Tibetan
གདམས་ངག་མཛོད་པོད་དྲུག་པ། ཕྱག་ཆེན་ལྔ་ལྡན་གྱི་ཁྲིད་ཡིག་ཀུན་མཁྱེན་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་མཛད་པ། གདམས་ངག་མཛོད་པོད་དྲུག་པ། ཕྱག་ཆེན་ལྔ་ལྡན་གྱི་ཁྲིད་ཡིག་ཀུན་མཁྱེན་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་མཛད་པ། ཕྱག་ཆེན་ལྔ་ལྡན་གྱི་ཁྲིད་ཡིག་ཀུན་མཁྱེན་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་མཛད་པ་བཞུགས། ། ན་མཿཤྲཱི་གུ་ར་ཝེ། །སྲིད་དང་ཞི་བའི་རོལ་པ་བགྲངས་ཡས་ཀྱིས། །མི་འགྱུར་གདོད་ནས་གྲུབ་པ་རྡོ་རྗེ་སེམས། །གཉུག་མའི་རང་བབ་མ་བཅོས་བླ་མ་ལ། །བཏུད་ནས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་མན་ངག་བྲི། །དེ་ཡང་སྔོན་འགྲོ་བྱང་སེམས་སྦྱོང་བ་དང་། །ཡི་དམ་ལྷ་དང་བླ་མ་བསྒོམ་པ་དང་། །དངོས་གཞི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་མཉམ་བཞག་ཅིང་། །རྗེས་ལ་བསྔོ་བས་རྒྱས་གདབ་བཅས་པ་ནི། །ཐུན་ཁོང་རེར་ཡང་ཚང་བར་ཉམས་བླང་ཕྱིར། །ཕྱག་ཆེན་ལྔ་ལྡན་ཞེས་བྱར་ཡོངས་སུ་གྲགས། །དེ་ལ་དང་པོ་བྱང་སེམས་སྦྱོང་བ་ནི། །ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་ཉིད་ཡིན་དེ་ལ་ཡང་། །འགྲོ་བར་འདོད་དང་འགྲོ་བཞིན་པ་འདྲ་བའི། །སྨོན་འཇུག་གཉིས་སོ་སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད་ནི། །འགྲོ་བ་མཐའ་དག་ཕ་མར་མ་གྱུར་མེད། །བདེ་བ་འདོད་ཀྱང་བདེ་བའི་ཐབས་མ་ཤེས། །སྡིག་པ་འབའ་ཞིག་སྤྱད་པས་འཁོར་བར་འཁྱམས། །དེ་ལ་ཀུན་ཁྱབ་བྱམས་དང་སྙིང་རྗེ་ནི། །རྟག་ཏུ་བསྒོམ་ཞིང་དེ་དོན་རང་ཉིད་ཀྱིས། །བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་སྙམ་སྙིང་ནས་སྨོན་པའོ། །འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ། །ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གམ་བཅུ་ཡིན་ དེ་དག་ཀྱང་། །ཚོགས་གཉིས་ལ་འདུས་དེ་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། །བསོད་ནམས་ཚོགས་ཡིན་ལྷག་མཐོང་ཡེ་ཤེས་ཚོགས། །གཉིས་ཀར་གཏོགས་པ་ཞི་གནས་བསམ་གཏན་སྟེ། །དེ་རྣམས་ལེ་ལོ་མེད་པར་བསྒྲུབ་སྙམ་པའི། །དམ་བཅའ་དང་བཅས་རྩེ་གཅིག་སྒྲུབ་པ་ཡིན། །གཉིས་པ་རང་ལུས་ཡི་དམ་ལྷར་བསྒོམ་སྟེ། །ལྷག་ལྷ་དམིགས་གསལ་ཡོད་དམ་མེད་ཀྱང་རུང་། །འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་ཕྱག་བཞི་པ་བསྒོམ་ཞིང་། །སྣང་གྲགས་རིགས་གསུམ་ལྷ་སྔགས་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །ལམ་དུ་ཁྱེར་ཞིང་ཐ་མལ་ཞེན་པ་སྤོང་། །གསུམ་པ་རང་ལྷར་གསལ་བའི་སྤྱི་གཙུག་ཏུ། །པད་ཟླའི་སྟེང་བཞུགས་རྩ་བའི་བླ་མ་ནི། །དཀོན་མཆོག་ཀུན་འདུས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་ནི། །བཀའ་བརྒྱུད་བླ་མས་བསྐོར་བར་གསལ་བཏབ་ནས། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ཐུགས་རྗེ་ནུས་པས་ཀྱང་། །བླ་མ་མེད་པར་གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་མི་སྨིན། །ཁྱད་པར་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་མཐུ་རྡུགས་པའི། །སྙིགས་མའི་སྐྱེ་བོ་རྨུ་རྒོད་གྱུར་པ་ལའང་། །དགེ་བ
Chinese
窍诀宝藏第六函。 具五支大手印引导文，由一切智法生造。
English
Damngak Dzö, Volume Six. The teaching manual on the Five-Limbed Mahamudra, composed by Künkhyen Chökyi Jungne (All-Knowing Dharma Source).
Tibetan
འི་སེམས་གཅིག་སྐྱེས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། །ཐབས་མཁས་ཚུལ་གྱིས་ཕན་གདགས་གྲངས་ལས་འདས། །དེས་ ན་སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་མཉམ་པའམ། །ལྷག་པར་བསམས་ནས་རྩེ་གཅིག་གསོལ་བ་འདེབས། །མཐར་ནི་ཚར་གསུམ་ཁུག་པའི་དབང་བླངས་ནས། །བླ་མ་འོད་ཞུ་རང་ལ་ཐིམ་པའི་མདོ། །རྡོ་རྗེ་གསུམ་དང་རང་གི་སྒོ་གསུམ་པོ། །དབྱེར་མེད་གྱུར་སྙམ་མ་བཅོས་རང་བབ་བཞག །བཞི་པ་དངོས་གཞི་ཕྱག་ཆེན་བསྒོམ་པ་ལ། །གོ་བྱ་དང་ནི་ཉམས་སུ་ལེན་པ་གཉིས། །དང་པོ་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི། །རང་བཞིན་གདོད་ནས་རྣམ་དག་ཆོས་དབྱིངས་དེ། །ཟབ་གསལ་གཉིས་མེད་མཐའ་བྲལ་འདུས་མ་བྱས། །དེ་ལ་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་དང་། །རྒྱུ་རྒྱུད་དང་ནི་གནས་ལུགས་ཕྱག་ཆེན་དང་། །བདེར་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཞེས་ཀྱང་རབ་ཏུ་གྲགས། །རང་བཞིན་རྣམ་དག་མཁའ་འདྲ་དེ་ཉིད་ལ། །གློ་བུར་རྣམ་རྟོག་གཡོས་པས་བདག་དང་ནི། །བདག་གིར་བཟུང་སྟེ་མ་རིག་པ་ལ་སོགས། །རྟེན་འབྲེལ་ལུགས་འབྱུང་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོར་གྲུབ། །འདི་ཡི་རང་མཚན་བླ་མས་ངོ་སྤྲད་ནས། །འཁོར་བའི་རྩ་བ་བདག་འཛིན་ཡིན་པ་དང་། །དེ་ཡི་རྩ་བ་རྣམ་རྟོག་ཡིན་ཤེས་ན། །མེ་བསད་དུ་བ་ངང་གིས་འགག་འགྱུར་བཞིན། །རྣམ་རྟོག་སྤངས་པའི་སྟོང་ཉིད་བསྒོམས་པ་ནི། །ཐར་ལམ་མཆོག་སྟེ་དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཐབས། །སྔགས་སུ་བསྐྱེད་རིམ་རླུང་སྦྱོར་འབར་འཛག་སོགས། །དུ་མར་གསུངས་དང་མདོ་ལས་ཞི་གནས་ཀྱི། །དམིགས་པ་སྣ་ཚོགས་ལྷག་མཐོང་གཏན་འབེབ་སོགས། །བགྲང་ཡས་གསུངས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཡིན། །ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན་སྟོང་ཉིད་མ་རྟོགས་པར། །འཁོར་བ་ལས་བརྒལ་སངས་རྒྱས་འབྱུང་མི་སྲིད། །དེ་ཕྱིར་རྒྱལ་བས་ཆོས་རྣམས་གང་བསྟན་པ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཞོལ་ཞིང་འབབ་ཅེས་གསུངས། །འཕགས་པས་སྟོང་ཉིད་བསྒོམས་པས་གྲོལ་འགྱུར་གྱི། །སྒོམ་པ་ལྷག་པ་དེ་དོན་ཡིན་ཅེས་གསུངས། །དེ་ལྟར་རྣམ་རྟོག་སྤོང་ཞིང་སྒོམ་པ་ལའང་། །མུ་སྟེགས་འགའ་ཞིག་རྟོག་མེད་མཆོག་གི་བདག ། ཡིན་སྙམ་འདུ་ཤེས་ལེག་པའི་བསྒོམ་པ་དང་། །རྟོག་མེད་ཏིང་འཛིན་ཧྭ་ཤང་ལུགས་ཡིན་ཞེས། ལས་དང་པོ་ཡི་ཞི་གནས་བཀག་པ་དང་། །ཕྱིས་དུས་གྲགས་ལྡན་ཆེན་པོ་ཕལ་ཆེར་གྱིས། །རྣམ་རྟོག་ཕྲེང་བ་སྒོམ་དུ་སྨྲ་བ་སོགས། །དྲི་མ་ཅན་གྱི་བསམ་གཏན་རབ་སྤངས་ནས། །རྒྱལ་བའི་བཀའ་ལ་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་གིས། །བརྒྱན་པ་ཁ་ཙམ་མ་ཡིན་མྱོང་ཁྲིད་ཀྱིས། །འཁྲིད་བྱས་སྐལ་ལྡན་དག་གིས་ཉམས་མྱོང་བའི། །ཏིང་འཛིན་ཤེས་རབ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ནི། །ལམ་དུ་བདེ་བར་གཤེགས
Chinese
从生起一念慈悲心开始，以善巧方便利益众生无量无边。因此，与诸佛平等，或更加思念，一心祈祷。最终三次接受灌顶，上师化光融入自身。金刚三门与自身三门，融为一体，安住于不造作的自然状态。第四，正行大印的修习，分为理解和实修两部分。首先，显现世间轮回涅槃诸法，其自性本来清净的法界，深邃光明无二，离边无为。这被称为最初的佛，也广为人知为因续、实相大印和如来藏。自性清净如虚空，因突如其来的分别念生起，执着于我和我所，从而产生无明等，以缘起之理形成轮回之轮。通过上师开示此自性，得知轮回的根本是执着于我，而其根本是分别念，如同火灭烟自消。修习断除分别念的空性，是解脱的殊胜之道，是证悟此道的方便。密法中有生起次第、气脉修习、拙火等多种说法，显宗中有寂止的各种所缘境和胜观的决断等。所有这些都是为了证悟空性。因为不证悟空性，就不可能超越轮回，成就佛果。因此，诸佛所开示的一切法，都趋向于空性。圣者通过修习空性而获得解脱，除此之外没有更重要的修习。如此断除分别念并进行修习，一些外道认为无念是最高的我。认为无念禅定是和尚宗的观点，最初禁止寂止修习，后来大多数有名的大人物，说修习是分别念的连续等。彻底抛弃这些有染污的禅定，以佛陀教言的传承口诀，并非只是口头上的，而是通过经验引导，引导有缘者体验，将禅定与智慧相结合，是通往安乐的道路。
English
Starting from the arising of a single thought of compassion, benefiting sentient beings immeasurably through skillful means. Therefore, being equal to all Buddhas, or thinking even more deeply, pray with one-pointedness. Finally, after receiving the empowerment three times, the guru dissolves into light and merges into oneself. The three vajras and one's own three doors, becoming inseparable, rest in the uncorrected natural state. Fourth, the actual practice of Mahamudra, divided into understanding and practice. First, the nature of all phenomena of samsara and nirvana, that is, the Dharmadhatu, which is primordially pure, is profound, clear, non-dual, free from extremes, and uncompounded. This is called the first Buddha, and is also widely known as the cause continuum, the reality of Mahamudra, and the Tathagatagarbha. In that very nature, pure like space, due to the sudden arising of conceptual thoughts, grasping at self and mine, ignorance and so on arise, and through the law of dependent origination, the wheel of samsara is formed. Through the guru's introduction to this nature, knowing that the root of samsara is grasping at self, and that its root is conceptual thought, just as when a fire is extinguished, smoke naturally ceases. Meditating on emptiness, which abandons conceptual thought, is the supreme path to liberation, the means to realize that very state. In mantra, there are various teachings such as the generation stage, wind practice, blazing heat, and so on. In sutra, there are various objects of focus for calm abiding and the determination of insight, and so on. All these countless teachings are for the purpose of realizing emptiness. Because without realizing emptiness, it is impossible to transcend samsara and attain Buddhahood. Therefore, whatever teachings the Victorious Ones have taught, they all incline and flow towards emptiness. The noble ones attain liberation through meditating on emptiness, and there is no more important practice than that. Thus, in abandoning conceptual thought and engaging in meditation, some heretics believe that non-thought is the supreme self. Thinking that non-conceptual samadhi is the view of the Hwashang sect, initially prohibiting calm abiding practice, and later, most famous great figures saying that practice is a continuous stream of conceptual thoughts, and so on. Thoroughly abandoning these contaminated meditations, adorned with the lineage instructions of the Buddha's teachings, not just in words but through experiential guidance, guiding fortunate ones to experience, integrating samadhi and wisdom, is the path to bliss.
Tibetan
་པའི་སྙིང་པོ་དང་། །ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་དང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་དང་། །ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བར་བཞེད་པ་ཡིན། །དེ་ཡང་ཏིང་འཛིན་ཞེས་པ་རྟོག་མེད་དུ། །རྩེ་གཅིག་གནས་པའི་ཞི་གནས་བསམ་གཏན་ཡིན། །རྟོག་བྲལ་མ་འཁྲུལ་འོད་གསལ་སེམས་ཉིད་དེ། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གནས་ཚུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །འཁོར་འདས་མཐའ་དག་སྐྱེ་མེད་སྤྲོས་བྲལ་དུ། །རྟོགས་པའི་ངེས་ཤེས་གཏིང་ནས་ཤར་བ་ནི། །ལྷག་མཐོང་དང་ནི་ཤེས་རབ་ཅེས་སུ་བཤད། །ཞི་ལྷག་དེ་གཉིས་མཉམ་པར་བཞག་དུས་སུ། །ངོ་བོ་གཅིག་པས་ཟུང་འཇུག་ཅེས་བྱ་ཞིང་། །མཉམ་རྗེས་འདྲེས་པར་མ་གྱུར་དེ་སྲིད་དུ། །རྗེས་ཐོབ་དཔྱོད་པའི་ཤེས་རབ་གཙོ་བོ་ཡིན། །མདོ་ལས་ལྷག་མཐོང་ལ་ནི་རིག་པ་དང་། །ཞི་གནས་ལ་ནི་རྐང་པའི་སྒྲ་བསྟན་ཏེ། །མིག་གིས་རིག་པ་མེད་ན་རྐང་པ་ཡིས། །འགྲོ་བའི་ལམ་མི་ཤེས་ཞིང་མི་རིག་ཀྱང་། །རྐང་པ་མེད་ན་དེར་བགྲོད་ག་ལ་ནུས། །དེ་ཕྱིར་རིག་དང་རྐང་པར་ལྡན་ཅེས་གསུངས། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་ཆོས་དབྱིངས་མཁའ་འདྲ་ལ། །རང་བཞིན་གནས་པའི་དྲི་མ་མི་སྲིད་ཀྱང་། །གློ་བུར་ཉོན་ཤེས་དྲི་མ་སྤྲིན་འདྲ་བ། །རིམ་གྱིས་སངས་པས་ས་བཅུ་ལམ་ལྔ་དང་། ། པས་བཞེད་རྩེ་གཅིག་སྤྲོས་བྲལ་དང་། །རོ་གཅིག་སྒོམ་མེད་སོགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་རྣམས། །རྣམ་པར་བཞག་ཅིང་དྲི་མ་བག་ ཆག་བཅས། །གཏན་ཟད་ཚེ་ན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས། །མཁའ་ཁྱབ་ཆོས་སྐུ་མངོན་དུ་གྱུར་བ་ན། །བསོད་ནམས་ཚོགས་ཀྱི་གཟུགས་སྐུ་འབྲས་བུ་གཉིས། །ཉིད་དང་འོད་ལྟར་འབད་མེད་འབྱུང་བ་ནི། །འབྲས་བུའི་རྒྱུད་དང་འབྲས་བུའི་སངས་རྒྱས་དང་། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དག་པ་གཉིས་ལྡན་ཞེས། །རྒྱལ་བའི་བསྟན་འདིར་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་ཡིན། །གཉིས་པ་ཉམས་ལེན་དངོས་ལ་བཞག་ཐབས་གཉིས། །ལུས་ཀྱི་བཞག་ཐབས་རྣམ་སྣང་ཆོས་བདུན་བཅས། །སེམས་ཀྱི་བཞག་ཐབས་འདས་དང་མ་འོང་གི། །རྣམ་རྟོག་ཆོགས་ལ་སྔོན་བསུ་རྗེས་འབྲང་མིན། །ད་ལྟའི་ཤེས་པ་ཅེར་གྱིས་ངོས་བཟུང་ནས། །བཟོ་བཅོས་མེད་པར་དེ་སྟེང་ལྷོད་ཀྱིས་བཞག །རྟོགས་པ་འཕྲོ་ན་འཕྲོ་མཁན་ངོས་བཟུང་སྟེ། །དགག་སྒྲུབ་སྤང་བླང་མི་བྱ་དེ་ངང་ཀློད། །གལ་ཏེ་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་མ་ཐོབ་ན། །ཤིང་བུ་རྡེའུ་ལྷ་སྐུ་ཡིག་འབྲུ་སོགས། །སེམས་འཛིན་དམིགས་རྟེན་གང་མོས་ཞིག་ལ་གཏད། །རིམ་གྱིས་གོམས་ནས་ཅུང་ཟད་སེམས་བརྟན་ཚེ། །ཐུན་ཐུང་གྲངས་མང་བྱ་ཞིང་ཐུན་གྱི་སྐབས། །དང་པོར་ཚོགས་དྲུག་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན། །དྲན་པ་རྩེ་གཅིག་སྟེང་དུ་ཧྲིལ་གྱིས་དྲིལ། །དེ
Chinese
之精髓，方便之续与道之真谛，以及称为智慧聚。而此禅定，即是无分别中，一缘安住之止观禅定。离分别、无错乱、光明心性，乃诸法之实相故，轮涅一切，于无生、离戏中，生起证悟之定解，即是胜观与智慧。止观二者，于平等安住之时，以本体一故，称之为双运。未成止观双融之前，后得之分别慧是主要。经中，胜观喻为眼，止观喻为足，若无眼识，则足不知行路，亦不能见。然无足亦不能行。故云具足眼与足。如是修习，法界犹如虚空，自性安住之垢染本不生，然突发之烦恼与所知障，犹如云翳，渐次清净，则得十地五道，以证得一缘、离戏，以及一味、无修等等之差别。如是安立，并连同习气之垢染，彻底断尽之时，即是圆满正等觉，当证得周遍虚空之法身时，福德资粮之色身二果，如光与影般，不费吹灰之力自然显现，是为果之续与果之佛陀，以及具足二清净之如来藏，于诸佛之教法中，极为著名。第二，实修之安住法有二，身体之安住法具备毗卢七支坐法，心之安住法，对于过去与未来之，分别念涌现，不作迎接与追随，当下之觉知，清楚地认知后，不作修饰，于此之上放松安住。若觉受生起，则认知生起者，不作破立、取舍，于此状态放松。若未能获得一缘专注，则可将心专注于木块、石子、佛像、文字等等，任何随喜之所缘境上。渐次习惯，稍稍心稳之时，则应短时多次修习，于一座之中，首先将六识全部，收摄于一缘专注之上。
English
the essence of, the tantra of means and the truth of the path, and is considered to be the accumulation of wisdom. Furthermore, this samadhi, which is called Tingdzin, is the Shamatha-Vipassana meditation that abides in one-pointedness in non-conceptuality. The nature of mind, which is free from concepts, non-erroneous, and luminous, is the reality of all phenomena. Therefore, the definitive understanding that arises from the depths of samsara and nirvana, in their entirety, as unborn and free from elaboration, is called Vipassana and wisdom. When these two, Shamatha and Vipassana, are placed in equality, they are called Yuganaddha (union) because of their single essence. Until the union of Shamatha and Vipassana is achieved, the wisdom of subsequent analysis is the main thing. In the Sutras, Vipassana is indicated as "intelligence" and Shamatha as "foot." If there is no intelligence of the eye, the foot does not know the way to go and does not see. But if there is no foot, how can one go there? Therefore, it is said to have both intelligence and foot. By meditating in this way, the Dharmadhatu is like space, and there is no possibility of naturally abiding defilements. However, sudden afflictions and cognitive obscurations are like clouds. By gradually clearing them away, one attains the ten Bhumis and the five paths, and the distinctions of achieving one-pointedness, freedom from elaboration, and one taste, no meditation, etc. are established. When the defilements, along with their habitual tendencies, are completely exhausted, it is called complete Buddhahood. When the Dharmakaya, which pervades space, is manifested, the two fruits of the Rupakaya (form body) of merit, like light and shadow, arise effortlessly. This is known as the lineage of the fruit, the Buddha of the fruit, and the Tathagatagarbha (Buddha-nature) endowed with two purities, and is very famous in the teachings of the Buddhas. Secondly, there are two methods for placing actual practice: the method of placing the body with the seven aspects of Vairochana, and the method of placing the mind, which is not to welcome or follow the multitude of thoughts of the past and future. Clearly recognize the present awareness, and rest loosely on it without fabrication. If experiences arise, recognize the one who experiences, and relax in that state without accepting or rejecting, abandoning or adopting. If one has not attained one-pointedness, then focus the mind on any object of choice, such as a piece of wood, a pebble, a statue of a deity, or a letter. Gradually become accustomed to it, and when the mind is somewhat stable, practice in short, frequent sessions. During the session, first gather all the six consciousnesses into one-pointed mindfulness.