Tibetan
།འདི་སྐབས་ཀྱི་རིག་པ་དེ་གནས་ཆ་མ་ཡེངས་པའི་སྟེང་ནས་བྱུང་ཚོར་ཐམས་ཅད་ཤེས་ཤིང་། ཤེས་པའི་མོད་ལ་རང་སར་གྲོལ་བར་བྱེད་པས་རིག་པའི་མདུང་སྐོར་གྱིས་ཟེར་བ་ཡིན་ལ། དེའི་ཚེ་ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་མཁན་གྱི་རིག་པ་གཉིས་ཐ་དད་དུ་གྲུབ་པ་རྩ་བ་ནས་མ་ཡིན་པས་དབྱེར་མེད་དང་། ལྟ་བྱེད་ཀྱི་རིག་པའང་ངོ་བོ་ངོས་གཟུང་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པས། རིག་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གི་རྣམ་གཞག་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཧ་ཅང་དྲན་ཤེས་ཀྱིས་གྲིམས་ཆེས་ན་རྟོག་པའི་འཕྲོ་རྐྱེན་བྱེད་ལ། གློད་ཐལ་ན་འཁྲུལ་པ་ལ་འབྱམས་མཆི་བས། ཡིད་ཀྱི་གླང་པོ་རྩེ་གཅིག་པའི་ཀ་བ་ལ་མ་ཡེངས་པའི་ཐག་པས་གདགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས། འཁོར་འདས་གང་ལ་ཡང་མ་རེག་པ། རྟེན་མེད་ངོས་གཟུང་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། སུས་ཀྱང་ཚིག་གིས་སྟོན་པར་མི་ནུས་རང་གིས་མྱོང་བྱའམ་རིག་བྱར་གྱུར། མཐོང་རྒྱུ་གསར་དུ་མེད་ལ། མཐོང་བའི་མཆོག་བཅོས་མ་མིན་པ་ཞིག་ནང་ནས་འཆར་ཏེ། འདི་ནི་སྒོམ་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ངོ་འཕྲོད་པ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཏོག་རྩེ་པས། ཐ་མལ་ཤེས་པ་སྙིང་གི་དབུས་སུ་སད། ཅེས་དང་། ཇོ་བོ་རྗེ་དཔལ་ལྡན་ཨ་ཏི་ཤས། རྟོགས་མེད་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པས་ན། སྟོང་ཉིད་མཐོང་ ཞེས་ཐ་སྙད་གདགས། །མ་མཐོང་བ་ཉིད་དེ་མཐོང་བར། །ཤིན་ཏུ་ཟབ་མོའི་མདོ་ལས་གསུངས། །དེ་ལ་མཐོང་དང་མཐོང་བྱེད་མེད། །ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད་ཞི་བ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་རྣམ་པར་སྤངས། །རྣམ་པར་རྟོག་མེད་དམིགས་པ་བྲལ། །གནས་པ་མེ་དང་གནས་མེད་པ། །འགྲོ་འོང་མེད་ཅིང་དཔེ་དང་བྲལ། །བརྗོད་དུ་མེད་པ་བལྟར་མེད་པ། །འགྱུར་བ་མེད་པ་འདུས་མ་བྱས། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་དེ་རྟོགས་ན། །ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་། ཞེས་གསུངས། གཉིས་པ་རྗེས་ཐོབ་རྩལ་རྫོགས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ནི། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པའི་ཚེ། སེམས་མི་གནས་པར་འཕྲོ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་དུ་ངོས་བཙིར་གྱིས་གཟུང་ལ་བཟོ་བཅོས་མེད་པར་གློད་པས་རང་སར་གྲོལ་བར་འགྱུར་བ་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་ཆགས་སྡང་རྨོངས་པ་ཤུགས་ཤིན་ཏུ་དྲག་པ་ལ་ཡང་སྤང་བར་མི་བྱ། དབང་དུ་ཡང་མི་གཏོང་། །གཉེན་པོས་ཀྱང་མི་གཞོམ་པར། གང་སྐྱེས་དེ་ཉིད་ངོས་བཟུང་ནས་དེ་ཐོག་ཏུ་གློད་ན་དེ་ཉིད་སྟོང་པར་ཟང་ཐལ་ལེ་འཆར་ཏེ། འགྲོ་མགོན་རིན་པོ་ཆེ་ཕག་མོ་གྲུ་པས། རྣམ་རྟོག་བྱུང་ཡང་འཇིགས་པར་མི་བྱ་སྟེ། དྲན་པའི་དུས་ཉིད་ན་གཉུག་མའི་ངོ་བོར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང་། ཡང་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་ལ་རྣམ་རྟོག་བྱུང་ཡང་། ནམ་ལངས་པའི་མུན་པ་བཞིན་རང་བཞིན་གྱིས་དེངས་པར་འགྱུར་རོ། །རྗེ་བཙུན་མི་ལས། སེམས་ཉིད་བསྒོམ་དུ་བདེ་ལགས་ན། །རྣམ་རྟོག་སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན། །ད་རུང་ཆོ་འཕྲུལ་གཏན་ལ་ཕོབ། ཅེས་དང་། ས་ར་ཧས། ཇི་སྲིད་སེམས་ལས་རྣམ་འཕྲོས་པ། །དེ་སྲིད་མགོན་པོའི་རང་བཞིན་ཏེ། །ཆུ་དང་རླབས་དག་གཞན་ཡིན་ནམ། ཞེས་དང་། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། མི་རྟོག་ཏིང་འཛིན་ལ་གནས་ན། །ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་རྟོག་མེད་གསལ། ཞེས་དང་། སམྦུ་ཊར། རྣམ་རྟོག་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་རྟོག་སྦྱང་། ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལམ་ཁྱེར་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཚོགས་དྲུག་གི་སྣང་བ་ཐམས་ ཅད་ལ། དང་པོར་སྣང་མཁན་གྱི་ཤེས་པ་ངོས་བཟུང་ནས། དེ་ཐོག་ཏུ་རྩལ་སྦྱང་། དེ་ལ་གོམས་ནས་སྣང་ཐོག་ཏུ་བཞག་པས། སྣང་བ་ཤར་བ་དང་གྲོལ་བ་དུས་མཉམ་དུ་བྱུང་བས་སྣང་སེམས་འདྲེས་པ་ཞེས་ངོ་མཚར་ཅན་ཅིག་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དུས་དེའི་ཚེ་ལམ་གང་ཤར་ལ་སྤང་བླང་མེད་པ་གཤའ་མ་དེ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། ས་ར་ཧས། མདུན་དང་རྒྱབ་དང་ཕྱོགས་བཅུ་རུ། །གང་ལྟར་མཐོང་བ་དེ་དེ་ཉིད། །དེ་རིང་མགོན་བོང་ལྟར་འཁྲུལ་པ་ཆད། །ད་ནི་སུ་ལའང་དྲི་བར་མི་བྱའོ། །ཞེས་དང་། །རྟོགས་པར་གྱུར་ན་ཐམས་ཅད་དེ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལས་གཞན་ཞིག་སུས་ཀྱང་རྙེད་མི་འགྱུར། །ཀློག་པ་དེ་ཡིན་འཛིན་དང་བསྒོམ་པའང་དེ། །བསྟན་བཅོས་སྙིང་ལ་འཆད་པའང་དེ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས། དེ་ཙ་ན། འཁོར་བ་དང་མྱང་འདས། རྣམ་རྟོག་དང་ཆོས་སྐུ། ཉོན་མོངས་དང་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་རྒྱལ་ཁམས་གཅིག་ཏུ་སོང་བ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་ལྡང་བར་འདོད་ན་དལ་བུས་ལྡང་སྟེ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་བློས། ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་དགེ་བ་ཅི་ནུས་བྱའོ། །སྟོང་ཉིད་དེ་ཡང་སྙིང་རྗེས་མ་ཟིན་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་དུ་མི་འགྱུར་བས། བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་བློས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་དང་ལྡན་ན་སྙམ་དུ་བསྒོམ། བདེ་བ་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཐོབ་པ་ལ་རྒྱུ་ཟག་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བསྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་ན་སྙམ་པའི་བྱམས་པ་ཡིད་དང་འདྲེ་ངེས་པར་བསྒོམ། དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་ཏེ་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་གནས་སྐབས་དང་བྲལ་ན་སྙམ་དུ་བསྒོམ། དེ་དང་བྲལ་བ་ལ་དེའི་རྒྱུ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་འབྱུང་གཉིས་དང་བྲལ་ན་སྙམ་པའི་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ། དེ་ནས། རང་གི་སྣ་གཡས་ནས་འོད་ཟེར་འཕྲོས། སེམས་
Chinese
此际之觉性，于不散乱之境，了知一切生起之感受，于了知之顷刻，令其于自性中解脱，故称觉性之矛轮。彼时，所知与能知之觉性二者，全非异体而成立，故为无别。观照之觉性亦于本体、相状任何处皆不成立，故作觉性与空性双运之安立。如是，若过于以忆念觉知而严谨，则成分别念之助缘，若过于放松，则将流于错乱。当以不散乱之绳索，系缚意之大象于一境之柱上。如是修习，不触及轮回与涅槃任何一者，无有依凭，远离一切相状戏论，无人能以言词宣说，唯有自证或自明。不见有新事物，然未经造作之殊胜见解自内而生。此乃证悟寻常觉性之征兆。导师朵哲巴云：『寻常觉性于心之中央苏醒。』尊者阿底峡云：以不领悟之方式领悟，故名为空性见。 不见即见。 于甚深经中宣说。 其中无有见者与所见。 无始无终寂灭。 舍弃有实与无实。 无分别念，离戏论。 安住非火，无有处所。 无有来去，远离譬喻。 不可言说，不可见。 无有迁变，非造作。 瑜伽士若证悟此， 则能净除烦恼所知障。如是宣说。第二、后得圆满之缘起者，如是修习之时，若心不住而散乱，则于彼之上，以紧持而抓取，不作改造而放松，则将自解脱，如水注入水中。如是，对于贪嗔痴等极为强烈之烦恼，亦不应断除，亦不应任其放纵，亦不应以对治力摧毁。于任何生起之时，即于彼上认知而放松，则彼即显现为空性，坦然洞彻。卓贡仁波切帕摩竹巴云：纵然生起分别念，亦不应畏惧，于忆念之时，即于本觉之体性中成立之故。
English
At this time, the awareness, from the state of non-distraction, knows all arising sensations. In the very moment of knowing, it liberates them into their own nature. Therefore, it is called the wheel of awareness's spear. At that time, the object of knowledge and the knowing awareness are not established as separate entities at all, hence they are inseparable. The observing awareness also does not exist in any form of essence or characteristic. Therefore, it establishes the system of the union of awareness and emptiness. Thus, if one is too strict with mindfulness and awareness, it becomes a contributing factor to conceptual thought. If one is too lax, one will stray into delusion. The elephant of the mind should be tied to the pillar of one-pointedness with the rope of non-distraction. By meditating in this way, one does not touch either samsara or nirvana. It is without support, free from all elaborations of characteristics. No one can point it out with words; it becomes self-experienced or self-aware. There is nothing new to see, but an un fabricated, excellent view arises from within. This is the recognition of ordinary awareness in meditation. The teacher Toktsepa said: 'Ordinary awareness awakens in the center of the heart.' Lord Atisha said: 'Because one realizes without realizing, it is called the view of emptiness.' Non-seeing is seeing. It is taught in the profound sutras. In it, there is no seer or seen. Without beginning or end, peaceful. Abandoning existence and non-existence. Without conceptual thought, free from focus. Abiding is fire, without a place. Without going or coming, free from examples. Unspeakable, invisible. Unchanging, unconditioned. When a yogi realizes this, They abandon the obscurations of afflictions and knowledge. So it is said. Secondly, the interdependence of perfecting skill in post-meditation is: When meditating in this way, if the mind does not stay and wanders, then on that very thing, grasp it tightly and release it without modification, and it will be self-liberated, like putting water into water. Likewise, even for afflictions such as intense attachment, aversion, and delusion, one should not abandon them, nor should one let them be empowered, nor should one destroy them with antidotes. Whatever arises, recognize it and release it upon that, and it will appear empty and transparent. Drogon Rinpoche Phagmo Drupa said: 'Even if conceptual thoughts arise, one should not be afraid, because at the very moment of remembrance, it is established in the nature of innate awareness.'
Chinese
即使对念头的本性生起分别，也会像天亮时的黑暗一样自然消失。 杰尊米拉日巴尊者说：如果修习心性感到安乐，念头就是心的幻化。现在就把幻化确定下来。 萨ra哈说：只要是从心中散发出来的，那就是怙主（佛）的自性。水和波浪是不同的吗？ 现观庄严论中说：安住于无分别的禅定中，就像虚空一样，无念而明澈。 桑布扎中说：用念头本身来平息念头。 就像这样，用这个窍诀，对于六根的所有显现，首先认识到显现者的觉性，然后在上面练习。 习惯之后，安住在显现之上，显现生起和解脱同时发生，因此会产生一种叫做显现与心相融的奇妙境界。 在那个时候，会生起对任何显现的道路都没有取舍的纯真状态。 萨ra哈说：无论在前面、后面还是十方，无论看到什么，那就是它本身。 今天像愚人一样迷惑的念头已经断绝，现在不用向任何人询问了。 如果证悟了，一切都是它，没有人能找到其他的东西。 阅读是它，执持和禅修也是它，在心中讲解经论也是它。 在那个时候，轮回和涅槃，念头和法身，烦恼和智慧，一切都融入一个境界中。 当想要起身时，缓缓起身，以如幻的智慧，尽力做身语意的善行。 如果空性没有被慈悲所摄持，就不会成为成佛之道。 因此，要修习慈爱和慈悲菩提心，以如幻的智慧，观想一切众生都拥有安乐。 安乐就是获得圆满正觉的果位，为了获得这个果位，观想如果具备了造作和无造作的善根之因，就一定会与慈爱之心相融合。 同样地，观想远离痛苦，也就是三界轮回的状态。 为了远离痛苦，观想远离痛苦之因，也就是业和烦恼的集起。 然后，从自己的右鼻孔放出光芒，
English
Even if conceptual thoughts arise about the nature of phenomena, they will naturally clear away like darkness at dawn. Jetsun Milarepa said: If meditating on the nature of mind feels blissful, then conceptual thoughts are the magical displays of the mind. Now, settle those magical displays. Saraha said: As long as it arises from the mind, that is the nature of the Protector (Buddha). Are water and waves different? In the Manifestation of Perfect Enlightenment, it says: When abiding in non-conceptual samadhi, it is clear and without thought, like the sky. In the Sambuta, it says: Pacify conceptual thoughts with conceptual thoughts themselves. Similarly, with this very method, for all appearances of the six senses, first recognize the awareness that is the one who perceives, and then train in that. Having become accustomed to that, by placing it upon the appearance, the arising and liberation of appearances occur simultaneously, and thus a wondrous state called the mingling of appearance and mind arises. At that time, the genuine state arises in which there is no acceptance or rejection of whatever path arises. Saraha said: In front, behind, and in the ten directions, whatever is seen is that itself. Today, the delusion of being like a fool is cut off, and now I will not ask anyone. If one realizes it, everything is that, and no one can find anything else other than that. Reading is that, holding and meditating are also that, and explaining the scriptures in the heart is also that. At that time, samsara and nirvana, conceptual thoughts and the dharmakaya, afflictions and wisdom, all merge into one realm. When you want to arise, arise slowly, with a mind like an illusion. Do whatever good you can with body, speech, and mind. If emptiness is not grasped by compassion, it will not become the path to Buddhahood. Therefore, practice loving-kindness and compassion, the mind of bodhichitta. With a mind like an illusion, contemplate that all sentient beings may have happiness. Happiness is attaining the state of perfect enlightenment, and to attain that state, contemplate that if one possesses the cause of accumulating virtuous roots, both contrived and uncontrived, one will surely merge with the mind of loving-kindness. Similarly, contemplate being separated from suffering, that is, the state of the three realms of samsara. To be separated from that, contemplate being separated from the cause of suffering, that is, the two origins of karma and afflictions. Then, radiate light rays from your right nostril,