Tibetan
རྟོགས་པ་དང་། རྣམ་རྟོག་ཕྲ་རགས་སྒོམ་ གསུམ་སྐྱེ་གྲོལ་ལ་སོང་བ་དུས་མཉམ། རྩལ་འབྲིང་གིས་བེམ་རིག་གཉིས་མེད་དུ་རྟོགས་པ་དང་། རྣམ་རྟོག་ཕྲ་རགས་སྦོམ་གསུམ་སྐྱེ་གྲོལ་ལ་སོང་བ་དུས་མཉམ། གང་ཟག་ཐ་མལ་རྣམས་ལ་ལུས་སེམས་གཉིས་མི་འདུག་ན། ཕྲ་མོ་དང་སྦོམ་པོ་སྐྱེ་གྲོལ་དུ་ཨེ་འགྲོ་བརྟག །འགྲོ་ན་རགས་པ་སྐྱེ་གྲོལ་དུ་མི་འགྲོ་བའི་དོན་མེད། ངོ་བོ་སྟོང་པའི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་མེད་པས་ནང་དུ་སེམས་ཚོལ་དུ་མི་འདུག་ན། ཕྱི་ན་ལུས་འདུག་གམ་ལྟ་རུ་གཞུག །ལུས་སེམས་མི་འདུག་ན། ཕྱི་རོལ་གྱི་སྣང་བ་ཡོང་འདུག་གམ་བལྟ་རུ་གཞུག །ཐམས་ཅད་ངོ་བོས་སྟོང་ན་རྣམ་རྟོག་རགས་པ་སྐྱེས་ནས་གནས་ས་འགྲོ་ས་འདུག་གམ་བརྟག །དེ་བཞིན་དུ་བརྟགས་པས་ཇི་ལྟར་མི་བདེ་བ་ཚོ་ཡང་སྐྱེས་གྲོལ་དང་སྐྱེ་མེད་དུ་ལྷན་ལྷན་ཞི་འགྲོ། གང་ཟག་གིས་བློ་དང་བསྟུན་ཅིང་ནན་ཏན་དང་ཐབས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འཛིན་པ་བཤིག་གོ །སྒོམ་མེད་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི་ཚོགས་དྲུག་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་བདེ་ལྷན་ལྷན་འཆར་ཞིང་འདུག་ན། དེ་སྣང་བ་སྒོམ་དུ་ཤར་བ་ཡིན། དེའི་ཐད་ཀ་ན་འཁྲུལ་རྟོག་ནི་མེད། སྣང་བ་སྒོམ་དུ་ཤར་རྒྱུ་དེ་རང་འདག་དགོས་པས་བརྡའི་སྒོ་ནས་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི། རང་གི་མིག་གཡས་ཟུར་གྱི་གཟུགས་ཤིག་ལ་ཅེར་བལྟས་སྣང་སྟོང་གཉིས་མེད་གཟུག་འཛིན་དང་སྟོང་འཛིན་གྱི་ཆ་མེད་པར་སྣང་སྟོང་གཉིས་མེད་དུ་བདེ་ཕྲིལ་ལེར་འདུག་ན། མིག་གཡས་སྤོ་གཡོན་སྤོ་དྲག་ཏུ་བྱ། གཡས་སུ་བལྟས་ཙམ་ན་གཡས་ཀྱི་གཟུགས་འཆར་བར་འདུག་གམ། གཡོན་གྱི་གཟུགས་ནུབ་པར་འདུག་གམ་བལྟ། གཡོན་དུ་བལྟས་ཙམ་ན། གཡོན་གྱི་གཟུགས་འཆར་བར་འདུག་གམ། གཡས་ཀྱི་གཟུགས་ནུབ་པར་འདུག་བལྟ། དེ་ལྟར་བལྟས་པས་གཟུགས་འཛིན་དང་སྟོང་འཛིན་གྱི་ཆ་མེད་ཀྱང་ཤར་ནུབ་ཀྱི་ཆ་བག་ རེ་འདུག་ན་འཛིན་པ་ཡིན་པས་ཐད་ཀའི་སྐྱོན་བསལ། གཟུགས་འཛིན་དང་སྟོང་འཛིན་དང་ཕྱོགས་རིས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་དཀྱིལ་བཞིན་དུ་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཡོད་པས། ཐད་ཀའི་སྐྱོན་བཙན་ཐབས་སུ་བསལ། གཟུགས་འཛིན་དང་སྟོང་འཛིན་དང་ཕྱོགས་རིས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་བཞི་མ་བདེ་འཇམ་ལ་སོང་ནས། འདི་བཞིན་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱ། མ་རྟོགས་པའི་དུས་ན་གཟུགས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཡང་། རྟོགས་པའི་དུས་ན་ངོ་བོ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ། ཤར་ནུབ་དང་ཕྱོགས་རིས་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པས་གོང་གི་དམིགས་པ་ཚར་རེ་རེ་བཞིན་ཉམས་སུ་བླང་ཞིང་། སྒོམ་མཁན་འདུག་གམ། བསྒོམ་རྒྱུ་འདུག་གམ། ཉམས་སུ་བླང་བྱ་འ
Chinese
证悟和，粗细念头禅修，三者生起解脱同时。中等根器者证悟能所二取不二，粗细大三种念头生起解脱同时。普通人身心二者若不住留，细微和粗大是否会生起解脱可以观察。如果生起，那么粗大不生起解脱就没有道理。从本体空性的角度没有分别，如果内心不寻求心，那么外在身体是否停留可以观察。如果身心不住留，那么外在显现是否到来可以观察。如果一切本体是空性，那么粗大念头生起后，是否有住处、去处、停留处可以观察。同样，通过观察，无论如何不舒适的那些，也会在生起解脱和不生起中同时寂灭。修行者应顺应心意，通过精进和各种方法来破除执着。无修的对境是六根的一切显现，安乐同时显现和停留，那么，那个显现就显现为禅修。在其当下没有错觉。显现显现为禅修需要自解脱，因此通过象征来介绍是：专注凝视自己右眼角的一个物体，在显现空性不二中，没有执着于色和执着于空的成分，安乐而清晰地处于显现空性不二中，然后快速地左右移动眼睛。稍微向右看时，右边的物体是否显现？左边的物体是否消失？稍微向左看时，左边的物体是否显现？右边的物体是否消失？这样观察后，即使没有执着于色和执着于空，但如果还有一些东西方之分，那就是执着，所以要消除直接的错误。执着于色和执着于空以及一切偏见，都如虚空一般，无论暂时还是究竟都不存在，所以强制性地消除直接的错误。执着于色和执着于空以及一切偏见，都如虚空的中心一样变得舒适平静。像这样进行修持。在未证悟时，各种各样的物体都会显现，但在证悟时，本体什么也没有成立。东西方和任何偏见都没有成立，所以要逐一修持以上的目标，禅修者是否存在？禅修之物是否存在？所修持之物是否存在？
English
Realization and, subtle and coarse thoughts, the arising and liberation of the three occur simultaneously. A person of middling ability realizes the non-duality of appearance and awareness, and the arising and liberation of subtle, coarse, and large thoughts occur simultaneously. If ordinary individuals do not have both body and mind residing together, then it should be examined whether subtle and coarse thoughts arise and liberate. If they do arise, then there is no reason why coarse thoughts would not arise and liberate. From the perspective of emptiness of essence, there is no difference, so if the mind is not sought within, then it should be examined whether the body remains outside. If body and mind do not reside together, then it should be examined whether external appearances arise. If everything is empty in essence, then it should be examined whether coarse thoughts, once arisen, have a place to stay, a place to go, or a place to reside. Likewise, through examination, whatever discomfort arises will simultaneously be pacified in arising and liberation, and in non-arising. The practitioner should align with their mind and diligently dismantle clinging through various methods. The object of meditation without meditation is that all appearances of the six senses arise and abide in bliss simultaneously, and that appearance dawns as meditation. In that very moment, there is no delusion. Since appearance dawns as meditation and needs to self-liberate, it is introduced through symbols: Stare intently at an object at the corner of your right eye. In the non-duality of appearance and emptiness, without any aspect of clinging to form or clinging to emptiness, abide comfortably and clearly in the non-duality of appearance and emptiness. Then, move your eyes rapidly from right to left. When looking slightly to the right, does the object on the right appear? Does the object on the left disappear? When looking slightly to the left, does the object on the left appear? Does the object on the right disappear? Having looked in this way, even if there is no clinging to form or clinging to emptiness, if there is still some sense of east and west, that is clinging, so eliminate the direct fault. Clinging to form, clinging to emptiness, and all biases are like the center of the sky, existing without being either temporary or ultimate, so forcibly eliminate the direct fault. Clinging to form, clinging to emptiness, and all biases become comfortable and peaceful, like the center of the sky. Practice in this way. In the time of non-realization, various forms appear, but in the time of realization, the essence is not established as anything. East, west, and any biases are not established, so practice each of the above targets one by one. Does the meditator exist? Does the object of meditation exist? Does the object to be practiced exist?
Tibetan
དུག་གམ། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འདུག་གམ། དེ་ལྟར་བལྟས་པས། སྣང་བ་རང་སར་དག་ནས་ཀྱང་། བསྒོམ་དུ་འཆར་རྒྱུའི་ཆ་གྱི་ན་ཙམ་གཅིག་ཡོད་པར་བཟུང་འདུག་གམ། ལུས་སེམས་མེད་པའི་བསྒོམ་འཆར་རྒྱུ་མི་འོང་སྙམ་པའི་དོན་རྟོགས་པ་དང་། གཟུགས་ལ་རྟོག་ཅིང་དམིགས་པ་སྤར་ཙམ་བྱ། དེ་ལྟར་བྱས་པས་སྒོམ་གྱི་དོན་རྟོགས་ཤིང་བརྟན་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ལ་དག་པ་ནི། དོན་ལ་བློ་འདས་ཡིན་ཀྱང་། བློ་དང་ཆོས་ཀྱི་ཆ་བག་རེ་ཙམ་ཡོད་པར་ཤེས་པ་དེ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཡིན། དེ་དག་པར་བྱེད་པ་ལ། གོང་མ་རྣམས་དམིགས་པའི་རྟེན་ཏུ་མ་ཟད་སླར་དམིགས་པས་བོགས་འདོན་ཏེ། འདིར་དམིགས་པ་དང་བསྒོམ་གྱི་བོགས་འདོན་པ་རྣམས་འབྱུང་། དག་པའི་ཆ་ཕྲ་མོ་ཞིག་དགོས་པར་བྱུང་ན། དེ་ལ་ཐབས་ཀྱིས་བོགས་འདོན་ནོ། །འདིའི་ཐད་ཀ་ལ་སྤང་བྱ་མེད་ཀྱང་། ཡུལ་ཁ་བརྒྱུད་རྒྱུའི་གྱི་ན་ཙམ་ཅིག་ཡོད། བློ་དང་ཆོས་ཀྱི་ཆ་ཕྲ་མོ་རེ་སྐབས་སྐབས་སུ་རྒྱད་རྒྱད་འོང་། དེ་དག་པར་བྱེད་པ་ལ། དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་གསུམ་གྱི་བསམ་མནོ་བཏང་དུ་ བཅུག །དེས་ལས་སོགས་མི་སོགས་དང་། སྒོམ་དུ་འགྲོ་མི་འགྲོའི་ཆ་ཕྲ་མོ་གྱི་ན་ཙམ་འདུག་ན། ཤེས་བྱའི་དམིགས་པ་ཐད་ཀར་མ་རྟོགས་པས། གོང་མའི་དམིགས་པ་ཚོ་རེ་རེ་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་དུ་བཅུག །ལས་སོགས་མི་སོགས་དང་། སྒོམ་དུ་འགྲོ་མི་འགྲོའི་རྩིས་གདབ་མི་འདུག་ན། ཟོལ་མི་འཇོག་པར་རིག་པའི་སྣ་ཁྲིད་ནས་རང་འཇུག་འཕྲོས་ན་མཉམ་པར་བཞུག །འདིའི་ཐད་ཀ་ན་སྤང་བྱ་ནི་མེད། ངོ་བོ་གཞི་ཐོག་ན་རྗེན་ནེ་འདུག་ན་རྗེས་ཤེས་ཡིན། །གོང་གི་བསམ་བློ་ལུ་གུ་བརྒྱུད་བྱུང་བས་མི་ཆོག །ཆེད་དུ་འཕྲོ་རུ་འཇུག་པ་ཡིན། །དེ་ལྟར་བྱས་པས་རིག་པའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆ་ལ། སྒྲིབ་པའི་ཤན་ཤུན་རྣམས་ལྷོད་ཀྱིས་གློད་ནས་སྟོང་ཡང་སྟོང་། ཟད་ཀྱང་ཟད་འགྲོ། དོན་ལ་ལྕགས་ཟད་པ་དར་གསེར་ཟད། རྒྱུ་ཟད་སྤུན་ཟད། རྒྱུ་ཟད་རྐྱེན་ཟད་ལ་གཏོང་བ་ཡིན། དེ་བཞིན་ཉམས་སུ་བླངས་པས། བློ་ཟད་ཆོས་ཟད་རིག་པ་རྟེན་མེད་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་བཞིན་ཁྲོལ་གྱིས་འགྲོ། འགྱུ་བ་ཟད་ལ་གནས་པ་མེད་པ་ཞིག་འོང་། དེ་ཙམ་ན་སྒྲུབ་པ་ལ་རེམ་པ་ཐོན་ན་བྱ་བ་ཡིན། ཆོས་སྐུའི་བཙན་ས་ཟིན་ནོ། །གཟུགས་སྐུ་རྣམ་གཉིས་ཀྱིས་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་འོང་ངོ་། །ཨ་ལ་ལ་ཧོ། །རྟགས་དང་ཡོན་ཏན་འདི་ལ་ངེས་པར་འཆར་བའི་གང་ཟག་ཀྱང་འོང་། མི་འཆར་བའི་གང་ཟག་ཀྱང་ཡོད་པས། ཤར་བས་བཟང་དུ་སོང་བ་མེད
Chinese
是毒吗？还是在体验？那样观察时，显现自性清净后，在禅修中生起的部分，是否执着于微小的一点？领悟到无身心的禅修不会生起之义，对色进行寻思，稍微专注。那样做就能领悟禅修之义，并获得稳固。对于所知障的清净是，实际上是超离于心的，但如果知道有心和法的一点点部分，那就是所知障。为了清净它，上师们不仅作为专注的所依，还通过再次专注来提升，这里会出现专注和禅修的提升。如果需要一个微小的清净部分，就用方法来提升它。虽然这方面没有要断除的，但有一种通过境而传递的微小部分。心和法的一点点部分，有时会传递过来。为了清净它，让其思考善、非善、无记这三种。因此，如果存在业等以及禅修是否能进行的微小部分，由于没有直接领悟所知的对境，就让其对上师的每个对境都认真专注。如果没有业等以及禅修是否能进行的顾虑，就不要造作，引导觉性，如果任其自然，就安住于平等舍。这方面没有要断除的。如果本体在基位上赤裸裸地存在，那就是后得智。不能有上面那种连续不断的思考，而是特意让其自然流露。那样做，对于觉性的缘起部分，遮蔽的痕迹逐渐松开，空也空，尽也尽。实际上，就像铁尽了，金子也尽了；财尽了，兄弟也尽了；财尽了，因缘也尽了一样。同样，通过体验，心尽了，法尽了，觉性如无根的虚空般敞开。当动摇消失，出现无有安住之时，那时如果对修行感到厌倦，就可以行动了。已经占据了法身的要塞。色身二者以显现而无自性的方式利益众生。阿拉拉霍！对于此，一定会显现证相和功德的人也有，不显现的人也有，所以显现了也没有变得更好。
English
Is it poison? Or is it being experienced? When observing in that way, even after appearances are purified in their own place, is there an attachment to even a tiny bit of what arises in meditation? Understanding that meditation without body and mind will not arise, contemplate on form and focus slightly. By doing so, one will understand the meaning of meditation and gain stability. As for the purification of the obscuration of knowledge, although it is actually beyond mind, the obscuration of knowledge is knowing that there is a slight portion of mind and dharma. To purify it, the previous ones not only serve as the support for focus, but also enhance through repeated focus. Here, the enhancement of focus and meditation will occur. If a tiny bit of purification is needed, then enhance it with methods. Although there is nothing to be abandoned in this regard, there is a tiny bit that is transmitted through objects. Small portions of mind and dharma occasionally get transmitted. To purify it, allow thoughts of the three—virtuous, non-virtuous, and neutral—to arise. Therefore, if there is a tiny bit of concern about actions and whether meditation will progress, since the object of knowledge is not directly realized, have them focus diligently on each of the previous objects of focus. If there are no concerns about actions and whether meditation will progress, do not fabricate, guide awareness, and if it flows naturally, abide in equanimity. There is nothing to be abandoned in this regard. If the essence is nakedly present on the ground, that is subsequent wisdom. The continuous stream of thoughts from above is not acceptable; rather, it is intentionally allowed to flow naturally. By doing so, for the dependent arising aspect of awareness, the imprints of obscurations gradually loosen, becoming empty and exhausted. In reality, just as iron is exhausted and gold is exhausted, wealth is exhausted and brothers are exhausted, wealth is exhausted and conditions are exhausted. Similarly, through experience, mind is exhausted, dharma is exhausted, and awareness opens up like the center of the rootless sky. When movement ceases and there is no abiding, then if one becomes weary of practice, it is time to act. One has seized the fortress of the Dharmakaya. The two form bodies will benefit sentient beings through appearances that are without inherent existence. Alala Ho! For this, there will be individuals who will definitely manifest signs and qualities, and there will also be those who do not manifest them, so manifesting them does not make it better.