་གེགས་བྱུང་ན། རྗེ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། སེམས་མི་གནས་པ་གནས་པ། གནས་པ་བརྟན་པར་བྱེད་པ། བརྟན་པ་གོང་ནས་གོང་དུ་བོག་འདོན་པ། དེའི་བར་དུ་གེགས་བྱུང་ན་གེགས་སེལ་བའི་ཐབས་ཉིད་བླ་མའི་མོས་གུས་ཀྱིས་བྱེད་གསུངས་པ་ཡིན་པས། སེམས་པ་དར་ཅིག་སྙིང་རྗེ་དར་ཅིག །དེ་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་བླ་མའི་མོས་གུས་བྱ་སྙམ་དུ་བསམ། དེ་ནས་བླ་མའི་སྙིང་གི་དཀྱིལ་ལམ། སྤྱི་བོའི་ གཙུག་ཏུ་བསྒོམ། སྙིང་ཐག་པའི་སྒོ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད། སྐྱོན་དག་པ་དང་ཡོན་ཏན་སྐྱེ་བའི་གསོལ་བ་བཏབ། དེ་ནས་བླ་མ་རྣམས་ཅི་གསལ་དར་ཅིག་བསྒོམ། ཡང་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སེམས་ཀྱིས་ཅེར་རེ་བལྟས་ལ་དེའི་ངང་དུ་བཞག་པ་ཐུན་གཅིག་དེ་ལྟར་རེས་འཇོག་ཏུ་བསྒོམ་པའི་འཕྲོ་འཇོག་པའི་དུས་སུ། བདག་གིས་ཟབ་མོའི་དོན་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བ་བགྱིས་པའི་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་དེ། བདག་ཉིད་གཅིག་པུ་ལ་མི་སྨིན་པར་བདག་དང་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད། ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་ལས་མྱུར་དུ་ཐར་ནས་ཆོས་སྐུའི་དོན་རྟོགས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་ཅིག །ཅེས་པའོ། །དེ་ནས་བསྔོས་སངས་རྒྱས། བསྔོ་རྒྱུ་དགེ་བ། ཆེད་དུ་བྱ་བ་སེམས་ཅན། བསྔོ་མཁན་རང་ཉིད་རྣམས་རང་གི་སེམས་ཡིན་སྙམ་དུ་སེམས། སེམས་མ་བཅོས་པའི་ངང་ལ་ཐུན་ཅིག་བསྒོམ། སྙན་བརྒྱུད་བླ་མའི་མན་ངག་བདུད་རྩིའི་བཅུད། །ཚིག་དང་ཡི་གེར་བཀོད་པར་མི་རིག་ཀྱང་། །སེམས་ཅན་དོན་དུ་ཅུང་ཟད་ཡི་གེར་བཀོད། །བླ་མ་མཁའ་འགྲོའི་ཚོགས་ལ་བཟོད་པར་གསོལ། ཀྱེ་མ། ལས་ངན་དབང་གིས་འཁོར་བ་བདེ་བར་མཐོང་། །སྣ་ཚོགས་སྒྱུ་མའི་ཆོས་ལ་བདེན་པར་འཁྲུལ། །རྒྱུན་དུ་འགྲོགས་ཀྱང་རང་སེམས་ངོ་མ་ཤེས། །ལུས་ངག་འཇིག་རྟེན་བྱ་བ་དག་གིས་འཕྲོག །བློ་ནི་ཆགས་སྡང་གཉིས་ཀྱི་དབང་དུ་སོང་། །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ནི། །སྡུ
Chinese
无可执持。因无根基故无生灭。远离有无等戏论。如虚空般于自性中解脱，此即是果法身。于彼状态中不散乱而安住，即是道。因此，从离根之心的状态中，无有能害所害二者。魔即是法，无需畏惧。于魔为道与果生起定解。不遮止显现而取为道之窍诀也。又，若从智慧坚固或修习疲劳中，生起不欲修习等障碍时，如尊者仁波切所说：使心不住者安住，使安住者稳固，使稳固者更上层楼，其间若生障碍，则以上师之虔信消除障碍。故，心顷刻间为慈悲，顷刻间。之后，为了一切有情之利益，思维应修上师之虔信。之后，于上师之心间，或头顶之顶端修观。从心髓深处生起佛之想，祈请清净过失与生起功德。之后，诸上师如所显现般顷刻间修观。又，以心观心之自性，于彼状态中安住，如是于一座之中交替修习。于停止之时，我所修习之甚深义等善果一切，不唯独成熟于我自身，愿我与虚空等同之一切有情，从三界轮回之苦海中迅速解脱，成为证悟法身之因。如是说。之后回向诸佛。回向之物为善根。所为之事为有情。回向者自身等思维为自心。于不作意之心中一座修习。口耳传承上师之窍诀甘露精华，虽未著于文字，然为有情之利益略微著于文字。祈请上师空行众宽恕。呜呼！因恶业之故，轮回见为安乐。于种种幻化之法执为真实。恒时相伴亦未识自心。身语为世间之事所夺。心为贪嗔二者所控制。如是之有情众生。
English
There is nothing to grasp. Because there is no basis, there is no arising or ceasing. It is free from elaborations such as existence and non-existence. Like the sky, it is liberated in its own place, and that is also the fruit Dharmakaya. Remaining in that state without distraction is also the path. Therefore, from the state of the rootless mind itself, there is no harm or harmer. Mara is Dharma, there is no need to be afraid. Make a firm decision that Mara is the path and the fruit. It is also the instruction to take what arises as the path without rejecting it. Furthermore, if obstacles such as not wanting to meditate arise from the firmness of knowledge or from fatigue from meditation, as the venerable Rinpoche said: To make the mind that does not abide, abide; to make the abiding stable; to make the stable one rise higher and higher; if obstacles arise in between, then the means to eliminate the obstacles is to do it with devotion to the lama. Therefore, the mind is compassion for a moment, for a moment. Then, for the benefit of all sentient beings, think that you should practice devotion to the lama. Then, meditate on the lama in the center of the heart, or on the crown of the head. From the depths of the heart, generate the perception of the Buddha, and pray for the purification of faults and the generation of qualities. Then, meditate on all the lamas as they appear for a moment. Again, look at the nature of the mind with the mind, and remain in that state, and meditate in this way alternately in one session. At the time of stopping, all the fruits of virtue, such as the profound meaning I have meditated on, may they not only ripen in myself alone, may all sentient beings equal to myself and space, quickly escape from the ocean of suffering of the three realms of samsara, and become the cause of realizing the Dharmakaya. Thus it is said. Then dedicate to the Buddhas. The object of dedication is virtue. The purpose is sentient beings. The one who dedicates thinks that they themselves are their own mind. Meditate in one session in the uncorrected state of mind. The nectar essence of the oral transmission lama's instructions, although not written in words and letters, is slightly written in letters for the benefit of sentient beings. I ask the assembly of lamas and dakinis for forgiveness. Alas! Due to the power of bad karma, samsara is seen as happiness. Various illusory dharmas are mistaken for reality. Although constantly accompanied, one does not know one's own mind. Body and speech are stolen by worldly affairs. The mind is controlled by attachment and aversion. To such sentient beings.
Tibetan
ག་བསྔལ་བསལ་བར་འདོད་པའི་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ། །བློ་དེ་བཙལ་བས་ཅི་ཡང་མ་གྲུབ་པར། །དེ་ཡི་ངང་ལ་བཞག་པ་སྙིང་པོའི་དོན། །སྟོང་པ་སྙིང་རྗེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཡི། །བླ་མའི་མན་ངག་ཡི་གེར་བཀོད་པ་འདིའི། །དགེ་བས་སྲིད་གསུམ་ སེམས་ཅན་མ་ལུས་པ། །རིན་པོ་ཆེ་དང་མྱུར་དུ་འཕྲད་ནས་ཀྱང་། །ཆགས་སྡང་རྣམ་རྟོག་ཆོས་སྐུར་རྟོགས་པར་ཤོག །ར་མ་ཡོན་བཙུན་བསོད་ནམས་འོད་ཟེར་གྱི་དོན་དུའོ། །སརྦ་མངྒ་ལཾ།། །། གདམས་ངག་མཛོད་པོད་བཅུ་པ། གནས་ལུགས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཁྲིད་ཡིག
Chinese
思维欲除诸苦之悲心， 寻觅此心然无所得故， 安住于彼即是心要义， 空性悲心双运之上师， 口诀笔录成文之此善， 愿三有之一切诸有情， 速疾值遇珍宝（上师）， 贪嗔分别证悟为法身。 为拉玛雍尊索南沃色（功德光）之义故。 萨尔瓦芒嘎朗（藏文，梵文天城体：सर्व मङ्गलम्，梵文罗马拟音：sarva maṅgalam，汉语字面意思：一切吉祥）。 《口诀藏》第十函， 实相大印之引导文。
English
Meditate on compassion that wishes to eliminate suffering. Since nothing is accomplished by searching for that mind, Remaining in that state is the essence. May all sentient beings of the three realms, Through the virtue of writing down the oral instructions of the Lama, Who unites emptiness and compassion, Quickly meet the precious (Guru), And realize attachment and aversion as Dharmakaya. For the sake of Lama Yon Tsün Sönam Özer (Merit Rays). Sarva Mangalam (藏文，梵文天城体：सर्व मङ्गलम्，梵文罗马拟音：sarva maṅgalam，汉语字面意思：All auspiciousness). The Tenth Volume of the Treasury of Pith Instructions, A Guide to the Great Seal of Reality.