Tibetan
སྡུག་བསྔལ་དང་བཏང་སྙོམས་གཉིས་རེ། དེ་རེ་ རེ་ལ་རྟེན་མཚུངས་ལྡན་ཡུལ་རེ་ཡོད་པ་ཡིན། ད་ལྟ་རང་གི་སེམས་འདི་བདེ་རུང་འདྲ། སྡུག་ རུང་འདྲ། བར་མ་བདེ་སྡུག་གང་ཡང་མ་ཡིན་རུང་འདྲ། ཆགས་སྡང་རྨོངས་པ་ལེ་ལོ་སོགས་ དང་མ་འདྲེས་པར་ཡང་དག་པ་ཁོ་ན་ཞིག་མི་ཡོང་ཕྱོགས་ནས་བདེ་སྡུག་སོགས་སྣང་བ་གང་ ཤར་ཐམས་ཅད་ཟག་པ་ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པ་ཞིག་རེད་ཟེར་ནི་རེད། རང་རྒྱུད་ལ་ ཉོན་མོངས་པ་ཡོད་ཕན་ཆད་སེམས་འདི་ཇེ་ངན་དུ་སོང་ནས་མར་མར་ཐུར་ཐུར་དུ་ཟག་འགྲོ་ བྱེད་ཅིག་ཡིན་པས་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཟག་པ་ཟེར་ནི་རེད། ས་འོག་ན་དམྱལ་ བ་ཡི་དྭགས་དུད་འགྲོ་ཡོད། ས་སྟེང་ན་མི་ཐམས་ཅད་ཡོད། དེ་ནས་ཡར་ཡར་གྱི་ལྷ་ཐམས་ 5-325 ཅད་ཡོད། དེ་ཡང་འོག་ནས་ཡར་ལ་བརྩིས་ན། འདོད་ལྷ་རིགས་དྲུག་ནི་རྒྱལ་ཆེན་རིགས་ བཞི། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ། འཐབ་བྲལ། དགའ་ལྡན་འཕྲུལ་དགའ། གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ རྣམས་ཡོད། གཟུགས་ཁམས་གནས་རིགས་བཅུ་བདུན་ནི། འོག་ནས་ཡར་ལ་བསམ་གཏན་ དང་པོའི་གནས་གསུམ་ནི། ཚངས་རིས། ཚངས་འདུན། ཚངས་ཆེན། གཉིས་པའི་གནས་ གསུམ་ནི། འོད་ཆུང་། ཚད་མེད་འོད། འོད་གསལ། གསུམ་པའི་གནས་གསུམ་ནི། དགེ་ཆུང་། ཚད་མེད་དགེ དགེ་རྒྱས། བཞི་པའི་གནས་གསུམ་ནི། སྤྲིན་མེད་འོད། བསོད་ནམས་སྐྱེས། འབྲས་བུ་ཆེ་བ། འཕགས་པའི་གནས་ལྔ་ནི། མི་ཆེ་བ། མི་གདུང་བ། གྱ་ནོམ་སྣང་། ཤིན་ཏུ་ མཐོང་། འོག་མིན་རྣམས་ཡོད་པ་ཡིན། དེའི་སྟེང་ན་གཟུགས་མེད་སྐྱེ་མཆེད་མུ་བཞི་ནི། ནམ་ མཁའ་མཐའ་ཡས། རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས། ཅི་ཡང་མེད་པ། ཡོད་མིན་མེད་མིན་ནམ་སྲིད་ རྩེ་དང་བཞི་ཡོད་པ་ཡིན། འདི་ན་རང་བདག་ལ་དབང་རྒྱུས་རྒྱུ་རྫས་ཐམས་ཅད་མི་ཚད་ཡུལ་ ཤོག་ས་ཆ་ཚུན་ཆད་ལ་བརྟེན་ནས་ཆགས་སྡང་སོགས་ཉོན་མོངས་པ་རེ་སྐྱེ་བའི་མཐུན་རྐྱེན་ དུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་ཞར་ཞོར་ལ་སེམས་ཐོག་ཏུ་ཉོན་མོངས་པ་མང་པོ་ལ་གོམས་ཆ་སོང་ནས་ ལས་ངན་བསགས་པས་ཚེ་ཕྱི་མར་རང་ལ་སྡུག་ཆེན་པོ་མ་མྱོང་བའི་ཐབས་མེད་པ་ཞིག་ལ་ བསྐོར་བཞག་པས་ན་རྒྱུ་རྫས་འདི་དག་གིས་རང་ལ་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ ཟེར་ནི་རེད། 目錄 མཚན་མཚོན་དང་རིགས་ཚོགས་བརྗོད་པའི་རྣམ་གཞག་ཉུང་བསྡུས།
Chinese
痛苦和舍受（藏文：བཏང་སྙོམས་，梵文：upekṣā，罗马转写：upekṣā，汉语字面意思：舍弃），这两者各自都有相应的所缘境。现在，自己的心可能是快乐的，可能是痛苦的，也可能是不苦不乐的。无论生起何种感受，快乐、痛苦等等，都与烦恼、愚痴、懈怠等混杂在一起，不可能完全纯净，因此，所有显现的感受都被称为是有漏（藏文：ཟག་པ་，梵文：āsrava，罗马转写：asrava，汉语字面意思：渗漏）和烦恼的。据说，只要内心有烦恼，心就会变得越来越糟，不断地向下沉沦，所以所有的烦恼都被称为有漏。地下有地狱、饿鬼、畜生道。地上有人。然后是所有的天神。如果从下往上数，欲界六天分别是四大天王、三十三天、夜摩天、兜率天、乐变化天、他化自在天。色界十七天分别是：从下往上数，初禅三天是梵众天、梵辅天、大梵天。二禅三天是少光天、无量光天、极光净天。三禅三天是少净天、无量净天、遍净天。四禅三天是无云天、福生天、广果天。五净居天是不烦天、无热天、善现天、善见天、色究竟天。在这些之上是无色界四处：空无边处、识无边处、无所有处、非想非非想处。 在这里，因为对自己的财产、权力、物质，甚至土地等等的执着，会成为生起贪嗔等烦恼的助缘，逐渐地，内心习惯了众多的烦恼，造作恶业，导致来世无可避免地要遭受巨大的痛苦。因此，据说这些财物会给自己带来痛苦。
English
Suffering and equanimity (Tibetan: བཏང་སྙོམས་, Sanskrit: upekṣā, Roman transliteration: upekṣā, literal meaning: abandonment), each of these has its corresponding object of focus. Now, one's own mind may be happy, may be painful, or may be neither happy nor painful. Whatever feeling arises, happiness, pain, etc., is mixed with afflictions, ignorance, laziness, etc., and cannot be completely pure. Therefore, all manifested feelings are said to be tainted (Tibetan: ཟག་པ་, Sanskrit: āsrava, Roman transliteration: asrava, literal meaning: leakage) and afflicted. It is said that as long as there are afflictions in one's mind, the mind will become worse and worse, constantly sinking downwards, so all afflictions are called tainted. Underground are the hells, hungry ghosts, and animal realms. On the ground are all humans. Then there are all the gods. Counting from the bottom up, the six desire realms are the Four Great Kings, the Thirty-three, Yama, Tushita, Nirmāṇarati, and Paranirmita-vaśavartin. The seventeen realms of the form realm are: counting from the bottom up, the three realms of the first dhyāna are Brahma-pāriṣadya, Brahma-purohita, and Mahābrahmā. The three realms of the second dhyāna are Parīttābha, Apramāṇābha, and Ābhāsvara. The three realms of the third dhyāna are Parīttaśubha, Apramāṇaśubha, and Śubhakṛtsna. The three realms of the fourth dhyāna are Anabhraka, Puṇyaprasava, and Bṛhatphala. The five pure abodes are Avṛha, Atapa, Sudṛśa, Sudarśana, and Akaniṣṭha. Above these are the four formless realms: Ākāśānantyāyatana, Vijñānānantyāyatana, Ākiñcanyāyatana, and Naivasaṃjñānāsaṃjñāyatana. Here, because attachment to one's own property, power, material possessions, and even land, etc., becomes a contributing factor to the arising of afflictions such as greed and hatred, gradually, the mind becomes accustomed to many afflictions, creating negative karma, leading to the inevitable suffering of great pain in the next life. Therefore, it is said that these possessions cause suffering to oneself. --------------------------------------------------------------------------------