Tibetan
སེམས་བསྐྱེད་ཅིང༌། །འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་མགྲོན་དུ་གཉེར། །དེ་དག་འཁོར་བ་ལས་སྒྲོལ་ལོ། །གནོད་སེམས་ཁྲོ་བའི་སེམས་ཉིད་དང༌། །སེར་སྣ་དང་ནི་ཕྲག་དོག ཉིད༌། །དེང་ནས་བཟུང་སྟེ་བྱང་ཆུབ་དག །ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་མི་བྱའོ། །ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་བྱ་ཞིང༌། །སྡིག་དང་འདོད་པ་སྤང་བར་བྱ། །ཚུལ་ཁྲིམས་སྡོམ་པ་ལ་དགའ་བས། །སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་བསླབ་པར་བྱ། །བདག་ཉིད་མྱུར་བའི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་མི་སྤྲོ་ཞིང༌། །སེམས་ཅན་གཅིག་གི་རྒྱུ་ཡིས་ནི། །ཕྱི་མའི་མུ་མཐར་གནས་པར་བྱ། །ཚད་མེད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི། །ཞིང་དག་རྣམ་པར་སྦྱང་བར་བྱ། །མིང་ནས་བཟུང་བ་བྱས་པ་དང༌། །ཕྱོགས་བཅུ་དག་ཏུ་རྣམ་པར་གནས། །བདག་གི་ལུས་དང་ངག་གི་ལས། །ཐམས་ཅད་དུ་ནི་དག་པར་བྱ། །ཡིད་ཀྱི་ལས་ཀྱང་དག་བྱ་སྟེ། །མི་དགེའི་ལས་རྣམས་མི་བྱའོ། །རང་གི་ལུས་ངག་སེམས་ནི་རྣམ་དག་རྒྱུ། །འཇུག་པའི་སེམས་ཀྱིས་བདག་ཉིད་སྡོམ་གནས་པས། །ཚུལ་ཁྲིམས་བསླབ་པ་གསུམ་ལ་གུས་ཆེར་འགྱུར། །དེ་བས་རྣམ་དག་རྫོགས་བྱང་ཆུབ། །སེམས་དཔའི་སྡོམ་པའི་སྡོམ་དག་ནི། །འབད་པར་བྱས་པས་རྫོགས་བྱང་ཆུབ། །ཚོགས་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར། །བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་གྱི། །ཚོགས་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡི། །རྒྱུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དག། །མངོན་ཤེས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་དུ་བཞེད། །ཇི་ལྟར་འདབ་ཤོག་མ་རྒྱས་པའི། །བྱ་ནི་མཁའ་ལ་འཕུར་མི་ནུས། །དེ་བཞིན་མངོན་ཤེས་སྟོབས་བྲལ་བས། །སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ནུས་མ་ཡིན། །མངོན་ཤེས་ལྡན་པས་ཉིན་མཚན་གྱི། །བསོད་ནམས་དག་ནི་གང་ཡིན་དེ། །མངོན་ཤེས་དག་དང་བྲལ་གྱུར་ལ། །སྐྱེ་ན་བརྒྱ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །མྱུར་དུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཚོགས། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འདོད་གྱུར་པ། །དེས་ནི་འབད་བྱས་མངོན་ཤེས་དག། །འགྲུབ་པར་འགྱུར་གྱི་ལེ་ལོས་མིན། །ཞི་གནས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པར། །མངོན་ཤེས་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ལ། །དེ་ཕྱིར་ཞི་གནས་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། །ཡང་ནས་ཡང་དུ་འབད་པར་བྱ། །ཞི་གནས་ཡན ལག་རྣམས་ཉམས་པས། །རབ་ཏུ་འབད་དེ་བསྒོམས་བྱས་ཀྱང༌། །ལོ་ནི་སྟོང་ཕྲག་དག་གིས་ཀྱང༌། །ཏིང་འཛིན་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཕྱིར་ཏིང་འཛིན་ཚོགས་ལེའུ་ལས། །གསུངས་པའི་ཡན་ལག་ལ་ལེགས་གནས། །དམིགས་པ་གང་རུང་གཅིག་དག་ལ། །ཡིད་ནི་དགེ་ལ་བཞག་པར་བྱ། །རྣམ་འབྱོར་ཞི་གནས་གྲུབ་གྱུར་ན། །མངོན་ཤེས་དག་ཀྱང་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་སྦྱོར་དང༌། །བྲལ་བས་སྒྲིབ་
Chinese
发起菩提心，款待一切众生为宾客，从轮回中解脱他们。嗔恨心、愤怒的心性，吝啬以及嫉妒，从今往后直到获得菩提之前，不再造作。应当行持梵行，舍弃罪恶和欲望，欢喜于戒律的约束，应当追随佛陀学习。不以自身迅速的方式，希求获得菩提，为了一个众生的缘故，安住于未来的边际。无量不可思议的刹土，应当清净。从名字开始做起，安住于十方。我的身语之业，应当一切清净。意之业也应当清净，不造作不善之业。自己的身语意是清净之因，以趣入之心安住于自性约束，对戒律三学变得非常恭敬。因此清净圆满菩提，菩萨的律仪之约束，通过努力而圆满菩提，积聚将会圆满。福德智慧自性的，积聚将会圆满的，原因是诸佛，认为生起神通是必要的。如同翅膀未展开的鸟，无法在空中飞翔，同样神通缺乏力量，无法成办众生之事。具有神通者日日夜夜的福德，与神通分离者，即使转生百次也没有。迅速圆满菩提之资粮，想要圆满者，应当努力成就神通，而不是懒惰。没有成就止观，神通不会生起，因此为了成就止观，应当再三努力。止观的支分衰损，即使努力修习，即使经过数千年，也无法成就禅定。因此在禅定品中，善于安住于所说的支分，在任何一个对境上，心应当安住在善法上。瑜伽士成就止观，神通也会成就。与般若波罗蜜多的结合分离，遮蔽
English
Generate the mind of enlightenment, treat all beings as guests, and liberate them from samsara. Anger, the nature of anger, stinginess, and jealousy, from now until enlightenment is attained, I will not create them. One should practice brahmacharya, abandon sins and desires, rejoice in the discipline of morality, and follow the Buddha's teachings. Do not seek to attain enlightenment quickly for oneself, but for the sake of one sentient being, abide at the edge of the future. Immeasurable and inconceivable lands should be purified. Starting from the name, abide in the ten directions. My actions of body and speech should be completely pure. The actions of mind should also be purified, and no unwholesome actions should be committed. One's own body, speech, and mind are the cause of purity, and by abiding in self-discipline with the mind of entering, one becomes very respectful of the three trainings of morality. Therefore, pure and complete enlightenment, the vows of the Bodhisattva's discipline, are perfected through effort, and accumulation will be perfected. The accumulation of merit and wisdom nature will be perfected, because all the Buddhas consider the generation of clairvoyance to be necessary. Just as a bird with unfolded wings cannot fly in the sky, so too, clairvoyance lacks power and cannot accomplish the affairs of sentient beings. The merit of those who possess clairvoyance day and night is not even present in those who are separated from clairvoyance, even if they are born a hundred times. Those who desire to quickly perfect the accumulation of enlightenment should strive to achieve clairvoyance, not be lazy. Without accomplishing calm abiding, clairvoyance will not arise, therefore, in order to accomplish calm abiding, one should make repeated efforts. If the limbs of calm abiding are weakened, even if one meditates diligently, even after thousands of years, samadhi will not be accomplished. Therefore, in the chapter on samadhi, one should abide well in the limbs that are spoken of, and on any object, the mind should abide in virtue. When a yogi accomplishes calm abiding, clairvoyance will also be accomplished. Separation from the union of the Perfection of Wisdom obscures.
Tibetan
པ་ཟད་མི་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་ཡི། །སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་སྤང་བའི་ཕྱིར། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་རྣལ་འབྱོར། །རྟག་ཏུ་ཐབས་བཅས་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཐབས་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་དང། །ཤེས་རབ་བྲལ་བའི་ཐབས་དག་ཀྱང༌། །གང་ཕྱིར་འཆིང་བ་ཞེས་གསུངས་པ། །དེ་བས་གཉིས་ཀ་སྤང་མི་བྱ། །ཤེས་རབ་གང་དང་ཐབས་གང་ཞེས། །ཐེ་ཚོམ་དག་ནི་སྤང་བའི་ཕྱིར། །ཐབས་རྣམས་དང་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི། །ཡང་དག་དབྱེ་བ་གསལ་བར་བྱ། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་སྤངས་པའི། །སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལ་སོགས། །དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དག། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཐབས་སུ་བཤད། །ཐབས་གོམས་དབང་གིས་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །གང་ཞིག་ཤེས་རབ་རྣམས་བསྒོམ་པ། །དེས་ནི་བྱང་ཆུབ་མྱུར་དུ་ཐོབ། །བདག་མེད་གཅིག་པུ་བསྒོམས་པས་མིན། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས། །སྐྱེ་བ་མེད་པར་རྟོགས་གྱུར་པའི། །རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད་ཤེས་པ་ནི། །ཤེས་རབ་ཅེས་ནི་ཡོངས་སུ་བཤད། །ཡོད་པ་སྐྱེ་བར་རིགས་མིན་ཏེ། །མེད་པའང་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན། །ཉེས་པ་གཉིས་ཀར་ཐལ་འགྱུར་ཕྱིར། །གཉིས་ཀ་དག་ཀྱང་འབྱུང་བ་མིན། །དངོས་པོ་རང་ལས་མི་སྐྱེ་ཞིང༌། །གཞན་དང་གཉིས་ཀ་ལས་ཀྱང་མིན། །རྒྱུ་མེད་ལས་མིན་དེ་ཡི་ཕྱིར། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད། །ཡང་ན་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དག། །གཅིག་དང་དུ་མས་རྣམ་དཔྱད་ན། །ངོ་བོ་ཉིད་ ནི་མི་དམིགས་པས། །རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་ངེས། །སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུའི་རིགས་པ་དང༌། །དབུ་མ་རྩ་བ་སོགས་ལས་ཀྱང༌། །དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི། །སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་བཤད་པ། །གང་ཕྱིར་གཞུང་ནི་མང་གྱུར་བས། །དེ་ཕྱིར་འདིར་ནི་མ་སྤྲོས་ལ། །གྲུབ་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཙམ་ཞིག་ཏུ། །བསྒོམ་པའི་དོན་དུ་རབ་ཏུ་བཤད། །དེ་བས་ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་པའི། །རང་བཞིན་དག་ནི་མི་དམིགས་པས། །བདག་མེད་པ་ནི་བསྒོམ་གང་ཉིད། །འདི་ནི་ཤེས་རབ་སྒོམ་པ་ཡིན། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །གང་གི་རང་བཞིན་མ་མཐོང་བཞིན། །ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་རིག་དཔྱད་པ། །རྣམ་རྟོག་མེད་པར་དེ་བསྒོམ་བྱ། །རྣམ་རྟོག་ལས་བྱུང་སྲིད་པ་ནི། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་དེ། །དེ་ཕྱིར་མ་ལུས་རྟོག་སྤངས་པ། །མྱ་ངན་འདས་པས་མཆོག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ནི་བཅོམ་ལྡན་གྱིས། །རྣམ་རྟོག་མ་རིག་ཆེན་པོ་སྟེ། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་ལྟུང་བར་བྱེད། །རྟོག་མེད་ཏིང་འཛིན་ལ་གནས་པ། །ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་རྟོག་མེད་གསལ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་འཇུག
Chinese
不退转。因此，为了断除烦恼和所知的一切障碍，应当时常以方便来修持般若波罗蜜多的瑜伽。因为（经中）说，离方便的智慧和离智慧的方便，都是束缚。所以，二者都不可舍弃。为了断除什么是智慧、什么是方便的疑惑，应当明辨方便和智慧的真实差别。舍弃般若波罗蜜多，布施波罗蜜多等一切善法，诸佛都说是方便。依靠串习方便的力量，自己修持一切智慧，就能迅速获得菩提，而不是仅仅修持无我。如果通达了蕴、界、处，知其无生，了知自性空性，就叫做智慧。有法不可能产生，无法也如虚空中的鲜花。因为两种情况都有过失，所以二者都不可能产生。事物不从自身产生，也不从他者和二者产生，也不是无因产生。因此，没有自性的本性。或者，如果以一和多来分析一切法，因为不可见自性，所以确定是无自性。在《七十空性论》和《中观根本慧论》等论典中，都已成立并宣说了诸法的自性是空性。因为论典很多，所以这里不再广说，只是简略地宣说已成立的宗义，为了修持的缘故。因此，由于不可见一切法的自性，所以修持无我，这就是修持智慧。以智慧来观察一切法，如果不见任何自性，那么就以智慧来观察它，无分别地修持它。从分别产生的有，其自性就是分别。因此，断除一切分别，涅槃才是最殊胜的。如是，薄伽梵也说：分别是大无明，它使人堕入轮回的苦海。安住于无分别的禅定，如虚空般无分别而明澈。如是说。进入无分别。
English
It does not regress. Therefore, in order to eliminate all obscurations of afflictions and knowable objects, one should always cultivate the yoga of Prajñāpāramitā with skillful means. Because it is said (in the scriptures) that wisdom without skillful means and skillful means without wisdom are both bonds. Therefore, neither should be abandoned. In order to dispel doubts about what is wisdom and what is skillful means, one should clearly distinguish the true difference between skillful means and wisdom. Abandoning Prajñāpāramitā, all virtuous dharmas such as generosity pāramitā are taught by the Buddhas as skillful means. By the power of familiarizing oneself with skillful means, one who cultivates all wisdoms will quickly attain enlightenment, not just by cultivating selflessness alone. If one understands the skandhas, dhātus, and āyatanas, knowing that they are unborn, and understands the emptiness of self-nature, it is called wisdom. Existing things cannot arise, and non-existent things are like flowers in the sky. Because there are faults in both cases, neither can arise. Things do not arise from themselves, nor from others, nor from both, nor from no cause. Therefore, there is no self-nature of essence. Or, if all dharmas are analyzed by one and many, because self-nature is not visible, it is certain that there is no self-nature. In the Seventy Stanzas on Emptiness and the Root Verses on the Middle Way, etc., it has been established and proclaimed that the self-nature of things is emptiness. Because there are many treatises, I will not elaborate here, but will briefly explain the established tenets for the sake of cultivation. Therefore, since the self-nature of all dharmas is invisible, cultivating selflessness is the cultivation of wisdom. When wisdom does not see the self-nature of all dharmas, then examine that wisdom and cultivate it without conceptualization. Existence arising from conceptualization is the nature of conceptualization. Therefore, abandoning all conceptualization, nirvāṇa is the most supreme. Thus, the Bhagavan also said: Conceptualization is great ignorance, which causes one to fall into the ocean of samsara. Abiding in non-conceptual samādhi, like the sky, is non-conceptual and clear. Thus it is said. Entering non-conceptualization.