Tibetan
ས་སེམས་ཡུལ་ལ་འཕྲོ་ཤས་ཆེ་བ་དྲན་ཤེས་ཀྱིས་བཟུང་བར་དཀའ་བ་བྱུང་ཡང་སྒྱིད་ལུགས་པར་མི་བྱ་ཞིང་། དེ་ལས་ཅུང་ཟད་གཡོ་བའི་ཉམས་ཀྱི་ཚེ་རྣམ་རྟོག་རགས་པའི་གཡོ་བ་ཞི་ཞིང་ཕྲ་མོ་འགྱུ་བ་ངོས་ཟིན་པ་དང་། མཐར་མི་གཡོ་བའི་ཉམས་རྟོག་པ་གང་གིས་ཀྱང་སྐྱོད་པར་མི་ནུས་པའི་ཞི་གནས་དངོས་དང་རྗེས་མཐུན་རིམ་པར་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་གཉིས་པ་ལྷག་མཐོང་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རྩེ་གཅིག་གནས་པའི་ཚེ། ཅི་ཁོ་བོའི་སེམས་གནས་པ་ནི་ཇི་ལྟ་བུ། ཁ་དོག་ནི་ཇི་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་གནས། དབྱིབས་ཇི་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་ནས། འོན་ཏེ་གནས་པ་ཁོ་བོས་ཐི་མཐོང་ན་འཕྲོ་བ་ལ་བལྟ་བར་བྱའོ། །སྙམ་པ་འདི་ཉིད་ཀྱང་འཕྲོ་བ་སྟེ། དེ་བས་ན་འདི་ཁ་དོག་ཇི་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་འཕྲོ། དབྱིབས་ཇི་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་འཕྲོ། ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བུར་འཕྲོ། འདི་གཟུགས་ཇི་ལྟ་བུ། སྒྲ། དྲི། རོ། རེག །ཆོས་ཇི་ལྟ་བུ་གནས་པ་དང་འགལ་བ་ནི་ཅི་ལྟ་བུ་བརྟག་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལམ་རྙེད་ན། འདིའི་དང་པོ་བྱུང་ས་ནི་གང་། བར་དུ་གནས་པའི་ས་ནི་གང་། ཐ་མར་འགྲོ་ས་ནི་གང་ཞེས་ཕྱི་ནང་ ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་དག་པར་བཙལ་ལོ། །གལ་ཏེ་མཐོང་བར་དཀའ་བར་གྱུར་ན་བླ་མ་ལ་མཎྜལ་ཕུལ་ཞིང་གསོལ་བ་བཏབ་བོ། །སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་མ་ཤེས་ན་སྲིད་པ་ལས་མི་གྲོལ། དེ་ལས་མ་གྲོལ་ན་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིའི་སྡུག་བསྔལ་སྲན་པར་མི་ནུས། དེའི་ཕྱིར་བདག་གིས་ངེས་པ་ཁོ་ནར་སེམས་ངོ་ཤེས་པར་བྱ་སྙམ་དུ་ཡིད་ལས་རྣག་པ་དྲག་པོ་བྱ། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་རང་གི་སེམས་ལ་ཅེར་ཅེར་བལྟ་བ་ཁོ་ན་ལ་འབད་པས་ན་ཅི་ཞིག་ན་ངེས་པར་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །རང་གི་སེམས་རང་གིས་མ་མཐོང་བར་ངོ་སྤྲད་དུ་མེད་དེ། དཔེར་ན་ཡི་གེ་མ་མཐོང་ན་ཡི་གེ་ཇི་ལྟར་ཁྲིད། གལ་ཏེ་ཕྱོགས་ཙམ་མཐོང་ན་ཡང་དེ་ཙམ་ཞིག་ངོ་སྤྲད་དུ་ཡོད་དོ། །དེ་བལྟས་པས་མི་སྣང་སྙམ་ན། ལྟས་མཁན་དེ་ལའང་ལྟོས་ཤིག །མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་ས་འོག་གི་གཏེར་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གང་དུ་ཡང་མ་མཐོང་བ་ནི་མཐོང་བའི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །དེ་སྔ་ཕན་ཆད་རིག་པ་མེད་པ་ལ་རིག་པ། ཤེས་པ་མེད་པ་ལ་ཤེས་པ། སེམས་མེད་པ་ལ་སེམས། ཡིད་མེད་པ་ལ་ཡིད། རྟོགས་མེད་པ་ལ་རྟོག་པར་བཟུང་ནས་རྣམ་པར་གཡེང་བ་དེ་གོའམ། རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་ནི་རི་བོང་རྭ་ལྟ་བུར་གཞི་མ་གྲུབ་པ། རང་བཞིན་མེད་པ། འབྱུང་བ་མེད་པ། བྱུང་བ་མེད་པ། སོང་བ་མེད་པ། གནས་པ་མེད་པ། རང་གི་ངོ་བོ་འདུས་མ་བྱས་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་ཀྱང་གཟིགས་པར་མི་འགྱུར། དོན་གྱི་ངེས་པ་འདི་ཁྱོད་ཀྱི་སྙིང་ལ་ལེགས་པར་བབ་བམ། དེ་བས་ན་སེམས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་ཞོག་ཅིག །བསམ་དུ་མེད་པའི་ངང་དུ་ཞོག་ཅིག །ཡང་རིགས་ཀྱི་བུ། ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་ན་མོ་དང་ཁོ་ན་ཡིན་ན་རིག་ཙམ་ཝལ་ཙམ་དུ་སྣང་ཞིང་སྣ་ཚོགས་སུ་རྟོག་པ་འདི་ངོ་མཚར་བར་མི་འདུག་གམ། དེ་བས་ན་ཁྱོད་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་འདི་ཉིད་ལ་རང་གར་ཞོག །ལྷུག་པར་ཞོག །རྗེན་པར་ཞོག །རིགས་ཀྱི་བུ་སྣང་བ་ལ་སྐྱོན་དང་སྟོང་བ་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་འཛིན་པའམ། སྟོང་བ་ལ་ སྐྱོན་དང་སྣང་བ་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་འཛིན་པ་ནི་བྱིས་པ་སྟེ། སྣང་བ་ཉིད་ན་སྟོང་། སྟོང་པ་ཉིད་ན་སྣང་བས་སྣང་སྟོང་རོ་མཉམ་དུ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །མདོར་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་གང་ཤར་འཛིན་མེད་དུ་ཕྱམ་མེ། ཅི་སྣང་བདེན་མེད་དུ་ཁྲོལ་ལོ། ཐམས་ཅད་དང་གྲོལ་དུ་ཤིགས་སོ། །འཁོར་འདས་གཉིས་མེད་དུ་ཐལ་ལེ། རིག་པ་གཏན་མེད་དུ་བུན་ནེ། བྱུང་སོང་རྗེས་མེད་དུ་ཝལ་ལེ། འཁྲུལ་གྲོལ་གཉིས་མེད་དུ་ལམ་མེ་བ་འདི་ཙམ་དུ་བདེན་འཛིན་མེད་པར་ཡུན་དུ་སྐྱོངས་ཤིག །དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་འདི་ལ་མ་བཅོས་ཐ་མལ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ། རང་སེམས་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ། དངོས་པོ་གཤིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཞེས་བྱ། དོན་དམ་ཆོས་སྐུའི་བཞུགས་ཚུལ་ཞེས་བྱའོ། །ཁྱོད་ཀྱི་ད་ལྟའི་སེམས་གསལ་ལེ་ཧྲིག་གེ་ལམ་མེ་བ་ཞིག་མི་འདུག་གམ། དེ་ཉིད་རང་བྱུང་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན། དེ་ཉིད་འདི་ལྟ་བུ་སྙམ་པའི་ངེས་ཤེས་ཞིག་མི་འདུག་གམ། དེ་ལ་ལྷག་མཐོང་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ། དེའི་ངང་ལ་ལྷང་ངེ་ལྷན་ནེ་གནས་པ་ཞིག་མི་འདུག་གམ། དེ་ལ་ཞི་གནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་འཆར་སྒོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན། དེས་ན་འཁོར་བ་འདི་ཉིད་མྱང་འདས་སུ་ལམ་མེ། སེམས་ཅན་འདི་ཉིད་སངས་རྒྱས་སུ་ཁྲོང་ངེ་། འཁྲུལ་པ་འདི་ཉིད་རང་གྲོལ་དུ་ཤིགས་སེ། ཉོན་མོངས་པ་འདི་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སུ་ལྷན་ནེ་བ་འདི་ལ་གཉུག་མ་ཆོས་སྐུའི་ངོ་སྤྲོད་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པས་གོའམ། བརྡ་འཕྲོད་དམ། ངེས་པ་རྙེད་དམ་ཀློང་དུ་གྱུར་ཏམ། ཡང་དག་པའི་ངེས་དོན་འདི་ཁྱོད་ཀྱི་སྙིང་ལ་རྟག་པར་ཟུང་ལ་གོམས་སུ་མེད་པའི་དོན་ལ་གོམས་པར་གྱིས་ཤིག །བསྐྱང་དུ་མེད་པའི་དོན་འདི་རྟག་ཏུ་སྐྱོང་ཤིག །དེའི་ཕྱིར་ཚེ་འདིའི་ཞེན་པ་སྤང་། མི་རྟག་པ་རྒྱུད་ལ་བསྟེན། རྟག་ཏུ་སྐྱོ་ཤས་སྐྱེད། རྗེ་ལ་གསོལ་བ་ཐོབ། ཅི་གསུང་བཀའ་བཞིན་སྒྲུབས། རྒྱུན་དུ་རི་ཁྲོད་འགྲེམས། བརྩོན་འགྲུས་ལྕག་གིས་སྐུལ། གཉུག་མའི་རང་ཞལ་ལྟོས། ངོ་ སྤྲོད་སྙིང་པོར་ཟུང་། ཞེས་སོགས་བློའི་རིམ་པ་དང་བསྟུན་ནས་ངོ་སྤྲོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྒོམས་པས་གཏི་མུག་ལ་གནད་དུ་འགྲོ། ཀླུའི་གནོད་པ་ཞི། གཏི་མུག་ཅན་དབང་དུ་འདུས། འཁོར་བ་ལས་གྲོལ། ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་འཆར་རོ། །དེས་ན་འདི་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱེད་དགོས་ཏེ། སེམས་ཉིད་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ཡངས་པ་ལ། །རྣམ་རྟོག་གི་སྤྲིན་ཚོགས་མ་དེངས་ན། །མཁྱེན་གཉིས་ཀྱི་གཟའ་སྐར་མི་བཀྲ་བས། །སེམས་མི་རྟོག་འདི་ལ་ནན་ཏན་མཛོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ལྔ་པ་བསྔོ་བ་ནི། བསྔོ་རྒྱུ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་པ། བསྔོ་ས་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས། ཆེད་དུ་བྱ་བ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ། བསྔོ་ཚུལ་ལ་བསྔོ་རྒྱུ་བསྔོ་བ་སྔོ་མཁན་གསུམ་ཀ་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པར་བྱས་ནས་བསྔོ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་བསྔོ་བ་བྱས་པས་ཕྲག་དོག་ལ་གནད་དུ་འགྲོ། ཀླུ་བཙན་གྱི་གདོན་ཞི། ཕྲག་དོག་ཅན་དབང་དུ་འདུ། དགེ་རྩ་མི་འཁྱར། བྱ་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་འཆར་རོ། །དེས་ན་འདི་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱེད་དགོས་ཏེ། །ཚོགས་གཉིས་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལ། །སྨོན་ལམ་གྱིས་བྱི་དོར་མ་བྱས་ན། །དགོས་འདོད་ཀྱི་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བས། །རྗེས་བསྔོ་བ་འདི་ལ་ནན་ཏན་མཛོད། །ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་བརྟན་པ་ཐོབ་པའི་ཚེ་དོན་ལྔ་པོ་ཐམས་ཅད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་འགྱུར་ཏེ། དམིགས་པ་མེད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས། སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ལྷ་སྐུ། འཁོར་འདས་བླ་མའི་རོལ་པ། རིག་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཕྱག་ཆེན། འཁོར་གསུམ་ཡོངས་དག་གི་བསྔོ་བ་སོགས་ལ་རིམ་པ་བཞིན་བྱང་སེམས་ཕྱག་ཆེན། ལྷ་སྐུ་ཕྱག་ཆེན། མོས་གུས་ཕྱག་ཆེན། གནས་ལུགས་ཕྱག་ཆེན། བསྔོ་བ་ཕྱག་ཆེན་ཞེས་སོགས་བརྗོད་དུ་རུང་ཞིང་དོན་ལའང་གནས་པས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལྔ་ལྡན་ཞེས་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་སྦྱོར་དངོས་མཇུག་གི་ སྒོ་ནས་ཐུན་གཅིག་དང་སྟན་ཐོག་གཅིག་ཏུ་ཉམས་སུ་ལེན་རུང་ངོ་། །ཞེས་པ་འདི་ནི་ཤཱཀྱ་གནས་བརྟན་ཆེན་པོ་གཡུང་བྱ་བྲལ་བ་རིན་ཆེན་མགོན་གྱིས་ཡུན་རིང་མོ་ནས་བསྐུལ་བའི་ངོར། དཀོན་མཆོག་འབངས་ཞེས་བགྱི་བས་འགྲོ་མགོན་ཕག་མོ་གྲུ་པའི་གསུང་དང་འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་མགོན་པོ་འབྲི་གུང་པའི་གསུང་དང་། དཔལ་མཁའ་སྤྱོད་པའི་རང་སེམས་ངོ་སྤྲོད་པའི་ཡི་གེ་དང་། ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ཡེ་ཤེས་དཔལ་བཟང་པོས་མཛད་པ་ལྔ་ལྡན་གྱི་ཁྲིད་རྣམས་ལས་ཆེ་ལོང་ཙམ་བསྡུས་ཏེ་བརྗོད་པའི་དགེ་བས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད
Chinese
即使心识过多地散乱于外境，难以用忆念和觉知抓住，也不要变得懒惰。当从那种状态稍微移动时，粗大的分别念的动摇平息，细微的流动被认识到。最终，与不动摇的境界，即任何念头都无法撼动的真实止和随顺止，次第相应。接下来，第二是胜观的介绍：当一心安住于禅定时，我的心安住的状态是怎样的？颜色以怎样的形式安住？形状以怎样的形式安住？如果我无法直接看到安住的状态，就应当观察散乱的状态。这个念头本身也是一种散乱。因此，这个（心）以怎样的颜色散乱？以怎样的形状散乱？以怎样的本质散乱？这个（心）是怎样的色？声？香？味？触？法？应当考察什么与安住相违背。如果找到了那个途径，就应当在内外一切处如实寻找：这个（心）最初从哪里产生？中间安住的地方在哪里？最终去向哪里？如果难以见到，就应当向上师献曼扎并祈祷。如果不认识心的本性，就无法从轮回中解脱。如果无法从中解脱，就无法忍受生老病死的痛苦。因此，我一定要认识心的本性！应当从内心深处生起强烈的决心。在任何时候，都要努力仅仅盯着自己的心，这样一定会见到（心的本性）。如果自己没有见到自己的心，就无法介绍它。例如，如果没有见到文字，如何教导文字？如果仅仅见到一部分，也可以介绍那一部分。如果看了之后觉得没有显现，也要看看看的人。仅仅因为没有见到，并不会变成不存在，就像地下的宝藏一样。因此，在任何地方都没有见到，才是见到的极致。以前一直把没有觉知当作觉知，没有知识当作知识，没有心当作心，没有意当作意，没有念头当作念头，然后散乱，你明白吗？种姓之子，你的心就像兔子的角一样，没有基础，没有自性，没有产生，没有出现，没有去处，没有住处，自己的本体是非复合的，所以一切皆空。
English
Even if the mind is too scattered towards external objects, making it difficult to grasp with mindfulness and awareness, do not become lazy. When there is a slight shift from that state, the movement of coarse conceptual thoughts subsides, and subtle movements are recognized. Eventually, a state of immovability arises, a true shamatha and vipassana that cannot be shaken by any thought, in accordance with the sequence. Next, the second is the introduction to vipassana: When abiding single-pointedly in samadhi, what is the state of my mind's abiding? In what manner does its color abide? In what manner does its shape abide? If I cannot directly see the state of abiding, I should observe the state of scattering. This thought itself is also a scattering. Therefore, in what color does this (mind) scatter? In what shape does it scatter? In what essence does it scatter? What kind of form is this? Sound? Smell? Taste? Touch? Dharma? One should examine what contradicts abiding. If that path is found, one should thoroughly search, both internally and externally: Where does this (mind) initially arise from? Where is the place where it abides in the middle? Where does it ultimately go? If it is difficult to see, one should offer a mandala to the lama and pray. If the nature of the mind is not recognized, one cannot be liberated from samsara. If one cannot be liberated from it, one cannot endure the suffering of birth, aging, sickness, and death. Therefore, I must recognize the nature of the mind! One should generate a strong determination from the depths of one's heart. At all times, one should strive to only gaze intently at one's own mind, and in this way, one will surely see (the nature of the mind). If one has not seen one's own mind, it cannot be introduced. For example, if one has not seen letters, how can one teach letters? If one has seen only a part, that part can be introduced. If, after looking, it seems not to appear, one should also look at the one who is looking. Just because it is not seen, it does not become non-existent, like a treasure beneath the earth. Therefore, not seeing it anywhere is the supreme seeing. Previously, you have been taking non-awareness as awareness, non-knowledge as knowledge, no-mind as mind, no-intellect as intellect, no-thought as thought, and then becoming distracted, do you understand? Son of noble family, your mind is like a rabbit's horn, without a basis, without inherent existence, without arising, without appearing, without going, without abiding, its own essence is unconditioned, therefore everything is empty.
Chinese
即使是眼前的景象也不会改变。这个道理你好好地记在心里了吗？因此，安住在无心之中吧！安住在无思之中吧！还有，善男子，如果你的心中有“这是什么”、“那是什么”的想法，那么显现为仅仅是觉性，闪闪发光，并且产生各种各样的分别念，这难道不奇怪吗？因此，你就安住在你所显现的任何事物之中吧！放松地安住吧！赤裸地安住吧！善男子，认为显现是过失，空性是功德，或者认为空性是过失，显现是功德，这是愚蠢的行为。因为显现即是空性，空性即是显现，所以要了知显现和空性是无二无别的。总之，对于你所出现的任何事物，都不要执着，让它自然消失。对于你所显现的任何事物，都不要认为是真实的，让它自然消散。从一切事物中解脱出来吧！轮回和涅槃融为一体。觉性完全消失。来去无踪。迷惑和解脱融为一体，像这样，在没有真实执着的状态中，长久地保持下去。像这样心的本性，被称为“无造作的平凡智慧”，被称为“自心本来的面目”，被称为“事物本来的状态”，被称为“胜义法身的安住方式”。你现在的心的状态，不是清明、透彻、坦然的吗？这就是自生智慧的本性。不是有“这就是它”这样的确定吗？这就是胜观证悟的智慧。不是安住在明亮、清晰的状态中吗？这就是止禅三摩地的显现。因此，轮回本身就是涅槃。众生本身就是佛。迷惑本身就是自解脱。烦恼本身就是智慧，这被称为“本初法身的认识”，你明白了吗？你理解了吗？你获得定解了吗？你融入其中了吗？将这个正确的定解，牢记在你的心中，习惯于不习惯的事物。持续地保持这个无法保持的事物。因此，舍弃对今生的执着。在心中修持无常。经常生起厌离心。向根本上师祈祷。按照上师的教导去做。经常去寂静的地方。用精进鞭策自己。本初的
English
Even the appearances before you will not change. Have you taken this meaning to heart? Therefore, rest in the state of no-mind! Rest in the state of no-thought! Furthermore, son of good family, if in your mind there are thoughts like "What is this?" or "What is that?", and awareness appears as mere flickering lights, and various thoughts arise, isn't that strange? Therefore, just rest naturally in whatever appears to you! Rest loosely! Rest nakedly! Son of good family, to consider appearance as a fault and emptiness as a virtue, or to consider emptiness as a fault and appearance as a virtue, is childish. Because appearance is emptiness, and emptiness is appearance, understand that appearance and emptiness are of one taste. In short, whatever arises for you, let it go without grasping. Whatever appears, let it dissolve without clinging to truth. Be liberated from everything! Let samsara and nirvana merge into one. Let awareness utterly vanish. Let coming and going be without trace. Let confusion and liberation merge into one, and in this state of non-grasping, maintain yourself continuously. Such a nature of mind is called "unfabricated ordinary awareness," it is called "the original face of one's own mind," it is called "the natural state of things," it is called "the abiding mode of the ultimate Dharmakaya." Isn't your mind right now clear, bright, and open? That is called the nature of self-arisen awareness. Isn't there a certainty that says, "This is it"? That is called the wisdom of insight. Isn't there a state of clarity and vividness? That is called the gateway to calm abiding samadhi. Therefore, samsara itself is nirvana. Sentient beings themselves are Buddhas. Confusion itself is self-liberation. Afflictions themselves are wisdom, and this is called "the introduction to the primordial Dharmakaya." Do you understand? Do you comprehend? Have you gained certainty? Have you merged into it? Always hold this correct definitive meaning in your heart, and accustom yourself to what is unfamiliar. Continuously maintain what cannot be maintained. Therefore, abandon attachment to this life. Cultivate impermanence in your mind. Constantly generate renunciation. Pray to your root guru. Do as your guru says. Always wander in solitary places. Urge yourself on with the whip of diligence. The primordial