Tibetan
བས་དང་ཁ་དོག་མེད་པས་མཚོན་དུ་མེད། །གསལ་རིག་སྟོང་གསུམ་གཤིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་དེ། །གར་དུ་མ་གྲུབ་མཐའ་བྲལ་བདེ་བ་ཆེ། །རྣམ་རྟོག་གང་ཤར་མ་ཡེང་དེ་ལ་བལྟ། །གནས་དང་མི་གནས་གཉུག་མའི་ངང་དུ་གཅིག །སྤྲིན་ཚོགས་འཐུག་ཀྱང་ནམ་མཁའ་ལས་མ་འདས། །སྐྱེ་འགག་གནས་མེད་སྟོང་གསལ་རིག་པར་བཞུགས། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་ཉིད་ལ་བལྟ། །གསལ་ལ་ངོས་བཟུང་མེད་པ་དུག་གསུམ་གཤིས། །རང་བཞིན་རང་ངོ་ཤེས་པས་མ་སྤངས་དག །དུག་གིས་དུག་འཇོམས་ཉོན་མོངས་ཆེན་པོ་ཡི། །སྒོ་ལྔ་ཡུལ་ཐོགས་ཡིད་དང་བྲལ་བར་བཞག །འཛིན་སེམས་མེད་པས་ཡུལ་ སྣང་རང་སར་དག །བསལ་བཞག་མེད་ཀྱང་གཤིས་ལུགས་སྟོང་པ་ཡིན། །ཡིན་ལུགས་རྟོགས་པས་སྣང་སེམས་དབྱེར་མེད་འདྲེས། །ཆོས་ཉིད་དོན་ལ་འདི་བསྒོམ་དམིགས་སུ་མེད། །སྒོམ་མཁན་སྟོང་ན་སྒོམ་མེད་ངང་དུ་གྲོལ། །སྤང་བླང་མེད་པ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་འདྲེས། །བསྒོམ་པ་སྒོམ་མེད་ཐ་མལ་ངང་ན་བདེ། །དྲན་པའི་རང་བཞིན་ཡེ་ནས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །དྲན་མཁན་ཤེས་པས་དྲན་པ་རང་སར་དག །དྲན་སྟོང་དུས་མཉམ་རྗེས་ཐོབ་ལམ་གྱི་གནད། །ཀུན་ལས་ཁྱད་འཕགས་མཁའ་འགྲོའི་གསང་ཚིག་ཡིན། །རང་བྱུང་ཡིན་པས་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་བྲལ། །ཁ་དོག་དབྱིབས་ཀྱི་རྫས་མེད་རྟག་མཐའ་བྲལ། །གསལ་ཞིང་རིག་པས་མེད་པའི་མཐའ་མ་ལྷུང་། །འགྱུར་བ་མེད་པས་དགེ་སྡིག་ལས་གཉིས་ཀྱིས། ཕན་དང་གནོད་པ་མི་འགྱུར་རྫས་མེད་ཕྱིར། །དགེ་དང་སྡིག་པ་མ་གྲུབ་གནོད་བྱེད་མེད། །ལས་དང་ལས་འབྲས་རྨི་ལམ་བདེ་སྡུག་བཞིན། །ང་བདག་མེད་པས་སྒྲིབ་དང་བཅིང་བ་མེད། །སྤང་བྱས་དབེན་པས་བཅིངས་ལས་གྲོལ་བ་མེད། །འོད་གསལ་ཉིད་ལ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་ཡི། །དྲན་པར་ཁྲིད་ན་མཉམ་རྗེས་གཉིས་སུ་མེད། །སྤྱོད་ལམ་ཀུན་ཏུ་འདུན་པའི་ལྕག་གིས་བསྐུལ། །དེ་ལ་གོམས་ན་ཉམས་རྟོགས་འཁོར་མར་འབྱུང་། །ཐ་མལ་ཤེས་པ་མ་བཅོས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །སྣང་སྲིད་ཆོས་རྣམས་སྣང་དུས་ཉིད་ནས་སྟོང་། །གང་ཤར་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་མི་འདའ་ཞིང་། །མ་བྱས་ལྷུན་གྲུབ་ཟུང་འཇུག་གཤིས་ལུགས་ཡིན། སེམས་དང་ཀུན་གཞི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དང་། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཉིད་ཆོས་དབྱིངས་དང་། །དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སྟོང་ཉིད་འོད་གསལ་དང་། ཟུང་འཇུག་ཡང་དག་དོན་དམ་རྣམ་གྲངས་ཉིད། །སྟོང་པ་རིག་པ་གསལ་བ་རྣམ་པ་གསུམ། །རེ་རེའི་སྟེང་དུ་དེ་གསུམ་དབྱེར་མེད་པར། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པས་ལྷན་སྐྱེས་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །གདོད་ནས་རང་ལ་ལྷན་ཅིག་སྦྱོར་བ་བྱས། །འོད་གསལ་ཉིད་ལས་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས། །ཁྱད་པར་མེད་ཅིང་སེམས་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཏེ། །རང་གིས་རང་མ་རྟོགས་པས་མ་རིག་འཁྲུལ། །རང་སེམས་རང་གིས་རྟོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཡིན། །སེམས་མ་རྟོགས་པས་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བར་འཁྱམས། །རང་སེམས་རྟོགས་པས་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །འཁོར་འདས་གཉིས་པོ་སེམས་ཀྱི་ལྡོག་ཆ་སྟེ། །ཀུན་གྱི་གཞི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཉིད་གཅིག་ཉིད་འཁོར་འདས་གཉིས་སུ་ཤར། །སེམས་ཉིད་རྟོགས་ན་འཁོར་བ་མ་སྤངས་པར། །མྱ་ངན་འདས་པ་མ་བསྒྲུབས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་འཁོར་འདས་དབྱེར་མི་ཕྱེད། །ཁ་དོག་དབྱིབས་མེད་ཚོགས་དྲུག་ཡུལ་ལས་འདས། །གསལ་ཞིང་རིག་པས་བདེ་སྡུག་ཉམས་སུ་མྱོང་། །སྐྱེ་འགག་མེད་པས་འདུས་མ་བྱས་ཕྱིར་རྟག །ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གཅིག་དང་ཐ་དད་བྲལ། །དབེན་པའི་གནས་སུ་འདུ་འཛི་ཀུན་སྤངས་ཏེ། །ཆོས་བདུན་ལྡན་པའི་གང་ཟག་དག་གིས་བསྒོམ། །ཡེངས་མེད་སྒོམ་མེད་དུས་གསུམ་རྟོག་པ་སྤང་། །ཤེས་པ་མ་བཅོས་གང་ལྟར་འདུག་སར་བཞག །ཡེངས་མེད་མི་རྟོག་སྤྲོ་བསྡུ་མེད་པར་བྱ། །མ་བྱིང་མ་ལྟེངས་ངར་དང་ལྡན་པར་བསྒོམ། །གང་ཤར་རྟོག་པ་ངོས་བཟུང་དེ་ལ་བལྟ། །ཉོན་མོངས་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ། །སྒོ་ལྔའི་ཡུལ་ལ་སྤོང་འགེགས་མི་བྱེད་པར། །གང་ཤར་ཐོག་ཏུ་མ་བཅོས་སོ་མར་བཞག །ཟ་འཆག་ཉལ་སོགས་སྤྱོད་ལམ་དུས་ཀུན་ཏུ། །དྲན་པའི་བྱ་རས་ཡེངས་པ་མེད་པར་སྐྱོང་། །ཆུ་བོའི་རྒྱུན་དང་མར་མེའི་རྩེ་མོ་བཞིན། །ཉིན་དང་མཚན་དུ་རྩེ་གཅིག་མཉམ་པར་བཞག །གནས་ལུགས་རྟོགས་ནས་སྤྲོས་བཅས་མཚན་མ་སྒོམ། །ཟས་མཆོག་ སྤོངས་ནས་ཟས་ངན་ཟ་བ་བཞིན། །ཆོས་ཉིད་ངང་ནས་ཀུན་བརྟགས་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི། །མ་རིག་ལ་སོགས་སྤོང་བྱའི་ཚོགས་རྣམས་འཇོམས། དོན་ལ་ཡེངས་མེད་ཇི་ལྟར་བས་ཀྱང་གྲོལ། །བདེན་པ་མཐོང་ཞིང་ཚེ་གཅིག་སངས་རྒྱས་འགྱུར། མི་རྟོག་རང་ལ་ལྷ་དང་སྔགས་ནི་གནས། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་ངོ་བོར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །བསྲུང་སྡོམ་མེད་པ་དམ་ཚིག་ཆེན་པོ་སྟེ། །དཀོན་མཆོག་མཆོད་དང་གཏོང་མའི་མཆོག་ཀྱང་འདི། །སྦྱིན་སྲེག་ལས་དང་བདུད་རྩི་ཟ་བ་འདི། །ཕར་ཕྱིན་དྲུག་དང་གྲུབ་མཐའ་ཀུན་ཀྱང་འདུས། །འདི་ཉིད་བསྒོམས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟེ། །དཔའ་བོ་དཔའ་མོ་རྒྱང་ན་གནས་ཀྱང་འདུ། །གོ་བ་ཉམས་དང་རྟོགས་པ་ཤར་བ་ལས། །རྟོགས་པ་རྒྱས་པས་སྡང་བ་ཇེ་དག་འགྲོ། །སྤང་བྱ་དག་པས་སྐུ་གསུམ་ཤུགས་ལ་འགྲུབ། །སྟོང་རིག་གསལ་གསུམ་བཞི་ཡི་སྐུ་གསུམ་ཡིན། །བདེ་གསལ་མི་རྟོག་ལམ
Chinese
因无方位与颜色，故无法示现。 光明觉性空性三者本性之实相， 无处可成，离断边，乃大乐。 任随念头生起，不散乱，观照之。 住与不住，本元之状态唯一。 纵然云层厚重，亦未超出虚空。 生灭住皆无，安住于空明觉性中。 观照贪嗔痴本身。 光明而无执取，乃三毒之本性。 以自性认识自面，无需断除。 以毒攻毒，乃大烦恼之。 五根门对境之执着，置于离意。 无有执取之心，境 相自解脱。虽无取舍，然本性为空性。 了悟如是之理，则显现与心识无别融合。 于法性之义，此修持无有目标。 修者若空，则于无修之状态中解脱。 无有取舍，一切融为一体。 修持与无修，于平凡状态中安乐。 念之自性，本即法界。 念者以觉性，念头自解脱。 念空同时，乃后得道之要诀。 此乃胜于一切之空行母密语。 因其为自生，故离生灭住三者。 无颜色形状之实物，离常边。 光明且觉性，故未落入无有之边。 因无有变异，故善恶二业之， 利益与损害，不改变，因其无实物。 善与恶未成立，故无有损害者。 业与业果，如梦境之乐与苦。 因无我执，故无有遮障与束缚。 因已舍弃寂静处，故无有从束缚中解脱。 光明本身，乃无有间断之， 若引导至忆念，则无有俱生与后得二者。 一切行为中，以意愿之鞭策励。 若对此习惯，则体验与证悟如轮般生起。 平凡之觉性，乃无有造作之大手印。 显现世间诸法，显现之时即为空性。 任何显现皆不超出空性， 乃无作任运双运之本性实相。 心与阿赖耶识、如来藏， 自生智慧、法性、法界， 如是性、空性、光明， 双运、真实、胜义，皆为异名。 空性、觉性、光明三种。 于每一个之上，此三者无有分别地， 同时生起，是为俱生智， 从初始即与自性同时结合。 从光明本身成佛
English
Because it has no direction or color, it cannot be shown. The reality of the nature of clarity, awareness, and emptiness is that it cannot be established anywhere, is free from extremes, and is great bliss. Whatever thoughts arise, without distraction, look at them. Dwelling and non-dwelling are one in the natural state. Even if the clouds are thick, they do not go beyond the sky. Without arising, ceasing, or abiding, it dwells in the clear and empty awareness. Look at attachment, hatred, and ignorance themselves. Clarity without grasping is the nature of the three poisons. By recognizing one's own nature, there is no need to abandon it. Using poison to destroy poison is the great affliction. The five gates of the senses, the attachment to objects, are placed apart from the mind. Without grasping mind, the appearance of objects is self- liberated. Although there is no rejection or acceptance, the nature is emptiness. By realizing the way things are, appearance and mind are mixed without separation. In the meaning of Dharma nature, there is no object to meditate on. If the meditator is empty, then liberation occurs in the state of non-meditation. Without rejection or acceptance, everything is mixed into one. Meditation and non-meditation are comfortable in the ordinary state. The nature of mindfulness is originally the Dharmadhatu. With the knower of mindfulness, mindfulness is self-liberated. Mindfulness and emptiness are simultaneous, the key point of the subsequent attainment path. This is the secret word of the Dakinis, superior to all. Because it is self-arisen, it is free from arising, ceasing, and abiding. Without color or shape, it is without substance, free from the extreme of permanence. Clear and aware, it does not fall into the extreme of non-existence. Because it is unchanging, the two actions of virtue and vice, benefit and harm, do not change, because it is without substance. Virtue and vice are not established, so there is no harm. Karma and its results are like the happiness and suffering of a dream. Because there is no self-grasping, there are no obscurations or bonds. Because it has abandoned solitude, there is no liberation from bonds. Luminosity itself is continuous, if led to remembrance, there is no simultaneous or subsequent attainment. In all activities, urge with the whip of intention. If one becomes accustomed to this, experiences and realizations arise in a cycle. Ordinary awareness is the uncorrected Great Seal. All phenomena of appearance and existence are empty from the moment they appear. Whatever arises does not go beyond emptiness, it is the nature of unmade, spontaneously accomplished union. Mind and Alaya, the essence of the Sugata, self-arisen wisdom, Dharmata, Dharmadhatu, suchness, emptiness, luminosity, union, truth, ultimate truth, are all different names. Emptiness, awareness, and clarity are three aspects. On each one, these three are inseparable, simultaneously arising is coemergent wisdom, from the beginning, it is simultaneously united with oneself. Enlightenment from luminosity itself
Chinese
如来与众生，无有差别心性即是佛。自己未能自悟故而无明生，自心自悟即是佛陀身。心若未悟三界轮回转，自心若悟佛陀法身成。轮回涅槃二者心之两面，一切之基乃是菩提心。心性本一轮回涅槃二者显，心性若悟轮回不舍亦，无需证得寂灭自然成。法界之中轮回涅槃无分别，无色无形六识境界皆超越。光明觉性苦乐皆体验，无生无灭无为故恒常。境与有境一异皆远离，寂静之处摒弃诸喧嚣。具备七法之人当修习，无有散乱无修断三时念。觉性不整安住本然处，无散无念莫作收放任其流。勿沉勿浮具足精进力，任运而生诸念执取而观之。了知烦恼生起之自性，五根之境不作取舍与断除。任运而生当下不整如实住，行住坐卧一切威仪时。以正念之索守护无散乱，如河之流逝如灯之火焰。日日夜夜一心而安住，通达实相之后修有相。如弃美食而食劣食般，法性之中俱生与遍计之。无明等舍弃之诸法皆摧毁，于义无散如何修持皆解脱。见真实义一生即可成正觉，无念自性之中本具诸佛与真言。五智之体性中任运成就，无有守护即是大誓言。此乃胜妙供养与布施，此乃护摩事业与食甘露。六度万行与一切宗派皆摄持，修持此法即是菩提萨埵。勇士勇母纵然居远亦汇集，由悟入与证悟生起之故。证悟增长故而嗔恨渐清净，所断清净故而三身任运成。空性觉性光明三者即是四身与三身，乐明无念道。
English
Buddhas and sentient beings, are without difference, the very nature of mind is Buddha. Because one does not realize oneself, ignorance arises. Realizing one's own mind is Buddhahood. If the mind is not realized, one wanders in the three realms of samsara. Realizing one's own mind is the Dharmakaya of the Buddha. Samsara and nirvana are two sides of the mind. The basis of everything is Bodhicitta. The very nature of mind is one, but it appears as samsara and nirvana. If the very nature of mind is realized, without abandoning samsara, Nirvana is spontaneously accomplished without effort. In the realm of Dharma, there is no separation between samsara and nirvana. Without color or form, it transcends the realm of the six aggregates. Clear and aware, it experiences happiness and suffering. Without birth or cessation, it is permanent because it is unconditioned. Object and subject are free from being one or different. In a solitary place, abandoning all busyness, It is meditated upon by individuals who possess the seven dharmas. Without distraction, without meditation, abandoning thoughts of the three times. Leaving awareness uncorrected, resting in whatever place it is. Without distraction, without thought, without contraction or expansion. Without dullness or agitation, meditate with vigor. Whatever thoughts arise, recognize them and look at them. Understand the nature of the arising of afflictions. Without accepting or rejecting the objects of the five senses, Whatever arises, leave it uncorrected, just as it is. In all activities, such as eating, walking, sleeping, etc., Maintain mindfulness without distraction. Like the flow of a river and the tip of a flame, Day and night, remain single-pointed and balanced. Having realized the nature of reality, meditate on forms with elaboration. Like abandoning the best food and eating bad food, From the nature of Dharma, the co-emergent and imputed, Destroy all the aggregates of what is to be abandoned, such as ignorance. In essence, without distraction, liberation comes from whatever is done. Seeing the truth, one will become a Buddha in one lifetime. In non-thought itself, deities and mantras reside. Spontaneously accomplished as the essence of the five wisdoms. Without protection or vows, it is the great Samaya. This is the best offering to the Three Jewels and the best of generosity. This is the work of fire offerings and the eating of nectar. It includes the six perfections and all philosophical tenets. By meditating on this, one is a Bodhisattva. Heroes and heroines, even if they are far away, will gather. From the arising of understanding, experience, and realization, As realization increases, hatred becomes purer. As what is to be abandoned is purified, the three Kayas are spontaneously accomplished. Emptiness, awareness, and clarity are the three Kayas of the four Kayas. Bliss, clarity, non-thought, the path.