Tibetan
༈ དེ་ལྟར་རྒྱུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པས་རྒྱུད་སྣོད་རུང་དུ་བྱས་ནས་འབྲས་བུ་འོད་གསལ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་ལམ་སྨིན་གྲོལ་ཉེ་རྒྱུའི་སྤྱོད་པ་དང་བཅས་པ་མཐར་ཕྱིན་རྗེས། བཅུ་གསུམ་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་འབྲས་བུ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལེའུ་ལ་སྤྱི་དོན་བཞི་སྟེ། ལམ་མཐར་ཕྱིན་པས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འགྲུབ་པར་བསྟན་པ། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་བཤད་པ། དེ་དག་དབྱིངས་ལས་བྱུང་ཞིང་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པས་མཇུག་བསྡུ་བ། སྐབས་ཀྱི་དགེ་བ་བསྔོ་བའོ། །སྤྱི་དོན་དང་པོ་ལམ་མཐར་ཕྱིན་པས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འགྲུབ་པར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལྟར་གཞི་དང་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལེགས་པར་བཤད་ནས། ད་ནི་དེ་དག་གིས་གྲུབ་པ་འབྲས་བུའི་དོན་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། བཤད་མ་ཐག་པའི་ཚུལ། དེ་ལྟར་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་མཐར་ཕྱིན་ནས། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འཕྲིན་ལས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །དེ་ལྟར་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པ་ན་ཁམས་ཀྱི་དྲི་མ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བའི་སངས་རྒྱས་སམ་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བ་འཐོབ་སྟེ། དེའང་སེམས་ཉིད་འོད་གསལ་བ་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སྒྲིབ་པའི་སྤྲིན་ཚོགས་མཐའ་དག་དེངས་ནས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་ཅིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ནུས་པ་ཅི་ཡོད་པ་མངོན་དུ་ཐོབ་པ་ཉིད། །རྒྱུད་བླ་མ་ལས། རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཞེས་བརྗོད་གང་ཡིན་ཉི་དང་མཁའ་བཞིན་གློ་བུར་གྱི། །ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱའི་སྤྲིན་ཚོགས་སྟུག་པོས་བསྒྲིབས་པ་ལས་ནི་བྲལ་གྱུར་པ། །དྲི་མེད་སངས་རྒྱས་ཡོན་ཏན་ཀུན་ལྡན་རྟག་བརྟན་གཡུང་དྲུང་སངས་རྒྱས་ཉིད། །དེ་ནི་ཆོས་ལ་མི་རྟོག་རྣམ་འབྱེད་ཡེ་ཤེས་དག་ལ་བརྟེན་པས་འཐོབ། །ཅེས་སོ། །དེའི་ཚེ་གང་གི་དོན་དུ་ཆོས་སྐུ་དམ་པ་དབྱིངས་གདོད་མའི་ངང་ན་སྐུ་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་བརྙེས་པས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་གཞན་གྱི་མ་ཡིན་པ་རྟེན་གྱི་ཚུལ་དུ་གནས་པ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། ཐོག་མ་དབུས་མཐའ་མེད་ཅིང་རྣམ་དབྱེར་མེད། །གཉིས་མེད་གསུམ་བྲལ་དྲི་མེད་རྣམ་རྟོག་མེད། །ཆོས་དབྱིངས་རང་བཞིན་གང་ཡིན་དེ་རྟོགས་པས། །མཉམ་པར་བཞག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་མཐོང༌། །གཞལ་མེད་གངྒཱའི་བྱེ་མ་ལས་འདས་པ། །བསམ་མེད་མཉམ་མེད་ཡོན་ཏན་རྣམས་དང་ལྡན། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དྲི་མེད་དབྱིངས་དེ་ནི། ། བག་ཆགས་བཅས་པའི་ཉེས་ཀུན་རྣམས་སྤངས་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེའི་དབྱིངས་ན་སྣང་བའི་ཆོས་སྐུ་དང༌། དེ་ལས་གདུལ་བྱའི་ངོར་སྣང་བར་འབྱུང་བའི་ལོངས་སྐུ་ཡང་ནམ་མཁའི་ཟླ་བ་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པ་ལྟར་རྟག་ཏུ་བཞུགས་ནས།
Chinese
༈ 如此般，以因彼岸到彼岸的道，使相续成为堪能之器后，果光明金刚藏道成熟解脱近因的行为等圆满后，第十三显现的果身和智慧之品，有四个总义：以道圆满而显示成就身和智慧，宣说身和智慧，彼等从法界生起并融入法界而作结尾，回向此处的善根。第一总义，以道圆满而显示成就身和智慧是： 如此般，善说了基础和道的次第后，现在将要显示由彼等成就的果之义，即是刚说的道理。如此般，方便和智慧圆满后，身和智慧事业任运成就。如此般，道的功德圆满时，便获得远离一切界之垢染的佛或菩提，那也是心性光明，遮蔽太阳坛城的云雾全部消散，现前获得身和智慧无离无合且任运成就的能力。如《宝性论》云：自性光明所说为何，如日和虚空般是暂时的，被烦恼所知之浓厚云雾所遮蔽而远离，无垢佛陀具足一切功德，是常恒永固之佛陀。那是依靠对法不分别、辨别的智慧而获得。如是说。那时，为了谁的利益，证得法身胜妙，在法界原始的自性中，三身无离无合，不是其他而是佛陀自己的行境，作为所依而安住，即：彼论云：无始无中无末且无分别，无二离三无垢无分别，谁证悟了法界自性，便被等持瑜伽者所见。超越无数恒河沙，具足不可思议无等功德。如来之无垢法界，是舍弃了一切具有习气的过患。如是说。于彼法界中显现的法身，以及从彼法身中于所化众生前显现的报身，也如虚空之月无有盈亏般恒常安住。
English
༈ Thus, having made the continuum a suitable vessel through the vehicle of the cause pāramitā, after the conduct of the ripening and liberating near cause of the fruit, the clear light vajra essence path, is completed, the thirteenth, which is manifested, the chapter on the fruit body and wisdom, has four general meanings: showing that the body and wisdom are accomplished by the completion of the path, explaining the body and wisdom, concluding with their arising from and dissolving into the realm, and dedicating the merit of the occasion. The first general meaning, showing that the body and wisdom are accomplished by the completion of the path, is: Thus, having well explained the order of the ground and the path, now the meaning of the fruit accomplished by them will be shown, that is, the manner just explained. Thus, when skillful means and wisdom are perfected, the body, wisdom, and activity are spontaneously accomplished. Thus, when the qualities of the path are perfected, one attains what is called Buddha or enlightenment, which is free from all defilements of the realms, and that is also the mind itself is clear light, and all the clouds that obscure the mandala of the sun are cleared away, and one actually attains whatever power there is of the body and wisdom being inseparable and spontaneously accomplished. From the Uttaratantra: "Whatever is said to be naturally luminous is like the sun and the sky, but is temporarily obscured by dense clouds of disturbing emotions and objects of knowledge. The stainless Buddha is endowed with all qualities, is eternal, steadfast, and permanent Buddha. That is attained by relying on non-conceptual, discriminating wisdom in the Dharma." So it is said. At that time, for whose sake, the supreme Dharmakāya is attained, in the original nature of the realm, the three bodies are inseparable, it is not the object of others but of the Buddha himself, abiding as the basis, namely: From that very text: "Without beginning, middle, or end, and without distinction, non-dual, free from three, stainless, without conceptualization. Whoever realizes the nature of the Dharmadhātu is seen by the yogis who are in equipoise. Beyond countless Ganges sands, endowed with inconceivable, unequaled qualities. That stainless realm of the Tathāgata is the abandonment of all faults with habitual tendencies." So it is said. The Dharmakāya that appears in that realm, and the Sambhogakāya that appears from that Dharmakāya to those to be tamed, also abides constantly like the moon in the sky without waxing or waning.