Tibetan
ང་མི་བྱེད་དེ། །ཁོང་ཡངས་བློ་བདེའི་ཅོག་བཞག་ཆེན་པོར་གནས། །མེད་པས་བསླུས་པའི་བྱིས་པ་རི་དྭགས་བཞིན། །སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་ལ་སྐོམ་པས་སྙེགས་པར་བྱེད། །ཐ་སྙད་འཁྲུལ་པའི་ཚིག་ལ་དོན་རེ་བས། །སོ་སོའི་གྲུབ་མཐའ་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཏུ་བཅིངས། །རིམ་བརྒྱད་བློ་ཡི་གོལ་ས་མ་ཆོད་པས། །དོན་གྱི་སྙིང་པོ་རྣལ་མ་མཐོང་བ་མེད། །ཨ་ཏི་ཡོ་ག་ཆོས་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས། །གང་ཡང་མེད་པ་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ནི། །ད་ལྟ་ཉིད་ནས་ཆོས་སྐུའི་རང་མལ་ལས། །གཡོས་པ་མེད་པའི་ཐོག་མའི་མཁའ་དབྱིངས་སུ། །རང་གཞག་བདེ་བ་ཆེན་པོར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །དགོངས་དོན་གསང་བའི་རིག་པ་མ་རྟོགས་ན། །བྱས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་ནམ་ཡང་མི་གྲོལ་ཏེ། །འདུས་བྱས་མི་རྟག་འཇིག་པར་མ་ཤེས་སམ། །ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་རྒྱ་མདུད་དམ་པོ་དེ། །འཇིག་མེད་སྙིང་པོའི་དོན་ལ་ཇི་ལྟར་རེག །དེ་བས་གནས་ལུགས་དོན་གྱི་མཆོག་འདོད་ན། །སྒོ་གསུམ་དུབ་ལ་རང་ཉིད་འཆིང་བའི་ཆོས། །བྱིས་པའི་རྩེད་མོ་འདྲ་བ་ཀུན་ཞོག་ལ། །མེད་པའི་རང་བཞིན་སྤྲོས་དང་བྲལ་བའི་ཀློང་། །ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གནས། །བྱར་མེད་བསམ་ཡུལ་འདས་པར་ཁྱབ་གདལ་ལ། །མ་བཅོས་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་ ལྟོས། །རྒྱུ་འབྲས་བྱ་རྩོལ་འདས་པར་ཁོ་ཐག་ཆོད། །ཕྱི་ནང་གཟུང་འཛིན་མེད་པའི་རིག་པ་ལ། །དུས་དང་གནས་མེད་སྐྱེ་འགག་ཆོས་ལས་འདས། །མཁའ་ལྟར་དག་པས་ཐེག་པའི་འདྲེན་སྒོ་མེད། །དེ་ལ་དོན་དུ་རྟོག་པ་ཀུན་འཁྲུལ་པས། །ཆོས་ཀྱི་བདག་ཅན་གོལ་སྒྲིབ་ས་བོར་ཏེ། །དབྱེ་བ་མེད་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ངང་། །སྟོང་ཆེན་གདལ་བ་ཆེན་པོར་ཐག་བཅད་དེ། །ཆོས་ཉིད་འཕོ་འགྱུར་མེད་པར་རང་ས་གཟུང་། །འདི་ནི་མི་གནས་གདོད་མའི་མཁའ་དབྱིངས་སུ། །ལྟ་བའི་ཕྱི་རྒྱ་རླབས་ཀྱིས་བཅད་པ་སྟེ། །མེད་པའི་ཆོས་སུ་གནད་ཀུན་བཀྲོལ་བ་ཡིན། །དེ་ལྟར་མེད་པའི་ཆོས་སུ་གནད་བཀྲོལ་ནས། །སྒོམ་མེད་ངང་ལ་ཅོག་གཞག་རིག་པའི་འགག །གང་ཤར་བླང་དོར་མེད་པའི་ངང་དེར་བསྡམ། །ཀློང་ཆེན་སེམས་ཀྱི་དལ་ཁོད་སྙོམས་པ་ཡིན། །རང་གཞག་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེའི་དབྱིངས། །མ་བསྒོམས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་བསམ་གཏན་མཆོག །རྟག་ཏུ་ཡོད་དེ་ཆུ་བོའི་གཞུང་ཆེན་འདྲ། །མ་བཅོས་མཉམ་པར་བཞག་ན་ངང་གིས་གསལ། །ཇི་བཞིན་བཞག་པའི་ཆོས་ཉིད་མཁའ་འདྲ་ལ། །འཕོ་འགྱུར་མེད་པས་ཡེང་དང་མ་ཡེངས་མེད། །འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་དབྱིངས་མཆོག་རབ་འབྱམས་འདི། །ཚིག་གིས་མཚོན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཤེས་རབ་ཀློང་རྡོ
Chinese
我非作者也，彼处宽广乐意的禅定大位住。犹如无有欺骗的孩童与野兽，干渴追逐海市蜃楼之水。于名言错谬之词中期望意义，各自宗派束缚于法的我执。次第八种心识之歧途未断绝，故而未见真实意义之精髓。阿底瑜伽超越法之界，任何皆无乃虚空之自性。即刻起于法身之本位，于无动摇之初始虚空中。自住大乐任运成就。若未证悟密意之觉性，以造作之法终不能解脱，岂不知有为法无常坏灭耶？身语意之牢固绳结，如何触及不坏精髓之义？因此若欲希求实相义之胜妙，舍弃三门劳累束缚自身之法，如孩童之游戏般皆放下，无有之自性离戏论之界。法性自性大圆满之境，无作超思遍广大，观照无为平等大义。断定超越因果作为。于内外无有能取所取之觉性，无有时间和处所生灭超越法。如虚空般清净故无有乘之引导门。于此执着意义皆为错谬，法的我执者抛弃歧途迷雾之地，无有分别普贤之状态。决定广大空性之中，法性无有迁变而取自地。此乃不住原始虚空界，以见之外缘波浪所断绝，于无有之法中开显一切要点。如是于无有之法中开显要点后，无修之状态中禅定觉性之关键。任何显现皆安住于无有取舍之状态。广大界心之闲暇舒畅乃平等。自住大乐金刚界，无修任运成就之胜妙禅定。恒常存在犹如大河之主流。若安住于无为平等则自然明晰。如实安住之法性如虚空，无有迁变故无散乱与不散乱。无有聚散之胜妙界限此广大，非为言词所能诠释之境，智慧界宝
English
I am not the author, but abide in the great position of vast and blissful meditation. Like children and wild animals deceived by nothingness, they thirstily pursue water in mirages. Hoping for meaning in the words of mistaken terms, each binds their own tenets to the self of Dharma. Because the eight levels of mind's diversions are not cut off, the true essence of meaning is not seen. Ati Yoga, the realm beyond Dharma, where nothing exists, is the nature of the sky. From this very moment, from the natural state of Dharmakaya, in the primordial space without movement, self-abiding great bliss is spontaneously accomplished. If the secret awareness of intention is not realized, one will never be liberated by contrived Dharma. Do you not know that compounded things are impermanent and decaying? How can the tight knots of body, speech, and mind touch the meaning of indestructible essence? Therefore, if you desire the supreme meaning of reality, abandon all Dharma that binds yourself with the weariness of the three doors, like children's games. The nature of nothingness, the expanse free from elaboration, the state of the Great Perfection, the nature of Dharma itself, is vast and expansive, beyond action and thought. Look at the meaning of unconditioned great equality. Decide to transcend cause, effect, action, and effort. In the awareness without grasping of inner and outer, there is no time or place, and birth and death transcend Dharma. Pure like the sky, there is no gateway to the vehicle. All conceptualizations about it are mistaken, so those with attachment to Dharma abandon the ground of deviation and obscuration. In the state of undifferentiated Samantabhadra, decide on the great expanse of emptiness, and hold your own ground without the change of Dharma-nature. This is in the non-abiding primordial space, where the outer boundaries of view are cut off by waves, and all the key points are revealed in the Dharma of nothingness. Thus, having revealed the key points in the Dharma of nothingness, the key to meditation awareness is in the state of non-meditation. Whatever arises, settle in the state without acceptance or rejection. The vast expanse of mind's leisure is equanimity. The self-abiding great bliss is the Vajra realm, the supreme meditation spontaneously accomplished without cultivation. It always exists like the great stream of a river. If you rest in unconditioned equality, it will naturally become clear. The Dharma-nature, resting as it is, is like the sky, and without change, there is neither distraction nor non-distraction. This supreme realm without gathering or scattering is not an object to be expressed by words, the wisdom realm of jewels.
Tibetan
ལ་རིག་པ་རང་ཤར་དང་། །ཐོས་མང་ཡང་ན་འཇུར་སེམས་མེད་པ་དང་། །སྨྲ་མེད་བསམ་ཡུལ་ འདས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །མཚོན་དང་མི་མཚོན་མེད་པར་ཐག་ཆོད་དེ། །སྒོམ་དང་བསྒོམས་པར་བྱ་བ་མི་རྙེད་པས། །བྱིང་རྒོད་དགྲ་བོ་ཆེད་དུ་གསད་མ་དགོས། །སྣང་སེམས་ཡེ་གྲོལ་མེད་པའི་སྙིང་པོ་ལ། །འཁྲུལ་པ་རང་གཞག་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པའི་ཀློང་། །རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་ཆོས་སྐུའི་ངང་ལ་གནས། །ཤར་གྲོལ་རིས་མེད་བདེ་ཀློང་གཅིག་ཏུ་འཁྱིལ། །ཤར་བའི་དུས་ནས་རང་ཤར་རང་ས་ཟིན། །གནས་པའི་དུས་ན་རང་གནས་རང་ས་ཟིན། །གྲོལ་བའི་དུས་ན་རང་གྲོལ་རང་ས་ཟིན། །ཆོས་ཉིད་ཀློང་ནས་ཤར་གནས་རང་གྲོལ་བས། །གཞན་ནས་མ་གཡོས་ཆོས་སྐུའི་རོལ་པ་ཙམ། །རང་སྣང་རིས་མེད་སྙིང་པོའི་རང་གཟུགས་ཏེ། །བཟང་ངན་མེད་པ་དོན་གྱི་སྙིང་པོར་གནས། །གང་སྣང་ཅི་ཤར་འཕྲོ་གནས་ཐམས་ཅད་དང་། །དུག་ལྔ་ལ་སོགས་རིག་པའི་རྩལ་རྣམས་ལ། །ཇི་ལྟར་ཤར་བ་དེ་ཉིད་རང་དུས་དེར། །ངོ་ཤེས་རྩལ་རྫོགས་རང་ཡལ་རྗེས་མེད་ཉིད། །ཡུལ་སེམས་བར་དེར་ཅོག་གཞག་མཉམ་པའི་འགག །བྱ་ལམ་རྗེས་མེད་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་འགག །ཐམས་ཅད་དབྱིངས་གཅིག་ཆུ་དང་དབའ་རླབས་འགག །གསང་ཆེན་འགག་ལ་ཆོས་རྣམས་ཡེ་བསྡམས་པས། །གནད་ཤེས་ཙམ་གྱིས་གྲོལ་བའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །གང་ཚེ་རང་རིག་དགོངས་པའི་ཀློང་ཆེན་ནས། །མཉམ་ཤར་མཉམ་གནས་མཉམ་གྲོལ་བཟང་ངན་མེད། །མི་མཉམ་མི་ གནས་མ་གྲོལ་ཆོས་མེད་པས། །བྱང་ཆུབ་ཡེ་ཀློང་ཡངས་པའི་འགག་ཏུ་བསྡམ། །མ་བྱས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རིག་པ་ལ། །མི་རྩོལ་རང་གཞག་ཡངས་པའི་དགོངས་ཤར་བ། །དགེ་སྡིག་རྒྱུ་འབྲས་འདས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །མི་འགྱུར་ཆོས་ཉིད་ངང་དུ་བསྡམས་པ་ཡིན། །མེད་པའི་རང་བཞིན་ནམ་མཁའི་དགོངས་པ་དེས། །མ་ལུས་ཆོས་རྣམས་ཆིངས་སུ་བཅིང་བ་ནི། །ནམ་མཁའི་ཆིངས་ཀྱིས་སྣོད་བཅུད་བཅིངས་པ་ལྟར། །རང་སྣང་ཆོས་རྣམས་ཡེ་སྟོང་ཆེན་པོར་བཅིངས། །འཁོར་བ་མིང་ཙམ་རྒྱུ་འབྲས་རྩོལ་སྒྲུབ་འདས། །དགེ་སྡིག་ཕན་གནོད་མེད་དེ་སྟོང་པའི་ངང་། །ཐར་པ་མིང་ཙམ་མྱ་ངན་འདས་མེད་དེ། །རང་བཞིན་རྣམ་བཅུས་རྩོལ་ཞིང་སྒྲུབ་ཏུ་མེད། །ངལ་བའི་ཆོས་ལ་ཡང་རྩོལ་ཡང་འབད་པ། །བྱིས་པའི་འདག་ཁང་འདྲ་སྟེ་འཇིག་པའི་ཆོས། །དེ་བས་སྒྱུ་འབྲས་དགེ་སྡིག་འབད་རྩོལ་ཀུན། །མེད་པའི་ཆིངས་སུ་ཆོས་ཀུན་ཡེ་ནས་བཅིངས། །དེ་ནི་ཨ་ཏི་སྙིང་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །རྒྱུ་འབྲས་བྱིས་པ་འདྲ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །མས་འཛེག་སྐལ་དམན་ལམ་དུ་ཐག་བཅད་དེ། །རང་ངོའི་དགོང
Chinese
当觉性自生之时，听闻虽多亦无杂念， 无言语、超思虑之瑜伽士，于可诠与不可诠无有定见。 既不得禅修与所修，亦无需特意诛杀昏沉与掉举之敌。 于显现与心识本自解脱之精要中，错乱自解，法性平等之界。 无有间断，安住于法身之状态中， 生起解脱无别，融于安乐界中。 生起之时，自生即已占据自位， 安住之时，自住即已占据自位， 解脱之时，自解即已占据自位。 由法性界中，生起、安住、自解脱， 不从他处动摇，唯是法身之嬉戏。 自显无别，乃精要之自性， 无有善恶，安住于意义之精要中。 无论显现何物、生起何事，一切放射与安住， 以及五毒等觉性之妙用， 如何生起，即于彼时， 认识其面目，妙用圆满，自灭无痕。 于境与心之间，顿放平等之界限， 如鸟飞过天空不留痕迹，自生智慧之界限。 一切皆为一味，如水与波浪之界限， 大秘密之界限中，诸法本自封闭， 仅知要点，即是解脱之法性。 何时自明觉性于广大意界中， 平等生起、平等安住、平等解脱，无有善恶。 无有不平等、不安住、不解脱之法， 故于菩提本初广阔之界限中封闭。 于不造作任运成就之觉性中， 不勤作，自然安住，广阔之意生起。 超越善恶因果之菩提心， 于不变法性之中封闭。 无有之自性，虚空之意， 无余诸法皆束缚于誓言中， 如虚空之誓言束缚器情世间般， 自显诸法皆束缚于本初大空性中。 轮回唯是名称，超越因果勤作修持， 无有善恶利害，即是空性之状态。 解脱唯是名称，无有涅槃， 以自性十相，无有勤作与修持。 于劳累之法上，又勤作又努力， 犹如孩童之泥屋，乃是坏灭之法。 因此，如幻之果、善恶、努力勤作等， 一切法皆于无有之誓言中本自封闭。 此乃阿底精要之瑜伽士， 将因果如孩童般之诸法， 断定为下劣之道的攀登， 于自面之意
English
When awareness dawns spontaneously, Even with much learning, there is no mental clutter, The yogi beyond words and thoughts, Decides without fixating on what can or cannot be expressed. Since neither meditation nor what is to be meditated upon is found, There is no need to deliberately kill the enemies of dullness and agitation. In the essence of appearances and mind being primordially liberated, Confusion self-liberates, in the realm of the equality of dharmata. Without interruption, abiding in the state of the Dharmakaya, Arising and liberation are non-dual, swirling in the bliss realm. At the time of arising, self-arising seizes its own ground, At the time of abiding, self-abiding seizes its own ground, At the time of liberation, self-liberation seizes its own ground. From the realm of dharmata, arising, abiding, and self-liberation, Without wavering from elsewhere, it is merely the play of the Dharmakaya. Self-appearance is non-dual, the self-nature of the essence, Without good or bad, abiding in the essence of meaning. Whatever appears, whatever arises, all projections and abidings, And the skills of awareness, such as the five poisons, However they arise, at that very moment, Recognizing their face, the skill is perfected, self-vanished without a trace. In the space between object and mind, the boundary of equanimity is placed, Like a bird flying through the sky without leaving a trace, the boundary of self-arisen wisdom. All is one taste, the boundary of water and waves, In the boundary of great secret, all dharmas are primordially sealed, Knowing only the key point is the dharmata of liberation. Whenever self-knowing awareness is in the vast expanse of intention, Equal arising, equal abiding, equal liberation, without good or bad. Since there are no unequal, non-abiding, unliberated dharmas, Therefore, it is sealed in the vast boundary of primordial bodhi. In the unmade, spontaneously accomplished awareness, Without effort, naturally abiding, the vast intention arises. The bodhicitta that transcends good, bad, cause, and effect, Is sealed in the unchanging nature of dharmata. The nature of non-existence, the intention of space, All dharmas without exception are bound by vows, Just as the vows of space bind the container and its contents, All self-appearances are bound in the great emptiness of the beginning. Samsara is only a name, transcending cause and effect, effort and accomplishment, Without good, bad, benefit, or harm, it is the state of emptiness. Liberation is only a name, there is no nirvana, With the ten aspects of self-nature, there is no effort or accomplishment. On the dharma of exhaustion, again effort and again striving, Like a child's mud house, it is the dharma of destruction. Therefore, all illusory results, good and bad, effort and striving, All dharmas are primordially sealed in the vow of non-existence. This is the yogi of the essence of Ati, All dharmas of cause and effect, like children, Determined to be the path of inferior ascent, In the intention of one's own face.