Tibetan
གསོས་བྱས་ཆེར་འབར་བས་ལས་དང་བག་ཆགས་ བསྲེག །བདེ་བ་རྒྱས་པ་ལ་སེམས་བཟུང་ཞིང་བསྒོམས་པས་དྲོད་དང་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་་འགྱུར་རོ། །ནམ་ཕྱེད་ཤེས་བྱ་བུམ་པར་དྲིལ་བ་ནི། གཡས་ཕབ་ལ་ཉལ་ཏེ། དབུ་མ་གསལ་གདབ་པའི་ནང་ཐམས་ཅད་ཨ་དཀར་པོ་དོང་ཙེ་བརྩེགས་པ་ལྟར་གང་ཞིང༌། ཁྱད་པར་དུ་སྙིང་གཉིད་པདྨ་དམར་པོ་འདབ་མ་བཞི་པ་ཁ་ཅུང་ཟད་བྱེ་བ་གཅིག་བསམ་པའི་ཨ་ལ་ཨ་གཞན་རྣམས་རིམ་གྱི་ཐིམ་པར་བསམས་ལ། སྙིང་གར་རླུང་ཁ་སྦྱར་ནས་གཟུང་ཞིང༌། གསལ་སྟོང་དུ་ས་ལེར་བསྒོམ་ནས། གཉིད་དུ་འགྲོ་ཁར་སྙིང་གི་པད་འདབ་ཟླུམ་པའི་ནང་དུ། ཨ་དེ་དཀར་ལ་འོད་འབར་བ་བུམ་ནང་གི་མར་མེ་ལྟར་གསལ་བ་ལ་སེམས་གཏད་ནས་ཉལ་བས་གཉིད་འོད་གསལ་དུ་འཆར་རོ། །དེ་ནས་གཉིད་སད་དུས་རྨི་ལམ་མེད་པར་གསལ་སྟོང་དུ་སེང་ངེ་འདུག་ན། ཉམས་དེ་མ་ཤོར་བར་འཕྲོ་མཐུད་ལ་བསྒོམ་མོ། །རྨིས་ན་རྨི་ལམ་དང་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་སྙིང་ནང་གི་ཨ་ལ་བསྡུ་ཞིང༌། གོང་ལྟར་བསྒོམས་པས་འོད་གསལ་དུ་འཆར་རོ། ། དེའང་གཉིད་དུ་སོང་ལ། ཉེ་འཁོར་གྱི་གཟུགས་མཐོང༌། སྒྲ་ཐོས། དྲི་ཚོར། རོ་མྱོང༌། རེག་བྱ་ཚོར། གཏམ་གྱི་་དོན་རིག་ལ་རྟོག་པ་མི་སྐྱེ། གཉིད་སད་རྒྱུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ངང་ལ་གོམས་པས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་ལས་མི་གཡོ་བ་ཡིན་ ནོ། །དེས་ནི་གཉིད་གསལ་་སྟོང་དུ་འཆར་བས་འོད་གསལ་མངོན་དུ་བྱེད་ པའོ། །ཐོ་རངས་རིག་པ་རང་གསལ་ལ་གཞག་པ་ནི། དེ་ནས་ཐོ་རངས་ལངས་ཏེ་སེང་གེའི་འདུག་སྟངས་ཀྱིས་ཧ་ཞེས་དབུགས་རིང་བ་གསུམ་ཕྱིར་བུས་ལ་གཟུང་ཞིང༌། སྙིང་ཀའི་ཨ་དེ་ཚངས་བུག་ནས་ཐོན་ཏེ། སྤྱི་བོ་ནས་གཞུ་གང་ཙམ་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ་ལིང་ངེར་འདུག་པ་ལ་རིག་པ་གཏད་ནས་མ་ཡེངས་པར་བསྒོམ་ཞིང་རླུང་ཕྱིར་གཟུང་བའི་ངང་ལ་གནས་པས། གང་ལའང་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེའོ། །དེ་ནས་མིག་དང་ཤེས་པ་ཇེ་དམར་གྱུར་ཏེ། མིག་ཕྱེད་བཙུམ་དུ་སྨད་ལ་བལྟ་ཞིང༌། ཤེས་པའི་ཨ་དེ་སྙིང་ཀར་བསྡུས་པ་རྒོད་པ་ ཞིའོ། །ཡང་བྱིང་བ་སྙམ་བྱེད་ན་སྔ་མ་བཞིན་བསྟོད་ལ་བསྒོམས་པས་བྱིང་རྒོད་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ངང་གིས་མི་རྟོག་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་འཆར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མཚན་མོའི་ཐུན་གསུམ་རིམ་པ་ལྟར་བསྒོམས་པས། བདེ་བ་དང༌། གསལ་བ་་དང༌། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དམ་པས་བརྒྱན་པ་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་ངོ་བོ་ལམ་དུ་འཆར་བ་ནི། སྐུ་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་དགོངས་པའོ། །དེ་ཉིད་
Chinese
以滋养助燃，焚烧业与习气，心专注于增长安乐并修习，则生暖乐与智慧。半夜将所知收摄于宝瓶中：向右侧卧，观想中脉明亮，其中充满白色ཨ་（藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿），如堆叠芝麻粒，特别是观想心间沉睡的红色四瓣莲花略微张开，观想一个ཨ་（藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）融入另一个ཨ་（藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）中，将气调伏于心间并摄持，明空朗然地修习，在入睡之际，于心间圆形莲花瓣中，专注于白色且光芒四射的ཨ་（藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿），如宝瓶中的明灯般清晰，如此入睡，则于睡眠中显现光明。之后醒来时，若无梦境，处于明空澄澈的状态，则勿失此觉受，继续修习。若有梦境，则将所有梦境与分别念收摄于心间的ཨ་（藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）中，如前修习，则显现光明。 如此入睡，能见近处之色、闻声、嗅味、尝味、觉触，了知言语之义而不生分别，乃是醒觉之因。 习惯于此状态，则于一切时分，一切法皆不离大圆满无二之义。因此，于睡眠中显现明空，从而证得光明。黎明时将觉性安住于自明之中：之后黎明起身，以狮子卧式呼出三口气，并摄持，观想心间的ཨ་（藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）从梵穴而出，悬于头顶一箭之遥的空中，专注于此而不散乱地修习，安住于气向外摄持的状态中，则生起不分别任何事物的等持。之后眼与觉性渐红，半闭眼向下看，将觉性的ཨ་（藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）收摄于心间，则昏沉寂灭。若又觉掉举，则如前抬升而修习，则无沉掉之智慧自然如不分别的河流般显现。 如此次第修习夜晚三时，以安乐、明亮、不分别之智慧等持庄严，心之金刚自性于道中显现，乃是三身无离之密意。此即是。
English
By nurturing and blazing, it burns away karma and habitual tendencies. By focusing the mind on increasing bliss and meditating, warmth and wisdom will arise. At midnight, gather what is to be known into a vase: Lie down on your right side. Visualize the central channel as clear, filled entirely with white A (藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿) like stacked sesame seeds. Especially, visualize the red four-petaled lotus flower of the sleeping heart as slightly open, and visualize one A (藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿) gradually dissolving into another A (藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿). Tame the breath in the heart and hold it. Clearly meditate on emptiness. As you fall asleep, within the round lotus petals of the heart, focus on the white and radiant A (藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿), clear like a lamp inside a vase. By sleeping in this way, luminosity will dawn in sleep. Then, when you wake up, if there are no dreams and you are in a clear and empty state, do not lose that experience, continue to meditate. If you dream, gather all dreams and thoughts into the A (藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿) in the heart. Meditate as before, and luminosity will dawn. In this way, falling asleep, you see nearby forms, hear sounds, smell odors, taste flavors, feel touch, understand the meaning of speech without generating thoughts. This is the cause of awakening. By becoming accustomed to this state, at all times, all phenomena do not deviate from the meaning of the Great Perfection, which is non-dual. Therefore, by the dawning of clear emptiness in sleep, luminosity is realized. In the early morning, place awareness in self-luminosity: Then, get up early in the morning and, in the lion posture, exhale three long breaths with a "Ha" sound and hold them. Visualize the A (藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿) in the heart coming out from the Brahma's aperture, hovering in the sky about an arrow's length above the crown of the head. Focus on this without distraction and meditate, remaining in the state of holding the breath outward. Then, a samadhi that does not conceptualize anything will arise. Then, the eyes and awareness become increasingly red. Half-close the eyes and look downward. Gathering the A (藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿) of awareness into the heart, dullness subsides. If you feel agitated again, meditate as before, raising the gaze. Then, the wisdom without dullness or agitation will naturally dawn like a stream of non-conceptual thought. Thus, by meditating in sequence during the three watches of the night, adorned with the noble samadhi of bliss, clarity, and non-conceptual wisdom, the vajra nature of the heart dawns on the path. This is the intent of the three kayas being inseparable. That itself.
Tibetan
གོང་ནས་གོང་དུ་གོམས་པ་ལས། ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་སྤྱན་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་གྲུབ་ཅིང་སྣང་བ་བཞིའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཕྱིན་ནས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དང་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ས་ལ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཉིན་མཚན་དུ་བསྒོམས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐབས་སུའང༌། དལ་འབྱོར་རྙེད་པར་དཀའ་བས་དལ་བ་ཆུད་མི་གསོན་པར་བརྩོན་པ་དང༌། ཚེ་མི་རྟག་པར་ཤེས་པས་སྒྲུབ་པ་ལ་ལོང་ཡོད་མི་བྱེད་པ་དང༌། འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཤེས་པས་སྲིད་པ་ལ་མངོན་པར་སྐྱོ་བ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་གང་ལའང་བདེན་ཞེན་མེད་པ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཆོག་ཏུ་བདེ་བས་ཞི་བའི་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པ་དང༌། གསང་སྔགས་ཐབས་ཀྱིས་འགྲུབ་པས་སྣ་ཚོགས་ལམ་ལ་བསླབ་པ་དང༌། ཐེག་ཆེན་སྙིང་རྗེ་ལ་རག་ལས་པས་གཞན་དོན་སེམས་བསྐྱེད་དང་ལྡན་པ་དང༌། བྱིན་རླབས་མོས་གུས་ལ་རག་ལས་པས་བླ་མ་སངས་རྒྱས་སུ་མཐོང་བ་དང༌། ཐམས་ཅད་རང་སེམས་ལ་ཐུག་པས་དག་སྣང་ཕྱོགས་མེད་ལ་སྦྱང་བ་དང༌། འཁོར་བ་འཁྲུལ་རྟོག་ལས་བྱུང་བས་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྩ་བ་གཅད་པ་དང༌། བདེ་སྡུག་སྔོན་ལས་ལས་བྱུང་བས་དགེ་སྡིག་བླང་དོར་དུ་བྱ་བ་དང༌། འཁོར་འདས་རིག་པ་ལས་ཤར་བས་རིག་པ་རང་གནད་དུ་ངོ་ཤེས་པར་བྱ་བ་་སྟེ། གནད་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་རང་གི་རྒྱུད་འདུལ་བ་ནི། ཡང་གནད་གལ་པོ་ཆེའི་གདམས་པ་ཡིན་པས་སྙིང་ནས་བསམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཟབ་མངོན་སུམ་སྙིང་པོའི་དོན། །སྒོམ་པའི་གྲོགས་སུ་འདི་ཀུན་གཅེས་པས་ན། །རིན་ཆེན་གསེར་ལ་གཡུ་ཡིས་ཕྲ་བཀོད་བཞིན། ། གནད་ལ་གནད་གཅེས་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཡི། །རིག་འཛིན་གོང་མ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་དོན། །ཟབ་མོ་དག་ལས་བཏུས་ཏེ་བཀོད་པ་ནི། །ཕྱི་རབས་སྐལ་ལྡན་སྙིང་གི་བུ་རྣམས་དང༌། །ཕྲད་ནས་བརྩོན་པས་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པར་ཤོག །བདག་བློ་གཅིག་པུར་ཞི་བའི་ནགས་དགའ་ཡང༌། །སྨོན་ལམ་ཆོས་དཀར་ལས་ཀྱིས་ཉིད་འབྲེལ་བས། །དད་ལྡན་མི་ལྡན་འདྲེས་མའི་འགྲོ་རྣམས་ཀྱི། །དོན་ཞེས་ཚིག་གི་ཕན་པ་ཉུང་ཟད་གྱུར། །དེང་སང་དུས་འདིར་བདག་འདྲས་འབད་ཀྱང་ནི། །གཞན་དོན་ཉིད་འགྱུར་དག་པའང་མི་འགྱུར་ན། །རང་དོན་ཞི་བའི་ཏིང་འཛིན་ཉམས་པའི་རྒྱུ། །འདི་འདྲས་ཅི་བྱ་སྙིང་པོ་འདུག་གམ་སོམས། །ཚེ་འདིར་མ་ཆགས་འདོད་ཞེན་ཅུང་ཟད་མེད། །ལུས་ངག་བརྩོན་པ་གཞན་ཕན་བསྔོས་ན་ཡང༌། །ཕྲག་་དོག་ཚིག་རྩུབ་སྡིག་པའི་རྐྱེན་གྱུར་ཅིང༌། ། མི་དགའི་དབང་གྱུར་འགྲོ་ལ་ཕན་ཐོགས་སམ།
Chinese
从上到上串习之后，道路和果位的功德，天眼和神通等显现成就，四种显现的智慧达到究竟，获得与普贤王如来无别的、不住于涅槃的涅槃。像这样日夜修习的一切时候，因为闲暇圆满难得，要精进不让闲暇空过；因为知道寿命无常，不要认为修行有空闲；因为知道轮回是痛苦，要对有生之世生起厌离；因为一切法无自性，对任何事物都不要有实执；因为涅槃是极乐，要修证寂静的菩提；因为密咒依靠方便成就，要修学各种道；因为大乘依靠慈悲，要具有利他菩提心；因为加持依靠信心，要把上师看作佛；因为一切都取决于自心，要修习无偏的清净观；因为轮回由错觉产生，要斩断能取所取的根本；因为苦乐由前业产生，要取舍善恶；因为轮回涅槃从觉性中显现，要认识觉性自身的关键。这十二个要点是调伏自相续的，又是非常重要的窍诀，要从内心深处思维。像这样甚深现量心髓的意义，为了成为修行的助伴，要珍爱这一切，就像用绿松石镶嵌在珍贵的黄金上一样，对于要点中的要点，善妙地宣说了，是持明上师们所说之义，从甚深之处汇集编写的这些，希望与后世具缘的心子们相遇，从而精进修证菩提！我独自一人也喜欢寂静的森林，但愿力与清净的善业相连，为了具有信心与不具信心混杂的众生，成为语言上少许的利益。如今这个时代像我这样努力，如果不能变成利他，也不能变成清净，那么对于自利寂静的禅定，成为退失之因，像这样该怎么办呢？好好想想有没有意义。今生没有执着，也没有丝毫贪恋，即使身语精勤奉献于利他，却成为嫉妒、恶语、罪恶的因缘，被不悦所控制，对众生有利益吗？
English
Through continuous practice, the qualities of the path and fruition, such as the divine eye and clairvoyance, will manifest and be accomplished. The wisdom of the four appearances will be perfected, and one will attain non-abiding nirvana, which is inseparable from Samantabhadra. Therefore, in all instances of meditating day and night, since it is difficult to obtain leisure and endowment, one should strive not to let leisure be wasted. Knowing that life is impermanent, one should not think there is time for practice. Knowing that samsara is suffering, one should develop renunciation for existence. Since all phenomena are without inherent existence, one should not have any clinging to truth in anything. Since nirvana is supreme bliss, one should cultivate peaceful enlightenment. Since secret mantra is accomplished through skillful means, one should train in various paths. Since the Great Vehicle relies on compassion, one should possess the mind of benefiting others. Since blessings rely on faith and devotion, one should see the guru as the Buddha. Since everything depends on one's own mind, one should train in impartial pure perception. Since samsara arises from delusion, one should cut the root of grasping and clinging. Since happiness and suffering arise from past actions, one should adopt and abandon virtue and non-virtue. Since samsara and nirvana arise from awareness, one should recognize the essence of awareness itself. These twelve key points are for taming one's own mind-stream. Furthermore, they are extremely important instructions, so one should contemplate them from the depths of one's heart. Thus, the meaning of the profound and direct essence of the heart, in order to become a companion for meditation, cherish all of this, just as turquoise is inlaid on precious gold. For the key points within key points, it has been well spoken. The meaning spoken by the previous vidyadharas, gathered and compiled from profound sources, may it meet with fortunate heart-sons of later generations, and thereby diligently accomplish enlightenment! Even though I alone enjoy the peaceful forest, may the aspiration and pure white karma be connected, so that for beings mixed with faith and lack of faith, it may become a small benefit in words. Nowadays, even if someone like me strives in this era, if it cannot become beneficial to others, nor can it become pure, then for the sake of self-benefit, the samadhi of peace becomes a cause for decline. What should one do with this kind of thing? Consider whether there is any meaning. In this life, there is no attachment, nor the slightest desire. Even if body, speech, and mind are diligently dedicated to benefiting others, it becomes a cause for jealousy, harsh words, and sin. Being controlled by displeasure, is there any benefit to beings?