Tibetan
ང་ཡིད་ལ་མ་བྱས་ན། །བག་ཆགས་མི་འབྱུང་ས་ལམ་རྫོགས། །ཞེས་སོ། །ཉམ་མྱོང་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་ནི། སྔོན་འགྲོའི་སྐབས་སུ་རང་གི་སེམས་བཙལ་བས་མ་རྙེད། བལྟས་པས་མ་མཐོང༌། བཟུང་བས་མ་ཟིན་པ་དེ་དངོས་གཞིའི་དུས་སུ་བླ་མས་དངོས་མེད་དུ་ངོ་སྤྲད་ནས་བཙལ་བས་མ་རྙེད་པ་དེ་སེམས་ལ་དངོས་པོ་ཡོད་ནས་མ་རྙེད་པ་མིན། བལྟས་པས་མ་མཐོང་བ་དེ་སེམས་གཟུགས་སུ་གྲུབ་ནས་མ་མཐོང་བ་མིན་ཏེ། ཁྱོད་པས་ངས་ཀྱང་མ་མཐོང༌། དེ་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་མཐོང་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། འཇིག་རྟེན་གྱིས་ནི་མགོན་པོས་ཀྱང༌། །སེམས་ཀྱིས་སེམས་མི་མཐོང་ཞེས་གསུངས། །ཞེས་པས། དངོས་མེད་དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱའོ། །མ་མཐོང་བ་དེས་ཆོས་ཉིད་མཐོང་བའི་གོ་ཆོད་དེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཆོས་མཐོང་ཡིན་དང༌། བདེན་གཉིས་ལས། མ་མཐོང་བ་ཉིད་ཆོས་མཐོང་ཡིན། །ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའི་མདོ་ལས་གསུངས། །སྣང་མེད་ཚུལ་དུ་གནས་པ་འདི། །བདེན་པ་མཐོང་ཞེས་དེ་ལ་བྱ་གསུངས་སོ། །སེམས་ཉིད་དམ། ཆོས་ཉིད་དེ། གཟུགས་ཅན་ནམ། དངོས་ཅན་གཅིག་ཏུ་མཐོང་ན་ནི་ནོར་བ་ཡིན་པས། འདིར་གཟུགས་མེད་དང་དངོས་མེད་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །རྡོ་རྗེ་གཅོད་པའི་མདོ་ལས། གང་དག་ང་ལ་གཟུགས་སུ་མཐོང༌། །གང་དག་ང་ལ་སྒྲར་ཤེས་པ། །ལོག་པའི་ལམ་ལ་ཞུགས་པ་སྟེ། །སྐྱེས་བུ་དེས་ནི་ང་མི་མཐོང༌། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ལྟ། །འདྲེན་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཞེས་དང༌། དབུ་མ་ལས་ཀྱང༌། སངས་རྒྱས་གཟུགས་སུ་མ་ཡིན་སྒྲ་དང་ནི། །རྣམ་ཤེས་ཡིད་ཀྱི་ཕྱིར་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །སངས་རྒྱས་དངོས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་བྱ། གཟུགས་སྐུ་རྣམ་གཉིས་འགྲོ་བའི་མོས་རྟོག་ཡིན། བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རུ་བལྟ་བར་བྱ་ཡི། གཟུགས་ཀྱི་སྐུར་བལྟ་བར་མི་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་སེམས་ཉིད་སྟོང་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སེམས་བྱུང་དྲན་པའི་རྣམ་རྟོག་དགའ་མི་དགའ། བདེ་སྡུག་མཐོ་དམན་ཆགས་སྡང་ཆོས་བརྒྱད་ཅི་ཤར་ཡང་སྟོང་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །བཀའ་མདོ་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ནས་ཀྱང༌། སེམས་ཉིད་དངོས་མེད་དུ་བཤད། བླ་མས་ཀྱང་དངོས་མེད་དུ་ངོ་སྤྲད། རང་གིས་བལྟས་པས་ཀྱང་དངོས་མེད་དུ་འདུག་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཉིད་མི་ནོར་བ་ཡིན་པར་ཐག་ཆོད། མཚན་བརྗོད་ལས། ནོར་བ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས། །དོན་གསུམ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པའི་བློ། །ཞེས་སོ། །ཉམས་ཁྲིད་དུ་སྒོམ་བསྐྱང་བར་བྱ་བ་ལ་གསུམ། མཉམ་བཞག་ཏུ། རྗེས་ཐོབ་ཏུ། ཟུང་འཇུག་
Chinese
如果我不放在心上，习气就不会产生，道和地就会圆满。如是说。经验和信心的导师是，在前行的时候，寻找自己的心却找不到，看也看不见，抓也抓不住，那在正行的时候，上师以无实的方式指认后，寻找也找不到，那不是因为心有实物才找不到，看也看不见，那不是因为心成了形体才看不见，因为你我也看不见，因此佛陀也看不见，如《入行论》中说：世间及怙主，心亦不见心。如是说。应对那无实之物生起信心。看不见的那东西，就成了看见法性的意义，那即是如实见法，如《二谛论》中说：不见即是见法。甚深经中说。安住于无有显现之方式，被说成是见真谛。心性也好，法性也好，如果看见成有形或有实之物，那就是错误的，因此，在此应证悟为无形和无实。如《金刚经》中说：凡以色见我，以音声求我，是人行邪道，不能见如来。诸佛观法性，导师是法身。以及《中观论》中也说：佛非色非声，非识非意故，佛身唯法身，色身二者是，众生之妄想。 《八千颂》中说：种姓之子，如来应观为法身，不应观为色身。如是说。因此，心性是空性的缘故，心生起念头的分别，喜欢不喜欢，痛苦快乐，高低，贪嗔，八法无论显现什么，都是空性，没有生起。一切经律论中，都说心性是无实的，上师也以无实的方式指认，自己看也觉得是无实的缘故，确定法性不会错乱。 《名称经》中说：一切错乱皆断除，于三义无犹豫之智。如是说。在修持窍诀中，应修持的有三：入定，出定，双运。
English
If I don't keep it in mind, habits won't arise, and the path and ground will be perfected. So it is said. The teacher of experience and faith is, during the preliminary stage, searching for one's own mind but not finding it, not seeing it when looking, not grasping it when holding, then during the main practice, the lama points it out as non-existent, and still searching but not finding it, it's not that the mind has substance and therefore can't be found. Not seeing it when looking, it's not that the mind has become a form and therefore can't be seen, because you and I also can't see it, therefore even the Buddha can't see it, as it says in the Bodhisattvacharyavatara: "The world and the protector, also do not see mind with mind." So it is said. One should have faith in that non-existent thing. Not seeing it is equivalent to seeing the nature of reality, that is truly seeing the Dharma, as it says in the Two Truths: "Not seeing is seeing the Dharma." It is said in the Sutra of Profound Depth. Abiding in a way of non-appearance, is said to be seeing the truth. Whether it's mind nature or Dharma nature, if one sees it as something with form or substance, then it is wrong, therefore, here one should realize it as formless and non-substantial. As it says in the Diamond Cutter Sutra: "Those who see me in form, those who seek me in sound, that person walks a wrong path, and cannot see the Tathagata." The Buddhas see the nature of reality, the guides are the Dharmakaya. And also in the Madhyamaka it says: "The Buddha is not form, not sound, not consciousness, not mind, the Buddha's body is only the Dharmakaya, the two form bodies are, the delusions of beings." In the Eight Thousand Verses it says: "Son of lineage, the Tathagatas should be seen as the Dharmakaya, and should not be seen as the form body." So it is said. Therefore, because the nature of mind is emptiness, the mental events of memory and thoughts, liking and disliking, happiness and suffering, high and low, attachment and aversion, whatever of the eight worldly dharmas arises, is emptiness, without arising. In all the scriptures, sutras, and tantras, it is said that the nature of mind is non-substantial, the lama also points it out as non-substantial, and one's own looking also finds it to be non-substantial, therefore, one is certain that the nature of reality will not be mistaken. In the Manjushri-nama-samgiti it says: "All mistakes are completely abandoned, a mind without doubt in the three meanings." So it is said. In the experiential instructions, there are three things to be practiced: in equipoise, in post-meditation, and in union.
Tibetan
ཏུ་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱ་བའོ། །དང་པོ་སྔར་ངོ་སྤྲོད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ངོ་སྤྲད་པའི་གོ་བ་ཙམ། མྱོང་བ་ཙམ། རིག་པ་ཙམ། ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་སྟེ། ཉམས་སུ་བླངས་ལ་གོམས་སུ་བཅུག །འདྲིས་སུ་བཅུག །བརྟན་པ་ཐོབ་པར་བྱས་ལ། དེའི་ངང་ལས་གཞན་དུ་མ་ཡེངས་པར་དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས། ཉམས་ལེན་ཡང་ངེས་མེད། གཉེན་པོ་རྗེས་མེད་དུ་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱ་སྟེ། གཡེང་བ་མེད་པའི་ས་ཕྱོགས་སུ་ཕྱིན་ལ་རླུང་དམར་མེད་པའི་ཕྱོགས་སུ་ཁ་བལྟས་ཏེ། ལུས་གནད་སྔར་བཞིན་ནམ། ཡང་ན་གང་བདེ་བྱས་ལ། མིག་གཉིས་སྣ་རྩེའམ། མིག་སྔར་ཅི་སྣང་ངམ། མདུན་གྱི་བར་སྣང་སྟོང་པ་འདི་ལ་གཏད་ལ། སེམས་ཅི་ཡང་མི་མནོ། ཡིད་ལ་གང་ཡང་མི་དྲན། རྟོག་པ་གང་ལའང་མི་བསམ་པའི་ངང་ལ་འབོལ་ལེ་ལྷོད་དེ་སྔར་བཞིན་གཞག་གོ །དེའི་དུས་སུ་གློ་བུར་རྣམ་རྟོག་ཐལ་ཐོལ་སྐྱེས་ཀྱང༌། ཆུ་དང་ཆུ་རླབས་ནམ་མཁའི་སྤྲིན་ཕུང་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ལ་ཕྱམ་མེར་བཞག །དྲན་རྟོག་ཅི་ཤར་ཡང་སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན། སེམས་སྟོང་པ་ཡིན་སྟོང་པ་ཆོས་སྐུ་ཡིན་སྙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ལ། མཉམ་བཞག་ཏུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་བས་སྟོང་པ་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟ་བུ། ཡུལ་ཅིར་ཡང་མི་དམིགས་པ་ལ། བློས་གང་ཡང་མི་འཛིན་པར་བཞག་པར་བྱའོ། །རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱ་བ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་ལ་བདེན་པར་མེད་པ་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཅིག་དང་འདྲ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སེམས་ལ་དྲན་རྟོག་ཅི་ཤར་ཡང་དྲན་སྟོང་བདེན་མེད་དུ་ཤེས་པར་བྱ། དབང་པོ་དྲུག་ཏུ་ཚོགས་དྲུག་གང་ཤར་ཡང༌། རྟོག་པ་ཡུལ་གྱི་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་བར་བདེ་སྟོང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པར་བྱས་ལ་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག །བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད། གསལ་སྟོང་འཛིན་མེད། དྲན་སྟོང་གཉིས་མེད་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ལ་དུས་ནམ་དུའང༌། དངོས་པོ་དང་བདེན་པའི་ཆོས་ཀྱིས་མ་གོས་པར་བྱས་ལ་ཉམས་སུ་བླངས། ཟུང་འཇུག་ཏུ་ཉམས་སུ་བླང་བ་ནི། སྣང་ལ་བདེན་པ་མེད་པའི་ངང་ནས། ལྷ་སྒོམ་སྔགས་བཟླ་ཕྱག་དང་སྐོར་བ་ཁ་ཏོན་ཟློ་བ་མཆོད་པ་དང་གཏོར་མ་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་སྤྱོད། ལུས་ངག་གི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་བྱ་བ་མ་འགགས་ལ། བྱེད་པ་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་པར་བྱས་ལ་ཉམས་ལེན་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ངང་ནས། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེས་ཟིན་པར་བྱས་ལ་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱའོ། །ངོ་སྤྲོད་ནམ་མཁའ་སྒོ་འབྱེད་རྫོགས་སོ།། །།ཀུན་མཁྱེན་དྲི་མེད་པའི་གཅོད་ཡུལ། རིག་འཛིན་པདྨ་གླིང་པ་ལས་ཐོབ་པའོ། །མེས་པོའི་ཤུལ་བཞག་ལ
Chinese
应当如此修习。首先，先前在介绍时所介绍的理解仅仅是理解、仅仅是体验、仅仅是觉知、仅仅是知晓是不够的，要修习并使之习惯，使之亲近，使之获得稳固，并且不从那种状态中散乱，忆念持续不断，修习也非固定不变，要修习能彻底断除对治之法，前往无有散乱的地方，面向没有红风的方向，身体姿势如前，或者怎么舒适就怎么做，双眼注视鼻尖，或者眼睛先前所见，或者注视前方的虚空，心中什么也不想，意念中什么也不回忆，在什么念头也不思索的状态中，放松、松弛地如先前一样安住。在那时，即使突然产生突发的分别念，也要像水和水波、天空的云朵一样，了知其自性为空性，然后平静地安住。无论产生什么念头，都是心的幻化，要知道心是空性的，空性是法身，在等持中，一切法显现而空性如虚空，对于任何对境都不执著，心中什么也不执持地安住。后得时应当如此修习：要知道一切法显现而不真实，如同十一种幻化的比喻。心中无论产生什么念头，都要了知念空无实。无论六根中产生什么六识，都不要让念头追随对境，要了知乐空如幻，并且了知显空双运、乐空无别、明空无执、念空二取不成立，无论何时，都要不被事物和真实的法所沾染地修习。在双运中修习是：在显现而无有真实的体性中，观修本尊、念诵咒语、顶礼和绕转、念诵经文、供养和朵玛，以及一切有为的佛法行为，身语的一切行为都不停止，并且了知所作未完成，一切修习都如梦如幻般，以空性与大悲摄持而修习。介绍虚空开门完毕。一切智者无垢友之断法，得自持明莲花生。
English
It should be practiced in this way. First, the understanding introduced during the previous introduction, merely understanding, merely experiencing, merely being aware, merely knowing, is not enough. One must practice and make it a habit, make it familiar, make it stable, and without being distracted from that state, maintain continuous mindfulness. The practice is also not fixed. One must practice in a way that completely eliminates the antidote. Go to a place without distractions, face the direction without red wind, keep the body posture as before, or whatever is comfortable. Focus the eyes on the tip of the nose, or whatever the eyes previously saw, or focus on the empty space in front. Do not think anything in the mind, do not recall anything in the thoughts, and in a state of not thinking about any concepts, relax and rest as before. At that time, even if sudden and abrupt thoughts arise, recognize their nature as emptiness, like water and waves, or clouds in the sky, and then rest calmly. Whatever thoughts arise are the magic of the mind. Know that the mind is empty, and emptiness is the Dharmakaya. In equanimity, all phenomena appear empty like the center of the sky. Without focusing on any object, rest without holding onto anything in the mind. In the post-meditation period, one should practice by knowing that all phenomena appear but are not real, like the eleven examples of illusion. Whatever thoughts arise in the mind, know that thoughts are empty and unreal. Whatever of the six consciousnesses arise in the six senses, do not let thoughts follow the objects. Know that bliss and emptiness are like illusions, and realize the union of appearance and emptiness, the inseparability of bliss and emptiness, the non-attachment of clarity and emptiness, and the non-duality of thought and emptiness. At all times, practice without being tainted by things and real phenomena. To practice in union is: in the state of appearance without reality, practice deity visualization, mantra recitation, prostrations and circumambulation, scripture reading, offerings and tormas, and all conditioned Dharma activities. All actions of body and speech do not cease, and know that the actions are not completed. All practices are like dreams and illusions, and practice with emptiness and compassion. The introduction of opening the sky is complete. The Chöd of Omniscient Drimé Özer, obtained from Vidyadhara Pema Lingpa.
Tibetan
ས། ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ཀྱི་གསུང་འབུམ། ༼༢༦༽ངོ་སྤྲོད་ནམ་མཁའ་སྒོ་འབྱེད།- PAGE 24 -- PAGE 25 -- PAGE 17 -
Chinese
萨。 龙钦饶绛的著作集。（26）介绍·开启虚空之门。- 第24页 -- 第25页 -- 第17页 -
English
Sa. The Collected Works of Longchen Rabjam. (26) Introduction: Opening the Door of the Sky.- PAGE 24 -- PAGE 25 -- PAGE 17 -