Tibetan
བཅུ་པ། འཆད་པ་པོ་སློབ་དཔོན་གྱི་ལེའུའི་འགྲེལ་པ། བཅུ་པ། འཆད་པ་པོ་སློབ་དཔོན་གྱི་ལེའུའི་འགྲེལ་པ། དེ་ལྟར་ཐོས་པ་དམ་པའི་ཡུལ་བསྟན་པའི་རྗེས་ལ། ཇི་ལྟར་ཐོས་པར་བྱ་བའི་ཚུལ་ངེས་པར་བྱ་བ་ལས། དང་པོ་མདོར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་སྤངས་བྱས་ཤིང་། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡོངས་སུ་བསྟེན་པ་ན། །དེ་ལས་དང་པོ་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད། །འདི་ནི་ཐར་པའི་རྩ་བ་ལགས་པར་གསུངས། །ཐར་པ་འཚོལ་བའི་གང་ཟག་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་ལ། དེས་དང་པོར་སྡིག་པའི་གྲོགས་དང་བཤེས་གཉེན་སྤངས་ནས། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དམ་པ་ལ་བསྟེན་པ་ན། དོན་དུ་གཉེར་བྱའི་གཙོ་བོ་ནི་གང་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པ་ལས། ཐར་པ་དམ་པའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ན། དེ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་དང་། རང་བཞིན་དྲིས་པ་ལས། གཞི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བྱས་ཏེ། དང་པོའི་སྒོ་ཐོས་བསམ་བྱ་བར་གདམས་ནས། ཕྱིས་དེའི་དོན་བསྒོམ་པར་བཤད་པས། དང་པོ་ཐོས་པ་དམ་པ་ལ་འཇུག་པ་ཐར་པའི་རྩ་བར་གསུངས་སོ། །གཞི་སྡོམ་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་སུ་བྱ་སྟེ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། ཁྲིམས་ནི་རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུའི་ས་བཞིན་དུ། །ཡོན་ཏན་གཞི་རྟེན་ལགས་པར་ཐུབ་པས་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། དེ་ནས་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ ཡང་དབྱིག་གཉེན་གྱིས། ཚུལ་གནས་ཐོས་དང་བསམ་ལྡན་པས། །སྒོམ་པ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱོར། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཐོས་པའི་དོན་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་ལས། དང་པོ་གདམས་བྱ་བླ་མའི་རིམ་པས་སྣོད་བརྟག་པར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལ་མང་ཐོས་ཡོན་ཏན་བཅུ་ལྡན་གྱི། །བླ་མ་མཆོག་དེས་སྐལ་བཟངས་སློབ་མ་ལ། །དམ་པའི་ཆོས་ནི་ཡོངས་སུ་འཆད་པ་ན། །ཐོག་མར་སྣོད་ཀྱི་དབང་པོ་བརྟག་པ་གཅེས། །དེ་ལ་བླ་མ་གང་ཞིག་གདུལ་བྱའི་བློ་རིགས་མི་ཤེས་པ། ཤེས་བྱའི་དོན་ལ་རྨོངས་པ། ངག་ཚིག་གི་སྡེབ་མི་མཁས་པ། ཟང་ཟིང་གི་རྙེད་པ་ལ་ལྟ་བ། ཆོས་ལ་དཔེ་མཁྱུད་བྱེད་པ། འཇིག་རྟེན་གྱི་གྲགས་པ་འདོད་པ། ཆོས་ལ་སྦྱོར་བ་ཞན་པ། གཞན་དོན་གྱི་ལས་ལ་སྐྱོ་བ། ང་རྒྱལ་དང་ཕྲག་དོག་ཆེ་བ། ཆོས་ལ་སེར་སྣ་བྱེད་པ། ཆོས་དང་རང་རྒྱུད་འཛོལ་བ་རྣམས་དོར་ལ། ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བཅུ་དང་ལྡན་པ་ལས་ཐོས་པ་གཟུང་བར་བྱ་བ་ནི། འཕགས་པ་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པའི་མདོ་ལས། ཡོན་ཏན་བཅུ་དང་ལྡན་ན་ཆོས་སྨྲ་བ་དེ་མང་དུ་ཐོས་ཤིང་ཐོས་པ་བསགས་པ་ཐོས་པ་འཛིན་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་མཐོ་དམན་དུ་མི་སེམས་པ་དང་། ཆོས་དང་དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ངེས་པའི་ཚིག་དང་ལྡན་པ་དང་སྤོབས་པ་ཕུན
Chinese
第十，讲说者学者的章节的注释。 第十，讲说者学者的章节的注释。 如此这般，在开示了听闻正法之处后，为了确定如何听闻之理，首先是简略的开示：如此这般舍弃了罪恶的朋友，完全依止了善良的善知识，从那之中首先生起听闻的智慧，这被说是解脱的根本。寻求解脱的人被称为大丈夫，他首先舍弃罪恶的朋友和亲友，然后依止善良的殊胜善知识。当被问及所求的主要意义是什么时，回答说解脱是殊胜的。当被问及如何成就它，以及它的自性时，建议以戒律为基础，首先进行听闻和思维，然后解释说之后要修持它的意义。因此，首先进入殊胜的听闻，这被说是解脱的根本。以律仪和戒律为基础，如龙树所说：戒律如同生与不生的土地，佛陀说它是功德的基础和依靠。如是说。然后是听闻、思维、修持，如世亲所说：安住于戒律，具有听闻和思维，应精进于修持。如是说。广泛解释如何听闻的意义，首先开示应被引导的上师次第，以观察弟子的根器：因此，具有广博听闻和十种功德的殊胜上师，对于具善缘的弟子，在完全讲说殊胜的佛法时，首先观察根器的能力是重要的。对于那些不了解所化众生的智慧类型，对所知之义感到迷惑，不擅长言辞的组合，只关注物质的利益，对佛法进行隐瞒，渴望世间的名声，对佛法的实践薄弱，厌倦为他人利益而工作，傲慢和嫉妒心强，对佛法吝啬，佛法和自相续混淆的上师，应当舍弃。应当从具有圆满十种功德的上师那里接受听闻。如《圣法正摄经》所说：如果说法者具有十种功德，那么他就是多闻且积累了听闻，是听闻的持有者。他不轻视他人，具有对佛法和意义没有疑惑的确定之词，并且具有圆满的自信
English
Tenth, Commentary on the Chapter of the Speaker and Scholar. Tenth, Commentary on the Chapter of the Speaker and Scholar. Thus, after pointing out the place of hearing the sacred Dharma, in order to ascertain how to listen, the first is a brief exposition: Thus, having abandoned sinful friends and fully relied on virtuous spiritual friends, from that, first generate the wisdom of hearing. This is said to be the root of liberation. The person who seeks liberation is called a great being, and he first abandons sinful friends and relatives, and then relies on a virtuous and excellent spiritual friend. When asked what the main meaning to be sought is, the answer is that liberation is supreme. When asked how to accomplish it and its nature, it is advised to take morality as the basis, and first engage in hearing and thinking, and then it is explained that later one should practice its meaning. Therefore, first entering into sacred hearing is said to be the root of liberation. Take the vows and morality as the basis, as Nagarjuna said: Morality is like the earth for what is born and not born, the Buddha said it is the basis and support of qualities. Thus it is said. Then there is hearing, thinking, and practicing, as Vasubandhu said: Abiding in morality, possessing hearing and thinking, one should diligently engage in practice. Thus it is said. Explaining extensively the meaning of how to hear, first it is taught that the preceptor should examine the vessel according to the order of the gurus: Therefore, when that excellent guru with extensive learning and ten qualities fully explains the sacred Dharma to the fortunate disciple, it is important to first examine the capacity of the vessel. Those gurus who do not understand the intellectual types of the beings to be tamed, are confused about the meaning of what is to be known, are not skilled in the combination of words and speech, only look at material gains, conceal the Dharma, desire worldly fame, are weak in the practice of Dharma, are tired of working for the benefit of others, are arrogant and jealous, are stingy with the Dharma, and confuse the Dharma with their own minds, should be abandoned. One should receive hearing from a guru who possesses the ten qualities of perfection. As it is said in the "Sacred Dharma Perfectly Gathered Sutra": If a speaker possesses ten qualities, then he is learned and has accumulated hearing, and is a holder of hearing. He does not despise others, has definite words without doubt about the Dharma and its meaning, and possesses perfect confidence.
Tibetan
་སུམ་ཚོགས་པ་ཡོད་ཀྱང་ཐོས་པ་འཚོལ་བ་ལ་བརྩོན་པ་མི་ཉམས་པ་དང་། དུས་དང་ཚོད་དང་སྨན་དང་ངག་དང་དོན་ཤེས་ཀྱང་ བཤེས་གཉེན་རྒན་པ་ལ་བསྟེན་པ་མི་འདོར་བ་དང་། བསྟན་བཅོས་དང་འདུལ་བ་དང་མདོ་སྡེ་དང་མངོན་པ་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་ཀྱང་གཞན་ལ་དྲི་བའི་སྦྱོར་བ་མི་གཏོང་བ་དང་། མགུ་སླ་བ་དང་གསོ་སླ་བ་དང་ཆོ་ག་དང་སྤྱོད་པ་མཛེས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ལ་བླ་མ་ལ་རིམ་གྲོ་བྱེད་པའི་སྤྱོད་པ་ཡང་མི་གཏོང་བ་དང་། དུལ་བ་དང་ཞི་བ་དང་བྱང་བ་དང་མི་འཇིགས་པ་ཡང་ཡིན་ལ་ཁྲེལ་ཡོད་པ་དང་ངོ་ཚ་ཤེས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡང་མི་གཏོང་བ་དང་། ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཆོས་དོན་ལ་མཁས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་གྱི་བསམ་པ་དང་མཐུན་པར་འཇུག་པ་དང་། རང་བཞིན་དྲང་ཞིང་མཉེན་ལ་འགྲོགས་ན་བདེ་བས་སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པ་དང་མཐུན་པར་འཇུག་ཀྱང་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བའི་གཏུམ་ཐུང་དང་མི་འགྲོགས་པ་དང་། སྦྱིན་པ་དང་དུལ་བ་དང་། གཉེན་པོ་མི་འགྱུར་བ་དང་ཆོ་ག་དང་གནས་པ་ལ་དགའ་ཡང་ཐམས་ཅད་དུ་ཡིད་མི་གནས་ཤིང་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང་། བག་ལ་ཉལ་དང་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དང་ཟུག་རྔུ་འབྱིན་ཡང་སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་བརྩོན་པ་མི་གཏོང་བའོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བླ་མས། ཉན་པ་པོ་ཆོས་དང་སྟོན་པ་ལ་གུས་ཤིང་ཐར་པ་གཉེར་ལ། ཤེས་རབ་དང་ལྡན་ཞིང་གཟུ་བོར་གནས་པས་དོན་དུ་གཉེར་བའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་ལ་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་གནས་ཐར་པ་དམ་པའི་ཆོས་དག་འཆད་པ་ན། ཐོག་ མར་སྣོད་བརྟག་པ་གལ་ཆེ་བ་ནི། བྱིས་དང་རྒན་བཞིན་ཁ་ཟས་ཐ་དད་ལས། །དེ་ཡི་ཆོས་ཀྱང་རང་བཞིན་ཐ་དད་དོ། །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་ན་ཐོག་མར་བྱིས་པ་བཙས་མ་ཐག་ལ་ཁ་ཟས་དྲོན་མོ་རབ་ཏུ་འཇམ་པོ་དག་སྟེར་གྱི། རྩུབ་ཅིང་རེངས་པ་དག་བྱིན་ན་དུག་ཏུ་འགྱུར་ལ། ནར་སོན་པ་ན་ཟས་སྣ་ཚོགས་ཆུན་པ་ལྟར། ལས་དང་པོ་པ་ལ་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་ཐར་པའི་ཕན་ཡོན། དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ། ཚེ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་ལ་འཁོར་བ་ལ་བློ་ལོག་པ་དང་། གདོད་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་བློ་ཐ་མ་ལ་ཉན་རང་གི་ཆོས་དང་། འབྲིང་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། ཆེན་པོ་ལ་གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་བཤད་པའམ། ཐ་མའི་གསུམ་ལ་ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་བྱང་སེམས་གསུམ། འབྲིང་པོ་གསུམ་ལ་བྱ་བ་སྤྱོད་པ་རྣལ་འབྱོར་གསུམ་དང་། རབ་གསུམ་ལ་བསྐྱེད་པ་རྫོགས་པ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་གསུམ་བཤད་དེ། ཨ་ཏི་བཀོད་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། ད
Chinese
雖然具備圓滿的條件，但對於尋求聽聞佛法的精進不減退；雖然通曉時節、分寸、藥物、言辭和意義，也不捨棄依止年長的善知識；雖然通曉經藏、律藏、論藏、阿毗達磨和真如，也不放棄向他人請教；雖然容易滿足、容易養活，且具備儀軌和行為端莊圓滿，也不捨棄侍奉上師的行為；雖然調伏、寂靜、清淨且無所畏懼，也不放棄具有慚愧和知恥的行為；雖然精通深奧廣大的佛法義理，也能與世間的想法相符順應；雖然天性正直、柔和且容易相處，能與眾生的想法相符順應，也不與破戒的粗暴之人交往；雖然喜好佈施、調伏、不變的友誼、儀軌和安住，也不在一切處執著於心，對於所行之境也不分別思維；雖然能引出習氣、遍計和痛苦，也不放棄斷除其他眾生煩惱的精進。像這樣的上師，對於聽法者恭敬佛法和導師，追求解脫，具有智慧且公正，成為求取意義的法器，為他們講述深奧廣大的解脫之處，殊勝的佛法時，首先觀察法器非常重要，就像小孩和老人食物不同一樣，他們的佛法本性也不同。因此，在世間，首先對於剛出生的嬰兒，給予溫熱且極其柔軟的食物，如果給予粗糙堅硬的食物，就會變成毒藥。對於成長後的人，給予各種各樣的食物。對於初學者，講述輪迴的過患和解脫的利益，閒暇圓滿難得，壽命無常等等，使他們對輪迴產生厭離。最初應當宣講一切法皆無自性等等。對於下等根器的人，宣講聲聞和獨覺的法，對於中等根器的人，宣講因明學的法，對於上等根器的人，宣講密咒金剛乘的法。或者，對於下等根器的三種人，宣講聲聞、緣覺、菩薩三乘。對於中等根器的三種人，宣講事部、行部、瑜伽部三部。對於上等根器的三種人，宣講生起次第、圓滿次第、大圓滿三種。如阿底大圓滿續中說：
English
Although possessing perfect qualities, one does not diminish the effort to seek learning; although knowing the times, measures, medicines, speech, and meanings, one does not abandon reliance on elderly spiritual friends; although knowing the scriptures, the Vinaya, the Sutras, the Abhidharma, and Suchness, one does not give up the practice of questioning others; although being easy to please, easy to care for, and possessing excellent rituals and conduct, one does not abandon the practice of serving the Lama; although being disciplined, peaceful, purified, and fearless, one does not abandon the practice of having shame and knowing embarrassment; although being skilled in the profound and vast Dharma meanings, one also engages in accordance with worldly thoughts; although being naturally upright, gentle, and easy to associate with, and engaging in accordance with the thoughts of sentient beings, one does not associate with the immoral and violent; although delighting in generosity, discipline, unwavering friendship, rituals, and abiding, one does not fixate the mind on everything, and does not conceptually think about the field of experience; although extracting latent tendencies, pervasive afflictions, and suffering, one does not abandon the effort to abandon the afflictions of other sentient beings. Such a Lama, for the listener who respects the Dharma and the teacher, seeks liberation, possesses wisdom, and is impartial, having become a vessel for seeking meaning, when teaching the profound and vast place of liberation, the sacred Dharma, it is crucial to examine the vessel first. Just as food differs for children and the elderly, so too does their Dharma nature differ. Therefore, in the world, one should first give warm and extremely soft food to a newborn infant; if one gives rough and hard food, it will turn into poison. For those who have grown up, give various kinds of food like a bunch. For beginners, teach the faults of samsara and the benefits of liberation, the difficulty of obtaining leisure and endowments, impermanence of life, and so on, causing them to turn their minds away from samsara. Initially, one should explain that all phenomena are without inherent existence, and so on. For those of lower intellect, teach the Dharma of Hearers and Solitary Realizers; for those of intermediate intellect, teach the Vehicle of Reasoning; for those of great intellect, teach the Secret Mantra Vajrayana. Or, for the three types of lower intellect, teach the three vehicles of Hearers, Solitary Buddhas, and Bodhisattvas. For the three types of intermediate intellect, teach the three sections of Action, Performance, and Yoga. For the three types of superior intellect, teach the three stages of Generation, Completion, and Great Completion. As it is said in the Ati Great Perfection Tantra: