Tibetan
དང་བྲལ་ན་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་སུ་ཞིག་འཆོས༔ བཅོས་མེད་གཟེག་དང་བྲལ་བའི་ལམ་ལ་ཅི་ཞིག་བྱ༔ གང་གིས་མ་བསླད་རང་རིག་གྲོལ་བའི་གནས༔ ལུས་དང་སེམས་ལ་ཉོན་མོངས་རང་གི་ཆོས༔ མིག་ཤེས་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱར་སྣང་ཡང་༔ རང་བཞག་མ་བཅོས་རྣལ་མའི་རང་རིག་པ༔ ཡེ་ནས་རང་གྲོལ་སུས་ཀྱང་བཤིག་པ་མེད༔ མ་བཀྲོལ་རང་སར་གྲོལ་བས་འབད་ཅི་དགོས༔ ཡེ་ནས་རང་གྲོལ་གྲོལ་བའི་རྒྱུ་མེད་ཉིད༔ སྡིག་སྤྱད་མི་དགེ་རྣམ་སྨིན་བདེ་བའི་གྲོགས་ཆེ་བ༔ རང་ཤུགས་མ་བཙལ་འབད་པ་མེད་པའི་གནད༔ འདི་ཉིད་རྟེན་འབྲེལ་དགེ་བས་སུ་ལ་ཕན༔ སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་སུ་ཡིས་བཅིངས་པའི་རྒྱ༔ འཁྲུལ་དང་མ་རིག་སེམས་ཅན་སུ་ལ་སྲིད་མིང་མེད༔ དེ་ཕྱིར་ཡེ་ནས་མ་བཀྲོལ་ཕྱིས་གྲོལ་མེད་སྣང་བའོ༔ གཞི་མེད་ལམ་ཞེས་འབྲས་བུ་སུ་འདོད་པ༔ འདོད་ཕྱིར་ཐར་པའི་གནས་ལ་འདི་ཡིས་བསྒྲིབས༔ སྟོང་མུ་གསལ་དང་ཡོད་དང་མེད་པ་གཉིས༔ རྟག་ཆད་རྒྱུ་འབྲས་བཞི་སྟེ་བརྒྱད་རྣམས་ལ༔ མཐའ་མེད་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཚུངས་པ་ཉིད༔ མུ་མཐའ་འཚོལ་བར་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ༔ བྱ་ལོང་ནམ་མཁའི་མཐའ་ཚོལ་འདྲ་སྟེ་རྙེད་པ་མིན༔ མི་རྙེད་དོན་དེ་ཉིད་ལ་སུས་ཀྱང་བཅོས་མི་སྲིད༔ ཤེས་བྱ་སྤྲོས་མེད་འདི་ལ་མཐའ་མ་མི་སྲིད་དོ༔ གཞི་གནས་འདོད་པ་མི་སྲིད་སེམས་འདི་ལ༔ རྣམ་སྨིན་བག་ཆགས་གཞི་མེད་སུ་ལ་བརྟེན༔ ནམ་མཁར་མེ་ཏོག་སྐྱེ་བའི་གནས་མེད་རྟེན་འབྲེལ་ལྟར༔ ལུས་ལ་སེམས་ཀྱི་གནས་མེད་བག་ཆགས་རྟེན་མི་སྲིད༔ དེ་ཕྱིས་ཅི་བྱས་སེམས་ཀྱི་གྲོགས་ཏེ་གང་གིས་ཕན་གནོད་བྲལ༔ བར་སྣང་རྫས་སོགས་བརྟེན་པར་མི་ནུས་བཞིན༔ ཡེ་ནས་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བ་མེད་པའི་སེམས༔ འཁོར་དང་ངན་སོང་སུ་ལ་གྲུབ་སྣང་བ༔ མི་བདེན་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་བཞིན༔ རྫུན་སྣང་བདེན་པའི་ནུས་པ་འདི་ལ་མི་སྲིད་དོ༔ སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་མེད་ཕྱིར་མ་རིག་ལ་སོགས་ཉོན་མོངས་སུ་ལ་སྲིད༔ དེས་ན་ཉིད་ཀྱིས་ཉིད་གྲོལ་གཉེན་པོ་ཡོད་མ་མྱོང་༔ འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་ཉོན་མོངས་གྲངས་འདི་རྣམས༔ གཅིག་ཉིད་ཡིན་ཏེ་ཐ་དད་ག་ལ་སྲིད༔ གཅིག་གིས་གཅིག་གྲོལ་གཉིས་སོགས་རང་མིན་པར༔ ལྷག་པར་གྲོལ་མོད་སྦྲུལ་གྱི་མདུད་པ་བཞིན༔ མ་བཅོས་ལྷུག་པ་གང་ལ་རྟེན་མེད་པའི༔ ཡེ་ནས་གྲོལ་ཕྱིར་ཕྱིས་ནས་གཉེན་པོས་མིན༔ སྡུད་ཅིང་ལྡན་མིན་ལྷག་མཐོང་འདི་ཉིད་དོ༔ འགྲོ་བ་དྲུག་ཅེས་མིང་ཙམ་ཡང་དག་བརྟགས་པས་སྟོང་༔ སྟོང་པ་ཡེ་གྲོལ་གནས་གྱི་བྱར་མེད་དེ་ཉིད་རང་༔ གར་ཕྱིན་ས་མེད་ཡེ་ནས་བཅོས་མེད་དང་༔ ལྷུན
Chinese
若离造作彼即是，谁来矫饰？ 无为离垢之道，何须作为？ 何者未染，自性觉悟解脱之境？ 身与心之烦恼，乃自性之法。 眼识如孩童，虽显现广大， 然安住不造作，乃真实之自性觉性。 本来自解脱，无人能破坏。 无需解脱，自性解脱，何须努力？ 本来自解脱，无解脱之因。 罪业恶行，异熟乃安乐之大助。 莫求自力，无勤之要诀。 此乃缘起，善行于谁有益？ 无佛陀，谁束缚之锁链？ 迷乱与无明，众生于谁有，名亦无？ 故此，本来自解脱，无后解脱之显现。 无基之道，谁欲求果？ 欲求故，以此障蔽解脱之境。 空性边，明与有与无二者， 常断因果四者，共八者， 无边如虚空之边际。 欲求边际者， 如盲鸟寻虚空之边，不可得。 不可得之义，无人能改造。 所知无戏论，于此无边际。 欲求基位不可能，此心于， 异熟习气，无基依于谁？ 如虚空生花，无处所之缘起， 身无心之所，习气无所依。 彼后作何，乃心之友，于谁无利害？ 如虚空物质等，不能依凭， 本自无偏颇之心， 轮回恶趣，于谁成立显现？ 如虚假梦幻，幻化乾闼婆城， 虚妄显现，真实之能力于此不可能。 无身与智慧，故无明等烦恼于谁有？ 是故，自性自解脱，从未有对治。 贪欲等烦恼之数量， 乃唯一，何来差别？ 一者解脱一者，二者等非自性， 尤如解脱，如蛇之结。 无为自然，于何无所依， 本自解脱故，后天非对治。 摄集与非有，此乃胜观。 六道之名，仅是名称，如实观察乃空。 空性本自解脱，无处所之作为，彼即是自性。 去往何处无处所，本自无造作， 任运自成。
English
If separated from fabrication, that itself is it, who would adorn? What is there to do on the path free from artifice and stain? What is uncorrupted, the place of self-awareness liberation? Afflictions of body and mind are the nature of one's own dharma. Although eye consciousness appears vast to children, Remaining naturally, without fabrication, is genuine self-awareness. Primordially self-liberated, no one can destroy it. Since it is not liberated, but liberated in its own place, what effort is needed? Primordially self-liberated, it is the very absence of a cause for liberation. Practicing sin, non-virtue, the ripening is a great friend of happiness. Not seeking self-power, the key point is without effort. This very interdependence, who does virtue benefit? There is no Buddha, and who is bound by chains? Delusion and ignorance, who has sentient beings, there is no name either? Therefore, it is a phenomenon of primordial non-liberation, without later liberation. Who desires a result from a path without a basis? Because of desire, this obscures the place of liberation. The extreme of emptiness, clarity, and both existence and non-existence, Constancy and cessation, cause and effect, these four, totaling eight, Are like the edge of limitless space. Whoever desires to seek an end, Is like a blind bird seeking the edge of space, it cannot be found. That which cannot be found, no one can alter. For this knowable, free from elaboration, there is no end. Desiring a ground is impossible, for this mind, Upon whom do ripening habitual patterns, without a ground, rely? Like a flower growing in the sky, there is no place for interdependence, There is no place for mind in the body, habitual patterns cannot rely. What is done after that is a friend of the mind, who is free from benefit and harm? Like the elements of space, etc., cannot be relied upon, The mind that is primordially free from falling into any side, Who does cyclic existence and bad migrations appear to be established for? Like an untrue dream, illusion, a city of gandharvas, False appearances, the power of truth is impossible here. Since there is no form and wisdom, who has afflictions such as ignorance? Therefore, self-liberation is self-liberation, there has never been an antidote. The number of afflictions such as desire, Is only one, how can there be differences? One liberates one, two, etc., are not self-nature, Especially liberation, like a snake's knot. Unfabricated, natural, without reliance on anything, Since it is primordially liberated, it is not an antidote later on. Gathering and non-existence, this is insight. The name of the six realms is just a name, empty when truly examined. Emptiness is primordially liberated, there is no action of dwelling, that itself is self-nature. Going where, there is no place, primordially without fabrication, Spontaneous.